[να τελειώνουμε με τους μουλάδες της Τεχεράνης·
12/10/2024 § Σχολιάστε
Πασκάλ Μπρικνέρ: Δύο έθνη σώζουν σήμερα την τιμή του ελεύθερου κόσμου, η Ουκρανία και το Ισραήλ
Στη σκιά της επετείου από τη δολοφονική επίθεση της Χαμάς στο Ισραήλ στις 7 Οκτωβρίου του 2023 και με αφορμή την ισραηλινή αντεπίθεση εναντίον της Χεσμπολάχ, ο Γάλλος στοχαστής και συγγραφέας Πασκάλ Μπρικνέρ γράφει στο περιοδικό Le Point ότι «ήρθε η ώρα να τελειώνουμε με τους μουλάδες της Τεχεράνης».
Το άρθρο του Πασκάλ Μπρικνέρ
Ας φανταστούμε λίγο το φθινόπωρο του 1989, ενώ οι άνθρωποι πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα ξεσηκώνονταν ενάντια στη σοβιετική κυριαρχία, η Ουάσινγκτον, το Παρίσι, το Λονδίνο και το Βερολίνο να ζητούσαν από τους διαδηλωτές να μείνουν ήσυχοι και να περιμένουν καλύτερες μέρες [δυστυχώς αυτή ήταν η θέση του Φρανσουά Μιτεράν, ο οποίος φοβούμενος την επανένωση της Γερμανίας υποστήριξε το πραξικόπημα των νοσταλγών της ΕΣΣΔ κατά του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ το 1991]. Τσέχοι, Πολωνοί, Ούγγροι δικαίως θα μας είχαν αποκηρύξει. Δεδομένου των αναλογιών, ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή σήμερα μας προσφέρει τη μοναδική ευκαιρία να βάλουμε ένα τέλος στο καταστροφικό καθεστώς της Τεχεράνης από το 1979. Είναι ένα στρατηγικό περιθώριο που δεν θα έχουμε την τύχη να ξαναβρούμε σύντομα.
Από τότε που το Ιράν δημιούργησε τον «Άξονα της Αντίστασης» κατά του Εβραϊκού κράτους, οι proxies του, Χαμάς, Χεσμπολάχ, Χούτι, έσπειραν αμείλικτα τον θάνατο στην περιοχή, αδιαφορώντας για τη μοίρα των Παλαιστινίων, απλώς ενδιαφερόμενοι για τα συμφέροντα του προστάτης τους. Ο ισλαμιστικός καρκίνος που εξαπλώθηκε σε όλο τον πλανήτη, συμπεριλαμβανομένων των Σιιτών και των Σουνιτών, από τη δεκαετία του 1980 ξεκίνησε με τον Αγιατολάχ Χομεϊνί και γέννησε αυτές τις αναρίθμητες μεταστάσεις που είναι η Αλ Κάιντα, το Ισλαμικό Κράτος (ακόμα κι αν μισούν ο ένας τον άλλο) και οι πολλαπλές σέκτες τζιχαντιστών που προέρχονται από τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και υποστηρίζεται από την Τεχεράνη.
Για όλη αυτή την κατάσταση η Γαλλία έχει ιδιαίτερη ευθύνη αφού φιλοξένησε και προστάτευσε στο Neauphle-le-Château, το 1978 και το 1979, τον μελλοντικό Αγιατολάχ Χομεϊνί, εξ αιτίας μιας τυφλωμένης υπό τον Ζισκάρ ντ’Εστέν δεξιάς ενθαρρυμένης από τη διανόηση εκείνων των χρόνων, συμπεριλαμβανομένου του Μισέλ Φουκώ, ο οποίος χαιρέτισε τα γεγονότα στο Ιράν ως «πνευματική επανάσταση» και περιέγραψε τον Χομεϊνί ως «Άγιο άνθρωπο».
