αγριμολογος

Το όχι-και-τόσο-αρχαίο θαύμα ή φαινόμενο αρχίζει «συστηματικά» να παρουσιάζεται σύμφωνα με την wikipedia από προσκυνητές γύρο στον 9ο αιώνα, ως «θεόπεμπτο δώρο που «κατέρχεται ουρανόθεν στον Άγιο Τάφο”» Μια ακόμη μαρτυρία, από τις πρώτες που αποδίδουν υπερφυσικό χαρακτήρα στο άναμμα του Αγίου Φωτός ήταν αυτή του Γάλλου Βερνάρδου (Bernardus Monachus), Καθολικού μισιονάριου και μοναχού, ο οποίος έκανε προσκυνηματικό ταξίδι στην Αίγυπτο και την Παλαιστίνη μεταξύ του 865 έως το 870 μ.Χ. και αποδίδει σε άγγελο τη μετάδοση του φωτός στον Πατριάρχη. Στην καταγραφή του προσκυνηματικού ταξιδιού του αναφέρει:

«Αλλά είναι άξιο λόγου αυτό που συμβαίνει το Άγιο Σάββατο, κατά την Πασχαλινή Αγρυπνία. Το πρωί η λειτουργία ξεκινάει σε αυτόν τον Ναό [του Τάφου του Κυρίου]. Κατόπιν, όταν τελειώσει αρχίζουν να ψάλουν το Κύριε Ελέησον μέχρις ότου ένας άγγελος έρθει και ανάψει το φως στα λυχνάρια που κρέμονται πάνω από τον τάφο. Ο πατριάρχης μεταδίδει από το φως στους επισκόπους και τον υπόλοιπο λαό, και ο καθένας έχει φως εκεί όπου στέκεται…»

Εάν πρόκειται πράγματι για ένα ακόμη από τα λεγόμενα θαύματα του χριστιανισμού, δεν έχω καμία αντίρρηση διότι είναι θέμα πίστης, δεν μας πέφτει λόγος. Αν κάποιος πιστεύει, το Θαύμα ισχύει, αν όχι, τότε το «θαύμα» αναπόφευκτα εντάσσεται μέσα σε πάμπολλα εισαγωγικά κ.ο.κ. Προσωπικά οφείλω να δηλώσω – για λόγους καθαρά ηθικής τάξης- ότι πρόκειται για απάτη ολκής, του χειρίστου εμπορικού είδους. Θεωρώ συνένοχους όσους αποσιωπούν και δεν καταγγέλουν το γεγονός, κυρίως την Αριστερά που παρατηρεί με σιωπηλή συγκατάβαση προκειμένου να μη δυσαρεστήσει τους πιστούς της εκλογικής της πελατείας.

Ως εδώ, κανένα πρόβλημα.

Το εξωφρενικό γεγονός ξεκινά από τότε που το Άγιο Φως μετατρέπεται σε έναν εκκεντρικό «αρχηγό κράτους» κι αξιώνει να ταξιδεύει αεροπορικώς business class:

Το 1988 μετά από πρωτοβουλία του Ιάκωβου Οικονομίδη, ιδιοκτήτη ταξιδιωτικού πρακτορείου (σήμερα έχει τον τίτλο Μέγας Αρχων Ρεφερενδάριος και έχει χριστεί Μεγαλόσταυρος) και σε συνεργασία με τον Θόδωρο Τσακιρίδη (μετέπειτα πρόεδρο των Ολυμπιακών Αερογραμμών) και με τον έξαρχο Ειρηναίο (μετέπειτα πατριάρχη Ιεροσολύμων) καθιερώθηκε η μεταφορά του Αγίου Φωτός στην Ελλάδα με αεροπλάνο αμέσως μετά τη λήψη του από τον Πανάγιο Τάφο. Την οργάνωση της μεταφοράς του Αγίου Φωτός ανέλαβε το ταξιδιωτικό γραφείο του Ιάκωβου Οικονομίδη Ζ Tours από το 1988 έως το 2002 (με εξαίρεση το 1988) καθώς στη συνέχεια την οργάνωση της μεταφοράς ανέλαβε το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών. Κάθε χρόνο ο έξαρχος του Παναγίου Τάφου της Αθήνας παραλαμβάνει το ιερό ή ανέσπερον φως και με ειδική πτήση το μεταφέρει στην Αθήνα όπου με απόδοση «τιμών αρχηγού κράτους»  ακολουθεί η υποδοχή και μεταφορά του στην Μητρόπολη Αθηνών καθώς και σε ένα μεγάλο αριθμό άλλων Μητροπόλεων.

Όπως μπορεί καλόπιστα να συμπεράνει κανείς, το παράλογο αυτό γεγονός, της υποδοχής του Αγίου Φωτός με «τιμές αρχηγού κράτους» είναι σχετικά ένα πρόσφατο φρούτο της εποχής όπου μεσουρανούσε το ΠΑΣΟΚ , μιας εποχής όπου το ρουσφέτι, το λάδωμα κι η διαπλοκή βρίσκονταν στο απόγειό τους, και όπου τα αποτελέσματα της λαϊκίστικης αυτής κολακείας των κατώτατων ανθρωπίνων ενστίκτων (χάιδεμα αυτιών) έχουν κοστίσει πολλά δισεκατομμύρια στον ελληνικό λαό, γεγονός που σήμερα –εν μέσω πλήρους κρατικής πτώχευσης– πληρώνει με ιδρώτα και αίμα τις συνέπειες, με οριζόντια ψαλιδίσματα σε μισθούς και συντάξεις.

Από τον μεσαίωνα έως και το σωτήριο έτος του 1988 μ.Χ. το Άγιο Φως έφτανε συμβολικά στο σπιτικό του κάθε πιστού με σχετική σεμνότητα, χωρίς αεροπλανικές πτύσεις, χωρίς τα κόκκινα χαλιά, τα στρατιωτικά αγήματα και άλλα μη-αναγκαία φεστιβαλικά καραγκιοζιλίκια.

Ακριβώς, καραγκιοζιλίκια.