[στολισμένες «φιλοσοφικά» άποψεις που… δικαιολογούν τη βία κατά της ελεύθερης έκφρασης·
01/05/2025 § Σχολιάστε
Ζητήματα ελευθερίας
φωτο: polilegal.com/
Ένας γνωστός, από αυτούς που αρέσκονται να λένε με δέκα λέξεις,[*] ό,τι μπορεί να ειπωθεί με δύο, αναμορφώνει αισθητικά το επιχείρημα του Νίκου Μπίστη – περί γέρων που μισούν τη νιότη τους – για να καταφερθεί εναντίον όσων αντέδρασαν στην αχρειότητα που συνέβη στον «Ιανό».
Κι αφού χλευάσει τους «γέροντες που συνασπίστηκαν κατά της εικόνας της νιότης τους», διαπιστώνει ότι: «απείρως πιο βίαιη και “φανατική” ήταν η πολιτικοποιημένη νεολαία πριν σαράντα πενήντα χρόνια».
Και «πριν στεγνώσει το μελάνι» της εξυπνάδας του – η οποία θα μπορούσε να συνοψιστεί σε τέσσερις λέξεις: «Μπράβο παιδιά, πάντα τέτοια!», ένα νέο περιστατικό επιβεβαίωσε τις «ομορφιές» στις οποίες επιδίδονται οι τραμπούκοι τους οποίους υπερασπίζεται:
Χτες ένας μεταπτυχιακός φοιτητής που αντιστάθηκε, στην εισβολή κρανοφόρων ΑΝΤΙΦΑ στη Νομική, διακομίστηκε στο νοσοκομείο, με τραύματα στο κεφάλι …
Ένας ακόμη κρίκος στη μακρά αλυσίδα αυταρχικότητας και τρομοκρατίας με την οποία οι νταήδες καταλύουν για δεκαετίες την ακαδημαϊκή ελευθερία, χτίζοντας καθηγητές στο γραφείο τους, διαπομπεύοντας πρυτάνεις, απαγορεύοντας την είσοδο στο Παν/μιο ομιλητών που δεν εγκρίνουν, και βανδαλίζοντας ή παραδίδοντας στις φλόγες ιστορικά κτίρια, όπως του ΕΜΠ.
Και καλά, ο συντάκτης- που είναι γνωστό ότι παρασύρεται από τον οίστρο της ωραιοπαθούς κενολογίας του – οι φίλοι μου που τον επιδοκίμασαν, αντιλαμβάνονται σε ποια ασχήμια συναίνεσαν; [©Θάνος Χ. Καψάλης στο fcbk >>]
______________
[*] η απάντησή μου στον σεβαστό κύριο καθηγητή: «πάντως δεν δικαιολογούνται τα «ντού» προκειμένου να εμποδιστεί η (οποια) ελεύθερη άποψη, με ό,τι κι αν στολίσουμε με λέξεις για να δώσουμε νόημα σε πράξεις που χαρακτηρίζονται από ολοκληρωτική νοοτροπία».
◉
[με την άδεια/ανοχή της κυβέρνησης οι μολότοφ στο «Χριστός Ανέστη»·
25/04/2025 § Σχολιάστε
Γραφικότητες – ηλιθιότητα
Στον Νέο Κόσμο με το που ακούγεται το «Χριστός Ανέστη» πετούν τις μερακλίδικες μολότοφ τους. Και το κάνουν όχι απλώς ανενόχλητοι αλλά και με την άδεια της Ελληνικής Αστυνομίας (και άρα της κυβέρνησης)
Ανάσταση με μολότοφ: Ο ©Μάνος Βουλαρίνος γράφει για το «έθιμο» στον Νέο Κόσμο.
Υπάρχει κάτι το ψυχοπαθολογικά βίαιο στον τρόπο που πολλοί συμπολίτες γιορτάζουν την Ανάσταση, συχνά βάζοντας σε κίνδυνο και τη δική τους σωματική ακεραιότητα (και γιατί όχι, αφού προσδοκούν ανάσταση νεκρών) αλλά τίποτα δεν συγκρίνεται με αυτό που κάθε χρόνο γίνεται στον Νέο τον Κόσμο. Εκεί κάποιοι εντελώς πυρομανείς συμπολίτες εδώ και 15 χρόνια με το που ακούγεται το «Χριστός Ανέστη» πετούν τις μερακλίδικες μολότοφ τους στην οδό Χαμοστέρνας λίγο πριν τη γέφυρα Λαγουμιτζή. Και το κάνουν όχι απλώς ανενόχλητοι αλλά και με την άδεια της Ελληνικής Αστυνομίας (και άρα της κυβέρνησης).
