αγριμολογος

Η εκλογολογία τελευταία, με τη μία ή την άλλη της μορφή, ανθεί. Μέσω αυτής, εκφράζονται αποκλειστικά τα ιδιοτελή αισθήματα και συμφέροντα συγκεκριμένων πολιτικών, αυτά δηλαδή της πολιτικής ή βουλευτικής τους επιβίωσης, πέραν αυτού ουδέν. Κι αν το παραμυθένιο αφήγημα «στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα» που πολλάκις επαναλαμβάνεται από τους ίδιους που το κορυφώνουν, τότε το εν λόγω αφήγημα είναι κενό περιεχομένου, ένα επικίνδυνο και κακόγουστο παιχνίδι, πάντα στο όνομα «της κοινωνίας των υπευθύνων πολιτών», αμ δε. Κάνουν πως δεν αντιλαμβάνονται ότι το ζητούμενο δεν η κοινωνία –γενικώς κι αορίστως- «των πολιτών», αλλά μια ανθρώπινη αξιοπρεπή, κοινωνικοποιημένη, κοινωνία των πολιτών. Τα διευρυμένα φαινόμενα διαφθοράς που διέπουν οριζοντίως και καθέτως το κοινωνικό φάσμα δεν λύνεται από στείρα εκλογολογία ούτε από μαινόμενους καλπολάτρες. Διαβάζοντας ανάμεσα και πάνω από τα λεγόμενά των δεν διακρίνει κανείς τίποτα, πέρα από μια κακοστημένη ίντριγκα στο όνομα μιας «ανάπτυξης» ή μιας «εξόδου από το τέλμα».

Το τέλμα είναι οι ίδιοι, και αυτό που εκπροσωπούν.

Κωθώνια για σαλαμοποίηση

Κωθώνια

του Δημήτρη Δανίκα. «Το Βήμα»

Ερώτηση – απάντηση. Γιατί ο Τάδε Ταδόπουλος, ο Τόλης φερ’ ειπείν, κυκλοφορεί ελεύθερος χωρίς να έχει πληρώσει δεκάρα τσακιστή; Επειδή οι δικηγόροι του διαχειρίζονται περίφημα τα νομικά παράθυρα που αφορούν στην φοροδιαφυγή. Τουτέστιν ο Τόλης, ο Λάκης και οι λοιποί νομίμως σουλατσάρουν ελεύθεροι και στην τσιμπίδα του Νόμου λένε πριτς! Και γιατί η νομολογία είναι έτσι φτιαγμένη ώστε εκείνοι που χρωστάνε ένα σκασμό λεφτά να παριστάνουν τους ωραίους και καμπόσους κι εμείς που χρωστάμε φραγκοδίφραγκα να κινδυνεύουμε χάσουμε ακόμα και το μοναδικό σπίτι μας; Μα φυσικά επειδή εν Ελλάδι οι νόμοι είναι έτσι φτιαγμένοι που να βολεύουν τα λαμόγια και να τιμωρούν τα κωθώνια. Ποιος ο λόγος γι’ αυτό; Που να ξέρω ακριβώς. Απλώς υποπτεύομαι όπως κάθε «ανώνυμος» πολίτης στον δύσμοιρο τόπο τον ελληνικό. Δηλαδή; Προφανώς επειδή πολιτικοί και μεγαλοφοροφυγάδες είναι κολλητοί. Προφανώς μερικά απ’ αυτά τα λαμόγια είναι των πολιτικών οι χορηγοί. Και προφανέστατα επειδή προαπαιτούμενο του κρατικοδίαιτου καπιταλισμού και της κομπραδόρικης οικονομίας είναι η νομότυπη ληστεία. Επομένως το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δύο δολοφονούν την χώρα μαζί. Τουτέστιν ασυλία και ατιμωρησία. Το ίδιο συμβαίνει και στις χώρες της ευρωζώνης και τις ΗΠΑ; Καθόλου. Εκεί διατηρούν τους τύπους και από καιρού εις καιρόν κάποιος μεγαλοκαρχαρίας βγαίνει στην σέντρα και προκειμένου να προστατευτεί το φύλλο συκής του συστήματος, τον αναγκάζουν να πληρώσει. Για να έχουμε καλό ρώτημα πόσα ακριβώς ευρώ ληστεύονται ετησίως από τον κρατικό κορβανά; Περίπου 13 δισεκατομμύρια. Που σημαίνει ότι αν τα μισά απ’ αυτά είχαν εισπραχθεί τότε καμία μαύρη τρύπα, κανένα χαράτσι και κανένας φόβος επιστροφής στην δραχμή. Τότε γιατί οι πολιτικοί που κόπτονται για την σωτηρία της χώρας δεν άλλαξαν τους νόμους και δεν έφτιαξαν αξιόπιστους και λειτουργικούς εισπρακτικούς μηχανισμούς; Μα επειδή το σύστημα είναι τόσο σάπιο και η διαπλοκή χαλύβδινη και ανθεκτική. Που σημαίνει ότι προκειμένου να διασώσουν τους κολλητούς τους καλύτερα η χώρα να καεί. Φταίνε μόνο οι πολιτικοί; Φυσικά όχι. Η σύνθεση αυτού του δολοφονικού συστήματος πάει κάπως έτσι: Οι υπουργοί υπογράφουν τα νομοσχέδια. Οι βουλευτές τα ψηφίζουν. Οι όποιοι δικαστικοί λειτουργοί τα διαχειρίζονται καταλλήλως. Και οι όποιοι εφοριακοί τα κάνουν πλακάκια με την πελατεία την εκλεκτή. Οι κρίκοι μιας αλυσίδας που μας σέρνει στον πάτο της Αφρικής. Υπάρχει ελπίδα; Μόνο μία. Η βοήθεια η γερμανική. Από την Μέρκελ, τον Ράιχενμπαχ, τον Πόουλ Τόμσεν και τον Φούχτελ ακούγεται μονότονα πως πρέπει η Ψωροκώσταινα να κηρύξει πόλεμο στην φοροδιαφυγή. Οι δικοί μας οι δήθεν πατριώτες, στριμωγμένοι στα καναβάτσα κάτι ψιθυρίζουν και μετά πορεύονται σαν να μην έχει τίποτα συμβεί. Σου τό’ χω ξαναπεί. Χίλιες φορές η γερμανική μπότα, παρά αυτοί οι ανάλγητοι, ανίκανοι έλληνες πολιτικοί!