[πολιτισμός στην πράξη·

22/12/2025 § Σχολιάστε

photo ©stratos fountoulis

Ο διαχωρισμός ανάμεσα στην τέχνη και τον βανδαλισμό αποτελεί βασικό δείκτη πολιτισμού και σεβασμού προς τον δημόσιο χώρο. Η τέχνη, ακόμη και όταν εκφράζεται στον δρόμο, έχει πρόθεση, αισθητική και μήνυμα· επιδιώκει να επικοινωνήσει ιδέες, να προκαλέσει σκέψη και να συνομιλήσει με το περιβάλλον και την κοινωνία. Αντίθετα, ο βανδαλισμός εκδηλώνεται μέσα από άναρχες μουντζούρες και συνθήματα χωρίς δημιουργικό περιεχόμενο, που αλλοιώνουν κτίρια και μνημεία, επιβαρύνοντας την εικόνα της πόλης και την καθημερινότητα των πολιτών.

Ο πολιτισμός στην πράξη δεν σημαίνει απόρριψη της τέχνης του δρόμου, αλλά υπεύθυνη στάση απέναντι στον κοινόχρηστο χώρο. Προϋποθέτει σεβασμό στην ιδιοκτησία, στους κατοίκους και στην ιστορική και αισθητική ταυτότητα κάθε περιοχής. Όταν η κοινωνία ξεκαθαρίζει αυτόν τον διαχωρισμό, δημιουργεί χώρο για ουσιαστική καλλιτεχνική έκφραση, ενώ ταυτόχρονα προστατεύει το δημόσιο περιβάλλον από την αυθαιρεσία και την υποβάθμιση. Έτσι, η πόλη μπορεί να εξελίσσεται ως ζωντανός χώρος πολιτισμού και όχι ως πεδίο ασέβειας.

[το εγχώριο ρωσόφιλο μωσαϊκό·

10/12/2025 § Σχολιάστε

Κι όταν μετά το ’91 έφυγε το κομμουνιστικό περιτύλιγμα, έμεινε το αντανακλαστικό. Όπως τα σκυλάκια του Παβλόφ: ακούνε καμπάνα από Μόσχα, αρχίζουν να τρέχουν τα σάλια.

Το συνονθύλευμα της Μόσχας στην Ελλάδα

Η παρουσία των εγχωρίων θαυμαστών της Ρωσίας και του προέδρου Βλαδιμήρου Πούτιν, γίνεται όλο και πιο αισθητή. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία λειτούργησε ως πλυντήριο· ξέπλυνε τις απορίες και άφησε γυμνή μια όχι και τόσο μικρή ομάδα συμπολιτών μας, από τη Βουλή μέχρι τα καφενεία και – κυρίως – στα κοινωνικά δίκτυα, όπου το φιλορωσικό συνονθύλευμα ξημεροβραδιάζεται.

Πέρα από τον υβριδικό πόλεμο που χρηματοδοτούν οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες, με επιχείρηση διάβρωσης της κοινής γνώμης, έχουμε και εκείνους που διαχρονικά επιμένουν ότι η Ελλάδα πρέπει να «στρίψει» από τη Δύση και να κοιτάξει προς την Ανατολή. Προφανώς, το GPS του πατριωτισμού τους έχει κολλήσει στη Μόσχα.

Ποιοι είναι λοιπόν οι οπαδοί του «ρωσικού κόμματος»; Τι τους ενώνει και – κυρίως – τι τους χωρίζει από την κοινή λογική που επικράτησε μετά την επανάσταση του ‘21;

Οι πρόσφατες αποκαλύψεις από το βιβλίο του κ. Τσίπρα για τα «συντροφικά σαλιαρίσματα» Λαφαζάνη και Βαλαβάνη με Μεντβέντεφ, Πούτιν και τους ολιγάρχες της ρωσικής κλεπτοκρατίας δεν προκάλεσαν καμία έκπληξη. Ήταν απλώς η υπενθύμιση ενός παλιού, γνώριμου έργου.

Το ΚΚΕ και οι αριστερίστικες σέχτες είναι βαθιά ποτισμένα με ρωσολαγνεία. Δεν είναι μυστικό: Tο κόμμα γεννήθηκε ως παράρτημα του ΚΚΣΕ. Για δεκαετίες, στο όνομα του «προλεταριακού διεθνισμού», τα συμφέροντα της Μόσχας έμπαιναν πριν από τα συμφέροντα της Ελλάδας. Όταν η Μόσχα είπε Μακεδονικό κράτος που θα περιλαμβάνει τη μισή Ελλάδα, το ΚΚ έσπευσε να την παραχωρήσει. Αυτό που ένας φυσιολογικός πατριώτης θα έλεγε «προδοσία», εκείνοι το βάφτιζαν «καθήκον». Άβυσσος…

Κι όταν μετά το ’91 έφυγε το κομμουνιστικό περιτύλιγμα, έμεινε το αντανακλαστικό. Όπως τα σκυλάκια του Παβλόφ: ακούνε καμπάνα από Μόσχα, αρχίζουν να τρέχουν τα σάλια. Τόσο απλά.

