αγριμολογος

Πρόκειται για μεμονωμένο επίτευγμα. Θυμάμαι τους πανηγυρικούς λόγους και τα χειροκροτήματα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Μερικά χρόνια μετά – σήμερα, οι περισσότερες εγκαταστάσεις των βρίσκονται εγκαταλελειμμένες στη τύχη τους, επηρεάζοντας με την αφημένη αυτή τύχη τους, αρνητικά τη δικιά μας, των κατοίκων. Οι (πρώην) ένδοξες αθλητικές εγκαταστάσεις διεθνών προδιαγραφών, αφημένες στο σκουπίδι, στη βρομιά, εστίες μολύνσεως, ζωντανοί μάρτυρες του πολιτισμού μας. Η εγκατάλειψη κι η αδιαφορία σε αυτές τις πανάκριβες εγκαταστάσεις, δεν είναι μεμονωμένο συγκυριακό φαινόμενο, είναι το ελληνικό σύνηθες στα μεγάλα έργα· τα τρανά. Οι πρόσφατοι μεγάλοι αυτοκινητόδρομοι, οι συγχρηματοδοτούμενοι με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ένας ευαίσθητος οδηγός  που θα στρέψει το βλέμμα δεξιά, προς την άκρη του δρόμου, μετά το ρείθρο (εάν υπάρχει…), η εικόνα μιλά από μόνη της: Η απόλυτη κυριαρχία των σκουπιδιών, βρίσκονται παντού και·  δεν πρόκειται για μεμονωμένο περιστατικό, είναι το σύνηθες συμπλήρωμα σε όλη την ένδοξη ελληνική επικράτεια, είναι ο σημερινός· δικός μας πολιτισμός. Κάθε παρκάκι, κάθε παιδική χαρά που εγκαινιάζεται, κάθε μικρό, μεσαίο ή μεγάλο έργο που διεκπεραιώνεται, μετά το πέρας των εργασιών του και· μετά το κόψιμο της κορδέλας, το έργο αυτό αφήνεται στη τύχη του (εκτός «μεμονωμένων» πάλι, εξαιρέσεων), χωρίς ποτέ κανείς να ενδιαφερθεί για την μετέπειτα τακτική συντήρησή του. Μετά το πέρας των ταπεινών ή των μεγάλων έργων, τα πάντα χορταριάζουν, τσιμεντένιες πλάκες παραδίδονται στη μεταβαλλόμενη φύση, ο χρόνος προσθέτει σκουριά στα μεταλλικά μέρη, οι τυχόν περιφράξεις διαλύονται. Θλιβερό, αλλά σύνηθες.

Ένα σημαντικό μουσείο όπως αυτό της Ακρόπολης, θα συντηρηθεί, είμαι βέβαιος, δεν αμφιβάλω καθόλου. Αμφιβάλω για τον περιβάλλοντα, κατοικημένο χώρο, έξω· στις πολυκατοικίες ή τις εναπομείναντες μονοκατοικίες, στους γύρω από το μουσείο χώρους. Εκεί θα βασιλεύσει το ίδιο τοπίο που βασιλεύει και στην υπόλοιπη χώρα, των ξεχειλισμένων με σκουπίδια κάδων, οι πεζόδρομοι θα γεμίσουν παρκαρισμένα αυτοκίνητα και εκατοντάδες μηχανάκια, οι άνθρωποι με ειδικές ανάγκες -όπως και στην υπόλοιπη χώρα- χωρίς τον αξιοπρεπή τους χώρο κλπ. κλπ…

Το Μουσείο της Ακρόπολης δεν είναι παρά ένα μεμονωμένο επίτευγμα, θα υπάρχει εκεί, τυλιγμένο με το θλιμμένο βλέμμα των ελαχίστων που ακόμη το διαθέτουν και που· ξέμειναν πλέον από φωνή.

Αυτοί σιωπούν.

.

.

Το Συνταγματικό Συμβούλιο, που επιβλέπει τη νομιμότητα των γαλλικών νομοθετημάτων, απέρριψε σήμερα τη βασική διάταξη του νομοσχεδίου κατά του παράνομου ‘κατεβάσματος’ μουσικής και ταινιών από το διαδίκτυο, το οποίο εγκρίθηκε τον περασμένο μήνα και προέβλεπε την διακοπή της πρόσβασης στο Ιντερνέτ των υπότροπων χωρίς δικαστική εντολή.

Η απόφαση αποτελεί κόλαφο κατά της κυβέρνησης και του Νικολά Σαρκοζί, οι οποίοι υπερασπίστηκαν με θέρμη την ψήφιση του νόμου, τον οποίο επέκρινε ως ανούσιο και ελευθεροκτόνο η αριστερή αντιπολίτευση.

Το Συμβούλιο αποφάνθηκε πως η ελευθερία στην επικοινωνία και στην έκφραση που απορρέει από τη Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου εξυπακούει «την γενικευμένη ανάπτυξη του Ιντερνέτ», την «ελεύθερη πρόσβαση του κοινού στις δικτυακές επικοινωνιακές υπηρεσίες».

Επίσης κρίνει πως η κατάργηση της σύνδεσης δεν μπορεί να αποφασισθεί παρά μόνον από τους δικαστές και όχι από μία διοικητική αρχή, όπως προβλέπει ο νόμος που ψηφίστηκε την 13η Μαΐου.

Συνεπώς μετά τη γνωμοδότηση αυτή, ο νόμος –που καθιστούσε τη γαλλική νομοθεσία ως μία από τις αυστηρότερες χώρες στην Ευρώπη για τον συγκεκριμένο τομέα–δεν έχει πλέον νομική ισχύ.

Το Συνταγματικό Σαυμβούλιο γνωμοδότησε έπειτα από την προσφυγή που κατέθεσαν στις 19 Μαΐου σοσιαλιστές βουλευτές, που ζήτησαν να ακυρωθεί ο νόμος και να προστατευθεί η δημιουργία στο Ιντερνέτ

[in.gr – express.gr]

photo©Associated Press(επεξεργασμένη)

.