[αηδιάστε ελεύθερα ·
13/12/2020 § Σχολιάστε

Είναι αλήθεια πως έχω αηδιάσει αυτές τις ημέρες με τον δημόσιο διάλογο γύρω από το εξοχικό του Τσίπρα στο Σούνιο και το ιδιόκτητο του Μητσοτάκη στον Λυκαβηττό. Ήρθε η ώρα να σας αποκαλύψω τρομερές αλήθειες. Θα σας σηκωθεί η τρίχα κάγκελο και θα ρισκάρω την προσωπική μου ασφάλεια, αλλά δεν δίνω δεκάρα, γιατί είμαι φύσει ατρόμητος. Φίλοι μου αγαπημένοι. Είναι αλήθεια ότι ο Μητσοτάκης είναι πολύ πιο πλούσιος από τον Τσίπρα, αλλά -καθίστε, μη στέκεστε όρθιοι- ούτε ο Τσίπρας είναι φτωχός. Κανένας από τους δύο δεν ανταποκρίνεται στο αρχέτυπο του λαϊκού ανθρώπου. Αμφότεροι στέλνουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά σχολεία και διατηρούν ένα βιοτικό επίπεδο πολύ πιο πάνω από του μέσου Έλληνα -ο Μητσοτάκης πολύ-πολύ πιο πάνω, αλλά και ο Τσίπρας πολύ πιο πάνω, να μην τα ξαναλέμε… Εάν ψηφίζετε με κριτήριο ποιος από τους δύο διάγει τον ιδιωτικό βίο που διάγουμε οι περισσότεροι, κάνετε λάθος, για να το θέσω όσο πιο κομψά μπορώ -χώρια που στο διάβα της ιστορίας έχει καταγραφεί πλήθος περιπτώσεων αυθεντικά λαϊκών ανθρώπων που άδραξαν την εξουσία και συμπεριφέρθηκαν ως τα πιο αντιλαϊκά καθάρματα. Μην μπερδεύεστε. Ούτε ο Μητσοτάκης ούτε ο Τσίπρας αντιμετωπίζουν ή θα αντιμετωπίσουν στο ορατό μέλλον βιοποριστικό πρόβλημα. Όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο, σας δουλεύει άσχημα. Ευχαριστώ για την προσοχή σας.
[Πέτρος Τατσόπουλος στο fcbk
❇︎
[νεοελληνική σουρεαλιστική καθημερινότητα·
05/12/2020 § Σχολιάστε
Φαιδρότητες

Επαγγελματίες αλληλέγγυοι με τα χρήματα των φορολογουμένων…
Διαβάστε το καθέκαστον εδώ ☞
❀
[Η αυτοπροστασία της Δημοκρατίας ·
01/12/2020 § Σχολιάστε

Eugène Delacroix, Η Ελευθερία οδηγεί το λαό 1830. Louvre, Paris
✾
Η σύγκρουση ανάμεσα στην κυβέρνηση και την αντιπολίτευση για το αν θα έπρεπε να οργανωθούν συγκεντρώσεις για το Πολυτεχνείο, εν μέσω πανδημίας, έθεσε, για μια ακόμα φορά, το θέμα της αυτοπροστασίας της Δημοκρατίας.
Πέρα από το αν αυτή η απαγόρευση ήταν συνταγματική ή όχι, με το ΣτΕ να αποφασίζει ότι δεν ήταν αντισυνταγματική, η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση κλήθηκαν να απαντήσουν εάν η, χρονικά οριοθετημένη, απαγόρευση του δικαιώματος του συνέρχεσθαι υποχωρεί μπροστά στο υπέρτερο δικαίωμα στη ζωή. Η αντιπολίτευση απάντησε αρνητικά και η κυβέρνηση θετικά.
