[plaisir:Trmp ·
02/03/2025 § Σχολιάστε
Spanish humorist and illustrator Asier Sanz won the prize at Brazil’s “Salão Medplan de Humor” with a collage that plays on pareidolia—the tendency to see familiar shapes in vague images. His work humorously transforms ambiguous forms into recognizable figures, inviting viewers to enjoy it with a smile.
◉
[You are not alone!
01/03/2025 § Σχολιάστε
Ukraine March 4, 2023. Ukrainian Presidential Press Service/Handout via REUTERS/File Photo
Εμανουέλ Μακρόν και Ντόναλντ Τουσκ έσπευσαν να υπερασπιστούν τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι μετά την επίθεση που δέχθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ στο Οβάλ Γραφείο.
«Ένας είναι ο επιτιθέμενος, η Ρωσία» και ένας ο «λαός που δέχεται επίθεση, ο ουκρανικός λαός» δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν αντιδρώντας στην επεισοδιακή συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού ομολόγου του Βολοντίμιρ Ζελένσκι στον Λευκό Οίκο.
«Πιστεύω ότι είχαμε όλοι δίκιο να βοηθήσουμε την Ουκρανία και να επιβάλουμε κυρώσεις στη Ρωσία πριν από τρία χρόνια και να συνεχίσουμε να το κάνουμε», πρόσθεσε.
Επίσης ο πρωθυπουργός της Πολωνίας Ντόναλντ Τουσκ δήλωσε στον Ουκρανό πρόεδρο Βολοντίμιρ Ζελένσκι και στον ουκρανικό λαό ότι «δεν είναι μόνοι», σε ανάρτηση που έκανε λίγο μετά την ιστορική επεισοδιακή συνάντηση με τον Αμερικανό πρόεδρο στο Οβάλ Γραφείο.
◉
[η εργαλειοποίηση του πένθους·
22/02/2025 § Σχολιάστε
Είναι εκδήλωση πένθους να ρίχνεις μια δηλητηριώδη υπόνοια για την εμπλοκή του πρωθυπουργού σε μια δολοφονία;
Αν και «αναίσθητος» αναγνωρίζω ότι αυτό που επισημαίνει ο ευαίσθητος φίλος μου είναι σωστό. Ο καθένας έχει τον δικό του, απολύτως σεβαστό, τρόπο να εκδηλώνει το πένθος του. Άλλος βουβά και με εγκαρτέρηση, άλλος με απόγνωση ή με θυμό για την απώλεια, και πάει λέγοντας.
Αφού όμως η «σκληρότητά» μου λύγισε – ώστε να κάνει χώρο στο επιχείρημά του – μήπως έχω κι εγώ ένα μικρό δικαίωμα, να ζητήσω από τη λογική του να μου απαντήσει σε μερικά ερωτήματα;
Είναι π.χ. εκδήλωση πένθους, να αξιώνεις να αναβληθεί η εκλογή του προέδρου δημοκρατίας, λόγω των εξελίξεων στην υπόθεση των Τεμπών;
Μήπως είναι εκδήλωση πένθους, να κρίνεις για τους δικούς σου – βάσιμους ή αβάσιμους λόγους, αδιάφορο – ως ακατάλληλο έναν υποψήφιο για το ανώτατο αξίωμα;
Ή είναι εκδήλωση πένθους να ρίχνεις μια δηλητηριώδη υπόνοια για την εμπλοκή του π/θ σε μια δολοφονία;
Φυσικά, αναφορικά με τα δυο πρώτα ερωτήματα, κάθε πολίτης μπορεί να έχει την άποψή του και να την εκφράζει. Δημοκρατία έχουμε, τόσο ανεκτική μάλιστα, όσο το να κυκλοφορεί ένα χυδαίο έντυπο με πηχιαίο τίτλο που ισχυρίζεται ξεκάθαρα, αυτό που η κ. Καρυστιανού υπονοεί: «Η μαφία Μητσοτάκη, σκότωσε τον γιο της εισαγγελέως».
Για το τελευταίο, όμως, ερώτημα επιφυλάσσομαι. Δημοκρατία δεν είναι να κατηγορείς οποιονδήποτε πολίτη, άνευ στοιχείων, ούτε να διαδίδεις εις βάρος του, αστήρικτες υπόνοιες.
Εν πάση περιπτώσει, αυτά πιστεύει η κ. Καρυστιανού για τα δυο πρώτα ερωτήματα, κι όπως είπαμε, έχει δικαίωμα να τα εκφράζει.
Όταν όμως το επιχειρεί – και μάλιστα με το εύρος της δημοσιότητας που έχει αποκτήσει η φωνή της – τότε, λυπάμαι αυτό που ακούγεται, δεν είναι ο λυγμός, ή ο πόνος της χαροκαμένης μάνας. Είναι η διατύπωση μιας πολιτικής θέσης. Νομιμότατης επαναλαμβάνω, και για πολλούς ενδεχομένως, ορθής. Αφ΄ης στιγμής όμως την εξέφρασε δημοσίως, επόμενο δεν είναι – δημοκρατία έχουμε – να υποστεί τον έλεγχο και την κριτική των σκληρόκαρδων, όπως του λόγου μου;
*
Του ©Θάνου Χ. Καψάλη στο FB >>
◉
[επιλέγουμε ανάμεσα σε μια ατελή δικαιοσύνη και τον νόμο του Λιντς·
19/02/2025 § Σχολιάστε
Πολλές φορές, δυστυχώς, υποχρεώνεται κανείς να διαλέξει μεταξύ:
- Μια αργή, δυσκίνητη, γραφειοκρατική δικαιοσύνη που δεν αποδίδει πάντα δίκαιο.
- Ή μια χαοτική κοινωνία όπου η εκδίκηση είναι η μόνη «δικαιοσύνη».
Ακόμα κι αν η θεσμική δικαιοσύνη είναι ατελής ή δυσκίνητη, οφείλει κανείς να σκεφτεί ότι:
- Ο νόμος του Λιντς ή η αυτοδικία στηρίζεται στο συναίσθημα, στην εκδίκηση και στη συλλογική οργή, χωρίς διαδικασίες ελέγχου ή εγγυήσεις δίκαιης κρίσης. Αυτό οδηγεί συχνά σε άδικες, βίαιες και αυθαίρετες τιμωρίες, βασισμένες σε φημολογίες, προκαταλήψεις ή πολιτικές σκοπιμότητες.
Αντίθετα, ακόμα και μια ατελής δικαιοσύνη υπόκειται σε κανόνες, θεσμούς και μηχανισμούς διόρθωσης. Μπορεί να είναι αργή ή μεροληπτική σε κάποιες περιπτώσεις, αλλά παρέχει ένα πλαίσιο λογικής και δικαιωμάτων, αντί να αφήνει την κρίση στα χέρια του εξαγριωμένου πλήθους.
Ορίστε λοιπόν ένα ισχυρό επιχείρημα υπέρ του κράτους δικαίου.
Η ιστορία έχει δείξει ότι όπου ο νόμος του Λιντς επικρατεί, οι κοινωνίες βυθίζονται σε αναρχία, φόβο και τυραννία των ισχυρότερων.
Αντιθέτως, τα κράτη που διατηρούν ακόμα και προβληματικούς θεσμούς δικαιοσύνης έχουν τη δυνατότητα μεταρρύθμισης και εξέλιξης.
Η επιλογή, λοιπόν, δεν είναι ανάμεσα σε μια τέλεια και μια ατελή δικαιοσύνη, αλλά ανάμεσα σε μια ατελή δικαιοσύνη και την απόλυτη αδικία.
αγριμολογος 