τα εκκεντρικά χόμπι της ζήμενς
19/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο τα εκκεντρικά χόμπι της ζήμενς
Τρομοκρατούν με εικόνες ντυμένες με τον σύνηθες, φτωχό μη-ουσιώδη λόγο, δεν βασανίζουν καμία φαντασία και· η φρίκη ενώ προκαλείται επωνύμως ζει κι αναπνέει μέσα στην πλασμένη γενικότητα της ανωνυμίας, αιωρείται, «ποιος φταίει». Εικόνες. Θυμίζουν αγωνιώδη κουφάρια, ένα σωρό συγκεντρωμένα κουρέλια σε μια χώρα με λερωμένους, ραγισμένους τοίχους –μια άδεια σκηνή, ενώ βλέπεις· οι άνθρωποι θέλουν να τραγουδήσουν, όλο τους το κορμί θέλει να τραγουδήσει κι η ευτυχία της απλότητας να χάνεται σε –πάντα– σκοτεινά παρασκήνια μιας φτηνής επαναλαμβανόμενης… δημοκρατικής ρητορείας γεμάτο πληκτικές κοινοτοπίες κι ένας χορός, ένα φαγοπότι που δεν σταμάτησε ποτέ παρά μόνο τότε· στην φαντασία των μελών του Χορού που (και πάλι) τότε· τους εμφάνισε άσπρους λαγούς από την κάλπη, κι έχει –ακόμη- πάντα δίκιο ο αείμνηστος Βασίλης, ο φίλτατος, όταν εργαζόμουν στο «Έθνος» Ραφαηλίδης που έγραψε ότι από υπάρξεως του νεοελληνικού κράτους και μέχρι τις μέρες μας, «η εναλλαγή των κομμάτων στην εξουσία δεν είναι παρά αλλαγή των συνδαιτυμόνων στο ίδιο τραπέζι» κι ήταν πάλι ο Ραφαηλίδης από τους πρώτους που μου γκρέμισε ορισμένα εθνικά είδωλα, όπως αυτό της ιστορικής φιγούρας του Μακρυγιάννη –μεγάλη φαγάνα- όπως χαρακτηριστικά τον περιέγραψε, στην πρώτη Εθνική Συνέλευση (Βουλή) του 1843-44 λέει: «Αν είναι να μείνουμε εμείς νηστικοί, ας πάει στο διάβολο η ελευθερία. Έφαγαν αυτοί, ας φάμε και εμείς τώρα».*
Η χτεσινή δήλωση στην εξεταστική της Βουλής, του κ. Γείτονα: «Το ΠΑΣΟΚ, όσο ήμουν εγώ ταμίας, δεν πήρε ποτέ χρήματα από τη Siemens. Είναι ηλίου φαεινότερον ότι υπήρξε μεθόδευση εμπλοκής των κομμάτων στην υπόθεση αυτή, από τον Μιχάλη Χριστοφοράκο».
Ηλίου φαεινότερον. Ο κ. Χριστοφοράκος και η Siemens δεν επιθύμησαν ποτέ να «συνεργαστούν» με το Δημόσιο (και το χρήμα Του) διότι –ως γνωστόν– η εταιρεία αυτή και τα στελέχη της, στον ελεύθερό τους χρόνο, δεν είχαν άλλο εκκεντρικό χόμπι παρά τη χαρά της «μεθόδευσης» προς εμπλοκή των (δύο) κομμάτων…
Ηλίου φαεινότερον. Καθίκια δεν υπάρχουν πλέον σε κοινή χρήση, ήδη από την εποχή του Μακρυγιάννη.
.
.
.
[*] Βασίλης Ραφαηλίδης: Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού Κράτους 1830-1974, εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου.
.
.
.
photo© Elliot Erwitt, 1955
.
.
γκρέμισμα αυθαιρέτων
13/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο γκρέμισμα αυθαιρέτων
η δεύτερη επίσκεψη του Γεωργίου Α. Παπανδρέου στην παραλία μέσα σε τρία χρόνια για ελεύθερη πρόσβαση του κόσμου στις παραλίες. Χρόνια τώρα εκεί αυθαιρέτως και παρανόμως λειτουργούν πολλά κέντρα διασκέδασης. Ο κος πρωθυπουργός, μετά μεγάλου αριθμού δημοσιογραφικής, τηλεοπτικής και «εκσκαφικής» συνοδείας … γκρέμισε ένα ήδη ερειπωμένο κτίριο-σύμβολο της αυθαιρεσίας, όπως αναγγέλθηκε από τα δελτία τύπου της εθνικής μας ψιττακίασης.
Επαναλαμβάνω, ένα ερείπιο γκρέμισε, κι όχι μία εν λειτουργία επιχείρηση. Προς τι όλος αυτός ο χυδαίος επικοινωνιακός χαλασμός που προσβάλει την νοημοσύνη μας.
Όταν θα πάψει ο κ. Παπανδρέου να παρίσταται σε γκρεμίσματα ετοιμόρροπων αυθαιρέτων και αρχίσει να γκρεμίζει κερδοφόρες, παράνομες επιχειρήσεις όπως μία ονόματι «Ακρωτήρι», ένα νυκτερινό κέντρο που επισήμως «δεν θεωρείται νυκτερινό κέντρο» διότι λειτουργεί σε χώρο ιδιοκτησίας της Εκκλησίας. Ο εν λόγω θρησκευτικός, εθνικός μας οίκος· και θεσμός, ζήτησε παράταση για να μη χάσει το ταμείο της τα μισθώματα, φυσικά· ο τέως υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς έδωσε την συγκατάθεσή του.
