πολιτισμού | αγριμολογος

«Εσύ θα διαρκέσεις, είσαι φτιαγμένος από γράμματα»

26/11/2018 § Σχολιάστε

Κι όπου και αν μας βρίσκει το Κακό μνημονεύουμε Εμμανουήλ Ροΐδη, το σύμβολο της διαρκούς πάλης για μια Ελλάδα που πολιτισμικά θα ανήκει στην Ευρώπη: Ἡ πάλη ἔσται μακρὰ καὶ πεισματώδης μέχρις οὗ κατορθωθῇ ἡ κοινωνικὴ μετάθεσις τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τῆς Ἀνατολῆς εἰς τὴν Εὐρώπην.

Έτος 10ο, τεύχος 100ό

«Εσύ θα διαρκέσεις, είσαι φτιαγμένος από γράμματα», έγραφε ο ισραηλινός ποιητής Χαΐμ Γκούρι. Με αυτή τη αντίληψη του κόσμου ξεκινήσαμε πριν από 10 χρόνια και μ’ αυτήν συνεχίζουμε. Σ’ αυτά τα χρόνια δεν υποστείλαμε τη σημαία της ποιότητας, της ευθύτητας, της σαφήνειας και του πραγματικά κριτικού λόγου. Δεν θα κουραστούμε να επαναλαμβάνουμε τη φράση που γράψαμε στην «ταυτότητα» της ARB στην ιστοσελίδα μας, ότι «αν υπήρχε πραγματική κριτική στη χώρα μας όλοι θα (αναγκαζόμασταν να) ήμασταν καλύτεροι». Ούτε θα κουραστούμε να διακηρύσσουμε ότι «Το μόνο πράγμα που είναι χειρότερο από μια ηλίθια κακή κριτική είναι μια ηλίθια καλή κριτική».

Αυτό το τεύχος που κρατάτε στα χέρια σας γράφει: «έτος 10ο, τεύχος 100ό». Δεν θα πανηγυρίσουμε ούτε θα καταφύγουμε σε περιαυτολογίες. Το πρώτο τεύχος μας ήταν αφιερωμένο στον Φίλιπ Ροθ. Σήμερα, στο 100ό τεύχος, δημοσιεύουμε πάλι ένα αφιέρωμα στον μεγάλο συγγραφέα, γραμμένο από σημαντικούς κριτικούς: Φρανκ Κέρμοντ, Ντάνιελ Μέντελσον, Χάρολντ Μπλουμ. Μια σύγκριση των δύο αφιερωμάτων δείχνει από πού ξεκινήσαμε και πώς εξελιχθήκαμε· η διαδρομή μας είναι καταγεγραμμένη μέσα σ’ αυτά τα 100 τεύχη και στους διαρκείς αγώνες μας για ελευθερία του λόγου. Για την πληρότητα του αφιερώματος, δημοσιεύουμε στην ιστοσελίδα του περιοδικού ένα σημαντικό άρθρο του νομπελίστα Tζ. Μ. Κουτσί για τον Φίλιπ Ροθ, το οποίο είχαμε δημοσιεύσει στην ARB τον Δεκέμβριο του 2010, σε μετάφραση της Αθηνάς Δημητριάδου, μεταφρασμένο εκ νέου. Παραθέτουμε μάλιστα και τις δύο μεταφράσεις, προϊόντα αγάπης για τους δυο σπουδαίους συγγραφείς και φυσικά ευσυνειδησίας και μόχθου. (Σε επόμενο τεύχος θα δημοσιεύσουμε ακόμη ένα σπουδαίο δοκίμιο του Κουτσί για τον Ροθ).

Στις σελίδες που ακολουθούν θα βρείτε επίσης ένα δείγμα κριτικού λόγου –όπως τον εννοούμε εμείς– σχετικά με μια πρόσφατη έκδοση του Μπωντλαίρ. Γιατί υπάρχουμε για να παραβιάζουμε τον Ανατολικό Κανόνα: για να σεβόμαστε τον Δυτικό και να παραβιάζουμε τις «αλήθειες» του Νεοελληνικού.

Αλλά επειδή δεν είμαστε αμιγώς «λογοτεχνικό περιοδικό», όπως επιμένουν πολλοί άσπονδοι φίλοι μας να επισημαίνουν νουθετώντας μας: «μην νοθεύετε τον λογοτεχνικό χαρακτήρα του», δημοσιεύουμε στο παρόν κομβικό τεύχος την επιβλητική σύνθεση «Πώς αντιμετωπίστηκε η Μεγάλη Ύφεση του 2007-2009 και τι μάθαμε για την “Ενδεχόμενη” Επόμενη;». Δεν χρειάζεται να πούμε πόσο απεχθανόμαστε τον παράσιτο «κριτικό» και «παρουσιαστή» Βασίλη που καθόταν φρόνιμα, αν και προ πολλού αυτός, διορατικότατα, φρόντισε να μεταλλαχθεί προσαρμοζόμενος στους καιρούς: «Βασίλη, πούλα φούμαρα να γίνεις νοικοκύρης». Οι άνθρωποι που εκδίδουν την ARB δεν είχαν ποτέ σκοπό τους να καταντήσουν τέτοιοι νοικοκύρηδες.

Κι ακόμη πιο προκλητικά, δημοσιεύουμε ολόκληρο το φιλελεύθερο έπος του Economist, ένα Μανιφέστο για την επανίδρυση του Φιλελευθερισμού. Η Athens Review of Books θεωρεί ότι η σπουδαιότητα αυτού του δοκιμίου είναι τέτοια ώστε να δικαιολογεί όχι μόνο την εξ ολοκλήρου μετάφρασή του στα ελληνικά, αλλά και την έναρξη από τις στήλες της ενός ευρύτερου διαλόγου στα πλαίσια του οποίου θα κληθούν να πάρουν θέση επιστήμονες, διανοούμενοι και πολιτικοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Αλήθεια, αν δεν το έκανε η ARB, τότε ποιος;

Ο αξέχαστος φίλος Άρης Μπερλής συνήθιζε να λέει πως «η ζωή είναι πάντα επικίνδυνη». Το ότι κυκλοφορεί ένα τόσο ανεξάρτητο και φιλελεύθερο περιοδικό στην Ελλάδα αποδείχθηκε όντως εξαιρετικά επικίνδυνο για μας. Πολλά από αυτά τα 100 τεύχη εκδόθηκαν σε καθεστώς κρατικής τρομοκρατίας με συνεργούς του διώκτη μας δικαστές, επιλήσμονες του όρκου τους. Θέλησαν να μας κλείσουν. Κρατούν δεσμευμένους τους λογαριασμούς μας εδώ και 15 μήνες. Το (παρα)κράτος τους κατέστρεψε την ιστοσελίδα μας. Φτιάξαμε νέα, καλύτερη. Δεν θα τα καταφέρουν, όσο εκκωφαντική και αν είναι η Σιωπή των Άλλων. Ήδη δυο ερωτήσεις προς την Κομισιόν έχουν κατατεθεί στο Ευρωκοινοβούλιο σχετικά με τις διώξεις εις βάρος της ARB, του ευρωβουλευτή Κώστα Χρυσόγονου και στη συνέχεια των Μιλτιάδη Κύρκου και Μαρίας Σπυράκη. Επί του πιεστηρίου, κυριολεκτικώς, πληροφορηθήκαμε ότι κατατέθηκε και τρίτη ερώτηση από τον ευρωβουλευτή Νίκο Ανδρουλάκη, την οποία θα δημοσιεύσουμε στην ιστοσελίδα μας.

Όπως τονίζει στη δήλωσή του για τα 100 τεύχη μας ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης: «Η καταδίωξη της Athens Review of Books είναι ντροπή για την Ελληνική Δημοκρατία». Το έχουμε ξαναπεί: συνεχίζουμε απτοήτω γλώσση. Ο αγώνας μας είναι για ελευθερία και δικαιοσύνη ενάντια στο Κράτος Αδίκου. Ενάντια στη Λεγεώνα της Σιγής.

Αυτή βέβαια η μάχη είναι χαμένη, και το ξέρουμε, όπως το ήξερε κι ο Ροΐδης. Αλλά εμείς ανήκουμε και ανήκαμε πάντα στην Ευρώπη. Ακόμη κι όταν η Ευρώπη ήταν ιδέα ή νησί.

Όμως θα διαρκέσουμε: γιατί η Athens Review of Books είναι φτιαγμένη από γράμματα. Γραμμένα από τις πιο καλές και έντιμες πένες.

— The Athens Review of Books

[το «με το καλό να μας μπει», της εβδομάδας·

12/11/2018 § Σχολιάστε

Ο πολιτισμός χλευάζει.

©Δημήτρης Χαντζόπουλος, Καθημερινή 10.11.2018

Λόγω της… ευπρέπειας του πολιτικού αλλά και του θρησκευτικού λόγου.

Ζουν ανάμεσά μας.
Ζούμε ανάμεσά τους.

Ας τον φάμε.
Αμήν.

[οι απατεώνες του κινήματος των αντιεμβολιαστών ·

22/09/2018 § Σχολιάστε

Επικίνδυνη αδιαφορία και άγνοια με το… κίνημα των αντιεμβολιαστών
Από το 2016 ως σήμερα, στην Ευρώπη είναι σε εξέλιξη μια επιδημία ιλαράς από την οποία πεθαίνει κόσμος

monkeydoctor.net -ειδική επεξεργασία του αγριμολόγου

Η ©Τζίνα Μοσχολιού στο in.gr

Ας ξεκινήσουμε με τη λέξη που κακώς δεν λέμε κι ας τη γράψουμε και με κεφαλαία για να χτυπάει στο μάτι: ΕΠΙΔΗΜΙΑ.

Από το 2016 ως σήμερα, στην Ευρώπη είναι σε εξέλιξη μια επιδημία ιλαράς από την οποία πεθαίνει κόσμος.

Σύμφωνα με το τελευταίο Surveillance Report του ECDC (Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης κι Ελέγχου Νόσων), τον Ιούλιο του 2018 έχουν καταγραφεί 758 κρούσματα σε 21 χώρες της ΕΕ. Η Ελλάδα κατέγραψε 38 κρούσματα, πολύ λιγότερα, ευτυχώς, από τα 115 και 290 που σημειώθηκαν τον Ιούνιο και τον Μάιο αντιστοίχως.

Παρόλα αυτά η χώρα μας εξακολουθεί να είναι στην κρίσιμη πεντάδα με τα περισσότερα περιστατικά και θανάτους από ιλαρά, μαζί με την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Όσο η επιδημία εξελίσσεται, πολλές χώρες αυστηροποιούν ή συζητούν το πώς θα αυστηροποιήσουν το νομοθετικό πλαίσιο για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό.

Τα μεγάλα ΜΜΕ και οι φορείς δίνουν μάχες εναντίον των αντιεμβολιαστών (εδώ τους δίνουμε βήμα γιατί είμαστε τίγκα στον πλουραλισμό και πιο αυστηροί με τη δεοντολογία από, π.χ., το BBC).

Κι αυτό ενώ οι γιατροί προσπαθούν να μας κάνουν να χωνέψουμε πως η ιλαρά δεν είναι μόνο θανατηφόρα. Είναι και μια από τις πιο μεταδοτικές ασθένειες του ανθρώπου.

Εκτός τόπου

Η χθεσινή διαμαρτυρία της Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής επιβεβαιώνει ούτε λίγο ούτε πολύ ότι δεν έχουμε καταλάβει ΤΙΠΟΤΑ. Και ότι το υπουργείο Υγείας και όλοι οι αρμόδιοι φορείς δρουν σαν να μην υπάρχει κάποια επείγουσα κατάσταση.

Οι οδηγίες για τον εμβολιασμό των παιδιών και την εγγραφή στο σχολείο είναι του 2015 και παραπέμπει σε μια γνωμοδότηση του 2008.

Λέει αρχικά το αυτονόητο, ότι «μόνο σε περιπτώσεις ιατρικής αντένδειξης, θα μπορούν οι γονείς να αρνηθούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους». Ο ορισμός του αυτονόητου, ως και περιττού, αφού σε περίπτωση ιατρικής αντένδειξης η λογική λέει ότι θα αρνηθεί αυτονοήτως ο ιατρός που διέγνωσε ή είναι ενήμερος της αντένδειξης.

Στη συνέχεια προστίθεται όμως η διατύπωση ότι «οι γονείς που για οποιουσδήποτε άλλους λόγους (προσωπικά δεδομένα και πιθανές παρενέργειες) δεν επιθυμούν τον εμβολιασμό των παιδιών τους, οφείλουν να προσκομίζουν βεβαίωση ιατρικής αντένδειξης από: α)Περιφερειακά Γενικά Νοσοκομεία, ή β) Δ/νσεις Υγιεινής της οικείας Νομαρχίας, ή γ) Ιατροκοινωνικά Κέντρα, ή δ) Ασφαλιστικούς φορείς, ή ε) ιδιώτες ιατρούς, σύμφωνα με τον κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας».

Προσωπικά δεδομένα. Πιθανές παρενέργειες. Ιδιώτες ιατρούς

Δηλαδή ο αντιεμβολιαστής και ο γιατρός του συνεχίζουν ανενόχλητοι τον «ακτιβισμό» τους. Στη βάση των ανόητων κι επικίνδυνων πεποιθήσεων τους. Με την άδεια του ελληνικού κράτους. Κι ενώ πλέον – σε αντίθεση με το 2015 ή το 2008 – γνωρίζουμε για την ύπαρξη αυτού του «κινήματος» κι έχουμε μια επιδημία ιλαράς σε εξέλιξη. Δεν συνιστά λόγο αναβάθμισης των μέτρων και των οδηγιών μια επιδημία;

Η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού αναγνωρίζει τον ρόλο των γονιών. Αλλά ξεκαθαρίζει ρητώς πως την ευθύνη εξασφάλισης της επιβίωσης, της υγείας, των δικαιωμάτων του παιδιού την έχει το κράτος. Το κράτος επίσης έχει την ευθύνη εξασφάλισης της δημόσιας υγείας. Και είναι ο μόνος νόμιμος φορέας καταναγκασμού. Οφείλει λοιπόν να πράξει το μέγιστο δυνατό για να προστατεύσει τη δημόσια υγεία και την υγεία κάθε παιδιού, ακόμη και του αντιεμβολιαστή.

Με διατυπώσεις που αφήνουν «παραθυράκια» δεν εξασφαλίζουμε τίποτα και, όχι, ότι έτσι ήταν και παλιότερα, όχι, όχι, όχι, δεν είναι δικαιολογία.