Μηντιαλογίες: και ακτινίδια εξάγουμε
26/10/2009 § Σχολιάστε
[από «Το Βήμα της Κυριακής 25.10.09»]
Oύτε ακτινίδια δεν μπορούμε να εξάγουμε. Αρμόδια υπηρεσία της Κίνας σε συνεργασία με την κινεζική πρεσβεία στην Αθήνα παρήγγειλε από τη χώρα μας δεκάδες τόνους ακτινίδια από παραγωγούς της Βόρειας Ελλάδας και της Φθιώτιδας. Ηρθαν μάλιστα τον περασμένο Αύγουστο στην Ελλάδα για να κλείσουν τη συμφωνία με τους αρμοδίους του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Ολοι έβαλαν τα δυνατά τους για να ετοιμάσουν την κινεζική παραγγελία. Ωστόσο οι εβδομάδες περνούσαν και οι Κινέζοι δεν έστελναν το πλοίο για να παραλάβει την παραγγελία, όπως είχαν δεσμευθεί. Κάποιος συνεταιρισμός απευθύνθηκε προχθές επισήμως στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Ανέλαβε να ανακαλύψει τι συνέβη με τη σύμβαση ο πράσινος Πουαρό και νέος υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Μιχ. Καχριμάκης. Εψαξε παντού και ανακάλυψε τη σύμβαση σε κάποιο συρτάρι κάποιας ιδιαιτέρας της προηγούμενης κυβέρνησης. Ηταν, λέει, ανυπόγραφη από ελληνικής πλευράς!
.
.
.
Περί μνήμης, περί εκλογής Γ.Γ. και περί διαφάνειας
25/10/2009 § Σχολιάστε
Όμορφη, ελκυστική η λέξη «διαφάνεια», μαζί σας αδέρφια. Ποια η σημασία αν αυτός που με διαδικασίες πλήρης διαφάνειας ξεχώρισε αποκλειστικά μέσω των αδιαμφισβήτητων προσόντων του έχει συγγράψει βιβλίο με τη σύζυγο του υπουργού. Οι απορίες που έχουν κάποιοι κύριοι σε γωνιακά καφενεία και ψάθινες καλύβες είναι κακόπιστες, σας δηλώνω κατηγορηματικά ότι δεν θα τις χειροκροτήσω.
Μετά τις τόσες χιλιάδες (διαδικτυακές) αιτήσεις για εκλογή Γ. Γραμματέα στο υπουργείο του κ. Καστανίδη, επιλέχτηκε ο Ένας, διότι (δια)δικτυακώς ήταν ο πλέον καταλληλότερος, πως να το κάνουμε. Μη βλέπετε την (εντελώς) συμπτωματική αντίδραση μερικών κομματικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ που νιώθουν στο πετσί τους την (δήθεν) αποδυνάμωσή τους «μέσα από τη διαφανή διαδικασία επιλογής των γενικών γραμματέων με προκήρυξη. Στο ΠΑΣΟΚ υπάρχουν αντιδράσεις καθώς οι «σκληροί κομματικοί» χάνουν το προνόμιο της κάλυψης ισχυρών θέσεων από τα στελέχη του «βαθέος κόμματος» και πιέζουν ασφυκτικά για την ανατροπή στην πράξη των διακηρύξεων Παπανδρέου…»
Δεν λείπουν κάποιες λογικές, καλόπιστες κι αθώες απορίες όπως αυτές του κου Κούκιου, που στη δημοκρατία μας είναι θεμιτές, νόμιμες. Τις δικαιολογώ απολύτως.
Ζωντανή απόδειξη ότι τα πράγματα έγιναν comme il faut, είναι ο «δεκάλογος της διαφάνειας» του κου Καστανίδη που μετά χαράς δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα και δεν χωρά καμία αμφισβήτηση, διαβάστε και θα δείτε επιτέλους ότι ο δεκάλογος αυτός ουδεμία σχέση έχει με τον Βοκκάκιο.
.
.
.
Την φωτογραφία την πήρα από τον φίλο Πάνο, τώρα εκείνος από που την πήρε, θα σας γελάσω.
.
.
