αγριμολογος

το παγωμένο τοπίο της χώρας

Ο κ. Βενιζέλος (ο Βαγγέλης όπως τον αποκαλούν αυτοί που θέλουν να δείξουν ότι τον ξέρουν «από μέσα») είναι ένας καλός ρήτορας. Αλλά ευτυχώς ή δυστυχώς η ρητορική δεν μπορεί να σώσει την πολιτική, ιδιαίτερα όταν αυτή ακροβατεί σε λεπτό σκοινί στο χείλος του γκρεμού. Αλλά και οι λεονταρισμοί δεν είναι πολιτική, ιδιαίτερα όταν γίνονται εκ του ασφαλούς στην πλάτη μας. Η ρητορική της σύνεσης, των πρώτων ημερών των νέων καθηκόντων του, έχει υποκατασταθεί όχι πλέον από την ρητορική του πανικού αλλά από την πολιτική του πανικού. Μετά από δύο χρόνια απραξίας και μετά από ένα καλοκαίρι χαλαρών διακοπών και κωπηλασίας ο κ. Βενιζέλος και η κυβέρνησή του αυτοσχεδιάζουν στις πλάτες αυτών που πάντα πληρώνουν. Από τη μία ανακολουθία στην άλλη, από την μία εξαγγελία στην άλλη (που αναιρεί την προηγούμενη) κυρίως όμως με την αδράνεια και την χαλαρότητα (ή την λαπαδοσύνη) η πολιτική και οι πολιτικοί του κυβερνώντος κόμματος μας οδηγούν στο βάραθρο και στην απόγνωση (τουλάχιστον έτσι αισθανόμαστε). Η ρητορική του κ.Βενιζέλου είναι μία ακόμη γκροτέσκα ιστορία.

[Νίκος Μπακουνάκης «Το Βήμα»]

~ ~ # ~ ~

Σημ: Η παλιομοδίτικη αερολογική πολιτική που έφερε τον τόπο ως εδώ, ελπίζω να την έχει καταλάβει η πλειοψηφία του κόσμου, λέω ελπίζω γιατί τα σημάδια δείχνουν ότι -και πάλι- ενδεχομένως, να δούμε -στις επερχόμενες εκλογές- τη κυριαρχία της Μνήμης του Χρυσόψαρου. Πως να εμπιστευθείς τη λέξη κ’ ουσία του «Λαός»…

Ηγουμενίτσα 12.07.11 -πρωί

Το γαλάζιο και τους γλάρους τους έβλεπα, τα δίχτυα των καϊκιών μπορούσα να τα φανταστώ, την αλμύρα την ένιωσα να κολλά στο δέρμα. Δεν υπήρχε κάτι εκθαμβωτικό, η αίσθηση ξεπερνούσε τις εικόνες. Η αναγκαία εστίαση του φακού προς στις αχρείαστες σωστικές λέμβους στην Ηγουμενίτσα έφερε τον αναπόφευκτο συνειρμό των κατακίτρινων λέμβων με την «επιλεκτική» του σοβαροφανούς κυβερνητικού ρήτορα με το υπερτροφικό πολιτικό εκτόπισμα ενός αθεράπευτου εγώ· νομίζοντας ότι σαρώνει τα όνειρα των ανθρώπων. Εκπλήξεις που επαναλαμβάνονται χάνουν τις ζωογόνες ιδιαιτερότητές τους, ένα φάντασμα πάντα θα καραδοκεί έτοιμο, γεμάτο χλεύη ειρωνεία σαρκασμό, κρατά σφιχτά, την ύστατη ετυμηγορία.

έξοχη γελοιογραφία του Καλαϊτζή στην Ελευθεροτυπία

Οι δανειστές δανείζουν και βάζουν όρους ζητώντας ένα ποσό για εξοικονόμηση πόρων, μείωση των δαπανών για αύξηση του ισοζυγίου των πληρωμών. Η εξειδίκευση των μέτρων που πρέπει να παρθούν και ο καταμερισμός των βαρών είναι υπόθεση των κυβερνόντων, το έχουν δηλώσει οι κατά καιρούς ευρωπαίοι αξιωματούχοι και ντόπιοι πολιτικοί χωρίς ποτέ να το διαψεύσει κανείς.

Τα άδικα κι απάνθρωπα μέτρα χρεώνονται αποκλειστικά και μόνο στη σοσιαληστρική κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Το παραμύθι δεν στέκει πλέον είτε επιστρατευθούν δεινοί  γκραν-ρήτορες υπουργοί, είτε όχι.