Η κυβερνητική απόφαση δίνει το έναυσμα για να συζητήσουμε ξανά μια αντίληψη για τη λειτουργία του πολιτεύματος τη μαχόμενη δημοκρατία. Σύμφωνα με αυτή την αντίληψη, η Δημοκρατία έχει το δικαίωμα της αυτοπροστασίας και της αυτοάμυνας όταν κινδυνεύει από εσωτερικές επιβουλές. Κατά συνέπεια, έχει τη δυνατότητα να περιστείλει συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, για συγκεκριμένο λόγο, και για αυστηρά οριοθετημένο χρόνο, προκειμένου να προασπίσει την εύρυθμη λειτουργία της χώρας, πάντοτε υπό τον αυστηρό έλεγχο της δικαστικής εξουσίας.
Αυτό ήταν άλλωστε και το σκεπτικό του γερμανού εμιγκρέ Karl Loewenstein, που πρώτος εισηγήθηκε τον όρο της μαχόμενης δημοκρατίας στη δεκαετία του 30, προκειμένου η Δημοκρατία της Βαϊμάρης να αντιμετωπίσει την υπονόμευσή της από τα δύο άκρα, την οποία έχει αναλύσει ο Χομπσμπάουμ. Οι προτάσεις του δεν έγιναν αποδεκτές από τα συστημικά κόμματα που ακολούθησαν πολιτική κατευνασμού, με αποτέλεσμα την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία, μετά από λίγα χρόνια.
Εκτοτε, η έννοια της μαχόμενης δημοκρατίας προκάλεσε παθιασμένες αντιπαραθέσεις, κυρίως από δογματικούς φιλελεύθερους, που υποστηρίζουν ότι το υπέρτατο αγαθό της ελευθερίας δεν πρέπει να υπόκειται σε κανενός είδους περιορισμό. Μια τέτοια άποψη εξέφρασε πρόσφατα ο Πάσχος Μανδραβέλης, σε κείμενό του στην Καθημερινή της Κυριακής 15 Νοεμβρίου με τίτλο «Τα μοντέλα της Δημοκρατίας», σχολιάζοντας προηγούμενο κείμενό μου στα ΝΕΑ (17 Οκτωβρίου) με τίτλο «Χρυσή Αυγή και μαχόμενη δημοκρατία», στο οποίο συμπεραίνει ότι «και η υπερμαχητική και η υπερανεκτική Δημοκρατία την ελευθερολογία έχουν στο στόχαστρο. Σαν να λέμε ότι το πρώτο θύμα ενός πολέμου δεν είναι η αλήθεια, αλλά η ελευθερία».
Οι απόψεις αυτές έχουν αντικρουστεί από κορυφαίους διανοητές της φιλελεύθερης σκέψης. Ο Καρλ Πόπερ, ο Τζον Ρολς, ο Τζον Λοκ και πολλοί άλλοι έχουν υποστηρίξει ότι η επιβολή ορίων στην ελευθερία των μη ανεκτικών είναι θεμιτή και δικαιολογημένη, στο όνομα της υπεράσπισης της ανοχής και της δημοκρατίας. Σε πολλές μάλιστα χώρες, ως μέτρο έσχατης ανάγκης, έχει επιβληθεί απαγόρευση στη λειτουργία εξτρεμιστικών πολιτικών κομμάτων.
Η συζήτηση αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία στην εποχή μας, δεδομένου ότι οι φιλελεύθερες δημοκρατίες υφίστανται πολλαπλές προκλήσεις. Ο εξτρεμισμός, η τρομοκρατία, ο θρησκευτικός φονταμεταλισμός πλήττουν τον ίδιο τον αξιακό πυρήνα των δημοκρατιών. Πώς αντιδρούμε σε όλα αυτά;
Η μια λύση είναι να οργανώσουμε μια δημοκρατική περίμετρο. Ο σεβασμός στο κράτος δικαίου, στην ελευθερία του Τύπου, στη θέσμιση της πολιτείας πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτες αξίες και όποιοι τις παραβιάζουν πρέπει να αντιμετωπίζονται μαχητικά και ανυποχώρητα. Η δημοκρατική περίμετρος είναι τα σα εκ των σων της Δημοκρατίας.
