αγριμολογος

αιχμαλωτισμένη φιγούρα απ’ το βλέμμα, σφηνωμένη στο δίχτυ της πεισματικής μνήμης· που η θέληση την επιθυμεί ανέγγιχτη έως το βράδυ, την ώρα του λευκού χαρτιού, την ώρα της αποτύπωσης· κι ο χρόνος, που πάντα σωστά μετρά πνοές, κι η μνήμη όπως η χαρά που εγκαταλείπει τα όρια των πόλεων, αφήνεται με την αιχμαλωτισμένη πανώρια φιγούρα του πρωινού βλέμματος, χάνεται πάει ξεχνιέται. διακρίνεις κάτι, κάτι κάτι· κάτι να αξιοποιεί την επιφάνεια των πραγμάτων, το μέλλον για παράδειγμα.

.

.

Τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα.