[η καλλιέργεια κλίματος σκανδαλολογίας·
10/02/2026 § Σχολιάστε
Όταν τα ΜΜΕ μένουν χωρίς σοβαρό περιεχόμενο, τα σκάνδαλα γίνονται πρώτο θέμα. Σε περιόδους όπου η ουσιαστική ενημέρωση απαιτεί έρευνα, γνώση και ευθύνη, πολλά μέσα επιλέγουν τον εύκολο δρόμο της εντυπωσιοθηρίας. Αντί να φωτίζουν σύνθετα κοινωνικά, πολιτικά ή οικονομικά ζητήματα, καταφεύγουν στην υπερβολική προβολή σκανδάλων, πραγματικών ή διογκωμένων, με στόχο την αύξηση της τηλεθέασης και των «κλικ». Το σκάνδαλο λειτουργεί ως υποκατάστατο της δημοσιογραφικής σοβαρότητας: είναι γρήγορο, προκλητικό και δεν απαιτεί βάθος.
Η συνεχής αναπαραγωγή τέτοιου περιεχομένου δεν εξυπηρετεί την ενημέρωση του πολίτη, αλλά την αποπροσανατόλισή του. Σημαντικά θέματα περνούν στα ψιλά, ενώ η κοινή γνώμη εγκλωβίζεται σε έναν φαύλο κύκλο αγανάκτησης και κουτσομπολιού. Τα ΜΜΕ, αντί να διαμορφώνουν κριτική σκέψη, συχνά καλλιεργούν κλίμα σκανδαλολογίας, όπου η ουσία χάνεται πίσω από κραυγαλέους τίτλους και αποσπασματικές πληροφορίες.
Αποτέλεσμα: η σταδιακή απαξίωση τόσο της ενημέρωσης όσο και των ίδιων των μέσων. Όταν το κοινό συνηθίζει να καταναλώνει σκάνδαλα ως βασική πηγή «ειδήσεων», παύει να απαιτεί ποιότητα και αξιοπιστία. Έτσι, η σοβαρή δημοσιογραφία υποχωρεί και τη θέση της καταλαμβάνει η επιφανειακή προβολή γεγονότων. Σε αυτό το πλαίσιο, τα σκάνδαλα δεν αποτελούν απλώς θεματολογία, αλλά σύμπτωμα μιας βαθύτερης κρίσης σοβαρότητας και ευθύνης στον χώρο των ΜΜΕ.
◉
[διπλωματία, η συνειδητή επιλογή του λόγου απέναντι στη βία·
09/01/2026 § Σχολιάστε
Πολιτισμός
Diplomacy Cartoon, 1913, by William A Rogers
Η διπλωματία αποτελεί μία από τις υψηλότερες κατακτήσεις του ανθρώπινου πνεύματος στον αδιάκοπο αγώνα για ειρήνη και συνύπαρξη. Σε έναν κόσμο όπου οι διαφορές —εθνικές, πολιτικές, ιδεολογικές— γεννούν συχνά την ένταση και τη σύγκρουση, η διπλωματία αναδύεται ως η συνειδητή επιλογή του λόγου απέναντι στη βία, της σύνεσης απέναντι στην καταστροφή. Δεν είναι απλώς ένα εργαλείο διαχείρισης κρίσεων, αλλά έκφραση πολιτισμού και ωριμότητας, μια διαδικασία μέσα από την οποία τα κράτη και οι κοινωνίες αναγνωρίζουν ότι η δύναμη των επιχειρημάτων υπερέχει της ισχύος των όπλων. Μέσα από τον διάλογο, τον συμβιβασμό και την αμοιβαία κατανόηση, η διπλωματία επιτρέπει την επίλυση διαφορών χωρίς να θυσιάζεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και χωρίς να διαρρηγνύεται ο ιστός της ειρήνης. Σε τελική ανάλυση, είναι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να οδηγήσει σε βιώσιμες λύσεις, γιατί μόνο εκεί όπου κυριαρχεί ο λόγος μπορεί να εδραιωθεί η ελπίδα για ένα κοινό μέλλον.
◉
[ευχές·
01/01/2026 § Σχολιάστε
Επιγραφικές ευχές και η κοινωνική τους σημασία
Το παρόν εύρημα αποτελεί τμήμα ψηφιδωτού δαπέδου του 4ου αιώνα μ.Χ., προερχόμενο από την Αλικαρνασσό της Μικράς Ασίας. Το ψηφιδωτό φέρει επιγραφές με ευχές, ενταγμένες σε ένα ευρύτερο επιγραφικό πρόγραμμα, χαρακτηριστικό της ύστερης ρωμαϊκής περιόδου. Τέτοιου είδους επιγραφές δεν είχαν αποκλειστικά διακοσμητικό χαρακτήρα, αλλά λειτουργούσαν ως φορείς κοινωνικών αξιών και συμβολικών μηνυμάτων, εκφράζοντας ιδανικά όπως η ευημερία, η υγεία, η αρμονία και η καλή τύχη των ενοίκων ή των επισκεπτών του χώρου.
Τα επιγραφικά ψηφιδωτά του είδους, συνέβαλλαν στη διαμόρφωση της κοινωνικής ταυτότητας των ιδιοκτητών, προβάλλοντας πολιτισμικό κεφάλαιο, παιδεία και προσήλωση σε κοινά αποδεκτές αξίες. Η επιλογή της γραπτής ευχής στο δάπεδο υποδήλωνε έναν διαρκή, «ενσωματωμένο» λόγο, ο οποίος συνόδευε την καθημερινή κίνηση και χρήση του χώρου. Το ψηφιδωτό ανακαλύφθηκε το 1857 και φυλάσσεται σήμερα στο Βρετανικό Μουσείο, αποτελώντας σημαντική μαρτυρία για την κοινωνική και επιγραφική διάσταση της ψηφιδωτής τέχνης στην ύστερη αρχαιότητα.
Καλή Χρονιά λοιπόν, με Υγεία, Ζωή, Χαρά, Ευθυμία και Ελπίδα για το 2026!
◉
[πολιτισμός στην πράξη·
22/12/2025 § Σχολιάστε
photo ©stratos fountoulis
Ο διαχωρισμός ανάμεσα στην τέχνη και τον βανδαλισμό αποτελεί βασικό δείκτη πολιτισμού και σεβασμού προς τον δημόσιο χώρο. Η τέχνη, ακόμη και όταν εκφράζεται στον δρόμο, έχει πρόθεση, αισθητική και μήνυμα· επιδιώκει να επικοινωνήσει ιδέες, να προκαλέσει σκέψη και να συνομιλήσει με το περιβάλλον και την κοινωνία. Αντίθετα, ο βανδαλισμός εκδηλώνεται μέσα από άναρχες μουντζούρες και συνθήματα χωρίς δημιουργικό περιεχόμενο, που αλλοιώνουν κτίρια και μνημεία, επιβαρύνοντας την εικόνα της πόλης και την καθημερινότητα των πολιτών.
Ο πολιτισμός στην πράξη δεν σημαίνει απόρριψη της τέχνης του δρόμου, αλλά υπεύθυνη στάση απέναντι στον κοινόχρηστο χώρο. Προϋποθέτει σεβασμό στην ιδιοκτησία, στους κατοίκους και στην ιστορική και αισθητική ταυτότητα κάθε περιοχής. Όταν η κοινωνία ξεκαθαρίζει αυτόν τον διαχωρισμό, δημιουργεί χώρο για ουσιαστική καλλιτεχνική έκφραση, ενώ ταυτόχρονα προστατεύει το δημόσιο περιβάλλον από την αυθαιρεσία και την υποβάθμιση. Έτσι, η πόλη μπορεί να εξελίσσεται ως ζωντανός χώρος πολιτισμού και όχι ως πεδίο ασέβειας.
αγριμολογος 