αγριμολογος

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Κυκλοφόρησε το 34ο τεύχος του περιοδικού index (Σεπτέμβριος-Οκτώβριος 2009) με πολυσέλιδο αφιέρωμα στην εκπαίδευση.

Τα περιεχόμενα του τεύχους, πιο αναλυτικά:

ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ:
Εκπαίδευση: Ακαδημίες πολιτισμού
Η συντακτική ομάδα του index εντόπισε και σας παρουσιάζει μερικά από τα πιο σημαντικά κέντρα πολιτισμού, που αντιστέκονται στην «αντι-πολιτιστική» εποχή μας.

Από την πένα στο πιρούνι και… αντίστροφα
Γευστικές διαδρομές στη λογοτεχνία αλλά και στην καθημερινότητα. Αυτό το μήνα: Γεύσεις demi-saison Από τη Χριστίνα Οικονομίδου και τη Γιώτα Συκιώτη.

ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ:
Η συγγραφέας, μεταφράστρια και κριτικός Αργυρώ Μαντόγλου, με αφορμή το τελευταίο της μυθιστόρημα «Όλα στο μηδέν», μας μιλά για τη γραφή, τη μεταφορά, την άλλη όψη του φεμινισμού, την κάθαρση και τους χάρτινους ήρωες που γράφουν το δικό τους βιβλίο.

Ο συγγραφέας Τηλέμαχος Κώτσιας, με αφορμή το τελευταίο του μυθιστόρημα «Στην απέναντι όχθη», μας μιλά για τις καθημερινές συγκινήσεις, το κίνητρο του συγγραφέα και τους ήρωες εντός κι εκτός γραφής.

Η καθηγήτρια Γλωσσολογίας στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Πατρών Άννα Ιορδανίδου, με αφορμή τα βιβλία της «Το ταξίδι των λέξεων» και «Συνηθισμένες γλωσσικές απορίες», μας μιλά για την ελληνική γλώσσα και την εξέλιξή της και μας επισημαίνει πως ο όρος «γλωσσικά λάθη» πρέπει να χρησιμοποιείται με προσοχή.

ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ:
Η Στέλλα Φλωρά συνιδιοκτήτρια της αλυσίδας των βιβλιοπωλείων Φλωράς, μας αποκαλύπτει εκ των έσω…/Από τον Μάκη Τσίτα.

Ακόμα:
Αυτο-παρουσιάσεις:
του Δημήτρη Βαρβαρήγου, με αφορμή το βιβλίο του Ό,τι αγαπήσαμε πίσω έμεινε

του Μάνου Κοντολέων, με αφορμή τα βιβλία του Ελίτσα ή παπαρούνα; και Λεβάντα της Άτκινσον.

της Εύης Λαμπροπούλου, με αφορμή το βιβλίο της Όλα τα μήλα.

του Παναγιώτη Παγιάτη, με αφορμή την εικονογράφησή του στο βιβλίο Μέλο και Τζέλο: οι ντεντέκτιβ με το αερόστατο.

Focus:
Ma Jian / Λογοτεχνία της πολιτικής εξορίας/Από την Κατερίνα Ποδότα

Henner Von Heberg/ Η πλέον ουσιώδης έκφραση του ρωμαϊκού πολιτισμού/ Από τον Αριστοτέλη Ρούντη

Σταυροδρόμια:
Elvis by the Presleys / Από την Κατερίνα Κουτσούκη.

Και, φυσικά, οι μόνιμες στήλες μας, όπου οι συνεργάτες μας αναλύουν και σχολιάζουν βιβλία –και όχι μόνο:
ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΑΦΩΝΟΥΣ, FLYERS (ειδήσεις, σχόλια, προσκλήσεις και προκλήσεις), TOP 5 (τα πέντε καλύτερα βιβλία του μήνα), ΒΙΤΡΙΝΑ (παρουσιάσεις των βιβλίων που κυκλοφόρησαν πρόσφατα), ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΙΤΡΙΝΑ (Δόκιμοι συγγραφείς, βιβλιοκριτικοί αλλά και «απλοί» αναγνώστες κρίνουν τα βιβλία που αγάπησαν ή αντιπάθησαν… [gnomi@indexmag.gr]. Ακόμα: Το βιβλίο της άμμου, All time classic: Εντουάρντο Ντε Φιλίππο/ Από τη Γιώτα Συκιώτη), ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ… (μουσική, θέατρο, διαδρομές, εικαστικά, γεύσεις, κινηματογράφος, διασκέδαση…).