Στον αντίποδα, η άκρα δεξιά: Χρυσαυγίτες, ορθόδοξοι ταλιμπάν και παντός τύπου ψεκασμένοι που ονειρεύονται ότι η Ρωσία είναι ο «φυσικός σύμμαχος του ορθόδοξου γένους». Θρέφονται από μύθους της Τουρκοκρατίας για το «ξανθό γένος» που θα μας λυτρώσει και αγνοούν ότι η ρωσική αυτοκρατορία επί αιώνες άναβε εξεγέρσεις στα Βαλκάνια μόνο και μόνο για να τις αφήσει να πνιγούν στο αίμα, ως αντιπερισπασμό στους σουλτάνους.

Υπάρχει και η τρίτη κατηγορία: όσοι νοσταλγούν οποιαδήποτε μορφή ολοκληρωτισμού. Θεωρούν τη δημοκρατία μπελά, τις δυτικές κοινωνίες διεφθαρμένες και τον πολίτη επικίνδυνα… ελεύθερο. Καθώς η ελευθερία απαιτεί ευθύνη, και η ευθύνη είναι βαριά, προτιμούν έναν «ηγέτη» να αποφασίζει για εκείνους. Και ο Πούτιν, με το παγωμένο βλέμμα και τον αυταρχισμό του, τους ταιριάζει γάντι.

Έτσι συγκροτείται το εγχώριο ρωσόφιλο μωσαϊκό: αριστεροί διεθνιστές που λατρεύουν την ΕΣΣΔ ακόμα κι αν δεν υπάρχει, δεξιοί μυθομανείς που περιμένουν το «ξανθό γένος» να τους σώσει, και ολοκληρωτικοί πάσης φύσεως που δεν αντέχουν τη Δημοκρατία. Ένα πολύχρωμο πλήθος που συμφωνεί μόνο σε ένα: ότι η Μόσχα έχει πάντοτε δίκιο. Για όλα.

Το συνονθύλευμα αυτό από μόνο είναι γραφικό και ακίνδυνο όταν όμως σε περιόδους κρίσεων που πληθαίνουν οι αμφισβητίες του συστήματος, χειραγωγείται από δίκτυα υβριδικού πολέμου για να αποσταθεροποιηθεί το σύστημα, γίνεται επικίνδυνο.

*

[του ©Κώστα Στούπα – liberal.gr / kstoupas@liberal.gr

[υπέρ ενός κοσμικού κράτους·

09/12/2025 § Σχολιάστε

ΕΛΒΕΤΙΑ: Σε μια μουσουλμάνα επιβλήθηκε πρόστιμο 100 ελβετικών φράγκων (περίπου 106,49 Ευρώ) επειδή φορούσε μπούρκα. Οι μπούρκες απαγορεύτηκαν στη χώρα μέσω δημοψηφίσματος.

Έκανε έφεση κατά των κατηγοριών, επικαλούμενη «ισλαμοφοβία», και τώρα αντιμετωπίζει πρόστιμο 1.000 ελβετικών φράγκων (περίπου 1.064,91 Ευρώ).

Ισλαμοφοβία;;;
Αν είναι δυνατόν…
Αρκετά!

>>>Link<<<

[αντιεμβολιαστές: δημαγωγοί, ιεροκήρυκες, ισλαμιστές, οικοφρικιά, ανόητοι και αμόρφωτοι·

02/12/2025 § Σχολιάστε

Επιστήμη

Λεβιάθαν* για εμβολιασμούς

Ο άνθρωπος είναι κοινωνική οντότητα αλλά βιολογικό οικοσύστημα. Το σώμα του περιέχει 30 τρισεκατομμύρια ανθρώπινα κύτταρα και άλλα τόσα βακτηρίδια, μύκητες και ιούς, βάρους 200 γραμμαρίων. Το  ανοσοποιητικό σύστημα κρατά υπό έλεγχο 1.400 είδη παθογόνων μικροβίων τα οποία, αν διαταραχθεί η ισορροπία του οικοσυστήματος από εισβολή ή εσωτερική αδυναμία, προκαλούν ασθένειες ή και θάνατο. Οταν το ανοσοποιητικό σύστημα αδυνατεί να νικήσει τον εισβολέα, χρειάζεται τεχνητή ενίσχυση.

Η μεταφυσική αναγορεύει το σώμα σε ναό της ψυχής αλλά στην πραγματικότητα η ιερότητα απουσιάζει αφού πρόκειται για χημικό μηχανισμό. Αποτελεσματικό, καθότι προϊόν εξέλιξης, αλλά και μεταφορέα μικροβίων. Οταν τα πράγματα ζορίζουν, π.χ. από μια ισχυρή επιδημία, πολλοί άνθρωποι υποκύπτουν. Το είδος μας έχει πολλαπλασιασθεί στον πλανήτη, σχηματίζει πυκνούς πληθυσμούς που, επιπλέον, μετακινούνται συνεχώς, μεταφέροντας τα μικρόβια παντού, με αποτέλεσμα οι επιδημίες να γίνουν ευκολότερες. Μόνον η τεχνολογία προστατεύει αποτελεσματικά, αφού τα εμβόλια αναλαμβάνουν με μεγάλη επιτυχία τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος.

