Γιώργου Μίχου, Ζυγαριές
22/10/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιώργου Μίχου, Ζυγαριές

Στο κείμενο του μνημονίου, ( που επίμονα παραμένει αμετάφραστο, οι εφημερίδες τρώνε και από το ψωμάκι των βιβλιοπωλών, αλλά μεταφραστές για το μνημόνιο δεν διαθέτουν…), περιλαμβάνεται και η άποψη ότι τα σχολεία πρέπει να λειτουργούν οπωσδήποτε γιατί αποτελούν εύφλεκτο υλικό εξεγέρσεων… Προχτές ποινικοποίησαν την σφεντόνα, ένα βιντεάκι από την Αργεντινή θα σας εξηγήσει γιατί… Τέλος πάντων. Με το δεδομένο τί θα μπορούσε να γίνει απόψε στην Αθήνα, αν ο Κορκονέας δεν ετύγχανε της εσχάτης των ποινών, ας μας πείσει κάποιος ότι δεν έπεσε τηλεφώνημα στον εισαγγελέα για να ανατρέψει την κοπιώδη σκηνοθεσία του δικηγόρου του… Ο οποίος δικηγόρος στη διάρκεια της δίκης, δεν έπαψε να προκαλεί τη μνήμη ενός νεκρού παιδιού παραπέμποντας στην μνησικακία της χαμηλής κοινωνικής καταγωγής του, μετά των σεξουαλικών συμπεριφορών που της επιφύλασσαν στη νεότητά του. Έτσι το πράγμα περνάει στο αργόσυρτο της ελληνικής δικαιοσύνης… Φαντάζομαι τους συναδέλφους του Κορκονέα, να τον χτυπούν στην πλάτη λέγοντάς του ότι θα τα βρούμε στο Εφετείο, και πως εντέλει ο χρόνος της αναμονής της εξάντλησης των ένδικων μέσων θα ισοσκελιστεί στο τέλος με τον χρόνο της κάθειρξης, και εν τέλει παρά την ονομαστική αξία της ποινής θα είναι έξω στον ίδιο χρόνο που θα ήταν και αν η ποινή ήταν μικρότερη… Αν παρατηρήσει κανείς τα βιντεάκια της κρίσης της Αργεντινής, θα δει ότι το έλλειμμα δικαιοσύνης είναι που κατεβάζει στο δρόμο… Αλλά όχι για το χατίρι ενός Κορκονέα να μπούμε σε τέτοιες περιπέτειες αφού εντέλει είναι κι αυτός αναλώσιμος, ως φορέας του θεσμού που εκπροσωπεί, όσο και το θύμα του, γιατί ως άνθρωπο θα τον μάθουμε αργότερα όταν σταματήσει η παραμορφωτική ενέργεια της δικηγορικής σκηνοθεσίας πάνω του… Κι αυτή η αίσθηση του αναλώσιμου του αστυνομικού όσο και του θύματός του για συμφέροντα οικονομικά που αγγίζουν συμπεριφορές της μαφίας, είναι μια στιγμή στην οποίαν κανείς δε θέλει να σταθούν πολύ οι αστυνομικοί και να στοχαστούν…
[Γιώργος Μίχος]
.
.
ΥΓ: ίσως η ανάρτηση αυτή να οφείλεται στο ότι στέκει στον αντίποδα ενός τεχνηέντως εκκωφαντικού θορύβου, στο μετατραπέν από τα μήντια reality των Χιλιανών μεταλλωρύχων για το οποίο δεν πρόλαβα να αρθρώσω λέξη, άλλωστε πως να συμμαζέψει κανείς τόση οργή. Λέω «εκκωφαντικού θορύβου», διότι το παραπάνω κείμενο του Γιώργου αναφέρεται σε περιστατικό «εκκωφαντικής σιωπής» από τα μήντια. Βεβαίως, δεν αποκλείω την περίπτωση η ανάρτηση αυτού του κειμένου να οφείλετε αποκλειστικά και μόνο διότι έτσι γουστάρω…
.
.
.
photo© Adeline Keil, (partial view) Ramiro Guerreiro, “Mise en Espace” 2010. Service Commandé-Musèe de la danse/Le Garage, avril 2010. « Spatial Setting ».
της αμύνης τα παιδιά έφαγαν πολλά λεφτά;
20/10/2010 § Σχολιάστε

δεν προκαλεί εντύπωση ότι ακόμη ένας εισαγγελέας διέταξε «διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης», όπως δεν κάνει πλέον εντύπωση σε κανέναν το άκουσμα «θα διενεργηθεί ΕΔΕ», το να ακούσουμε όμως –επιτέλους- συγκεκριμένα ονόματα κινείται στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας, στη χώρα μας αυτό θεωρείται ανεπίτρεπτο.
