[ο βανδαλισμός ως πράξη… επαναστατική·

22/11/2025 § Σχολιάστε

Οι Επαναστάτες

Αυτός που βρωμίζει τις όψεις των κτιρίων ή αυτός που καταστρέφει αγάλματα δεν είναι επαναστάτης. Αυτός που καταλαμβάνει χειμερινά ανάκτορα για να διορθώσει τον κόσμο με δικτατορίες και εγκλήματα δεν είναι επαναστάτης. Αυτός που οργανώνει κάλπικα δημοψηφίσματα, που μετά τα παραβιάζει, δεν είναι επαναστάτης. Επαναστάτης είναι αυτός που βοηθάει τον άνθρωπο να βελτιώσει τη ζωή του. Είναι αυτός που κάποτε ανακάλυψε τον τροχό ή τη γραφή. Είναι αυτός που σήμερα ανακαλύπτει το ChatGPT, ένα ρομπότ ∆ιαδικτύου υποστηριζόμενο από τεχνητή νοημοσύνη. Τον ανέδειξε ως επαναστάτη ο νομπελίστας Χριστόφορος Πισσαρίδης, με τη δήλωσή του: «Η επανάσταση του ChatGPT ανοίγει την πόρτα στην εβδομάδα τεσσάρων ημερών, παρέχοντας σημαντική ώθηση στην παραγωγικότητα». Τόσοι επαναστατικοί αγώνες για μείωση του ωραρίου πήγαν χαμένοι, επειδή η μείωση δεν ήταν εφικτή. Μέχρι που ήρθε η επανάσταση που ανέφερε ο Πισσαρίδης.

Προφανώς, ο αυτοματισμός θα καταργήσει αρκετά επαγγέλματα και πολλές θέσεις εργασίας. Μας προειδοποιεί γι’ αυτό η Αννα Διαμαντοπούλου από το 2017. Θα καταργηθούν ακόμη και κάποιοι γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί. Ηδη στην Εσθονία τα πλημμελήματα δικάζονται από αλγορίθμους. Οι διαθέσιμες εργασίες εκτός ψηφιακής τεχνολογίας θα περιοριστούν στις φθηνά αμειβόμενες χειρωνακτικές. Ετσι, θα δημιουργηθούν πρωτοφανείς οικονομικές και κοινωνικές ανισότητες. Θα σημειωθούν πολλά φαινόμενα λουδιτισμού και βίας. Και οι Τσιπραίοι λαϊκιστές θα καταγγέλλουν ως αιτία τον «νεοφιλελευθερισμό»!

Υπάρχει διέξοδος; Δεν έχουμε παρά να κοιτάξουμε μια χώρα φτωχή, που υπέφερε από τον Σταλινισμό επί δεκαετίες. Την Εσθονία, που κατά τον κ. Μητσοτάκη «αξιοποίησε σημαντικά την ψηφιακή τεχνολογία για την ανάπτυξη της οικονομίας της και αποτελεί σήμερα παράδειγμα για όλη την Ευρώπη».

Τι υποδομή χρειάζεται για την οικονομική ανάπτυξη βασισμένη στην ψηφιακή τεχνολογία; Καμία, εκτός από την ψηφιακή παιδεία. Γνωρίζοντας την κρισιμότητα του πράγματος, το υπουργείο ξεκίνησε πρόσφατα τις παραδόσεις των πρώτων από τους 36.000 διαδραστικούς πίνακες και 177.000 σετ ρομποτικής σε όλα τα νηπιαγωγεία, δημοτικά και γυμνάσια της χώρας. Ομως, κανένα υπουργείο δεν μπορεί να δημιουργήσει πολίτες με ψηφιακές γνώσεις χωρίς τη θέληση και την προσπάθειά τους. Εκείνοι που θα πάρουν πάνω τους την υπόθεση θα είναι οι πραγματικοί επαναστάτες.

*

[13 Νοεμβρίου 2015 – Μπατακλάν. Δέκα χρόνια μετά, θυμόμαστε·

13/11/2025 § Σχολιάστε

Ζητήματα ελευθερίας

Θυμόμαστε
Τους 130 ανθρώπους που χάθηκαν εκείνη τη νύχτα στο Παρίσι· τις φωνές, τη μουσική, τη ζωή που σίγησε για λίγο, αλλά που δεν έσβησε ποτέ.

Η μνήμη τους παραμένει φως απέναντι στο σκοτάδι του φανατισμού, του ισλαμικού φονταμεταλισμού.
Το Bataclan δεν είναι πια μόνο μια σκηνή —είναι σύμβολο δύναμης, ενότητας και ελευθερίας.

Τι συνέβη. Στις 13 Νοεμβρίου 2015, μια σειρά συντονισμένων τρομοκρατικών επιθέσεων συγκλόνισαν το Παρίσι. Η πιο φονική πραγματοποιήθηκε στο θέατρο Bataclan, όπου βρισκόταν σε εξέλιξη συναυλία του αμερικανικού ροκ συγκροτήματος Eagles of Death Metal.
Ένοπλοι τρομοκράτες εισέβαλαν στο χώρο και δολοφόνησαν 90 ανθρώπους, κρατώντας ομήρους για ώρες. Συνολικά, εκείνη τη νύχτα 130 άνθρωποι σκοτώθηκαν σε όλη την πόλη, με δεκάδες ακόμη τραυματίες, στις επιθέσεις που ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος (ISIS).

