[Η σκοτεινή πλευρά της Ελλάδας στο άπλετο φως!
09/04/2026 § Σχολιάστε

Vana Nicolaïdou-Kyrianidou στο fcbk:
«H μία κομματάρχης, η βαρυπενθούσα, γράφει εκθέσεις ιδεών, γεμάτες με τα φληναφήματα και τα βερμπαλιστικά κλισέ στα οποία καταφεύγουν οι κακοί μαθητές, προκειμένου να συγκαλύψουν την αμάθειά τους και την αδυναμία τους να κατανοήσουν το ζήτημα που καλούνται να πραγματευθούν. Η άλλη, η θυγάτηρ του πατρός της, ονειρεύεται μια πορεία αντίστοιχη αυτής προς τη Ρώμη, στο τέλος της οποίας, αφού θα έχει εκριζώσει κάθε θεσμικό ανάχωμα του κράτους δικαίου, και όσους το υπερασπίζονται, θα αναλάβει τον ρόλο του δεσμοφύλακα της χώρας. Αμφότερες χρησιμοποιούν τη δίκη για την τραγική απώλεια 57 ανθρώπων ως εργαλείο ευτελισμού της δικαιοσύνης, υπηρετώντας τις εξουσιαστικές παρορμήσεις ενός νοσηρά ναρκισσιστικού εγώ: Η σκοτεινή πλευρά της Ελλάδας που βγήκε στο άπλετο φως!»
◉
[η Εθνική μας Bully, ή Όπου η πραγματική ισχύς δεν βρίσκεται σε εκείνον που Αλαλάζει·
04/04/2026 § Σχολιάστε
Η ευγενική αστυνομικός
TO πρόσωπο της εβδομάδας

Δεξιά στη φωτό, η εθνικής μας bully
―η Εθνική μας Bully στην αστυνομικίνα: «εσείς που με εμποδίζετε να περάσω το όνομά σας ποιο είναι;
― Η αστυνομικός ευγενικά: «είμαι σε διατεταγμένη υπηρεσία, θα πάρετε τα στοιχεία μου από την υπηρεσία μου, σας παρακαλώ, με εντολή της προέδρου του δικαστηρίου να μπείτε από επάνω».
― η Εθνική μας Bully επιμένει: «Εγώ θέλω να μπω μαζί με τους συγγενείς που εκπροσωπώ».
― Η αστυνομικός ευγενικά αντέτεινε: «Κατ’ αρχάς απαγορεύεται η βιντεοσκόπηση»
― η Εθνική μας Bully: «Ποιος το απαγορεύει;»
― Η αστυνομικός ευγενικά: «Βάσει του άρθρου 166 παράγραφος 1 του κώδικα πολιτικής δικονομίας απαγορεύεται αυτό που κάνετε»
― η Εθνική μας Bully επιμένει έντονα: «Με εμποδίζετε να περάσω;»
― Η αστυνομικός ήπια και αποφασιστικά: «Μη δυσκολεύετε, σας παρακαλώ, τη διαδικασία»
*
Επί μια ώρα μια μοναδική γυναίκα αστυνομικός υπερασπίζεται το Κράτος Δικαίου κάνοντας απλά τη δουλειά της και δέχεται ανελέητο bullying.
Κανείς, κανένα κόμμα, κανένας ευαίσθητος δικαιωματιστής ή μια φεμινιστική οργάνωση δεν την υπερασπίστηκε. Τσιμουδιά.
*
ΥΓ: Η αστυνομικίνα επίσης υπερασπίστηκε τις εντολές μιας προέδρου του δικαστηρίου που από δειλία δεν έκανε τη δουλειά της, αντί να στείλει αυτόφορο προς τη γνωστή άθλια Bully, αλλά αντιθέτως… παραιτήθηκε!
◉
[θλιβερό ρεκόρ δεκαετίας: €614 εκατομμύρια για φροντιστήρια·
02/04/2026 § Σχολιάστε

