αυθαιρεσία 16η
29/06/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο αυθαιρεσία 16η
αιχμαλωτισμένη φιγούρα απ’ το βλέμμα, σφηνωμένη στο δίχτυ της πεισματικής μνήμης· που η θέληση την επιθυμεί ανέγγιχτη έως το βράδυ, την ώρα του λευκού χαρτιού, την ώρα της αποτύπωσης· κι ο χρόνος, που πάντα σωστά μετρά πνοές, κι η μνήμη όπως η χαρά που εγκαταλείπει τα όρια των πόλεων, αφήνεται με την αιχμαλωτισμένη πανώρια φιγούρα του πρωινού βλέμματος, χάνεται πάει ξεχνιέται. διακρίνεις κάτι, κάτι κάτι· κάτι να αξιοποιεί την επιφάνεια των πραγμάτων, το μέλλον για παράδειγμα.
.
.
Αυθαιρεσία 13η
30/06/2009 § Σχολιάστε
άπνοια, χαμηλή αραιή νέφωση, ήχοι που ακούγονται κρυστάλλινοι. ένα τραγούδι έπεσε δίπλα στον γερασμένο σκύλο· ακούστηκε κι αυτό. ένα απόγευμα με παραπανίσιους ήχους κι όλα τα πράσινα· γκριζοπράσινα – νωπά· κι ένα βλέμμα στις κοίτες του ποταμού, προς τιμή του δυνάστη χρόνου γιατί· σε λίγο -όπως συμβαίνει πάντα- θα σκοτεινιάσει. τα απογεύματα μιλούν πάντα πιο καθαρά.
.
.
αυθαιρεσία 9η
27/01/2009 § Σχολιάστε
στο όνομα μιας ψύχραιμης αποτίμησης αφήσαμε εκείνα τα πυκνά σημάδια μακριά νομίζοντας ότι μία μόνο κουβέντα αρκεί, οι υποψίες μας καταλάγιασαν τότε κι αφέθηκε η εποχή της καταρράκωσης δίπλα στα μεγάλα τραγούδια• αυτά που σκέπαζαν τα αναγκαία κι άφηναν τις υποψίες μόνες στο αμυδρό ημίφως• ώσπου να φιλοξενηθούν κι αυτές σ’ ένα πατάρι του νοικιασμένου σπιτιού. όλοι βέβαια κάτι είχαν ακούσει για κάποια πρόσωπα και περιστατικά ασήμαντα. θυμάσαι;
.
.
αυθαιρεσία 8η
22/01/2009 § Σχολιάστε
εκείνο το αλλόκοτο δόκιμου φιλοσοφικού αποστάγματος βιβλιαράκι θα περάσει απαρατήρητο, είναι μικρό· άρα εικονικά νεκρό. κι αυτό έχει τη σημασία του, για ένα τέτοιο δραματικό υπόμνημα, ένας θάνατος θα ήταν απολύτως καθώς πρέπει όταν πέσει η νέα μεγάλη σιωπή· και μην επιμένεις στην ερώτηση, τα του μέλλοντος θα λυθούν στο μέλλον, στο έχω ξαναπεί, δεν αδικείσαι όταν σκέφτεσαι. δώσε μου το χέρι σου. φίλα με.
.
.
αγριμολογος 