Άνοιξη 2009  ( 23)  www.stachtes.com       

i) αγριμολόγος…(ο): Ο μεγάλος ύπνος ii) Κριτική Βιβλίου Λουκία Ρικάκη: Αλέξανδρος Αδαμόπουλος, «Το Τσιγάρο και η γιόγκα» iii) Κριτική Βιβλίου Δημήτρης Αθηνάκης: Ηλίας Μαγκλίνης, Η ανάκριση iv) Θεωρία. Λίτσα Χατζοπούλου: Ένα ταξίδι που ξεκίνησε από τη Μάντσα… v) Δοκίμιο. Ομάδα «Ανορθογραφίες»: Καθιέρωσε η Νέα Δημοκρατία το μονοτονικό; vi) Οδός Ευρυπίδου του Σωτήρη Παστάκα: Χόρχε, η εσωτερική αιμορραγία ενός αιμοφιλικού του Δημήτρη Μουζάκη vii) Δοκίμιο. Κώστας Κουτσουρέλης: Εννέα νότες για μια μετάφραση viii) Μεταφράσεις Γιώργου Κεντρωτή: Pablo Neruda ix) Γιώργος Μίχος x) Γιώργος Γέργος xi)Σταύρος Λαμπράκης xii) Kώστας Νησιώτης xiv) Γρηγόρης Πανταζόπουλος xiii) Σταύρος Λαμπράκης xiv) χνούδι xvi) Σπύρος Αραβανής xvii) Ίριδα Κούτσα xviii) χάρη σταθάτου xix) Στράτος Φουντούλης xx) Θωμάς Γκόρπας xxi) Τους συντελεστές και συνεργάτες του e-περιοδικού μας θα τους βρείτε εδώ A-K και εδώ Λ-Ω, η παρουσίασή τους είναι αλφαβητική .

.

Κείμενα για το επόμενο τεύχος του Καλοκαιριού,  στο stachtes@gmail.com

Καλή πλοήγηση!

.

.

cinema still από: «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι» του Τέννεση Ουίλλιαμς (σκηνοθεσία ταινίας J.L.Mankiewicz, 1959)

Το Εντευκτήριο σας προσκαλεί στις δύο προσεχείς εκδηλώσεις του:

1. «Χλόη στα δάχτυλα. Μιλάει ο Σεμπάστιαν Βέναμπλ…» Θεατρικός μονόλογος Άκη Δήμου στο Underground Εντευκτήριο

Διαβάζει ο Βασίλης Αμανατίδης
Underground Εντευκτήριο, Δεσπεραί 9, Θεσσαλονίκη
Τρίτη 17 Μαρτίου, ώρα 9.00 μ.μ.
Είσοδος ελεύθερη

Με πρόσχημα τον Σεμπάστιαν Βέναμπλ, τον εκκωφαντικά απόντα ήρωα του έργου του Τέννεση Ουίλλιαμς «Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι», ο Άκης Δήμου ανοίγει για πρώτη φορά τα χαρτιά του άπαιχτου θεατρικού μονολόγου του «Χλόη στα δάχτυλα» και προσκαλεί τον Βασίλη Αμανατίδη, για μία και μοναδική συλλεκτική βραδιά, να διαβάσει τα λόγια του και ό,τι κρύβεται πέρα απ’ αυτά.
Ο μονόλογος, γραμμένος την περίοδο 2005-2006, παρουσιάζεται στην οριστική του μορφή. Με αφετηρία το έργο του Ουίλλιαμς και όχημα το πρόσωπο-κλειδί του δράματος που δεν εμφανίζεται εκεί, ο Άκης Δήμου —με την καθοριστική συμβολή του Βασίλη Αμανατίδη— επιχειρεί μια καταβύθιση στο τοπίο της απόλυτης ερωτικής μοναξιάς αλλά και της αδιάλειπτης ερωτικής επιθυμίας ως υπαρξιακή συνθήκη. Πρόκειται για μια διακειμενική σύνθεση – πρόσχημα για μια υποκειμενική, αυστηρά προσωπική ―σχεδόν απόρρητη― ανάγνωση ενός μυθικού έργου της κλασσικής δραματουργίας και, ταυτόχρονα, για μια δημόσια έκρηξη αισθήματος.

2. Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης
α. Ο Γιάννης Ρίτσος σε εικόνες. Προβολή ντοκυμανταίρ του Τάσου Ψαρρά

Underground Εντευκτήριο, Δεσπεραί 9, Θεσσαλονίκη
Παρασκευή 20 Μαρτίου, ώρα 7.15 μ.μ. ακριβώς

β. Εκδήλωση με την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ. Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, Θεσσαλονίκη
Παρασκευή 20 Μαρτίου, ώρα 8.30 μ.μ.