Ο Ιρανός φιλόσοφος Daryush Shayegan το είχε επαναλάβει πολλές φορές: η πτώση της Ισλαμικής Δημοκρατίας θα επιφέρει μοιραίο πλήγμα στο πολιτικό Ισλάμ και θα αναγκάσει τις αραβο-μουσουλμανικές κοινωνίες να εγκαταλείψουν σταδιακά τον θρησκευτικό σκοταδισμό για πιο πολιτισμένες προσαρμογές στη νεότερη εποχή. Οι τύραννοι σε όλο τον κόσμο έχουν στραμμένη την προσοχή τους στη στάση του Ισραήλ, των ΗΠΑ και της Ευρώπης: ένας και μόνο δισταγμός, μια σειρά καθυστερήσεων, πολύ ήπια αντίποινα θα ήταν ευλογία για τον Πούτιν, τον Σι Τζινπίνγκ, τον Ερντογάν. Θα σήμαιναν ότι ο δυτικός κόσμος είναι αδύναμος και μπορεί να πέσει σαν ώριμο φρούτο.
Όποια μορφή κι αν πάρουν τα αμερικανο-ισραηλινά αντίποινα -παράλυση του συστήματος ηλεκτροδότησης, καταστροφή στρατιωτικών και πυρηνικών υποδομών, στοχευμένη εξάλειψη των ηγετών των Φρουρών της Επανάστασης- ήρθε η ώρα να τεθεί τέλος στους μουλάδες της Τεχεράνης που δολοφονούν το λαό τους, κρεμούν γυναίκες και βασανίζουν τους αντιπάλους τους. Η εξαφάνιση αυτής της κυβέρνησης θα αποτελούσε ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια για τη συμφιλίωση μεταξύ Παλαιστινίων και Ισραηλινών.
Δύο έθνη σώζουν σήμερα την τιμή του ελεύθερου κόσμου: η Ουκρανία και το Ισραήλ, λεία των ίδιων εχθρών, αφού ο Πούτιν και ο Χαμενέι συνδέονται με μια συνθήκη φιλίας υποστηρίζοντας αμφότεροι την Χαμάς, τη Χεσμπολάχ και τους Ταλιμπάν. Πρέπει τώρα να χτυπήσουμε το χταπόδι στο κεφάλι, και αυτό πριν το Ιράν αποκτήσει τη βόμβα. Το χάσιμο αυτής της ευκαιρίας θα ήταν έγκλημα κατά της ελευθερίας και μια ντροπή για τους δυτικούς ηγέτες.
Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr
πηγή: msn.com
[Οι γάτες έχουν περισσότερη ελευθερία από τις γυναίκες του Αφγανιστάν·
02/10/2024 § Σχολιάστε
«Ενα πουλί μπορεί να τραγουδήσει στην Καμπούλ, αλλά ένα κορίτσι ή μια γυναίκα δεν μπορεί να τραγουδήσει δημόσια», είπε η Μέριλ Στριπ στον ΟΗΕ, που πρόσθεσε: «Ενας σκίουρος στο Αφγανιστάν έχει περισσότερα δικαιώματα από ένα κορίτσι»
«Μια θηλυκή γάτα έχει περισσότερη ελευθερία στην Καμπούλ από μια γυναίκα ή ένα κορίτσι», δήλωσε η Αμερικανίδα ηθοποιός, Μέριλ Στριπ, στον ΟΗΕ, σε μια εκδήλωση που σκοπό είχε να κινητοποιήσει τους ηγέτες να δώσουν βάρος στην αντιμετώπιση των προβλημάτων των γυναικών και των κοριτσιών του Αφγανιστάν.
Η εκδήλωση με στόχο να ενθαρρύνει την ένταξη των γυναικών στο μέλλον του Αφγανιστάν, πραγματοποιήθηκε στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και η Μέριλ Στριπ επισήμανε ότι «ο τρόπος με τον οποίο έχει ανατραπεί αυτή η κοινωνία πρέπει να λειτουργεί σαν προειδοποίηση για τον υπόλοιπο κόσμο».
