αγριμολογος

«Η Άψογος Στάση των Πολιτιστικών Συντακτών»

Αν κρίνω από όσα ακούω και από όσα καταγράφονται στα πολιτιστικά των εφημερίδων, φαίνεται πως οι συντάκτες των πολιτιστικών πάσχουν από σύνδρομο στρουθοκαμήλου. Οι συνέπειες της κρίσης έχουν φτάσει κιόλας στην αγορά και τα λουκέτα είναι κιόλας έτοιμα. Ωστόσο υπάρχει μια άψογος στάσις καθώς οι πρώτες απολύσεις άρχισαν κιόλας μαζί με τις πρώτες πληροφορίες για επικείμενα κλεισίματα που θα αλλάξουν το τοπίο ως πολύ ψηλά. Ωστόσο οι δημοσιογράφοι, τα μέχρι χτες χαϊδεμένα παιδιά αυτού του μορφώματος προς καταστροφήν ελπίζουν μάλλον σε κάποιο θαύμα. Εξάλλου είναι μαθημένοι να διατηρούν την αλαζονεία τους πριν γυαλίσουν την πένα για το ρέκβιεμ της παρουσίας τους, που σημειωτέον, παραμένει το ίδιο αδιάφορη στους χαρτοφάγους πάνω στους οποίους στηρίζουν μιαν επισφαλή φήμη. Τί μένει; Μένει μόνο μια θλίψη για ανθρώπους υπερφίαλους, με σύμπλεγμα κατωτερότητας, και αναλώσιμους, που στην κορυφή της δόξας τους συνέβαλλαν κι αυτοί στην εξαθλίωση της ανάγνωσης κατά το μέτρο της εξουσίας που πόθησαν, και που μοιάζουν τώρα σαν τα έσχατα στην κλίμακα θύματα του εφιάλτη που εξαπέλυσε μια κοινωνία με όρεξη αυτοκαταστροφής. Η επικείμενη πραγματικότητα και η γνώση της δίνει στη θέα τους εκτός από μιαν αίσθηση οίκτου και μια κίνηση αηδίας από πατημένα περιττώματα.
.
.
.
.

Γιώργος Μίχος
.

.

photo©Andre Kertesz, 1943
.
.
.

Κάποιο νομοσχέδιο που να εξασφαλίζει τους χιλιάδες άνεργους, τους χαμηλόμισθους, τους μικροεπαγγελματίες υπάρχει στον ορίζοντα ή αυτός ο ορίζοντας έχει φτιαχτεί με κομψότερες προδιαγραφές. Πάραυτα προτείνω, μιας και ξημεροβραδιάζεστε λόγω αυξημένης παραγωγής νομοθετημάτων αυτόν τον καιρό, μήπως σας ήταν εύκολο να στριμώξετε κάπου κι αυτό το ζήτημα. Εκτός από την τακτοποίηση της «αξιοπιστίας» της χώρας, θα μπορούσατε ίσως να τακτοποιούσατε ταυτόχρονα και την αξιοπρέπεια αυτών που την κατοικούν. Πιστεύω να είστε ενήμεροι του γεγονότος ότι η χώρα, παραδόξως

κατοικείται.

.

.

τέλος θερινού παραλιακού θεάτρου, μένουν τα στιγμιότυπα, η φαντασίωση, οι κραδασμοί του χρόνου, κάποια αέρινα πρωτόγονα ίχνη και ήχοι που θα ξεθωριάζουν. γύρισα, πάω.

.

.

.

.

photo©StratosFountoulis

.

©

.

Tόσο νέος (γεν. 1979), Tόσο ώριμος. Τι ελπίδα.

Σπύρο Αραβανή, σε ευχαριστώ πολύ.

Το έλαβα, το διάβασα, το διαβάζω.

Σπύρος Αραβανής, «Η ανοσία της άγνοιας», εκδόσεις Οδός Πανός - στα ενημερωμένα βιβλιοπωλεία!