«Μα τι λες, ρε Βουλαρίνε, ποια άδεια, τι υπερβολές είναι αυτές;» θα ρωτήσουν συμπατριώτες που ζουν πολλά χρόνια στο εξωτερικό και θα τους απαντήσω: Αν ξέρεις ότι συγκεκριμένη μέρα και συγκεκριμένη ώρα, πυρομανείς μερακλήδες θα συγκεντρωθούν σε συγκεκριμένο σημείο προκειμένου να πετάξουν μολότοφ και δεν κάνεις απολύτως τίποτα για να τους σταματήσεις, αυτό δεν είναι άδεια; Δεν είναι ένα «molotov pass» (για να χρησιμοποιήσω μια ορολογία ιδιαιτέρως προσφιλή στη γενναιόδωρη κυβέρνηση) το οποίο παρέχεται κάθε χρόνο σε ανθρώπους που για πορνό βλέπουν τους βομβαρδισμούς με ναπάλμ στο «Αποκάλυψη Τώρα»;
Από τότε που η κυβέρνηση με καμάρι ψήφιζε νόμο που μετέτρεπε την κατοχή μολότοφ σε κακούργημα (νόμος που εξόργισε μέχρι και τους συντρόφους του ΚΚΕ αφού όλοι ξέρουμε ότι μπορεί κάποιος να κουβαλάει μολότοφ επειδή είναι ένας άκακος συλλέκτης πολεμικού υλικού), δεν έχει καταδικαστεί ούτε ένας για το συγκεκριμένο αδίκημα (και πολύ πιθανό κανένας να μην έχει κατηγορηθεί). Και αυτό όχι επειδή οι πυρομανείς σταμάτησαν να πετούν μολότοφ αλλά επειδή, πιθανότατα στα κρυφά, κάποιος νέος νόμος θα ψηφίστηκε ο οποίος επιτρέπει τη χρήση και την κατοχή τους. Κι αν στα επεισόδια η δικαιολογία μπορεί να είναι (λέμε τώρα) ότι η αστυνομία δεν καταφέρνει να πιάσει αυτούς που τις ρίχνουν, στην ετήσια μετατροπή ενός κεντρικού σημείου της Αθήνας σε εμπόλεμη ζώνη η μόνη εξήγηση είναι η νομιμοποίηση.
Καταλαβαίνω ότι σε μια χώρα που οι δημοσιογράφοι ακόμα και των «συστημικών» μέσων δεν ξεχνούν να μας πουν με ενθουσιασμό πόσο εντυπωσιακές τούς φαίνονται οι φλόγες από τις μολότοφ, τα πράγματα είναι δύσκολα ακόμα για μια κυβέρνηση που στ’ αλήθεια θα ήθελε να επιβάλει τους νόμους που ψηφίζει και καμαρώνει. Αλλά σ’ αυτή την περίπτωση, αν το κριτήριο είναι η αντίδραση μερικών κουφιοκεφαλάκηδων με δημόσιο λόγο, θα έπρεπε η κυβέρνηση να είχε τη στοιχειώδη ευφυΐα να μην «αυστηροποιεί» νόμους που δεν έχει διάθεση να επιβάλει ούτε στην ελαφριά τους μορφή. Από την άλλη, η Ελλάδα μπορεί με καμάρι να διαφημίζεται σε όλο τον κόσμο ως η μόνη πραγματική χώρα της ελευθερίας που θέλει αρετή, τόλμη και κυβερνήσεις με κατανόηση. Και μπράβο της.