Από τον Αύγουστο του 2021, που οι Ταλιμπάν κατέλαβαν την εξουσία, τα περισσότερα κορίτσια έχουν αποκλειστεί από το γυμνάσιο και οι γυναίκες από τα πανεπιστήμια. Οι Ταλιμπάν έκλεισαν τα κομμωτήρια και τα κέντρα ομορφιάς και καμία γυναίκα δεν μπορεί να ταξιδέψει ή να βγει έξω χωρίς τον σύζυγο ή τον κηδεμόνα της(πατέρα ή αδερφό).
Τα Ηνωμένα Εθνη έχουν επιδιώξει μια ενιαία παγκόσμια προσέγγιση για την αντιμετώπιση των Ταλιμπάν, οι οποίοι έχουν καταστείλει τα δικαιώματα των γυναικών. Οι Ταλιμπάν λένε ότι σέβονται τα δικαιώματα σύμφωνα με την ερμηνεία τους για τον ισλαμικό νόμο.
«Σήμερα στην Καμπούλ μια θηλυκή γάτα έχει περισσότερες ελευθερίες από μια γυναίκα. Μια γάτα μπορεί να καθίσει στο πλατύσκαλο και να νιώσει τον ήλιο στο πρόσωπό της. Μπορεί να κυνηγήσει έναν σκίουρο στο πάρκο. Ενας σκίουρος έχει περισσότερα δικαιώματα από ένα κορίτσι στο Αφγανιστάν σήμερα, επειδή τα πάρκα έχουν κλείσει για γυναίκες και κορίτσια», είπε η βραβευμένη με Οσκαρ ηθοποιός.
Και πρόσθεσε: «Ενα πουλί μπορεί να τραγουδήσει στην Καμπούλ, αλλά ένα κορίτσι ή μια γυναίκα δεν μπορεί να τραγουδήσει δημόσια. Αυτό είναι κάτι απίστευτο».
Παρεμβαίνοντας στην εκδήλωση, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, επισήμανε:
«Χωρίς μορφωμένες γυναίκες, χωρίς γυναίκες στην απασχόληση, συμπεριλαμβανομένων των ηγετικών ρόλων, και χωρίς αναγνώριση των δικαιωμάτων και ελευθεριών του μισού του πληθυσμού του, το Αφγανιστάν δεν θα πάρει ποτέ τη θέση που του αξίζει στην παγκόσμια σκηνή».
✳︎
Πηγή: Reuters via kathimerini.gr
◉
[Τα στραβά μάτια των ακτιβιστών στα εγκλήματα του Ισλάμ κατά γυναικών και ΛΟΑΤΚΙ+
22/07/2024 § 1 σχόλιο
Το πρόβλημα της Δύσης δεν είναι η στήριξη στους Παλαιστινίους, αλλά η άγνοια για τη Μ. Ανατολή, ο μανιχαϊσμός, η εξιδανίκευση του θύματος.
της Σώτης Τριανταφύλλου στο liberal.gr
Οι ακτιβιστές παριστάνουν τους ηθικά ανώτερους, ωρύονται για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, αλλά την ίδια στιγμή κάνουν τα στραβά μάτια για τα εγκλήματα κατά των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ στον ισλαμικό κόσμο, για τον οποίο άλλωστε έχουν μια νεφελώδη ιδέα για την ιστορία της Μ.Ανατολής, λέει στο Liberal η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου.
Αφορμή για τη συζήτηση μας, η ψήφιση νόμου στο Ιράκ που ποινικοποιεί τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και τη φυλομετάβαση με ποινές που φτάνουν μέχρι και τα 15 χρόνια κάθειρξη.
