[η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων άργησε·

15/04/2026 § 1 σχόλιο

Screenshot

Σε μια κίνηση χωρίς προηγούμενο προχωρά η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ), κηρύσσοντας το τέλος της περιόδου ανοχής απέναντι σε φαινόμενα λεκτικών επιθέσεων και εκφοβισμού μελών της. Με μια ανακοίνωση-καταπέλτη, η Ένωση στρέφεται ονομαστικά κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου και του Νίκου Κωνσταντόπουλου, προαναγγέλλοντας δικαστικές μάχες σε ποινικό και αστικό επίπεδο. [«Το Βήμα» 14.04.26]

«Τέρμα στην ασυδοσία και τον εκφοβισμό»

Η δικαστική ένωση ξεκαθαρίζει πως οι όροι πλέον αλλάζουν ριζικά. Στην ανακοίνωσή της τονίζει χαρακτηριστικά:

Η ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων έχει ως εξής:

«Οι όροι πλέον αλλάζουν. Θα μπει τέρμα στην ασυδοσία ελάχιστων δικηγόρων όπως της Ζ. Κωνσταντοπούλου, του Ν. Κωνσταντόπουλου και άλλων μιμητών τους, στον εκφοβισμό που ασκούσαν εναντίον των δικαστικών λειτουργών όλα τα προηγούμενα χρόνια.

Θα δώσουν λόγο στα ποινικά δικαστήρια για όσα αδικήματα διέπραξαν σε όλη τη χώρα. Θα στραφούμε για αστικές αποζημιώσεις εναντίον τους στα πολιτικά δικαστήρια.

Θα στείλουμε όλο το υλικό που έχουμε στη διάθεσή μας στους δικηγορικούς συλλόγους για τον πειθαρχικό τους έλεγχο.

Τον ερχόμενο μήνα θα δώσουμε διεθνή διάσταση στο ζήτημα στην ευρωπαϊκή ένωση δικαστών.

Καλούμε κάθε συνάδελφο που έχει υποστεί ή θα υποστεί στο μέλλον προσβολή στην τιμή του και στην αξιοπρέπειά του από τέτοιες συμπεριφορές, να απευθυνθεί στην Ένωση η οποία θα αναλαμβάνει πλέον συλλογικά των συντονισμό των διαδικασιών.

Η ανοχή μας τελείωσε, η υπομονή μας εξαντλήθηκε.

Κανένας δικαστικός λειτουργός δεν θα μένει μόνος του. Νομιμότητα μέχρι τέλους!».

[ΦιλοΕυρωπαϊκά, δίχως αυταπάτες·

13/04/2026 § Σχολιάστε

photo via Reuters, rectified according to needs by agrimologos.com

Η ήττα του Viktor Orbán στις χτεσινές εκλογές της 12ης Απριλίου 2026 στην Ουγγαρία δεν αποτελεί μόνο μια εσωτερική πολιτική αλλαγή, αλλά ερμηνεύεται ευρύτερα ως πλήγμα για τις δυνάμεις στην Ευρώπη που είχαν πιο στενές ή πραγματιστικές σχέσεις με τη Ρωσία, καθώς η μακροχρόνια διακυβέρνησή του και η πολιτική του Fidesz είχαν συχνά χαρακτηριστεί από συγκρούσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και μια πιο ισορροπημένη—κατά τους υποστηρικτές του—ή πιο φιλορωσική—κατά τους επικριτές του—στάση σε ζητήματα όπως οι κυρώσεις και ο πόλεμος στην Ουκρανία, ενώ η επικράτηση του Péter Magyar θεωρείται από πολλούς ως ένδειξη ότι ένα σημαντικό μέρος της ουγγρικής κοινωνίας επιθυμεί μεγαλύτερη ευθυγράμμιση με τις ευρωπαϊκές πολιτικές, ενίσχυση των θεσμών και απομάκρυνση από μοντέλα διακυβέρνησης που θεωρούνται πιο συγκεντρωτικά ή γεωπολιτικά αμφίσημα, γεγονός που ενδέχεται να επηρεάσει όχι μόνο την εσωτερική πορεία της χώρας αλλά και τις ισορροπίες εντός της Ευρώπης συνολικά.

Δεν έχουμε αυταπάτες, όμως συνεχίζουμε να ελπίζουμε ΦιλοΕυρωπαϊκά!

[Η σκοτεινή πλευρά της Ελλάδας στο άπλετο φως!

09/04/2026 § Σχολιάστε

Vana Nicolaïdou-Kyrianidou στο fcbk:
«H μία κομματάρχης, η βαρυπενθούσα, γράφει εκθέσεις ιδεών, γεμάτες με τα φληναφήματα και τα βερμπαλιστικά κλισέ στα οποία καταφεύγουν οι κακοί μαθητές, προκειμένου να συγκαλύψουν την αμάθειά τους και την αδυναμία τους να κατανοήσουν το ζήτημα που καλούνται να πραγματευθούν. Η άλλη, η θυγάτηρ του πατρός της, ονειρεύεται μια πορεία αντίστοιχη αυτής προς τη Ρώμη, στο τέλος της οποίας, αφού θα έχει εκριζώσει κάθε θεσμικό ανάχωμα του κράτους δικαίου, και όσους το υπερασπίζονται, θα αναλάβει τον ρόλο του δεσμοφύλακα της χώρας. Αμφότερες χρησιμοποιούν τη δίκη για την τραγική απώλεια 57 ανθρώπων ως εργαλείο ευτελισμού της δικαιοσύνης, υπηρετώντας τις εξουσιαστικές παρορμήσεις ενός νοσηρά ναρκισσιστικού εγώ: Η σκοτεινή πλευρά της Ελλάδας που βγήκε στο άπλετο φως!»