H διαπίστωση ότι τα ελληνικά νοικοκυριά δαπάνησαν €614 εκατομμύρια (ρεκόρ δεκαετίας) για φροντιστήρια το 2023, το υψηλότερο ποσό της τελευταίας δεκαετίας, υποδηλώνει ότι το εκπαιδευτικό σύστημα στην Ελλάδα αδυνατεί σε σημαντικό βαθμό να καλύψει επαρκώς τις μαθησιακές ανάγκες των μαθητών μέσα στο δημόσιο σχολείο, οδηγώντας τις οικογένειες στην αναζήτηση εξωσχολικής υποστήριξης. Αυτό φανερώνει έντονη εξάρτηση από την ιδιωτική εκπαίδευση, ιδιαίτερα για την προετοιμασία για κρίσιμες εξετάσεις, όπως οι πανελλαδικές, αλλά και μια ευρύτερη δυσπιστία ως προς την αποτελεσματικότητα της σχολικής διδασκαλίας.
Παράλληλα, αναδεικνύει κοινωνικές ανισότητες, καθώς δεν έχουν όλα τα νοικοκυριά την ίδια οικονομική δυνατότητα να επενδύσουν σε φροντιστήρια, γεγονός που μπορεί να επηρεάζει τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες και τις επιδόσεις των μαθητών. Συνολικά, το φαινόμενο αυτό καταδεικνύει την ανάγκη ενίσχυσης της δημόσιας εκπαίδευσης, τόσο σε ποιότητα όσο και σε υποστήριξη, ώστε να περιοριστεί η ανάγκη για παράλληλη ιδιωτική δαπάνη.
― Ελληνική παγκόσμια πρωτιά!
◉
[σε τέτοια ζητήματα, το επίκεντρο δεν είναι ποτέ ο κατηγορούμενος. Είναι τα παιδιά·
19/02/2026 § Σχολιάστε

Διαβάστε: Ένοχος ο πατήρ Αντώνιος και στο Εφετείο για σωματικές βλάβες σε ανηλίκους
Η υπόθεση του πατρός Αντωνίου αμφιβάλλω αν έχει… συγκλονίσει την ελληνική κοινωνία. Ο ιδρυτής της Κιβωτός του Κόσμου, μιας δομής που για χρόνια παρουσιαζόταν ως σύμβολο προσφοράς και φροντίδας για ευάλωτα παιδιά, βρέθηκε στο επίκεντρο σοβαρών καταγγελιών.
Η απόφαση της Δικαιοσύνης που τον έκρινε ένοχο για σωματικές βλάβες σε ανηλίκους δεν είναι απλώς μια νομική εξέλιξη· είναι μια βαθιά κοινωνική τομή. Όταν οι κατηγορίες αφορούν παιδιά – και μάλιστα σε χώρους που υποτίθεται ότι υπάρχουν για να τα προστατεύουν – το πλήγμα στην εμπιστοσύνη είναι διπλό. Δεν δοκιμάζεται μόνο ένα πρόσωπο, αλλά και η ίδια η πίστη των πολιτών στους θεσμούς, στην Εκκλησία, στις δομές πρόνοιας.
Η υπόθεση ανέδειξε την ανάγκη για αυστηρότερους ελέγχους, διαφάνεια και μηχανισμούς προστασίας των ανηλίκων. Έφερε στο φως ερωτήματα για το πώς λειτουργούν οι κλειστές δομές φιλοξενίας, ποιος εποπτεύει, ποιος λογοδοτεί. Παράλληλα, έδωσε βήμα σε παιδιά και νέους να μιλήσουν – κάτι που συχνά είναι το πιο δύσκολο κομμάτι σε τέτοιες υποθέσεις.
Πάνω απ’ όλα, όμως, η συζήτηση δεν πρέπει να εγκλωβιστεί στο πρόσωπο. Το ζητούμενο είναι η ουσιαστική προστασία των παιδιών. Να δημιουργηθούν περιβάλλοντα όπου η ασφάλεια δεν θα είναι υπόσχεση, αλλά δεδομένο. Όπου η εμπιστοσύνη θα χτίζεται με πράξεις και λογοδοσία.
Γιατί σε τέτοιες ιστορίες, το επίκεντρο δεν είναι ποτέ ο κατηγορούμενος. Είναι τα παιδιά.