Η γνωστή συγγραφέας μιλά για τις νεοφεμινίστριες στη Γαλλία που ενώ στη γαλλική κοινότητα των μουσουλμάνων γίνονται εγκλήματα τιμής, αυτές περί άλλων τυρβάζουν, για τους ακτιβιστές στη Δύση που είναι «υπερβολικά απασχολημένοι» για να ασχοληθούν με τα ανθρώπινα δικαιώματα στον μουσουλμανικό κόσμο, καθώς και για τις ιδεολογικές νίκες που συνεχώς κερδίζει το Ισλάμ στο Δυτικό κόσμο.
«Από τη στιγμή που υπάρχει κατηγορία περί ισλαμοφοβίας», όπως τονίζει «και έχει περιοριστεί πολύ το δικαίωμα του κριτικού σχολιασμού της μωαμεθανικής θρησκείας και του τρόπου ζωής, είναι προφανές ότι οι ισλαμιστές έχουν σημειώσει επιτυχίες».
Συνέντευξη στον Γιώργο Φιντικάκη
Το Ιράκ ψήφισε νόμο στη Βουλή που ποινικοποιεί τις σχέσεις μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και τη φυλομετάβαση με ποινές που φτάνουν και τα 15 χρόνια κάθειρξη. Την ίδια στιγμή βλέπουμε μια επέλαση του Ισλάμ, τόσο στο Παρίσι με τους υποστηρικτές της ισλαμικής μαντίλας, όσο και στα πανεπιστήμια των ΗΠΑ, όπου ακόμη και μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας στηρίζουν με τη στάση τους το Ισλάμ. Δεν αντιλαμβάνονται στη Δύση ότι οι αντίστοιχες κοινότητες στον μουσουλμανικό κόσμο ζουν στην απόλυτη καταπίεση και είναι οι παρίες της ζωής;
Όλες οι όψεις της κουλτούρας woke είναι βαθιά αντιδραστικές· είναι πηγή δυστυχίας. Ο νεοφεμινισμός δεν ενισχύει τις γυναίκες, δεν τους αποδίδει τη φυσική αξιοπρέπεια που τους αντιστοιχεί· τους κάνει πλύση εγκεφάλου ότι αποτελούν τη λεία των αρπακτικών ανδρών, τις αντιμετωπίζει ως αθώα και ανήμπορα θύματα.
Και παραλλήλως, ενώ οι δικαιωματιστές ωρύονται για την πατριαρχία στις ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης και για τα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ «κοινότητας» (που δεν είναι, ή δεν θα έπρεπε να είναι, «κοινότητα»), κάνουν τα στραβά μάτια στις φρικαλεότητες εναντίον των γυναικών και των ΛΟΑΤΚΙ+ στον ισλαμικό κόσμο. Το 2024 στην «κοινότητα» των μουσουλμάνων στη Γαλλία γίνονται εγκλήματα τιμής, ενώ οι νεοφεμινίστριες περί άλλα τυρβάζουν.
Όσο για το Ιράκ, όπως σε όλες τις μουσουλμανικές χώρες, είναι τέτοια η μισογυνία ώστε η ομοφυλοφιλία έχει τεράστιες διαστάσεις, με ποικίλες μορφές: Είτε υπάρχει νόμος είτε όχι, πολλές ομοφυλοφιλικές μορφές συμπεριφοράς, ιδιαίτερα μεταξύ ανδρών, είναι αποδεκτές.
Στις δυτικές χώρες, οι ακτιβιστές δεν ενοχλούνται από τα ζητήματα της θρησκοληψίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε χώρες που εκλαμβάνουν ως αδύναμες· είναι υπερβολικά απασχολημένοι να διϋλίζουν τον κώνωπα στο πλαίσιο των εκλογικών δημοκρατιών.
