Παράνομο προεκλογικό ΛΑΟΣπαμ
04/06/2009 § Σχολιάστε
Η διαφώτιση στο γραμματοκιβώτιό σας
Η διεύθυνσή μου στις Βρυξέλλες είναι δηλωμένη στον τοπικό δήμο και φυσικά στο ελληνικό Προξενείο, για να έχω δικαίωμα ψήφου στις ερχόμενες εκλογές…
Την προηγούμενη εβδομάδα, στο γραμματοκιβώτιό μου, βλέπω έκπληκτος έναν φάκελο του Λ.Α.Ο.Σ. – από Καλλιρόης 52, 117 45 Αθήνα, HELLAS – στο όνομά μου παρακαλώ. Το υλικό που έλαβα, το βλέπετε στην φωτογραφία.
Δεν χρειάστηκε πολύ σκέψη από που πήρε το κόμμα του κ. Καρατζαφέρη τα στοιχεία μου… Μόνο από το Προξενείο θα μπορούσε να τα προμηθευτεί.
Αυτό είναι παράνομο με βάσει την Απόφαση Αρ. 11 / 2001 που στη παράγραφο 2 αναφέρεται ότι «Το όνομα, η διεύθυνση και ο αριθμός τηλεφώνου αποτελούν προσωπικά δεδομένα κατά το άρθρο 2 α) του νόμου 2472/1997, για την επεξεργασία των οποίων απαιτείται, κατά κανόνα, η συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων.»
1. Ο E-Lawyer τίτλο «Προεκλογικό spam με διαρροή προσωπικών δεδομένων από ελληνικά προξενεία» – αναφέρεται και στην παραπάνω απόφαση. Διαβάστε το περιεκτικότατο, από νομικής άποψης, αναλυτικό άρθρο του.
2. Αλλά και ο κ. Σαραντάκος, κάτοικος Λουξεμβούργου καταγγέλλει με τον τίτλο » Κοριοί του ΛΑΟΣ στο Υπουργείο Εξωτερικών; «
Update:
3. Επίσης το Jungle-Report καυτηριάζει με ιδιαίτερο τρόπο το θέμα …
Ναι, Κοριοί παντού. Απαράδεκτα πράγματα…
.
Των δικαιωμάτων
30/05/2009 § Σχολιάστε
Η ετήσια έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας για το 2009, συνδέει την οικονομική κρίση με την αυξανόμενη καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ζητά από τους ηγέτες του G20 να επενδύσουν περισσότερο στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια παρά στην οικονομική ανάπτυξη….Τώρα μάλιστα. Η φίμωση της ελεύθερης έκφρασης σε τουλάχιστον 81 χώρες. «Διεκδικούμε την Αξιοπρέπεια» – που θα προσπαθήσει να βγάλει εκατομμύρια κατοίκους των παραγκουπόλεων, γυναίκες και αυτόχθονες από το περιθώριο της φτώχειας και των διακρίσεων. Δεν είναι ντροπή; Η έκθεση μιλά για τους μετανάστες παγκοσμίως, για πληθυσμούς που αγωνίζονται να επιβιώσουν, ζουν μέρα με τη μέρα. Η οικονομική κρίση ή το άλλοθί της, μάλλον το δεύτερο, σπρώχνει εκατομμύρια στην αφάνεια, στην εξαφάνιση. Τι βαρβαρότητα, ποιος πολιτισμός. Στη δική μας την Ευρωπαϊκή ήπειρο, ο ήδη υπάρχων ρατσισμός κερδίζει νέο έδαφος, που σημαίνει υποχώρηση Παιδείας· και εδώ επισημαίνεται η … οικονομική κρίση, τι σκανδαλώδες άλλοθι. Η Ελλάδα –όπως πάντα σε αυτά– στις επάλξεις. Τα ανθρώπινα δικαιώματα, οι ελλείψεις των μηχανισμών πρόληψης ή ακόμα και των ίδιων των μηχανισμών, οι εξτρεμιστικές, βίαιες αντιδράσεις πατούν στο στέρεο έδαφος της εξαθλίωσης, ένα ανήμπορο, διεφθαρμένο κράτος, η προκλητική ατιμωρησία των κρατικών λειτουργών, των πολιτικών… Η έκθεση υπογραμμίζει ότι «Απαξιώνοντας τις διεθνείς συμβάσεις, η χώρα μας συντηρεί το απάνθρωπο καθεστώς των φυλακών, την εξευτελιστική για την αξιοπρέπεια των γυναικών κρατουμένων κολπική εξέταση και τα -κατ’ ευφημισμόν- κέντρα υποδοχής μεταναστών και προσφύγων. Οι συνθήκες αίτησης ασύλου και το ποσοστό απόδοσης του καθεστώτος του πρόσφυγα δεν έχουν βελτιωθεί αισθητά…»
Βγαίνουν και μιλούν με καθαρό μέτωπο, ήσυχη συνείδηση.
