αγριμολογος

Ο τίτλος από το skai.gr και έχει ενδιαφέρον. Καθρεφτίζει την απελπιστική κατάσταση που βρίσκεται ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας, και ότι δεν είναι «τόσο ανεξήγητο» το γεγονός μια γενικευμένης αντίδρασης σε τόσες πόλεις μετά το θάνατο του 15χρονου.

Γράφει ο Κώστας Ράπτης
«…Αλλά βέβαια καλύτερα να σιωπούν οι μιντιακοί ταγοί μας, αφού τους προσπέρασαν αμείλικτα το youtube,  τα μπλογκς και το πατροπαράδοτο «στόμα με στόμα».

Καλύτερα να σιωπούν, αφού έτσι και αλλιώς, δεν ξέρουν για ποιο πράγμα μιλούν.

Διότι θα χρειαζόταν μεγαλύτερη ειλικρίνεια και συνθετότητα σκέψης, από αυτήν στην οποία μας έχει συνηθίσει ο τηλεοπτικός λόγος, προκειμένου να μας εξηγήσουν ποιοι κατεβάζουν την οργή τους στους δρόμους και γιατί.

Να μας εξηγήσουν γιατί η «ιδιαιτερότητα» των Εξαρχείων μεταφέρθηκε στην Πάτρα, στο Αγρίνιο, στα Γιάννινα, στην Μυτιλήνη, στην Κομοτηνή, στον Βόλο και τη Λάρισα. Να μας εξηγήσουν πώς και οι συνήθεις «νεαροί αντεξουσιαστές» δεν ήταν τούτη τη φορά μόνο νεαροί ούτε μόνο αντεξουσιαστές, αλλά όμως ήταν απολύτως αποφασισμένοι να μην αφήσουν τα πεζοδρόμια, παρά τη μεγαλύτερη χημική επίθεση που δέχθηκε ποτέ η πόλη. Να μας εξηγήσουν γιατί, όπως μετέδωσε ο ΣΚΑΪ, οι κάτοικοι της ρημαγμένης λεωφόρου Αλεξάνδρας εκτόξευαν από τα μπαλκόνια τους στους αστυνομικούς κατάρες και λεμόνια…».

…

photo Copyright©skai.gr

keeping up appearance

Διαβάζοντας μερικώς και αποσπασματικά κάποιες καταθέσεις στην Εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο (ναι είναι σκάνδαλο) Βατοπεδίου, ψάχνω απεγνωσμένα να βρω κάπου μια κρυμμένη έστω – λέξη ή φράση που να φανερώνει ένα είδος απολογητικής αξιοπρέπειας. Να πει κάποιος υπουργός, ότι «αφού υπέγραψα, αναλαμβάνω την ευθύνη». Τίποτα. Ξερό τοπίο γεμάτο σοβαροφάνεια, καλοραμμένα κοστούμια, όμορφες λαμπερές γραβάτες και αιώνια –δήθεν- ανέμελα χαμόγελα, κανένα ίχνος γνήσιας αξιοπρεπής στάσης. Αυτοί λοιπόν είναι οι εκλεγμένοι μας άρχοντες που καθορίζουν τις τύχες εκατομμυρίων. Προσκομίζονται κι έρχονται στο φως έγγραφα με συγκεκριμένες ημερομηνίες, πρωτοκολλημένα, με τις υπογραφές τους, καθ΄ολα νόμιμα, μιλούν καθαρά και αποκαλύπτουν με τη δική τους αδιάψευστη γλώσσα μιας «μερικής» – όπως εμφανίζεται σε μας- αλήθειας. Η Ενοχή δηλώνει βροντερό παρών, το γνωρίζουμε, το νιώθουμε όλοι, εκτός από τους υπογράφοντες υπεύθυνους Υπουργούς. Ένα βουλευτικό άσυλο που σκεπάζει τα πάντα, όλα. Εκτός από την πραγματική εικόνα μιας ταπεινωμένης και κουρελιασμένης, αξιοπρέπειας. Δεν θα γράψω για τους ρασοφόρους γιατί η στάση, το ήθος και η συμπεριφορά τους είναι ιστορικά καταγεγραμμένη, πάντα η ίδια, μια παράδοση που συντηρούν με ευλάβεια και συνέπεια, δεν εκπλήσσομαι.

«Είναι απαράδεκτο να προβάλλεται κατά το δοκούν και να διαστρεβλώνεται ατιμωρητί οποιαδήποτε προσπάθεια, πρωτοβουλία, ανακοίνωση, διαμαρτυρία ή καταγγελία για ζητήματα που έχουν σχέση με διαφθορά και διαπλοκή, από τον οποιονδήποτε ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σταθμό»

Κώστας Καραμανλής

(Ομιλία σε παρουσίαση βιβλίου, 28/2/2001)

.

.

.

Λέω «Σήμερα» και προσθέτω ένα ερωτηματικό γιατί μπορεί πριν μερικές μέρες το «Έθνος» να είχε σαν πιασάρικο τίτλο «Ο εφιάλτης του ράσου…» και όχι αδίκως εφόσον συνεχίζουμε σαν κοινωνία να κωπηλατούμε στον βατοπεδινό χείμαρρο, αλλά υπάρχει κι ένας εφιάλτης ακόμη, αυτός της «αναβολής», εξού και το ερωτηματικό στο «Σήμερα» του τίτλου. «Ο εφιάλτης της αναβολής» είναι ιδιαίτερα αρεστός και προσφιλής στα περί δικαιοσύνης. Μια «αναβολή» είναι ένα ζωντανό όπλο, ιδιαίτερα αποτελεσματικό στην ανθρώπινη μνήμη, μέσω αυτής ξεχνιούνται, ξεθωριάζουν οι εικόνες, οι λέξεις• μέσω της αναβολής αποσυμπιέζεται ο θυμός, η λαϊκή οργή.

Αν «σήμερα» λοιπόν αρχίσει η δίκη του παραδικαστικού, ας έχουμε στο νου μας ότι θα δικαστεί ένα μέρος του μόνον, γιατί ένα άλλο (το μεγαλύτερο, το αόρατο) μέρος του θα συνεχίσει να ζει, να παίζει ή να εμπαίζει το νόμο και το σύνταγμα που υποτίθεται ότι μας υπηρετούν

«Σήμερα ( ; )» λοιπόν ίσως δικαστεί ένα ασήμαντο μέρος του. Είναι μια αρχή.

.

.