αγριμολογος

ο ζωγράφος χρειάζεται μια λέξη για να εκφράσει την ψυχική του κατάσταση, έναν όρο για την επιποθούμενη πραγμάτωση του έργου του, γιατί η ομορφιά είναι γι’ αυτόν διαφορετική˙ γεμάτη ατέλειες, αξιέραστη κι ορατή. χρειάζεται να σκεφτεί κάτι τυλιγμένο θετικά γύρω από τη λέξη θάνατος. σε αντίθεση με τα ευρέως λεγόμενα, το Έργο ξεκινά πάντα από την συμβατότητά του με το θάνατο, δεν γίνεται αλλιώς. εκτός πια

κι αν δεν έχουμε να κάνουμε με Έργο, αλλά με κάτι άλλο˙ συμβατό αποκλειστικά με τυμπανοκρουσίες. δηλαδή έχουμε να κάνουμε με τενεκέδες.

.

.

.

το ότι άλλοι έζησαν για λογαριασμό μου το όνειρο είναι ευρέως γνωστό. αυτό όμως που παντελώς αγνοείτε είναι ότι ουδεμία συμμετοχή δήλωσα στον τρόμο σας μπρος στη ζωή, αντιθέτως ήμουν παρών κάθε φορά που εκφραστήκατε με αυτοσαρκασμό. ελπίζω δε, να δεχτείτε

ότι υπήρξατε σφάλματα μέσα στην πλάνη που σας προσέφερα, γιατί εγώ δεν έζησα ποτέ.

.

.

.

δεν σας λέω ότι μια κάποια τέλος πάντων· έμπνευση δεν μπορεί να διασχίσει και εμένα την ψυχή μου επειδή δεν έχω την δυνατότητα ν’ αναγνωρίζω τα βάθη των σκέψεών σας και αρκούμαι μόνο να βολιδοσκοπώ τις προθέσεις σας. μην ξεχνάτε, ότι συμμετέχω στα όνειρά σας· μέσα στα ελάχιστα αναγνώσματά σας. υπάρχουν και οι

απογοητευμένες χονδροειδείς αναλύσεις μου ριγμένες χωρίς καμία λογική στις σελίδες σας.

.

.