Ο Μεγάλος Ύπνος. Πολιτισμός.
[Έθνος – Καθημερινή – Ελευθεροτυπία ]
.
.
Μηντιαλογίες: Η ακολουθία, και οι κοιλιακοί του Sakis
15/05/2009 § Σχολιάστε
από «Τα Νέα», 12.05.2009
Γκαρσόν, τον λογαριασμό!
ΟΚ, ΟΚ, τους είδαμε τους θαυμαστούς κοιλιακούς του Sakis. Εκείνο που δεν καταλάβαμε είναι γιατί πήγανε στη Μόσχα εδώ και δέκα μέρες τόσοι νοματαίοι, μαζί του. Η μανικιουρίστα του, ο ανιψιός της, οι κομμώτριές του και οι μπατζανάκηδές τους, οι πιαρατζούδες και διεθνοπιαρατζούδες της ΕΡΤούλας μας με τα τριτοξαδέλφια τους (που μοιράζουνε, λέει, μέσα από σακούλες σκουπιδιών ωραιότατες λαιμαργιές Sakis), πέρα από τα τηλεοπτικά συνεργεία. Σε σουίτες, με σαμπάνιες και χαβιάρια.
Ποιος πληρώνει αλήθεια για όλα αυτά τόοοοσες ημέρες; Η ΕΡΤούλα μας ή συμπληρώνει και ο ρωσικός ή επιχειρηματικός κόσμος (φώναζέ με Ντον);
Φοίβη
(μ)βρυξέλλες – μια εφημερίδα για την τέχνη σου
12/05/2009 § Σχολιάστε
Κρυμμένος πίσω από την φωτογραφική λάμψη. Σταθμός Gare du Midi- της πόλης. Πλησιάζουν μεσάνυχτα· στις αφίξεις από Λονδίνο...
χοντρές σαν μπιζέλια οι σταγόνες της βροχής, οι υαλοκαθαριστήρες αποδεικνύουν με ζήλο, για άλλη μια φορά το λόγο ύπαρξής τους, και η τρομολαγνεία έναντι των χοίρων υποχωρεί όπως όλα τα έμψυχα ή άψυχα προϊόντα που αποχωρούν για λίγο από την καθημερινή προβολή, όταν, και εάν επανέλθει η λέξη «πανδημία» ενδεχομένως η τρομολαγνεία να επανέλθει κι εκείνη με τη σειρά της δριμύτερη, καλύπτοντας εκ νέου τα τρία-τέταρτα των δελτίων ειδήσεων κάνοντάς τα ανιαρά, ισοπεδωτικά, μονοθεματικά.
Η «παραίτηση Βερελή», μια πράξη ασυνήθιστη για τη χώρα μας, αποδίδει στο κόμμα όπου ανήκει ήδη τους πρώτους καρπούς. Δεν ξέρω αν ήταν πράξη σκοπιμότητας, – διατηρώ τις επιφυλάξεις μου για την τιμιότητα των προθέσεων του πρώην υπουργού· που ίσως ήθελε να «προλάβει» μια ενδεχόμενη (ναι, σωστά καταλάβατε) διαγραφή του αν προχωρούσε η«υπόθεση ΜΑΝ» και πρόλαβε τον κ. Γ. Παπανδρέου… ο χρόνος ίσως δείξει, προς το παρών, νεότερες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το Πασόκ ωφελήθηκε· αυτό σε καμία περίπτωση δεν σημαίνει ότι ξεμπλέξαμε από την «πολιτική του σκουπιδοτενεκέ», όπως σημειώνει ο κ. Πρετεντέρης («Το Βήμα» 10.05.09) – από τις ελάχιστες φορές που συμφωνώ μαζί του, αν και έχω την αμυδρά εντύπωση ότι η λέξη «σκουπιδοτενεκές», κολακεύει το πολιτικό μας σκηνικό, θα επέλεγα τη λέξη-έννοια «χωματερή», ταιριάζει όχι μόνο στην παραγόμενη πολιτική, αλλά και στο περιβάλλον που δημιουργήσαμε κατ’ εικόνα και ομοίωσή μας. Η χώρα μας δεν είναι βρόμικη, αλλά η πιο βρόμικη της Ευρωπαϊκής ηπείρου.