Κάθε χρόνο, στις 13 Νοεμβρίου, η Γαλλία αποτίει φόρο τιμής στα θύματα:

  • Τελετές μνήμης πραγματοποιούνται στο Bataclan και στα άλλα σημεία των επιθέσεων.
  • Παρευρίσκονται συνήθως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μέλη της κυβέρνησης και συγγενείς των θυμάτων.
  • Στο Bataclan, τα ονόματα των θυμάτων διαβάζονται ή αναγράφονται, και τηρείται σιγή μνήμης.

Η επέτειος έχει εξελιχθεί σε σύμβολο ανθεκτικότητας και ενότητας απέναντι στην τρομοκρατία. Το Bataclan, που ξανάνοιξε το 2016, παραμένει τόπος πολιτισμού αλλά και μνήμης, με ισχυρό φορτίο για τους Παριζιάνους και ολόκληρη τη Γαλλία.

(ελπίζουμε, αν και δεν είμαι αισιόδοξος, ότι δεν θα ξανασυμβεί)

Ποτέ ξανά!

[«Μπορείς να παίξεις;»

07/11/2025 § Σχολιάστε

Mετά την απελευθέρωση του Νταχάου, μια σκηνή που σε στοιχειώνει ξεδιπλώθηκε.
Ο πόλεμος είχε τελειώσει, αλλά ο αέρας ακόμα έπνεε φαντάσματα.
Στα ερείπια των καταλυμάτων των αξιωματικών, ανάμεσα σε στάχτες και σπασμένα γυαλιά, καθόταν ένας κρατούμενος – το δέρμα του τεντωμένο λεπτό πάνω από τα κόκαλα, τα μάτια του κούφια αλλά ζωντανά.
Μπροστά του στεκόταν ένα σπασμένο πιάνο.
Τα πλήκτρα του ήταν σπασμένα, ο σκελετός του ραγισμένος, αλλά ήταν το πρώτο πράγμα εδώ και μήνες που δεν είχε σκοπό να βλάψει.
Ένας νεαρός Αμερικανός στρατιώτης, συγκλονισμένος από το θέαμα, έκανε ένα βήμα μπροστά.
Δίστασε και μετά ψιθύρισε: «Μπορείς να παίξεις;»
Ο άντρας σήκωσε το βλέμμα του, η φωνή του μόλις που έβγαινε.
―«Θα προσπαθήσω.»
Σήκωσε τα τρεμάμενα χέρια του – χέρια που κάποτε είχαν γιατρευτεί, γράψει, αγαπήσει και τα άφησε να πέσουν απαλά πάνω στα πλήκτρα.
Αυτό που ακολούθησε δεν ήταν η τελειότητα, αλλά ένα εύθραυστο, διστακτικό «Ave Maria». Κάθε νότα ανέβαινε σαν μια ψυχή που δραπέτευε από τον καπνό, κάθε παύση βαριά με όλα όσα δεν μπορούσαν ποτέ να ειπωθούν.
Οι στρατιώτες γύρω του πάγωσαν.
Κάποιοι έβγαλαν τα κράνη τους. Άλλοι απλώς έκλαψαν.
Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, άκουσαν την ομορφιά όχι θριαμβευτική, αλλά τρυφερή.
Όχι δυνατή, αλλά ιερή.
Όταν η τελευταία νότα έσβησε, κανείς δεν μίλησε.
Ήξεραν ότι είχαν γίνει μάρτυρες κάτι αιώνιου: το ανθρώπινο πνεύμα να αρνείται να πεθάνει.
Δύο μέρες αργότερα, ο πιανίστας πέθανε. Αλλά το τραγούδι του παρέμεινε όχι ως μουσική, αλλά ως προσευχή ψιθυρισμένη για κάθε σιωπηλή ψυχή σε εκείνη την κοιλάδα της στάχτης.
Ακόμα και στην κόλαση, μια μόνο μελωδία μπορεί να υπενθυμίσει στον κόσμο τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος

@afshineemrani

[Από τον φίλο Jacob Tziakomo >>>

[μόνο όσοι σέβονται την ταυτότητα και τον τρόπο ζωής μας·

05/11/2025 § Σχολιάστε

Ο Πάουλ Ράνζελ, υπ. Εξωτερικών της Πορτογαλίας σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή», ανάμεσα σε άλλα, απάντησε και για την μετανάστευση…

Διαβάστε την απάντησή του προσεκτικά:

– Χθες επισκεφθήκατε και τον FRONTEX, τον οποίο η Πορτογαλία στηρίζει ενεργά…

«Πάντα υποστηρίζαμε τον FRONTEX. Η μετανάστευση είναι πια θέμα και στην Πορτογαλία. Μεταξύ 2017 και 2024 ο αριθμός των μεταναστών στην Πορτογαλία έχει τετραπλασιαστεί, από 400.000 σε 1.600.000. Πρόκειται για το 16% του πληθυσμού. Τον τελευταίο μήνα αλλάξαμε τον νόμο περί ιθαγενείας. Λαμβάνουμε σαφώς αυστηρότερα μέτρα. Υπερασπιζόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά πρέπει να διατηρήσουμε τη μετανάστευση υπό έλεγχο. Πρέπει να ζήσουμε με την πραγματικότητα της μετανάστευσης, αλλά μόνο όταν οι άνθρωποι που έρχονται έχουν τις προϋποθέσεις, ωφελούν την οικονομία και σέβονται την ταυτότητα και τον τρόπο ζωής μας». [δικές μου οι υπογραμμίσεις…]

Where Am I?

You are currently browsing the κοινωνίας category at αγριμολογος.