◉
[Αυτοί μαλλιοτραβιούνται, κι Εκείνη τους έχει ξεπεράσει όλους·
19/04/2025 § Σχολιάστε
Τι αντιπροσωπεύει ο κ. Χαρίτσης και τι ο κ. Σακελλαρίδης. Τι θέλει ο κ. Μπίστης από τη ζωή μας και τι το νέον έχει να καταθέσει ο κ. Τσακαλώτος; Η Νέα Αριστερά, που προήλθε από διάσπαση του πάλαι ποτέ κραταιού ΣΥΡΙΖΑ, αυτού που κυβέρνησε με τους ΑΝΕΛ, θυμίζει εκείνους τους πειραματικούς θιάσους, όπου οι ηθοποιοί επί σκηνής είναι περισσότεροι απ’ τους θεατές.
Το ψυχόδραμα στην Αριστερά
Όποιος έχει αντιληφθεί για ποιον λόγο μαλλιοτραβιούνται στα πολιτικά πηγαδάκια της Αριστεράς, παρακαλείται να με συνδράμει. Τι αντιπροσωπεύει ο κ. Χαρίτσης και τι ο κ. Σακελλαρίδης. Τι θέλει ο κ. Μπίστης από τη ζωή μας και τι το νέον έχει να καταθέσει ο κ. Τσακαλώτος; Η Νέα Αριστερά, που προήλθε από διάσπαση του πάλαι ποτέ κραταιού ΣΥΡΙΖΑ, αυτού που κυβέρνησε με τους ΑΝΕΛ, θυμίζει εκείνους τους πειραματικούς θιάσους, όπου οι ηθοποιοί επί σκηνής είναι περισσότεροι απ’ τους θεατές. Δεν ενδιαφέρονται για τις εισπράξεις. Τους κρατάει η αγάπη για το θέατρο, κυρίως δε η πεποίθηση ότι το γνήσιο θέατρο είναι αυτό που υπηρετούν οι ίδιοι. Αν το κοινό δεν συμμερίζεται την πεποίθησή τους, πρόβλημά του. Ψυχόδραμα το οποίο για να λειτουργήσει χρειάζεται τη συνδρομή της παράνοιας: υπάρχουν επειδή πάντα κάποιοι τους καταδιώκουν. Αυτοί αποχώρησαν από τον μητρικό τους ΣΥΡΙΖΑ, όταν ανέλαβε πρόεδρός του ο κ. Κασσελάκης. Οταν οι υπόλοιποι έδειξαν τον δρόμο της εξόδου σ’ αυτόν και στον σκύλο του, ακολούθησε τον δικό του δρόμο προς τη δόξα. Τον ακολούθησε η κ. Τζάκρη και ως εκ τούτου είναι βέβαιος πως θα εκπροσωπηθεί στην επόμενη Bουλή. Μια ανάσα δροσιάς με χαμηλά λιπαρά. Μένει βέβαια και ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος όμως δεν συνεισφέρει επαρκώς στο ψυχόδραμα της Αριστεράς. Ο κ. Πολάκης μοιάζει να έχει θεραπευθεί από την αγριότητα που όλοι αγαπήσαμε, ο δε κ. Φάμελλος, ως πρόεδρος, μοιάζει περισσότερο με προϊστάμενο δημόσιας υπηρεσίας που σφραγίζει έγγραφα.
Διάσπαση στη διάσπαση, φτάνουμε στην πρωτοπόρο κ. Κωνσταντοπούλου, αριστερή εξ απαλών ονύχων. Αυτή τους έχει ξεπεράσει όλους. Το δικό της ψυχόδραμα είναι η τραγωδία των Τεμπών, ή μάλλον η πυρόσφαιρα που ολοκλήρωσε την καταστροφή. Της προσάπτουν ότι δεν έχει κυβερνητικό πρόγραμμα. Λάθος! Δεν λαμβάνουν υπόψη τη γυμναστική που κάνει η ίδια συζητώντας με τον εαυτό της ώστε να προβιβάσει το προσωπικό της ψυχόδραμα σε εθνική υπόθεση. Εξάλλου, έχει στο πλευρό της τον κ. Μπιμπίλα. Αυτός ο δαιμόνιος πολιτικός παρεμβαίνει προς το παρόν στη δίκη του συναδέλφου του κ. Φιλιππίδη. Χρησιμοποιεί τις μαρτυρίες του για τις σεξουαλικές παρενοχλήσεις με σκοπό να υπνωτίσει το κοινό και την κατάλληλη στιγμή να υποβάλει το κυβερνητικό πρόγραμμα της κ. Κωνσταντοπούλου. Μη νομίζετε ότι παραγνωρίζω τις εθνικές εφεδρείες, όπως ο κ. Τσίπρας και ο κ. Βαρουφάκης. Περιμένω να τους ακούσω. Ειδικά τώρα μετά τη δωδεκάμηνη διαγραφή της κ. Μπατζελή από το ΠΑΣΟΚ, οφείλουν να μιλήσουν. Ψυχόδραμα είπατε; Και γιατί όχι; Η ένταξη στην Αριστερά σήμερα είναι ψυχολογικό σύνδρομο. Το οποίο οι εκπρόσωποί της οφείλουν να υπηρετήσουν. Και καλά κάνουν. Αν αθροίσετε όλα αυτά τα κόμματα και κομματίδια στις δημοσκοπήσεις, θα διαπιστώσετε πως το ποσοστό τους δεν είναι διόλου αμελητέο.