Οι ανεμβολίαστοι βλάπτουν τον εαυτό τους αλλά διευκολύνουν και τη μετάδοση των μικροβίων, προκαλώντας νόσηση ή και θάνατο στους άλλους. Το αντιεμβολιαστικό κίνημα ευθύνεται για βαριές και θανατηφόρες σωματικές βλάβες εκ προμελέτης. Στους φανατικούς αντιεμβολιαστές περιλαμβάνονται δημαγωγοί, ιεροκήρυκες, ισλαμιστές, οικοφρικιά, ανόητοι και αμόρφωτοι. Αλλοι πάλι διστάζουν ή αρνούνται τον εμβολιασμό διότι φοβούνται την υψηλή τεχνολογία, τον υλισμό της Χημείας, την κερδοσκοπία των φαρμακευτικών εταιρειών, τον Δυτικό ιμπεριαλισμό, την επέμβαση του κράτους στην ιδιωτική ζωή κ.λπ. Σημαντικό ρόλο παίζουν και ελαφρόμυαλοι γιατροί που φέρουν βαριά ευθύνη όταν παρεμποδίζουν ή δεν συνιστούν τον εμβολιασμό.

Η συντριπτική πλειονότητα των επιστημόνων θεωρεί τα εμβόλια γενικά ασφαλή και αποτελεσματικά, την δε αποφυγή εμβολιασμού επικίνδυνη. Σήμερα στην Ελλάδα, η σχετική αμέλεια είναι πολύ συνηθισμένη. Το κράτος οφείλει να ενημερώνει τακτικά, να ωθεί επιτακτικά τους πολίτες, να τιμωρεί τους αρνητές. Σοβαρές έρευνες, δημοσιευμένες στα πιο έγκυρα επιστημονικά περιοδικά, δείχνουν ότι πολλά εκατομμύρια θάνατοι από Covid αποφεύχθηκαν χάρη σε εμβολιασμό. Ειδικότερα, τα εμβόλια mRNA αποδεικνύεται ότι είχαν και παράπλευρες ευεργετικές συνέπειες σε καρδιοαγγειακά προβλήματα και καρκίνους. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θεωρεί τον αντιεμβολιασμό μία από τις κορυφαίες απειλές για την υγεία.

Για να ζήσουν οι άνθρωποι κοντά ο ένας στον άλλον, με ασφάλεια, ειρήνη και ευημερία, πρέπει να αυτοδεσμεύονται σε ένα κοινωνικό συμβόλαιο. Οταν δεν το κάνουν, απαιτείται ένας δίκαιος και αποτελεσματικός Λεβιάθαν, που θα ρυθμίζει το κοινωνικό σύνολο, θα διαμορφώνει και θα επιβάλλει κανόνες, θα χρησιμοποιεί αποτελεσματικά εργαλεία και στοχευμένες τιμωρίες. Μπορεί να είναι ένας απόλυτος άρχων ή εκλεγμένοι αντιπρόσωποι ή κάποιο άλλο σύστημα που θα κάνει την απαραίτητη δουλειά. Αυτή η επινόηση του Τόμας Χομπς, ορθολογιστή και υλιστή, προδρόμου του Διαφωτισμού, θεμελίωσε τη νεωτερική πολιτική φιλοσοφία, απαντώντας στο θεμελιώδες κοινωνικό ζήτημα. Φυσικά, η θέση αυτή είναι αντιπαθής, δεν κολακεύει την ανθρώπινη φύση, καθότι δεν λαϊκίζει. Εφόσον όμως οι άνθρωποι δεν είναι πλήρως ικανοί να αυτοοργανωθούν σε μια λειτουργική κοινωνία ούτε έχουν ειδικές γνώσεις για την αντιμετώπιση δύσκολων προβλημάτων, χρειάζεται να παραδίδουν ένα μέρος της ελευθερίας σε επαΐοντες, ώστε να διασώσουν τη ζωή τους, και να απολαύσουν την υπόλοιπη ελευθερία τους.

*

Κίμων Χατζημπίρος, καθηγητής Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου ―Τα Νέα 15/11/25

_____
[*] Το Λεβιάθαν είναι ένα θαλάσσιο τέρας που αναφέρεται έξι φορές στην Παλαιά Διαθήκη. Πρόκειται για ένα είδος γιγάντιου φιδιού ή κροκοδείλου. Ο μύθος λέει ότι ο Θεός έφτιαξε ένα αρσενικό και ένα θηλυκό λεβιάθαν, αλλά σκότωσε το θηλυκό γιατί οι απόγονοί τους θα κυρίευαν τον κόσμο. Σύμφωνα με τον μύθο, μόνο το στόμα του είναι όσο ένα γήπεδο ποδοσφαίρου (αφού μπορεί να καταπιεί ένα καράβι σαράντα μέτρων) ―wikipedia.

 

Where Am I?

You are currently browsing the κοινωνίας category at αγριμολογος.