[«rebranding» ή, ποιος έχει την πολυτέλεια να ξαναζήσει πειράματα του 2015·

05/04/2026 § Σχολιάστε

Γραφικότητες

από το εξώφυλλο του ιταλικού περιοδικού Panorama, Ιούλιος 2015, με τον χαρακτηριστικό τίτλο PAGLIACCI

Δεν μπορεί να τα σκέφτηκε όλα αυτά και να τα εκστόμισε έτσι με μια… αφελή αυτοπεποίθηση. Δεν γίνεται να μην του έχει πει κανείς ότι είναι αρλούμπες που αγοράζουν μόνον άσχετοι και δεν του περιποιεί τιμή να ισχυρίζεται τόσο προκλητικές ελαφρότητες του τύπου «έπρεπε να είχα κλείσει τις τράπεζες την επομένη των εκλογών».

Ο λόγος για τον Αλέξη Τσίπρα (συνέντευξη στον Νίκο Χατζηνικολάου) που ξεπέρασε τον εαυτό του λέγοντας ότι κακώς δεν εκβίασε περισσότερο την Ευρωπαϊκή Ενωση βάζοντας λουκέτο στις τράπεζες πέντε μήνες πριν τις οδηγήσει εκεί με τις επιλογές του. Ηταν μια ωμή υπενθύμιση ότι ο πρώην πρωθυπουργός παραμένει εγκλωβισμένος στην ίδια καταστροφική λογική που κόστισε ακριβά στη χώρα. Αυτό που προκύπτει αβίαστα είναι ότι όχι μόνο δεν έχει διδαχθεί τίποτε, αλλά επιμένει να παρουσιάζει τα εγκληματικά λάθη του ως χαμένες ευκαιρίες. Η αναφορά του στις τράπεζες δεν είναι απλώς προκλητική και πολιτικά ανεύθυνη, αλλά είναι κυρίως κυνική και δείχνει ότι «πρώτα βγαίνει η ψυχή και μετά το χούι». Στην πραγματικότητα αποκαλύπτει έναν τρόπο σκέψης όπου η οικονομική ασφυξία της χώρας θα μπορούσε στον φανταστικό κόσμο του κ. Τσίπρα να γίνει εργαλείο πίεσης. Είναι ανήκουστο να ισχυρίζεται ότι θα ήταν διαπραγματευτικό χαρτί η καταστροφή. Αν είναι έτσι, τότε να κλείνουμε κάθε τόσο τις τράπεζες για να απογειωθεί η ελληνική οικονομία και να πάρει ο πρώην πρωθυπουργός ένα Νομπέλ σαν και αυτό που διεκδικεί ο ειρηνοποιός πρόεδρος των ΗΠΑ. Ακόμη πιο ανησυχητικό, όμως, είναι το συμπέρασμα που προκύπτει από τη συνολική τοποθέτησή του ότι το πρόβλημα δεν ήταν η στρατηγική του 2015, αλλά το γεγονός ότι δεν εφαρμόστηκε με μεγαλύτερη ένταση. Πολύ απλά ο κ. Τσίπρας δεν αμφισβητεί τη λογική της σύγκρουσης και του εκβιασμού. Απλώς θεωρεί ότι δεν την πήγε αρκετά μακριά. Πρόκειται για μια αντίληψη επικίνδυνη, που αν είχε υλοποιηθεί πλήρως θα μπορούσε να είχε οδηγήσει τη χώρα στον γκρεμό και δεν θα μπορούσε να την ξανασώσει τώρα που θέλει να επιστρέψει…

Μέσα σε όλα αυτά, έρχεται και η σχεδόν ειρωνική διαπίστωση ότι το τρίτο, αχρείαστο μνημόνιο «έβγαλε τη χώρα από την κρίση», ασχέτως αν τη χρέωσε κάπου 100 δισ. ακόμη. Αν πράγματι αυτό πιστεύει, γιατί δεν υπέγραψε άλλα… δύο ή τρία να πάμε πιο γρήγορα στον παράδεισο. Η πικρή αλήθεια είναι ότι χρειάστηκε ένα πρόγραμμα ακόμη για να διορθώσει τα ίδια του τα λάθη. Σε κάθε περίπτωση, η εικόνα που προκύπτει δεν είναι αυτή ενός πολιτικού που ωρίμασε, αλλά ενός πολιτικού που αναθεωρεί την ιστορία με τρόπο που τον βολεύει, αποφεύγοντας την ουσία, ενώ είναι έτοιμος να επαναλάβει με άνεση όλη την πολιτική χυδαιότητα και τον λαϊκισμό της πρώτης του περιόδου.

Η χώρα δεν έχει την πολυτέλεια να ξαναζήσει πειράματα του 2015 και η πολιτική δεν μπορεί να ασκείται με υποθετικά σενάρια καταστροφής που παρουσιάζονται ως εναλλακτικές στρατηγικές. Οταν κάποιος επιμένει ότι το λάθος του ήταν πως δεν πίεσε αρκετά προς την άβυσσο, τότε το πρόβλημα δεν είναι η συγκυρία αλλά η αντίληψη του κ. Τσίπρα, και αυτή φαίνεται πως παραμένει αμετάβλητη.

*

[Παναγιώτης Λάμψιας Καθημερινή

Where Am I?

You are currently browsing the πολιτική category at αγριμολογος.