αγριμολογος

οι καιροί των αποχρώσεων και οι παρωδίες των ανθρώπων και πραγμάτων, οι θείες και ποιητικές εμπνεύσεις βρίσκονται εκεί σε μια πλατιά νωπή επιφάνεια κι’ εσύ παραμένεις στην ομορφιά του ά-λογου. αύριο θα σου μιλάνε για τις φωνές που δεν άκουσες και εσύ

θα απαντήσεις ότι «κύριοι, ήταν της μοίρας σας, θ’ αγιάσετε».

είναι και οι άλλοι που όταν ησυχάζουν οι θόρυβοι βγαίνω να τους συναντήσω με το χαμόγελο ακόμα αχνό από τον ύπνο και δεν υπάρχουν περαστικοί να μας κοιτάξουν. έπαψε και το τρέμουλο στις λάμπες ιωδίου, ακόμα και η αφήγηση τείνει να σβήσει. εκείνο το κουτσό κοτσύφι που έχω για παρέα τις πρώτες πρωινές ώρες

χώθηκε κάτω από την πικροδάφνη· να αφουγκραστεί αιωρούμενες λέξεις.