Πώς εκλαμβάνετε εσείς το κίνημα «Queers for Palestine» στη Δύση, όταν είναι γνωστό ότι στη Γάζα, η Χαμάς πετάει από τις ταράτσες τα μέλη της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας;
Στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ παριστάνουμε τους πάρα πολύ γενναιόδωρους και τους ηθικά ανώτερους. Αλλά, την ίδια στιγμή επικρατεί άγνοια: Οι περισσότεροι ακτιβιστές, σε αμφότερες τις αντιμαχόμενες πλευρές, έχουν νεφελώδη ιδέα για την ιστορία, για το πώς φτάσαμε στη σημερινή κατάσταση στη Μέση Ανατολή. Αν οι Queers θεωρούν πολιτικό χώρο τους την αριστερά, έχουν πολλές πιθανότητες να στηρίξουν μαχητικά τους Παλαιστινίους.
Από την αρχή η διεθνής αριστερά υιοθέτησε την παλαιστινιακή υπόθεση και η δεξιά την ισραηλινή: η αριστερά εξαιτίας της εγγενούς τάσης της να προστατεύει τους «αδυνάτους» —πράγματι, παρά την μεγάλη ισχύ των συμμάχων τους, οι Παλαιστίνιοι είναι κυριολεκτικά «στριμωγμένοι»— και η δεξιά εξαιτίας της συνάφειας της ισραηλινής κοινωνίας με τον δυτικό πολιτισμό ο οποίος θεμελιώνεται στην ιουδαιο-χριστιανική παράδοση.
Οπότε, όλοι όσοι πιστεύουν ότι η αριστερά λύνει τα προβλήματά τους, την ακολουθούν σε όλες τις επιταγές και επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Είναι θέμα ψυχολογίας του πλήθους.
Είναι δυνατόν οι «φεμινίστριες» στη Δύση να υπερασπίζονται το δικαίωμα στην ισλαμική μαντίλα και ταυτόχρονα να αγνοούν την καταπάτηση των βασικών δικαιωμάτων των γυναικών στο Ισλάμ (πχ δολοφονίες γυναικών στο Ιράν, κλπ);
Δεν είναι όλες οι φεμινίστριες ίδιες και υπάρχει βεβαίως ένα μέρος γυναικών που πιστεύει ότι ο φεμινισμός στη Δύση βρίσκεται πίσω μας. Αλλά η γενική τάση είναι να μην επικρίνουμε τους ξένους πολιτισμούς: ο ανθρωπολογικός πολιτιστικός σχετικισμός, η πεποίθηση ότι όλοι οι πολιτισμοί είναι «ίσοι», εμποτίζει τα κοινωνικά κινήματα.
Υπενθυμίζω ότι το 1979 η ευρωπαϊκή αριστερά είχε ενθουσιαστεί με την επανάσταση των μουλάδων, ως αντι-ιμπεριαλιστικό και πνευματικό κίνημα. Την είχαν ξετρελάνει τα συνθήματα περί θανάτωσης των ΗΠΑ.
Στο κύμα στήριξης στη Δύση υπέρ της Παλαιστίνης, βλέπουμε και συνθήματα από το #Μetoo, το Black lives matter, κ.α. Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τα συνθήματα κατά του Ισραήλ;
Οι Παλαιστίνιοι θεωρούνται ιστορικό θύμα, άρα όλες οι κοινωνικές ομάδες που θεωρούν τον εαυτό τους θύμα, ταυτίζονται μαζί τους. Επίσης, δεν πρέπει να υποτιμάμε ότι στα δύο άκρα του πολιτικού φάσματος συναντάμε αντισημιτισμό πρωταρχικού τύπου, συνωμοσιολογικού, χριστιανικού και τα λοιπά.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η αντίθεση στην ισραηλινή πολιτική εξισώνεται με τον αντισημιτισμό – ωστόσο, υπάρχουν πράγματι περιπτώσεις όπου τα αντανακλαστικά είναι αντισημιτικά.