Μην ψηφίσετε τους ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ, ψηφίστε ότι άλλο επιθυμεί η καρδιά σας.
Πόσο δίκιο έχει ο Παντελής Μπουκάλας («Καθημερινή» 10.05.09) που ανοίγει τόσο εύστοχα το άρθρο του γράφοντας: «Η πνευματική μας αγορά, ελληνική και διεθνής, βιαστική όπως είναι, μαθημένη να βλέπει φωτογραφίες και όχι λέξεις, επίπεδο και όχι βάθος, πρόσωπα και όχι έργο, και να αντιμετωπίζει και τη λογοτεχνία σαν οποιοδήποτε καταναλωτικό προϊόν, ζητάει από τους συγγραφείς συνεντεύξεις, όλο και περισσότερο συνεντεύξεις· συχνά μάλιστα, για να σαγηνευτεί ο επίσης βιαστικός φυλλομετρητής εντύπων, τους στήνει να φωτογραφηθούν σαν νέοι σκεπτόμενοι του Ροντέν ή δίκην μοντέλων σχεδόν αυτοθαυμαζόμενων…». Ο κύριος Μπουκάλας είναι μία από τις ελάχιστες φωνές που παρακαλάς να βρεθούν μιμητές άξιοι της ποιότητας του Λόγου του.
Επισκεπτόμενος χτες το ελληνικό βιβλιοπωλείο Périple, είδα στον πάγκο, πάνω-πάνω το βιβλίου του γνωστού μας Νίκου Σαραντάκου, το «Γλώσσα Μετ’ Εμποδίων» (εκδόσεις του 21ου), το αγόρασα· το αυτό προτείνω και δι υμάς.
Ζηλεύω τον ποιητή και συγγραφέα José Saramago, έχει πετύχει όλα όσα θα επιθυμούσε ένας καλλιτέχνης, φήμη, δόξα. Είδε τα βιβλία του να μεταφράζονται σε δεκάδες γλώσσες. Νομπελίστας….Κι όμως, ενημερώνει, (στα ογδόντα-επτά του παρακαλώ!) σχεδόν καθημερινά το προσωπικό του blog του, και μάλιστα σε δυο γλώσσες ταυτόχρονα, πορτογαλικά και ισπανικά. Τον έχω γνωρίσει και προσωπικά στο πορτογαλικό βιβλιοπωλείο Orpheu στην πόλη μας, αλλά για το γεγονός αυτό θα μιλήσω μιαν άλλη φορά. Τι Καλλιτέχνης!
Μια και μίλησα για Καλλιτέχνη… Θέλω να πω ότι οι μεγάλοι καλλιτέχνες/συνθέτες δεν διαφημίζουν το έργο ζωής τους, διαφημίζοντας ταυτόχρονα και την εφημερίδα που τo «φιλοξενεί» -προσωπικά, πάντα είχα σοβαρούς ενδυασμούς για την ποιότητα της μουσική· ιδιαίτερα τις ενορχηστρώσεις- του κ. Μικρούτσικου. Όσο για τον περίφημο «Σταυρό του Νότου»… ας μην ήταν η ποίηση του Καββαδία που· κατά την άποψή μου ακόμα και αυτή δεν πέρασε αλώβητη από τα μουσικά πυρά του εν λόγω συνθέτη – ξέρω, κάνω λάθος που μιλώ για αυτή του τη δημιουργία, η άποψή μου δεν είναι η ευρέως επικρατέστερη. Η δική μου είναι η ασήμαντη.