Υπάρχουν κι άλλα ακόμη που πρέπει επειγόντως να γκρεμιστούν, να συνεχίσουν λοιπόν όπως υπόσχονται, να δούμε αν θα φτάσουν έως και το «Ακρωτήρι» (γκρεμίζοντας στο μεταξύ τα ενδιάμεσα) και βλέπουμε κατά πόσο άξιζε τον κόπο όλος αυτός ο επικοινωνιακός θόρυβος.
Επιτυχία. Ο θρίαμβος του αυτονόητου.
.
.
Βατοπέδι, μία ιδιαιτέρως ιερή υπόθεση
04/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Βατοπέδι, μία ιδιαιτέρως ιερή υπόθεση
Όπου δεν ήταν παρά μία ιδιαίτερη υπόθεση ανάμεσα σε τόσες άλλες υποθέσεις, με κάποιες «ιδιαιτερότητες» μεν, αλλά υπόθεση.
Όπου ο τέως υπουργός κ. Δούκας ομολογεί στην Εξεταστική της Βουλής ότι δέχτηκε τηλεφώνημα-παραίνεση από τον κ. Γιάννη Αγγέλου να «προχωρήσει» την υπόθεση του Βατοπεδίου, κι ο κ. Δούκας προφανώς δεν εξέλαβε το τηλεφώνημα αυτό σαν παρέμβαση, αλλά σαν παραίνεση (όπως ο ίδιος ομολόγησε) για την «επιτάχυνση του κυβερνητικού έργου…». Μία παραίνεση ανάμεσα σε τόσες άλλες που όλοι όσοι εργαζόμαστε έχουμε κατά καιρούς ζήσει με τους εργοδότες μας. Παραίνεση με κάποιες ιδιαιτερότητες μεν, αλλά παραίνεση.
Όπου ο κ. Γιάννης Αγγέλου τυγχάνει εκείνη την εποχή να ηγείται του Πρωθυπουργικού Γραφείου του κ. Καραμανλή. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί παρά να ληφθεί ως σύμπτωση. Σύμπτωση με κάποιες ιδιαιτερότητες μεν, αλλά σύμπτωση.
Όπου ενάμιση-δύο περίπου χρόνια μετά ο κ. Καραμανλής ομολογεί ενώπιον της βουλής ότι είχε άγνοια για το μέγεθος της «υπόθεσης Βατοπεδίου» παίρνοντας την πολιτική ευθύνη. Οφείλουμε να αναγνωρίσουμε την ειλικρίνεια των προθέσεών του. Ειλικρίνεια με κάποιες ιδιαιτερότητες μεν, αλλά ειλικρίνεια.
.
.
photo©Arthur Tress, 1974
.
.
το Χάλι το ανέχτηκες, συναλλάχτηκες μαζί του
03/05/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο το Χάλι το ανέχτηκες, συναλλάχτηκες μαζί του
Οι συμβουλές καλοδεχούμενες; Εξαρτάται από το περιεχόμενο των συμβουλών και αυτόν που τις λαμβάνει, ο αποδέκτης. Το «αλλάξτε» αντηχεί σε όλη τη χώρα των ιδιαιτεροτήτων, οι ιδιαιτερότητες είναι πολλές, πάμπολλες, σε ορισμένους δε τομείς, πολύ συγκεκριμένες, ενδεχομένως και με ονοματεπώνυμο. Τα ισχυρά ονοματεπώνυμα που παραμένουν και θα παραμείνουν ατιμώρητα δεν τα αφορά η στεντόρεια ιαχή «αλλάξτε», κι αυτό εξοργίζει, πνίγει, τυφλώνει, όταν το πολιτικό σύστημα γκρεμίζεται ή μάλλον, γκρεμίστηκε. Όμως κι εσύ «ο απλός» χρόνια τώρα, το ανέχτηκες, το ψήφισες, συναλλάχτηκες μαζί του, είδες τον συνάνθρωπό σου να εξαθλιώνεται χωρίς λύπη, με απάθεια, και τώρα που το παρελθόν ξετυλίγεται σε ένα εφιαλτικό παρόν με σκοτεινό μέλλον που• τώρα αγγίζει προσωπικά και Εσένα, είναι πια αργά για θορυβώδεις αντιδράσεις. Τα ισχυρά ονοματεπώνυμα θα συνεχίσουν τον χορό με το ίδιο ρυθμό που χόρευαν πάντα, μόνο να ξέρεις ότι με ένα τόσο δα, μικρό σου στραβοπάτημα, θα τιμωρηθείς παραδειγματικά και θα μάθεις –για πρώτη ίσως φορά στη ζωή σου– ότι πάντα έτσι ήταν, μόνο που η αλήθεια αυτή δεν πέρασε ποτέ το κατώφλι του δικού σου κόσμου. Το πώς έφτασε η συνείδησή σου ως εδώ σε αυτή την κατάσταση, δεν έχεις εσύ το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης, το αναγνωρίζω, δεν είναι όμως θέμα του παρόντος, κι ούτε διαθέσιμο έχεις χρόνο να το ψάξεις, ένα έχω να σου πω: Τρέχα να προφτάσεις, διότι για ακόμη μια φορά τα
σκάτωσες.
.
.
photo©Arthur Shay, 1950 (detail, cropped to blog needs)
.
.
αγριμολογος 