[περιοχές·
21/03/2010 § Σχολιάστε
χαρταετοί
stratos fountoulis, ακουαρέλα + λαδοπαστέλ σε χαρτί, 1992
πίσω από φανερά κι ακατανόητα, παίζει με τις αντιθέσεις στον δέκατο δωδέκατο ακόμη και στον δέκατο τρίτο στίχο, στο περίπου μιας λανθάνουσας αποστροφής εν τιμητικής συνοδείας κριτών• αντιλαμβανόμενος ότι Αλεξάνδρεια η Εσχάτη δεν υπήρξε ποτέ. Μετά από αυτό το ανέλπιστο συμπέρασμα, εξετάζονται άλλες παράλληλες
συναντήσεις.
◉
.
.
[σκιές·
16/03/2010 § Σχολιάστε
χαρταετοί
stratos fountoulis, detail from the «Athanor» series / acrylic on canvas
στις αμοιβαίες συγκρούσεις υπάρχουν αχνές πιθανότητες, το χώμα οι λοφίσκοι οι πεδιάδες οι τσουκνίδες οι χρυσόμυγες που δέσποζαν πριν τη γιγαντιαία κουβέρτα της μητρόπολης κωδικοποιήθηκαν τακτοποιήθηκαν• ταξινομημένα όλα σε ηλεκτρονικές καρτέλες. Τόσα συμβαίνουν στην πόλη λογικό να ξεχαστεί κάτι. Ωραίο άλλοθι μου απαντά. Δεν την κοιτώ• αναμένω. Καλή ιδέα, απαντά (στη σκέψη μου) παίρνοντας με αγκαλιά -φιλώντας με στο μέτωπο. Πίσω από κάθε σκιά στέκονται στωικά τα διδάγματα, είναι οι κινούμενοι όγκοι, οι απτικές αισθήσεις των ωθήσεων και βάλε τώρα με το νου πόσες ακόμη άκαμπτες ή εύκαμπτες δημιουργούνται αξίες σε έναν τόπο μάλλον φολκλορικό• πού η μαγεία του λαξέματος γλυκιά μου. Ένα ποτήρι δροσερό νερό;
απαντά ψιθυριστά
◉
.
.
νότα xxiv
19/12/2009 § Σχολιάστε
στενά θλιμμένα σοκάκια κουβαλούν στίχους νυχτερινούς, γεμάτα απουσία, προσδοκίες• μεταφέρουν λάμψεις ρεύματα, φωνές μεγάλων λιμανιών, ανθρώπων αισθήματα. όνειρα γνώριμα ξεπροβάλλουν, χάνονται στη στροφή, χύνονται στην οχλοβοή παράλληλων κόσμων• στο ορμητικό ξύπνημα πρωινού θαλάμου της ζωής, στον εκτυφλωτικό ήλιο των κινούμενων μηνυμάτων. σοκάκια όπως αλήθειες αλλόκοτων ανθρώπων που• μιλούν για το
αρχικό του κόσμου των ασαφών σκέψεων. δεν λησμονούν τον άλλον που• γύρισε απ’ την μια πλευρά κι έμεινε για πάντα, εκεί.
.
.
νότα xiv
21/10/2009 § Σχολιάστε
σε αυτούς που μοιράζονται αντιστοιχεί ίδιος ουρανός, οι λίγοι που έσπειραν ρόδα τρέμοντας μήπως χαθούν ίχνη γεμάτα όνειρα, πληγές, γνώση μεγάλη πολύτιμου πόνου θαμπών αναμνήσεων· νοτισμένων ή· μουσκεμένων ρούχων στην άμμο, ένα δράμα της τύχης, το κάλεσμα από ένα μακρινό βάθος – αυτό προσέχουν να μην διαφύγει. φοβούνται την καθυστερημένη έξοδο στη πύλη, στο κατώφλι εκείνων με τη
φήμη ότι ζητούν πολλά χαμηλοφώνως αφήνοντας Πράξεις να αδημονούν για μια τιμητική σειρά στριμωγμένες -έστω, για μιαν αντάξια θέση.
.
.
.
αγριμολογος 