Πάντως, στα μάτια όσων αισθάνονται ενσωματωμένοι στον δυτικό πολιτισμό και στη φιλελεύθερη τάξη, οι Παλαιστίνιοι είναι μάλλον ξένοι ή εχθροί, ενώ οι Ισραηλινοί, παρά τις εσωτερικές τους διαφορές (κοσμικοί, υπερορθόδοξοι, σιωνιστές, αντισιωνιστές κτλ) είναι συνιστώσα του ίδιου πολιτισμού.
Οι δικαιωματιστές της Δύσης δεν αποδέχονται την ενσωμάτωσή τους στη φιλελεύθερη κατάσταση, οραματίζονται ένα μη καπιταλιστικό σύστημα – και έχουν την αυταπάτη πως σ’ αυτό το μη καπιταλιστικό σύστημα θα ζούμε όλοι αδερφωμένοι λατρεύοντας διάφορους θεούς.
Με λίγα λόγια αποδίδουν τις θρησκευτικές και πολιτιστικές συγκρούσεις στον καπιταλισμό. Τούτου λεχθέντος, η θρησκεία και η κουλτούρα των Παλαιστινίων δεν αίρει το δικαίωμά τους για γη και αυτοδιάθεση: Το πρόβλημα δεν είναι η στήριξη στους Παλαιστινίους· το πρόβλημα είναι η άγνοια, η απλοϊκότητα, ο φανατισμός, ο μανιχαϊσμός, η εξιδανίκευση του θύματος.
Τελικά η woke κουλτούρα λειτουργεί ως πολιορκητικός κριός του Ισλάμ στη Δύση;
Από τη στιγμή που υπάρχει κατηγορία περί «ισλαμοφοβίας» και έχει περιοριστεί πολύ το δικαίωμα του κριτικού σχολιασμού της μωαμεθανικής θρησκείας και του τρόπου ζωής, είναι προφανές ότι οι ισλαμιστές έχουν σημειώσει επιτυχίες. Με το να αποτελούν μέρος των ψηφοφόρων της αριστεράς, τα αιτήματά τους (αλλοίωση της διδακτικής ύλης στα σχολεία, πολυπολιτισμικότητα κτλ) έχουν νομιμοποιηθεί: τα αριστερά κόμματα πιέζουν τις κυβερνήσεις για την ικανοποίηση διαφόρων διεκδικήσεων, οι οποίες, στην πραγματικότητα, αντιβαίνουν στο πνεύμα των νόμων.
Η αριστερά σήμερα στηρίζει το πιο δεξιό πολιτικό όραμα στον κόσμο: Τον ισλαμικό εισοδισμό. Και αρνείται να προστατέψει τους εκκοσμικευμένους και ενταγμένους μουσουλμάνους οι οποίοι ζουν κάτω από αφόρητη πίεση.
Επιστρέφοντας στην τρέχουσα κρίση, νομίζω ότι το ζήτημα του Ισλάμ ή του μη-Ισλάμ πρέπει να παραμεριστεί και να βρεθεί μια λύση δύο κρατών: Οι Παλαιστίνιοι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν περισσότερους συμβιβασμούς απ’ ό,τι στη δεκαετία του 1990.
[«οι κανόνες του Κορανίου είναι σημαντικότεροι του Συντάγματος και των νόμων»
23/04/2024 § Σχολιάστε
ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ
Το 67,8% των μουσουλμάνων μαθητών που φοιτούν σε σχολεία της Γερμανίας δηλώνουν ότι «οι κανόνες του Κορανίου είναι σημαντικότεροι από ό,τι το Σύνταγμα και οι νόμοι».
Η συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμάνων μαθητών στη Γερμανία θεωρεί σημαντικότερους τους κανόνες του Κορανίου από τους νόμους του κράτους, ενώ σχεδόν ένας στους δύο πιστεύει ότι η καλύτερη μορφή κράτους είναι αυτή του ισλαμικού θεοκρατικού συστήματος.
