εκλογές. όλα τα ρήματα της θλίψης
06/11/2010 § Σχολιάστε

η νομιμοποίηση της ανομίας. Η επιβαλλόμενη μετά χρηματισμού της παραμόρφωσης. Η ομερτά. Να σας προλάβω: ποσώς ενδιαφέρει την Ιστορία, δεν καιροφυλακτεί, ποτέ δεν το έκανε, γράφεται από τους ηθελημένα ή αθέλητα συνένοχους, οι τελευταίοι δε· προσφέρουν την απαιτούμενη στίλβωση, τη λάμψη, το άλλοθι, κυρίως τον μύθο-καθρέπτη της Παραμόρφωσης -αυτή διδάσκεται. Ποιοι. Πότε πλήρωσαν, πληρώνουν, το βαρύτατο κόστος σε αίσθημα, τη σταδιακή ωρίμανση του φόβου· την ομολογία συγγνώμης διότι «υπάρχεις» –το ομολογείς μουδιασμένα, ντροπιασμένα, εσύ, ο έτοιμος να απολογηθεί για την φτωχή, δική του ύπαρξη. Ένα τόσο δα βήμα σου για αρχή, θα αρκούσε ν’ αλλάξουν άρδην πολλά δεδομένα, να κατανοήσεις το απλό και ταυτόχρονα μεγαλειώδες, να αναγνωρίσεις ότι η χώρα σου δεν είναι παρά ένας «κόμβος» στο παγκόσμιο χωριό, όπως η Πλατανιά στη γνωστή ταινία με τον Λογοθετίδη, κι η ταπεινή σου ύπαρξη δεν είναι παρά ένα, το ελάχιστο, το τελευταίο νήμα ενός ασήμαντου κόμβου, κι όσο περισσότερο κατανοήσεις την ασημαντότητα της Διόγκωσης, τόσο τα μυθολογικά ή μη τέρατα που δημιουργούνται εντέχνως γύρω σου, σταδιακά θα εξαϋλώνονται. Συνείδηση, ο τρόμος των καθαρμάτων.
.
.
.
.
Photo©Wolf Suschitzky: “Democracy”, 1961
.
.
Σχολιάστε