Η παράλογη επιβολή των θρησκευτικών συμβόλων
10/11/2009 § Σχολιάστε
πολλά τα θλιβερά, αναρίθμητα. Το προφανές των θρησκευτικών συμβόλων όπου η θέση των ανήκει αποκλειστικά στους χώρους λατρείας, στους ναούς όπου συναθροίζονται οι θρησκευόμενοι πιστοί – το δημοκρατικό αυτό προφανές γίνεται θέμα συζητήσεων, ενώ δεν θα έπρεπε. Τα θρησκευτικά σύμβολα έχουν επιβληθεί αντιδημοκρατικά σε δημόσιους χώρους λες και την πίστη μπορείς να την επιβάλεις με τη βία, το στανιό, κι αν το δόγμα της πίστης ευαγγελίζεται την Αλήθεια, την αρετή, την φιλαλληλία ή τον φιλανθρωπισμό, τότε πρέπει να τον κερδίσει (η θρησκεία αυτή) με αξιοπρέπεια και πολιτισμένη ιδεολογική πειθώ. Οι εποχές όπου οι θρησκείες επιβάλλονταν, έχουν προ-πολλού παρέλθει. Η παρουσία των θρησκευτικών συμβόλων σε δημόσιους χώρους, ιδιαίτερα στις σχολικές αίθουσες, δεν είναι παρά μια απόδειξη διατήρησης της εξουσίας της, και των ex officio (αφορολόγητων) απολαβών της, και είναι κρίμα μέσω του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου να χρειάζεται η επιβολή και της Δημοκρατίας ενώ· θα έπρεπε αυτοί που την υπηρετούν να τηρούν με ευλάβεια τις αρχές του κοσμικού –δεν έχουμε θεοκρατικό– κράτους. Η Δημοκρατία επιβάλλεται από τα κάτω• αλλά πως, όταν οι κυβερνώντες ταγοί της τρέμουν –αδικαιολόγητα κατά την άποψη την δική μου και πολλών σκεπτόμενων πολιτών– τους απολίτιστους αλαλαγμούς-αντιδράσεις μαχόμενων κληρικών και ποιμνίου. Δεν διαφωνώ με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θα προτιμούσα όμως το κοσμικό μας κράτος να έχει πράξει –σεβόμενο την υπόστασή του σαν τέτοιο– προ πολλού το καθήκον του, αλλά αφού Δεν…
.
.
photo©Manuel-Alvarez Bravo,1934
.
.
Μηντιαλογίες: Οι θλιβερές απόψεις του κ. Σαμαρά…
09/11/2009 § Σχολιάστε
(Από ‘Το επταήμερο του Διόδωρου’- Το Κυριακάτικο Βήμα 8.11.09)
Υπότιτλος: «Αντώνη Σαμαρά έργα και απόψεις»
«Για τις σκουπιδοσακούλες με μαύρο χρήμα που προορίζονταν για δημοσιογράφους ακούσαμε για πρώτη φορά μετά την αποπομπή του Αντώνη Σαμαρά από το υπουργείο Εξωτερικών, πριν από 15 χρόνια. Είναι αλήθεια ότι το επάγγελμα του εθνικόφρονα επιφυλλιδογράφου πέρασε κρίση επί Σημίτη- Παπανδρέου, αλλά από το 2004 ξανάνοιξαν οι δουλειές- και το βαθύ κράτος καταφέρνει σιωπηλό και σκοτεινό να επιβιώνει σε όλες τις περιστάσεις, διότι η εθνικοφροσύνη και ο πατριωτισμός είναι επικερδείς επιχειρήσεις, αυτό με ανησυχεί, ημερολόγιό μου. * Εγραψα «Σαμαράς» και θυμήθηκα πως ο υποψήφιος πρόεδρος της ΝΔ πριν από τις εκλογές του 1996 είχε περήφανα δηλώσει πως στα ψηφοδέλτια του κόμματός του (ήταν η Πολιτική Ανοιξη εκείνη την εποχή) δεν περιλαμβάνονταν μουσουλμάνοι- Τούρκοι της Θράκης ή Πομάκοι, εννοούσε. Και έλεγε αλήθεια, ήταν μία από τις λίγες αλήθειες που έχει πει στη ζωή του ο Αντώνης Σαμαράς.
Αλλά αναρωτιέμαι: αφού ως αρχηγός κόμματος δεν τους ήθελε στο ψηφοδέλτιο, ως πρωθυπουργός θα τους θέλει στη χώρα τους μουσουλμάνους; Και τι θα κάνει; Θα τους στερήσει τα πολιτικά δικαιώματα, θα τους διώξει από τη Θράκη- ή θα παραχωρήσει στην Τουρκία και στη Βουλγαρία τις περιοχές όπου ζουν; Πρέπει να μας δώσει κάποιες εξηγήσεις επ΄ αυτού ο επίδοξος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και άρα δυνητικός πρωθυπουργός.»
…..
σημείωση αγριμολόγου: Προσοδοφόρο πράγματι το επάγγελμα του Πατριώτη… Δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι κύριοι των μεγάλων μέσων ενημέρωσης. Μερικοί δε επιφανείς ελλαδέμποροι δεν λείπουν ποτέ από τα παράθυρα των «σοβαρών» δελτίων ειδήσεων και «talk show» εκπομπών. Η πώληση της ακροαματικότητας πάνω απ’ όλα, πάνω από τις όποιες συνειδήσεις. Μερικά ΜΜΕ είναι ουσιαστικά ζωντανά εκτροφεία μισαλλοδοξίας και ρατσισμού… Έπειτα, τα ίδια αυτά (ΜΜΕ) ασκούν το νόμιμο, δημοκρατικό τους… δικαίωμα στη κοινωνική life style κριτική – το άλλοθί τους.
.
.
Μαρσέλ Προυστ: τυχαία αποσπάσματα (5)
08/11/2009 § Σχολιάστε
«… η καρδιά μου φούσκωνε, λες κι ένας καλός θεός μου είχε επιστρέψει αυτή τη σκέψη κι είχε αναγνωρίσει πως ήταν θεμιτή κι ωραία. Τύχαινε, καμιά φορά, μια σελίδα του να λέει: αυτά τα ίδια πράγματα που έγραφα συχνά το βράδυ στη γιαγιά μου και στη μητέρα μου όταν έμενα άϋπνος, και τότε η σελίδα αυτή του Μπεργκότ μου φαινόταν σα μια συλλογή από επιγραφές για να τοποθετηθούν πάνω από τα γράμματά μου. Ακόμα κι αργότερα, όταν άρχισα να γράφω ένα βιβλίο με μερικές φράσεις, που η ποιότητά τους δεν στάθηκε αρκετή να με πείσει: για να συνεχίσω, ξαναβρήκα το αντίστοιχό τους στον Μπεργκότ. Αλλά μόνο τότε, όταν τις διάβαζα στο έργο του, μπορούσα να τις χαρώ• όταν τις έγραφα εγώ ο ίδιος, στη προσπάθειά μου να τις κάνω ν’ αποδώσουν αυτό ακριβώς που διέκρινα στη σκέψη μου, κι από φόβο μήπως δεν κάνω «κάτι που να μοιάζει», δεν είχα τον καιρό ν’ αναρωτηθώ αν αυτό που έγραφα ήταν ευχάριστο! Στην πραγματικότητα όμως μόνο τέτοιες φράσεις, μόνο τέτοιες σκέψεις αγαπούσα αληθινά…»
.
.
«Αναζητώντας τον Χαμένο Χρόνο» – Από τη μεριά του Σουάν, μετάφραση Παύλος Ζάνας, εκδόσεις Ηριδανός.
.
.
Μηντιαλογίες: Γιάννης Πάριος, «πάρ’ το, τζάμπα είναι»
07/11/2009 § Σχολιάστε
[από «Το Ποντίκι 30. 10. 2009»]
Τζάμπα η ακρόαση
«Κοίτα πράγματα που κάνει η αγάπη / αναγκάστηκα να πάρω μέχρι χάπι / και σηκώθηκα και πάλι μες στο μαύρο μου το χάλι / και περπάταγα στο σπίτι σαν το φάντασμα». Ο στίχος δεν είναι από τα «Παρατράγουδα» της Αννίτας Πάνια αλλά από τον νέο δίσκο του Γιάννη Πάριου. Διακόσιες χιλιάδες Έλληνες σηκώθηκαν χαράματα την προπερασμένη Κυριακή προκειμένου να σπεύσουν στα περίπτερα και να αποκτήσουν με γνωστή εφημερίδα το παραπάνω άσμα και τα άλλα (αντίστοιχης αισθητικής) καινούργια του Γιάννη Πάριου. Το χάπι θα πρέπει να το πήραν ακροατές μετά την ακρόαση του cd, αλλά στο μεταξύ ο Πάριος είχε κάνει τη δουλειά του: Είχε καταφέρει να φτάσει ως το τελευταίο ελληνικό σπίτι ένας δίσκος ο οποίος, αν διετίθετο μόνο σε δισκοπωλεία θα έμενε στα ράφια. Ο δίσκος δεν περιλαμβάνει κανένα πραγματικό «χιτ» (ούτε καν από τα ευκαιριακά στα οποία αναλίσκεται τα τελευταία χρόνια ο Πάριος), ενώ αποτελεί το απαύγασμα ενός νέου είδους τραγουδιού, που θα μπορούσε να αποκληθεί λυγμικο-καψουρο-στομφώδες και σίγουρα αδικεί τον εγκλωβισμένο στον τίτλο του «πιο ερωτικού τραγουδιστή» καλλιτέχνη. Ένας ερμηνευτής σε ώριμη ηλικία θα έπρεπε να κάνει ώριμες επιλογές, να πάει παραπέρα, όμως ο Πάριος χαμηλώνει συνεχώς τον πήχη του γιατί κολακεύεται κρυμμένος πίσω από έναν τίτλο που δεν του ταιριάζει πια, αυτόν του «Πάριου-Έρωτα». Ο Πάριος κατάφερε ευφυώς να αποσιωπήσει την ένδεια ρεπερτορίου του και να νικήσει με ταχυδακτυλουργικό τρικ. Γιατί όποιος δεν θέλει να αγοράσει κάτι, απλώνει το χέρι του μόλις του πουν «πάρ’ το, τζάμπα είναι».
αγριμολογος 