Με ένα δίπτυχο εκδηλώσεων συμμετέχει φέτος το «Εντευκτήριο» στην Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, την Παρασκευή 20 Μαρτίου: η πρώτη είναι αφιερωμένη στον Γιάννη Ριτσο για τα 100 χρόνια από τη γέννησή του, διοργανώνεται σε συνεργασία με το Κέντρο Πολιτισμού της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης και το Α΄Δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Θεσσαλονίκης, και περιλαμβάνει την προβολή ντοκυμανταίρ του Τάσου Ψαρρά για τον ποιητή της «Ρωμιοσύνης».
Ο Ρίτσος διαβάζει ποιήματά του και μιλάει για τη μητέρα του, για τα ευτυχισμένα στην αρχή κι αργότερα δύσκολα παιδικά του χρόνια, για τα πρώτα του ποιήματα και για τα διαβάσματά του, για τη νοσηλεία του σε σανατόρια, για τη στράτευσή του στην Αριστερά, για την εξορία στη Μακρόνησο, για τον «Επιτάφιο» και για άλλα ποιήματά του. Κείμενο: Τζίνα Καλογήρου. Αφήγηση: Λυδία Φωτοπούλου. Μιλούν για το έργο του Ρίτσου: Βαγγέλης Χατζηβασιλείου, Ευριπίδης Γαραντούδης, Κώστας Μαυρουδής, Σόνια Ιλίνσκαγια, Γιώργος Μαρκόπουλος, Τζίνα Καλογήρου.
Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με ανάγνωση ποιημάτων του Ρίτσου από τους συγγραφείς Ηλία Κουτσούκο και Σταύρο Ζαφειρίου και τον ηθοποιό Θωμά Βελισσάρη.

Χορηγοί οίνου: Κατώγι -Στροφιλιά, Κτήμα Λίγας

Η δεύτερη εκδήλωση πραγματοποιείται με πρωτοβουλία του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης, με την οργανωτική συμβολή του «Εντευκτηρίου», και αφορά την ποιήτρια Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ.
Θα διαβάσει η ίδια ποιήματά της και θα ακολουθήσει δρώμενο σε σκηνοθετική επιμέλεια Αναστασίας Θεοφανίδου και Νίκου Βουδούρη.

Μέσω της Κατερίνα Σχινάς, στο τελευταίο της «Λόγου Χάριν», διαβάζουμε:

Νέα εποχή

το τελευταίο τεύχος Νο 542 της "Βιβλιοθήκης"

Σε μένα, λοιπόν, πέφτει το θλιβερό καθήκον να γράψω τον επικήδειο της στήλης. Και, εκπροσωπώντας αυτοβούλως τους υπόλοιπους συναδέλφους, μέλη της συντακτικής ομάδας της «Βιβλιοθήκης», να συνθέσω τον αποχαιρετιστήριο λόγο του εντύπου μας, όπως το ξέρατε ώς τώρα. Από την επόμενη Παρασκευή, η «Β» κυκλοφορεί σε νέα μορφή, ως «καταφύγιο θηραμάτων», όπως προσφυώς την ονομάζει ο νέος της διευθυντής, Γιώργος Χρονάς. Ολότελα ανανεωμένη, ολότελα διαφορετική. Περισσότερο «λογοτεχνική» και λιγότερο σχολιαστική. Εξού και οι στήλες εξαλείφονται, μαζί και το «Λόγου χάριν». Αποχαιρετισμός ή επικήδειος, λοιπόν, όπως τον θέλετε.

‘Η μάλλον όχι – τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Στους αποχαιρετισμούς δίνει κανείς υπόσχεση ή ευχή νέας συνάντησης, μετατεθειμένης στο μέλλον• στους επικήδειους, ο αποχωρισμός είναι οριστικός. Επάνοδος δεν υπάρχει. Η αυλαία πέφτει, ο αποχωρών εξαφανίζεται για πάντα. Οσοι επιμένουν να τον θυμούνται, το πολύ να τον νεκρολογούν: να μιλούν για τις αρετές του εκλιπόντος, για το «δυσαναπλήρωτο κενό» που αφήνει κ.λπ. – πράγματα ούτως ή άλλως πληκτικά και, βεβαίως, άκρως σχετικά.