Η άλλη λύση είναι ο εφησυχασμός της διαδικαστικής δημοκρατίας. Η εναπόθεση του μέλλοντος και των αξιών της φιλελεύθερης δημοκρατίας στην αυτορρύθμιση.
Πολύ επικίνδυνη ατραπός, βλέποντας τα όσα γίνονται στις ΗΠΑ.
*
©Πέτρος Παπασαραντόπουλος στα Νέα 28.11.20 via metarithmisi.gr
✾
[Είναι η Θεία Κοινωνία, covid free; Βεβαίως κ. Νεκροθάφτα ·
25/11/2020 § Σχολιάστε

©Δημήτρης Χαντζόπουλος, Καθημερινή 24.11.2020
Τι έγινε τελικά στη Μονή Πετράκη στο γεύμα με τους 16 Ιεράρχες;
Και ποιος αποφάσισε τη δοξολογία και τη λιτανεία στον Άγιο Δημήτριο, στη γονατισμένη ήδη από τον κορονοϊό Θεσσαλονίκη;
Και γιατί η επίσημη Εκκλησία δεν αντιδρά στις συνεχείς προκλήσεις Μητροπολιτών και παπάδων, που αρνούνται ουσιαστικά την πανδημία;
Και, τέλος, γιατί κάποιοι πολιτικοί, αλλά και κάποιοι επιστήμονες, συμπεριφέρονται ως παλαιοημερολογίτες υποσκάπτοντας τελικά την προσπάθεια μιας κοινωνίας να νικήσει την πανδημία; Και όλοι εμείς γιατί δεν αντιδρούμε σ’ αυτό το σαμποτάζ;
Γιατί είναι θέμα του Πατριαρχείου τα μέτρα προστασίας στον Άγιο Νικόλαο Αχαρνών ή στον ναό της Ευαγγελιστρίας στην Καρδίτσα;
Εκεί ίσως ήταν και το εναρκτήριο λάθος. Στο κουταλάκι ή αλλιώς στη λαβίδα της Θείας Κοινωνίας.
Τον Μάρτιο όταν ξεκίνησε το μαρτύριο της καραντίνας και της απομόνωσης, ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος πήρε μια απόφαση σπουδαίας πρακτικής αλλά και συμβολικής σημασίας.
Το μήνυμα του Ελπιδοφόρου ήταν όμως σαφές: Αν μεταλαμβάνεις από το ίδιο κουτάλι, τότε γιατί να μην πάρεις και το αντίδωρο που σου προσφέρει ο διπλανός σου; Κι αν μοιραστείς και το αντίδωρο γιατί να μην κάτσεις και στο ίδιο τραπέζι μαζί του; Κι αν κάτσεις στο ίδιο τραπέζι και έχεις φάει από το ίδιο κουτάλι και το ίδιο χέρι, τότε ποιος ο λόγος να μην τα μοιραστείς όλα με όλους; Και στο τέλος-τέλος ποιος ο λόγος να φοράς μάσκα;
Αυτές τις συνεπαγωγές, που είναι λογικό να γίνονται στα μυαλά των πιστών, θέλησε να διαλύσει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, στηρίζοντας στην πράξη την «κοινωνική αποστασιοποίηση».
Και τον Ιούνιο το Πατριαρχείο, πιεζόμενο από σχετικές ερωτήσεις, αφού επανέλαβε το διπλωματικό ότι θα μείνει «φύλαξ και φρουρός ανύστακτος των παραδοθέντων υπό των Αγίων Πατέρων», δέχθηκε ότι ο τρόπος της Θείας Ευχαριστίας μπορεί να αλλάξει μόνο «αν υπάρχει από τον νόμο του κράτους κάποια απαγόρευση σχετικά με τη θεία λατρεία, λόγω της πανδημίας».