Θέλω να πω ότι ναι μεν ανεφέρθη από τα μίντια ένα (ακόμη) σύνηθες γεγονός, όπως «Ο προϊστάμενος της Εισαγγελίας Εφετών της Αθήνας, Ιωάννης Σακελάκος διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης για να διερευνηθεί η βασιμότητα των καταγγελιών.» αφού πρώτα ο παραιτηθείς διευθυντής Εξοπλισμών κ. Βαγγέλης Βασιλάκος, μίλησε περί «αλιτήριων και παρασιτούντων» που απομυζούν το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και τον απειλούν ή απειλούσαν.
Κατά την τελετή «αλλαγής φρουράς», ο κ. Βασιλάκος δήλωσε ότι γνωρίζει τα ονόματα εκείνων που σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό, Πάνο Μπεγλίτη έκαναν καριέρες και περιουσίες με τους στρατιωτικούς εξοπλισμούς. «Κάνουν λάθος όσοι ζητούν από τον αναπληρωτή υπουργό να κατονομάσει. Δεν έχει καμία απολύτως σημασία. Εγώ μπορώ να πω ονόματα».
Εμείς που περιμένουμε πάνω από μισό αιώνα να ακούσουμε επιτέλους συγκεκριμένα ονόματα υψηλόβαθμων (ας πούμε Υπουργών κλπ.) κάνουμε λάθος; –την ερώτηση την κάνω στον εαυτό μου.
Δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα ακουστούν ονόματα πρώην υπουργών του πατριωτικού ΠΑΣΟΚ, διότι τους θεωρώ αθώους, και κατά δεύτερον, ένας ολόκληρος υπουργός (Το κύρος) δεν μπορεί να ανήκει στην κατηγορία των –κατά κ. Βαγγέλη Βασιλάκο- «αλιτήριων και παρασιτούντων».
.
.
.
Photo© Esquire.com (modified to blog needs)
Θράσος. Απλήρωτοι ζητούν δεδουλευμένα(!)
14/10/2010 § Σχολιάστε

ο πολιτισμός αντεπιτίθεται
Αγαπητοί συν-έλληνες συμβασιούχοι των ενδόξων αρχαιολογικών μας μνημείων, η χώρα περνά κρίση και εσείς ζητάτε να πληρωθείτε δεδουλευμένα είκοσι τεσσάρων (24) μηνών, αν αυτό δεν λέγεται θράσος, τότε οι λέξεις έχουν χάσει το νόημά τους. Δεν καταλαβαίνω.
Θα μπορούσατε να ζήσετε με δανεικά ζητώντας από την αγαπημένη σας οικογένεια, από τους παιδικούς σας φίλους να σας δανείσουν αξιοπρεπώς μερικές δεκάδες χιλιάδες €υρώ, να καλύψετε τα έξοδά σας έως ότου σταθεί τα πόδια της η Πατρίς κατά το σωτήριον έτος 2025 μ.Χ. -και βάλε. Εντωμεταξύ, κατά την διάρκεια της πολυπόθητης αναμονής της πληρωμής των πολύμηνων δεδουλευμένων σας, και για να μην πέσετε σε άνοια, σας συνιστώ να σκεφτείτε τις θυσίες των φαντάρων του Αλβανικού Έπους (μέρες που είναι), τα οχυρά Ρούπελ, τη Μάχη του Μαραθώνα και άλλες ηρωικές πράξεις αμέτρητων ελλήνων ηρώων (οι ιστορικοί δεν έχουν καταλήξει στον αριθμό). Σκεφτείτε τέλος, τον πολιτισμό που εκπέμπει ο Παρθενώνας του ιερού βράχου της Ακροπόλεως που παραμένει κλειστός στους τουρίστες. Αίσχος.
Προς ποιητή και part-time υφυπουργό κ. Τηλέμαχο Χυτήρη:
Κύριε, δεν μιλάμε για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων, μιλάμε για την πληρωμή 24ων μηνών δεδουλευμένων, μην «στρίβετε» δια του «σύμφωνα με το νόμο Ραγκούση μετά το τέλος της σύμβασης δεν υπάρχει περίπτωση ανανέωσής της και στις 31 Οκτωβρίου οι εργαζόμενοι πρέπει να φύγουν»… διότι είναι ανέντιμο, εκφράζει πολιτισμό αντάξιο με αυτό που δίνει συγχωροχάρτι δισεκατομμυρίων σε φοροφυγάδες μέσω μιας νομοθετικής «περαίωσης» την οποία, εσείς ποιητή, ψηφίσατε. Κύριε, αποτελείτε μέρος του ντεκόρ μιας νοσηρής πολιτικής πραγματικότητας, ατιμωρησίας και διαφθοράς, εδώ και μερικές δεκαετίες σαν ενεργό μέλος και στέλεχος πολλών κυβερνήσεων παραγωγής συνεχών συνειδησιακών εκπτώσεων. Τουλάχιστον μειώστε τον ρυθμό των δηλώσεών σας, έστω και στο όνομα αυτού του πολιτισμού που έως τώρα αφοσιωμένα, υπηρετείτε.