*
©Τάκης Θεοδωρόπουλος― Καθημερινή 17.04.2025
◉
[είμαστε μια χώρα όπου…
18/04/2025 § Σχολιάστε
Δημήτρης Ραυτόπουλος 1924 – 2025
Ύστερα από δύο δικτατορίες, του Μεταξά και της Χούντας των Συνταγματαρχών, τη γερμανική Κατοχή, την εμπειρία του Εμφυλίου και τις εξορίες, ο Δημήτρης Ραυτόπουλος, εμβληματική μορφή της Aριστεράς, εξακολουθεί να γράφει και να ασκεί κριτική. «Η Αριστερά», έχει πει, «πρέπει να λέει αλήθειες. Δεν μπορεί να παραμένει προσκολλημένη στους μύθους της, να κατασκευάζει εχθρούς σε όσους λένε κάτι άλλο».
[…]Είμαστε μια χώρα, όπου ο νόμος δεν είναι υποχρεωτικός. Ο ίδιος ο νόμος μάλιστα συχνά προτρέπει στην παράβαση ή την επιβραβεύει, ενώ τιμωρεί τη νομιμοφροσύνη, μειονεκτούσα στον ανταγωνισμό. Αυτό δεν ισχύει μόνο στα οικονομικά (φορολογία, πίστωση, πολεοδομία), αλλά σε όλα τα πεδία της δημόσιας ζωής. Δημοκρατικό, προοδευτικό, ιερό δικαίωμα θεωρείται η βία των λίγων επί των πολλών, που πληρώνουν τα σπασμένα, οι καταλήψεις και οι καταστροφές δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, ο αποκλεισμός της κυκλοφορίας και των μεταφορών, η ομηρεία πόλεων, παραγωγών, τουρισμού, μαθητών, σπουδαστών, ασθενών… οι βαρβαρότητες σε μνημεία, το κιτσαριό των συνθημάτων και γκράφιτι, η ηχορύπανση της ντουντούκας και των ηρωικών παιάνων, οι ρεβανσιστικές φαντασιώσεις του νέου Δεκέμβρη, του Γράμμου και των γουναράδικων. Λες και το αύριο του έθνους, το μέλλον αυτών των παιδιών είναι… η κάθοδος στον Ομαλό για να κάνουν μάνες δίχως γιους… ή το Κούγκι, η Έξοδος των Βρυξελλών!
Όλα αυτά δεν είναι σύμπτωση ή άσχετα μεταξύ τους, είναι αλληλένδετα, πραγματική κουλτούρα αντικοινωνικότητας και ανομίας, όπου συμπράττουν η αναξιοκρατία, η καταδίκη της αριστείας, η παιδαγωγική της ελάσσονος προσπάθειας. Η πίστη στη θέση της γνώσης, όπως στον Μεσαίωνα: το πανεπιστήμιο δεν είναι αυτό που σημαίνει η λέξη, είναι πεδίο αγώνα, μετερίζι. Στη λογική αυτή η πρόοδος δεν είναι στην έρευνα, στην παραγωγικότητα, είναι στην καταστροφή και στον αγελαίο δυναμισμό, στο δρόμο, στα κάγκελα.[…]
[διαβάστε την υπόλοιπη συνέντευξη με τίτλο «Σκληρές αλήθειες από έναν άνθρωπο που έζησε έντονα τον ταραγμένο 20ό αιώνα»
◉
αγριμολογος 