Τα τελευταία λόγια αυτής της στήλης, λοιπόν, δεν θα είναι ούτε αποχαιρετιστήρια ούτε επικήδεια. Θα είναι υπομνηστικά. Θα επαναλάβουν, σαν σε ρόχθο, όσα είχαν πριν από πέντε χρόνια φιλοξενηθεί στην ίδια αυτή θέση, με αφορμή τα πέμπτα γενέθλια της «Βιβλιοθήκης». Διαπιστώνοντας ότι, αν τότε τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα, σήμερα ενδέχεται να είναι και αφόρητα• ότι αν τότε η υπεράσπιση του Λόγου έμοιαζε ακόμη εφικτή, σήμερα η επιμονή σ’ αυτήν φαντάζει έως και γελοία. Ενας γραφικός αναχρονισμός.

Κοντά έντεκα χρόνια έζησε η «Βιβλιοθήκη» όπως την ξέραμε. Με τους συνεργάτες της να προσπαθούν, στο μέτρο των δυνατοτήτων του ο καθένας, να ανταποκριθούν στην ευθύνη των «φυσικών οδηγών» του μέσου αναγνώστη (όπως όριζε ο Φάνης Κακριδής τους ειδικευμένους δημοσιογράφους, βιβλιοπαρουσιαστές και κριτικούς) – να βοηθήσουν, δηλαδή, αυτόν τον αναγνώστη «να ξεχωρίσει τον χαλκό από το μάλαμα». Να βρει τον δρόμο του μέσα στον, πραγματικά συντριπτικό, όγκο της βιβλιοπαραγωγής, που του προκαλεί ίλιγγο, αν όχι αίσθημα ανεπάρκειας. Δεν θελήσαμε να τον κολακέψουμε τον αναγνώστη μας, να τον παραδώσουμε στην ευτέλεια, να τον υποτιμήσουμε, ούτε ασφαλώς και να τον χειραγωγήσουμε. Αντιθέτως, επιχειρήσαμε -κάποτε αντιτιθέμενοι ακόμη και στην ίδια την εφήμερη φύση της εφημερίδας- να του υπενθυμίσουμε ότι καλό θα ήταν να μην αρκείται στην πληροφόρηση• να μην περιορίζεται στο δευτερογενές κείμενο (την κριτική ή τη βιβλιοπαρουσίαση), αλλά να ερεθίζεται απ’ αυτό για να προσέλθει στην πρωτογενή πηγή, το βιβλίο, διεκδικώντας, επιτέλους, τον αργό χρόνο της ανάγνωσης, μέσα στη βραδύτητα του οποίου ξεδιπλώνεται κάθε εσωτερικευμένη εμπειρία – και η αισθητική εμπειρία, πρωτίστως. Αυτόν το χαρακτήρα είχαν και τα αφιερώματα: να δώσουν στα τεύχη της «Βιβλιοθήκης» προοπτική, συνέχεια και διάρκεια, αποτελώντας τον πυρήνα μιας προσπάθειας που αρνείται να γίνει «μιας χρήσης».

Γιατί το βιβλίο απαιτεί τον χρόνο τού Εγώ μας, χρόνο βαθύ, αληγή, άτρυτο, χρόνο αντίθετο προς την αμεσότητα της σύγχρονης επικοινωνίας, χρόνο που προστατεύει το περιεχόμενο, το αίσθημα και την ενδοσκόπηση. Και σ’ αυτόν τον χρόνο -τα όρια του οποίου μπορεί και πρέπει να λησμονήσει ο αναγνώστης προκειμένου να εγκαταλείψει ό,τι τον κρατά δέσμιο στον συνεχή ενεστώτα ενός τυφλού παρόντος, χωρίς αγωνίες, χωρίς αναζητήσεις, χωρίς ανάγκη για υπέρβαση- τάχτηκε όλα αυτά τα χρόνια η «Βιβλιοθήκη». Επενδύοντας πάνω απ’ όλα στο κείμενο, χωρίς να φοβάται τη μεγάλη έκταση ή τη «στρυφνότητα» των θεμάτων. Θεωρώντας ότι δεν υπάρχουν «στρυφνά» θέματα, αλλά μόνο στυφή και άχαρη, διεκπεραιωτική και πεζή διαπραγμάτευση. Οσο γι’ αυτήν εδώ τη στήλη, όσο κι αν δεν το κατάφερνε πάντα, στόχο είχε να ανταποκριθεί στην ανάγκη του ιδανικού αναγνώστη, που δεν είναι παρά μία, επίμονη και αναμφίλεκτη: η αναζήτηση του νοήματος, ακόμη και υπό το καθεστώς της γραφειοκρατίας της πληροφορίας.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΧΙΝΑ

«βιβλιοθήκη» τεύχος 542 – τελευταίο (27/02/2009) –