Όμως… «Εμείς εδώ στην Ορθόδοξη, Χριστιανική Ελλάδα μας, όπως το λέω και το τονίζω, είπαμε ευθύς εξαρχής ότι το θέμα (σ.σ: της Θείας κοινωνίας) υφίσταται ως υφίσταται», απάντησε ηρωικά ο εκπρόσωπος της ελληνικής Εκκλησίας. Ενώ κάποιοι ιερωμένοι το τερμάτισαν, ισχυριζόμενοι στα κηρύγματά τους, ούτε λίγο ούτε πολύ, ότι ακόμη και αν αρρωστήσεις, μεταλαμβάνοντας ο Παράδεισος σε περιμένει.
Το κρίσιμο ερώτημα όμως είναι γιατί το παράθυρο που άνοιξε το Πατριαρχείο δεν το αξιοποίησε το ελληνικό κράτος; Γιατί οι υπουργοί κρύφτηκαν πίσω από δικαιολογίες του τύπου «είναι προσωπικό θέμα του κάθε πιστού αν θα κοινωνήσει»; Γιατί οι επιστήμονες σιώπησαν στην επικίνδυνη θεωρία «όταν υπάρχει βαθιά πίστη δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε την Θεία Ευχαριστία»;
Αν όμως είναι προσωπικό σου θέμα να χρησιμοποιείς το ίδιο κουτάλι με 5-10 άλλους ανθρώπους, γιατί δεν είναι προσωπικό σου θέμα και οι αγκαλιές και τα φιλιά και τελικά η μάσκα;
Αποτέλεσμα; Ένας στους τέσσερις πολίτες πιστεύει σήμερα ότι ο κορονοϊός δεν μεταδίδεται με τη Θεία Κοινωνία. Και από αυτούς που αυτοπροσδιορίζονται ως Δεξιοί, το 40% (!) συντάσσεται με την άποψη ότι δεν κολλάει ο κορονοϊός με τη Θεία Κοινωνία.
Έχουμε ζήσει βέβαια και χειρότερα.
Στα μέσα της δεκαετίας του ’90 η «Τίμια ζώνη της Παναγίας» βγήκε από το Άγιον Όρος και μεταφέρθηκε στην Αθήνα για να την προσκυνήσουν στα σπίτια τους οι πολιτικοί ηγέτες της χώρας. Όσοι την προσκυνούν τεκνοποιούν, ήταν η φημολογία της εποχής και επειδή η ζήτηση ήταν τελικά πολύ μεγαλύτερη, ετοιμάστηκαν και πουλήθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες αντίγραφα της «ζώνης» για τους υπόλοιπους, πλην των μεγάλων πολιτικών οικογενειών, που ήθελαν να τεκνοποιήσουν.
Όμως σήμερα οι μεταφυσικές φαντασιώσεις δεν απειλούν απλώς την λογική μας, σήμερα απειλούν τις ζωές μας. Και οι σκεπτικιστές της πανδημίας είτε φορούν ράσα είτε φορούν αμπέχονο, πρέπει να αντιμετωπισθούν ως κίνδυνος για την κοινωνία. Θα τολμούσα να πω ότι διαχρονικά είναι μεγαλύτερος κίνδυνος από τους άξεστους ψεκασμένους αρνητές της πανδημίας που καταντούν γελοίοι με τις υπερβολές τους – άρα και μη πιστευτοί.
«Μαγκιές τέλος» λοιπόν για να επαναλάβω την προσταγή («Μαγκιές δεν επιτρέπονται») του Μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου. Ας το καταλάβουν και αυτοί που «κρυμμένοι τώρα στα λαγούμια τους, ετοιμάζονται να δικαιολογήσουν τα εγκληματικά τους κηρύγματα, που τελικά σκότωσαν συνανθρώπους τους» (και αυτή η φράση του Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου είναι).
*
podcast του ©Σταύρου Θεοδωράκη στην Καθημερινή
*
Διαβάστε της Μεγάλης Επιχείρησης >