αγριμολογος

Η σύγχυση του συμπιεσμένου χρόνου, ο βομβαρδισμός της ενημέρωσης, η εξουδετέρωση κάθε δημόσιας αρετής, ο σταδιακός μετασχηματισμός του πλήθους σε αγροίκους καταναλωτές, η αναπόφευκτη μείωση αίσθησης και ενστίκτου κάθε είδους πολιτικής αγωγής, η συστηματική διάλυση της λογικής, ώστε «να χαθεί η δυνατότητα οι εκπαιδευόμενοι να αναγνωρίζουν διαμιάς τι είναι σημαντικό και τι είναι άνευ σημασίας» και να «βρεθεί ενταγμένος στην υπηρεσία της καθεστηκυίας τάξεως, ενώ η διάθεσή του θα μπορούσε να είναι απολύτως αντίθετη…»[1] Η ψυχική επεξεργασία του άγχους της αποτυχίας, ο εμπορευματικός χαρακτήρας των σχέσεων και εν τέλει της ασφάλειας. Ένα παιχνίδι μνήμης κι ηθελημένης λήθης, ηθελημένης αποφυγής στην αποτύπωση των αντιδράσεων ακόμη και μέσω των ιδεών. Για όλα αυτά δεν προβλέπονται νομοσχέδια, οι συμπεριφορές των εργαστηριακών, πειραματικών θυμάτων δεν εντάσσονται σε συντάγματα κι όμως• η στατιστική καταγραφή των συμπεριφορών συμβαίνει, υπάρχει, σημειώνεται, ταξινομείται.

Στην «ασφάλεια απόδρασης δούλου» αναφέρονται πολλά κείμενα συγγραφέων της κλασικής περιόδου. Συνηθιζόταν να γίνεται συμφωνία, με βάση την οποία ο ιδιοκτήτης του δούλου πλήρωνε περιοδικές καταβολές, ώστε να εισπράξει αποζημίωση στην περίπτωση απόδρασης του δούλου του. Κατά την ελληνιστική εποχή, στα 324 π.Χ., ο αντίστοιχος τότε υπουργός Οικονομικών του τεράστιου κράτους του Μεγάλου Αλεξάνδρου, ονομαζόμενος Αντιμένης ο Ρόδιος, συνέστησε την πρώτη στον κόσμο κρατική ασφαλιστική εταιρεία, η οποία ασφάλιζε τη ζημιά του ιδιοκτήτη του δούλου στην περίπτωση απόδρασης.[2]

Αδυνατισμένος, βασανισμένο πρόσωπο, σκυμμένο βλέμμα. Στέκεται στην είσοδο του σταθμού του μετρό• πιο κάτω, στις αποβάθρες, δεν επιτρέπονται τέτοια πράγματα, το επιβεβλημένο λούστρο δεν τα συγχωρεί. Κρατάει μια πρόχειρη πινακιδούλα, ένα κομμάτι από χαρτόκουτο: «Είμαι άνεργος και άστεγος».[3]

.

………..

[1] Guy Debord, Commentaire sur la Société du Spectacle (Ζαν Κλωντ Μισέα «Η εκπαίδευση της Αμάθειας», μτφρ Ά. Ελεφάντης, Βιβλιόραμα)
[2] diodos.gr και Α. Ρουμελιώτης στην «Ελευθεροτυπία 7.7 210 »
[3] Π. Μπουκάλας, «Καθημερινή, 18.7.2010»

ένας σχετικά αδέξιος επικοινωνιακός συρφετός –κι ουχί τυφώνας- έπεσε στο κενό. Δεν ήταν έκπληξη η όλη ερασιτεχνική διαχείριση για ευνοϊκό εκλογικό αποτέλεσμα από πλευράς κυβερνώντων και αξιωματικής, ο θεός να την κάνει, αντιπολίτευσης, σχετική έκπληξη προκάλεσε η πολιτική –ενθαρρυντική μετά από πολλά χρόνια- συμπεριφορά της κοινωνίας που δεν «συμμορφώθηκε» επαρκώς σε μια προκατ σερβιρισμένη πραγματικότητα. Οι πεντακόσιες χιλιάδες (500.000!) του εκλογικού σώματος του πρώτου γύρου, που συμμετείχαν μόνο και μόνο για να στείλουν Μήνυμα λευκό ή και άκυρο, είναι για τα μέχρι τώρα νεοελληνικά δεδομένα, ευχάριστα ανήκουστο. Ο υπέρογκος αυτός αριθμός ελπίζω να αυξηθεί στον δεύτερο γύρο διότι το αναζητούν εναγωνίως κάποιοι μέτριοι πολιτικοί υπερόπτες που επιμένουν να δηλώνουν αδυναμία κατανόησης του πόσο έχει επιβαρυνθεί το δημόσιο αίσθημα. Την ίδια «αδυναμία» δηλώνουν έως τώρα και για το ογκούμενο βουβό μήνυμα της Αποχής. Όποιος από τους ταγούς δεν κατανοήσει εγκαίρως ότι η Αποχή είναι μια θανάσιμη προειδοποιητική απειλή με συγκεκριμένους αποδέκτες μιας συγκεκριμένης πολιτικής, κοινωνικής και οικονομικής συγκυρίας, θα χάσει πολλά ιστορικά τρένα γεμάτα αποφασισμένους επιβάτες.

.
.
.
.
photo©experts.com
.
.