Σύμφωνα με έρευνα του Ινστιτούτου Εγκληματολογικών Ερευνών της Κάτω Σαξονίας (KFN), το 67,8% των μουσουλμάνων μαθητών που φοιτούν σε σχολεία της Γερμανίας δηλώνουν ότι «οι κανόνες του Κορανίου είναι σημαντικότεροι από ό,τι το Σύνταγμα και οι νόμοι» του γερμανικού κράτους. Επιπλέον, το 51,5% θεωρεί ότι «μόνο το Ισλάμ είναι σε θέση να δώσει λύσεις στα προβλήματα της εποχής μας» και το 45,8% ότι «ένα ισλαμικό θεοκρατικό σύστημα είναι το καλύτερο πολίτευμα». Το 36,5% δηλώνει η γερμανική κοινωνία θα ήταν ισχυρότερη, εάν εφαρμόζονταν οι ισλαμικοί κανόνες και το 35,3% εκφράζει κατανόηση για τη βία εναντίον ατόμων τα οποία προσβάλλουν τον Αλλάχ ή τον Μωάμεθ και μάλιστα το 21,25% δικαιολογεί και την ισλαμιστική βία στη Δύση, εφόσον απειλείται το Ισλάμ, ενώ το 18,1% θεωρεί δικαιολογημένη ακόμη και τη χρήση βίας για τη διάδοση και την επιβολή του Ισλάμ.
Τα ευρήματα της έρευνας προκάλεσαν και την αντίδραση των κομμάτων. Ο αρμόδιος του Χριστιανοδημοκρατικού Κόμματος (CDU) για θέματα εσωτερικής πολιτικής Κρίστοφ ντε Βρις δήλωσε στην BILD ότι «η έρευνα δείχνει πόσο βαθιά έχει φθάσει το πολιτικό ισλάμ στη Γερμανία» και έκανε μάλιστα λόγο για «συστηματική κατήχηση» στους χώρους εργασίας. «Η πολυπολιτισμικότητα έχει προ πολλού αποτύχει. Τώρα απαιτείται σαφήνεια και συνέπεια, εάν θέλουμε να σταματήσει η επέλαση των μισαλλόδοξων», πρόσθεσε, ενώ η υπουργός Παιδείας του Σλέσβιγκ-Χολστάιν και αντιπρόεδρος του CDU Κάριν Πρίεν εξέφρασε την ανησυχία της για τα αποτελέσματα της έρευνας, σημείωσε ότι «προφανώς δεν είναι δυνατόν να μεταδοθούν δημοκρατικές αξίες, οι οποίες απειλούν να υπονομεύσουν την κοινωνική συνοχή» και επέρριψε την ευθύνη «στις οικογένειες, στα σχολεία, στα κρατιδιακά κέντρα για την πολιτική αγωγή και βέβαια στις νεολαίες των κοινοτήτων γύρω από τα τζαμιά».
Από την πλευρά των εκπαιδευτικών, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δασκάλων Στέφαν Ντουλ έκανε λόγο για «ανησυχητικά αποτελέσματα» και τόνισε την ανάγκη για «περισσότερη εκπαίδευση στη δημοκρατία και στους κανόνες του Συντάγματος». Ο ισλαμισμός «πρέπει να σταματήσει και σε αυτό πρέπει να υπάρχει μηδενική ανοχή»,πρόσθεσε, σε δηλώσεις του επίσης στην BILD.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, το μεγαλύτερο πρόβλημα ισλαμισμού στα σχολεία εντοπίζεται στη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, με πιο χαρακτηριστική την υπόθεση τριών μαθητών σε σχολείο του Νόις, οι οποίοι απαιτούσαν την τήρηση των κανόνων της Σαρία από τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές τους, αλλά και τον διαχωρισμό αγοριών και κοριτσιών στις τάξεις.
αγριμολογος 