Προς υφυπουργό κ. Φίλιππο Σαχινίδη:
Σήμερα δηλώσατε –δεν σας τιμά- το ξεκαρδιστικό, φαιδρό, αμήχανο και λίαν αισχρό για την κινητοποίηση των συμβασιούχων, που στο κάτω-κάτω δεν ζητούν παρά τις νόμιμα θεσπισμένες από την πολιτεία, αμοιβές τους: «Οι εικόνες αυτές είναι απαράδεκτες, όπως και όσοι δυσφημίζουν έτσι τη χώρα μας.»
Αλήθεια κύριε υφυπουργέ, σας πέρασε ποτέ από το νου ότι, αντιθέτως μόνο το πολιτικό σας είδος, δυσφημίζει την χώρα; Μια χώρα όπου οι υπαίτιοι βατοπεδίων, ζήμενς, ομολόγων, φοροδιαφυγής, δωροδοκίας σε όλες τις δημόσιες υπηρεσίες όπως αυτή της πολεοδομίας, των νοσοκομείων, των υπερτιμολογήσεων κ.α. που δεν είναι δυνατόν να αριθμήσει κανείς τα αναρίθμητα ενός πολιτικού τοπίου του οποίου αναπόσπαστο κομμάτι αποτελείτε κι εσείς: Σε αυτή την χώρα, μεγαλο-υπαίτιος ουδέποτε τιμωρήθηκε. Ακόμη κι αν όλοι οι συμβασιούχοι διορίστηκαν από «ημετέρους», ξέρετε το ποσοστό ευθύνης και τις ανάγκες των χαμηλών στρωμάτων. Μην το αναλύσουμε. Δεν «τα φάγαμε όλοι» εξίσου τα εντόσθια αυτής της χώρας κύριε υφυπουργέ. Το γνωρίζετε, είμαι σίγουρος.
…
Σημείωση: Παρόλο που οι εργαζόμενοι έχουν όλο το δίκιο με το μέρος τους, μου είναι δύσκολο να δεχτώ οποιοδήποτε αποκλεισμό της Ακρόπολης. Υπάρχουν και άλλοι τρόποι αντίδρασης…
.
.
φωτογραφία, από έγχρωμη της «Ελευθεροτυπίας»
διεφθαρμένη. ποια
12/10/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο διεφθαρμένη. ποια

«Κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα» -κυβερνώ, τρόπος του λέγειν.
η αλήθεια είναι ότι όταν έμαθα ότι ο άγνωστος «x» έλληνας πρωθυπουργός εννοούσε την χώρα μας, θίχτηκα, κατανόησα την βαθύτερη αιτία αυτής της μαζικής και αναίτιας προσβολής, προσέφερα ή μάλλον ένωσα τους λυγμούς μου με το μαζικό γοερό κλάμα των συμπολιτών μου τόσο, που αναλώθηκα όπως κι εκείνοι, σε τηλεοπτικές αναλύσεις επί αναλύσεων, έβγαλα μολύβι, χαρτί, σημείωνα με μανία γεγονότα κι ονόματα που μου εκσφενδόνιζαν οι ειδικοί περί του θέματος, να ξετρυπώσω τον ένοχο, να καταλάβω τον ύπουλο –προφανώς– λόγο της επαίσχυντης αυτή εθνικής ταπείνωσης προερχόμενη μάλιστα από κάποιον τον οποίο εμείς (σιγουρότατα) εκλέξαμε. Το «Κυβερνώ μια διεφθαρμένη χώρα» έσκαγε με έναν ασύλληπτο, επίμονο, επαναληπτικό ρυθμό στο μέτωπό μου, σαν το μαρτύριο της σταγόνας, ένιωσα να αδειάζω από εθνικό φιλότιμο, μούδιασα, πάγωσα σαν πετρωμένος κορμός δέντρου, ένιωσα κάτι αηδιαστικό να αναρριχάται σταδιακά ξεκινώντας από τα πόδια μου, να απλώνεται, να μου σφίγγει σαν τανάλια το σώμα. Εντωμεταξύ οι αναλύσεις συνεχίζονταν στην φωτεινή οθόνη, η ώρα περνούσε, ακούγονταν τώρα ανεπαίσθητα, από μακριά. Έχασα την αίσθηση του χώρου και του χρόνου, δεν ήξερα τι άκουγα, γιατί, ποιους· και για ποιο λόγο βρισκόμουν εδώ, εγώ, ένας πετρωμένος κορμός δέντρου τυλιγμένος ασφυκτικά από ένα αγιόκλημα –αγιόκλημα ήταν, το κατάλαβα από το άρωμα. Lonicera etrusca. Αειθαλές. Πάλι καλά.
.
.
photo©Carmine Fantasia, 1975 (rectified to blog needs).
.
.