στις ευτέλειές μας
24/10/2009 § Σχολιάστε
Τα γραπτά μας, οι ενστάσεις μας, οι γκρίνιες μας. Μήπως προσπαθούμε να αφήσουμε ίχνη στην επιφάνεια του νερού; Είναι αλήθεια τόσο μάταια τα λόγια μας μέσα σ’ ένα ατέλειωτο αίσθημα ματαιότητας, κι είμαστε μόνο εμείς που βλέπουμε -εφόσον εμείς τα γράφουμε- ότι τα ίδια έργα παίζονται ξανά και ξανά; Μήπως θα πρέπει να βλέπουμε στο εξής διαφορετικά όλες αυτές τις φτιασιδωμένες φιγούρες των φιλόδοξων κενών μετριοτήτων που παρελαύνουν στις τηλεοπτικές οθόνες και που ο λόγος των, παραμένει τόσο διακοσμητικά, τόσο μαγικά –πάντα τηλεοπτικά- ευτελής;
Ίσως αν μπορούσαμε να δούμε αυτές τις διογκωμένες αστείες προσωπικότητες σαν να ήταν το δικό μας είδωλο, όπως το αντικρίζουμε καθημερινά στον καθρέπτη… Ίσως τότε, να μπορούσαμε να καταλάβουμε ότι εισπράττουμε αυτό που εμείς οι ίδιοι επιφυλάσσουμε για τον εαυτό μας…
.
.
Γιώργος Χουλιάρας, Η αλήθεια της ποίησης
24/10/2009 § Σχολιάστε
στο Δημήτρη και την Ελένη
Στα πεδία της φαντασίας με τα μυτερά αγκάθια τους
ματώνει η αλήθεια
γεμίζουν δάκρυα τα μάτια στο χαρτί
και τη μελάνη
ακόρεστα απομυζούν από την πένα
καθώς εικόνες αυτοκίνητες τσαλακώνονται
στα σιδερωμένα σεντόνια της ασφάλτου
όπου ξυπνά μια γυναίκα που μέσα της
μαλάκωσε το ελατήριο τού έρωτα
στο τίναγμά του παρασύροντας, όπως φυσά ο καιρός
τα μαύρα στίγματα τού μυστικού ιλίγγου ασκητών
πάνω στα απλωμένα ασπρόρουχα
Τώρα, αταξινόμητη καρποφορία γεγονότων
πάνω στο μάρμαρο μια φανερώνεται η εικόνα
του ψωμιού που το θηλάζει το αλεύρι
μια κρύβεται σε δάχτυλα ζυμωμένα με κιμωλίες
Ενώ αυτούς που περπατούν σταθερά
με τα πόδια στα σύννεφα
και το κεφάλι στη γη
τους ακροβολιστές τού ύπνου με το χαραγμένο σώμα
καταδιώκουν όσοι ζουν πίσω απ’ το σκοτάδι
στα ρηχά του αδίστακτου λάθους που κανείς δε θυμάται
σε κοιτώνες για δεσμοφύλακες και μπράβους της λήθης
Και πάλι απ’ τις σχισμάδες τής πολιτικής οικονομίας
φυτρώνουν αγριεμένα τα ποιήματα
με τις κραυγές τής επανάστασης
κλεμμένες απ’ τους θαλάμους
και τα εγχειρίδια των βασανιστών
με τις κραυγές τού έρωτα ξεσηκωμένες από τα τρυφερά
αφτάκια των παιδιών
Ταξιδεύουμε πάνω σε πελώρια γραμματόσημα
που συνδέουν τις εποχές
μουσκεύουν στους ατμούς του νερού στον αέρα
στεγνώνουνε για λίγο πάνω από την έρημο
κι όταν σαπίσουν τα μικρά δοντάκια τους
συντρίβονται στο έδαφος
το γράμμα φτάνει — περνάμε στη νέα εποχή
Όταν μας γράφει κάποτε τις νύχτες
άφωνος παραμιλά
φωνάζει μόνος του μες στο κλειστό του στόμα
Δε μπορεί
μια μέρα μάς φέρνει πιο κοντά: εκεί που είμαστε
.
.
.
.
Από τη συλλογή Ο θησαυρός των Βαλκανίων, Εκδόσεις Ύψιλον 1988
.
.
photo©Adams Ansel 1981 (slightly altered)
.
.
αγριμολογος 