‘Hunting is a coward’s pastime’

24/05/2017 § Σχολιάστε

RIP: Roger Moore (1927 – yesterday May 23, 2017)

We should protect the most vulnerable and helpless in society, not destroy them – much less derive pleasure from doing so

A Roger Moore article

Fact: hunting is a coward’s pastime, and no one has demonstrated that more clearly than the American dentist Walter Palmer, who apparently paid over £30,000 to gun down a lion to add his head to a trophy wall. That wall includes the heads of animals he has shot at close range – with the help of paid facilitators, of course, from all over the world – including a leopard, an elk, a buffalo and even a polar bear, who won’t have to wait for global warming to be killed off.

What happened bears repeating: the man, aided by several guides, did not stalk a wild beast who was a danger to anyone. The animal was lured out of his safety zone in a park and was blinded by a spotlight. Palmer then fired a high-powered weapon to injure the lion, who, with a steel arrow stuck through him, crept away and suffered for 40 long hours before the «hunter» arrived and the animal was skinned and decapitated.

It has been alleged that the guides also tried to hide the radio collar on Cecil‘s neck because it contained a tracking device. You’d be forgiven for thinking that behind the dentist’s unnaturally white teeth is a person devoid of moral fibre, conscience or decency.

Read the rest of the story in The Telegraph 

[φτένε η ξαίνοι·

16/05/2017 § Σχολιάστε

Bibliars φερστ φλορ

άι λαβ σελοτέηπ στο ξύλινο ντορ.

Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη [2]

10/05/2017 § Σχολιάστε

Ο Καβάφης σε Ίδρυμα

οι φωτογραφίες είναι από την Athens Review of Books

Η ποινικοποίηση της έρευνας, η ποίηση ως αξιοθέατο
και ο αόρατος «επιστημονικός σύμβουλος» (ας φρόντιζαν)

Από τον περασμένο Σεπτέμβριο συμβαίνουν αδιανόητα πράγματα με το Αρχείο Καβάφη. Οι εκδότες του περιοδικού Κονδυλοφόρος απέσυραν από την κυκλοφορία το 14ο τεύχος, ύστερα από εξώδικες διαμαρτυρίες των παλαιών κατόχων του Αρχείου (Μανόλης Σαββίδης και λοιπή οικογένεια) και ‒κυρίως‒ των νέων ιδιοκτητών του (Ίδρυμα Ωνάση). Αυτό συνέβη διότι ο Μιχάλης Πιερής, συντάκτης του Αναλυτικού και Ειδολογικού Καταλόγου του Αρχείου Καβάφη, δημοσίευσε την εργασία του στο εν λόγω περιοδικό. Το Ίδρυμα Ωνάση, αντί να αναρτήσει από το 2012/2013, ως όφειλε, τον κατάλογο περιεχομένων του Αρχείου, απείλησε με δικαστική δίωξη τον Μ. Πιερή, θεωρώντας ότι, ακόμη και ένα θεμελιώδες ερευνητικό εργαλείο, όπως ο κατάλογος, στον οποίο πρέπει να έχουν άμεση πρόσβαση οι μελετητές από κάθε σημείο του πλανήτη, είναι ιδιοκτησία του. Από τις αρχές του περασμένου Μαρτίου, μετά και την απήχηση που είχαν τα δημοσιεύματα της ARB, το συγκεκριμένο τεύχος του Κονδυλοφόρου επανακυκλοφόρησε. Στις επόμενες σελίδες παραθέτουμε και φωτογραφικά όλα τα σχετικά ντοκουμέντα, διότι αλλιώς αυτή η ιστορία ακούγεται εξωπραγματική.

« Read the rest of this entry »

Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη [1]

08/05/2017 § Σχολιάστε

ΚΛΙΚ στην εικόνα για μεγέθυνση -φωτο ©Athens Review of Books

Το τίμιο ξύλο του Καβάφη
Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη από το Ίδρυμα Ωνάση απασχολεί έντονα τον τελευταίο καιρό την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον δημόσιο λόγο. Γιατί αντιδρούν οι ερευνητές, τι απαντά το Ίδρυμα.

Η Λαμπρινή Κουζέλη στο ©Βήμα

Το 1933 πεθαίνει ο Κ. Π. Καβάφης. Το 1969 ο Γ. Π. Σαββίδης αγοράζει από τους κληρονόμους του το αρχείο του ποιητή, το οποίο μελετούσε από το 1963. Το 2012 οι κληρονόμοι του Σαββίδη πωλούν το Αρχείο Καβάφη στο Ιδρυμα Ωνάση. Αυτή είναι η ιδιοκτησιακή γενεαλογία του Αρχείου Καβάφη, που απασχολεί έντονα τον τελευταίο καιρό την ακαδημαϊκή κοινότητα και τον δημόσιο λόγο, σε μια συζήτηση που περιλαμβάνει εξώδικα, πολλή αλληλογραφία, δημοσιεύσεις, ομοφυλόφιλους και «ομοφοβικούς», παραδοσιακή φιλολογία και  πολιτισμική θεωρία σε μια υπόθεση που θα αποτελούσε απολαυστικό μυθιστόρημα ή θα συνιστούσε δαιμόνια επικοινωνιακή καμπάνια αν δεν ήταν αρκετά σοβαρή.

Ερωτήσεις-απαντήσεις για το Αρχείο Καβάφη

Και είναι σοβαρή διότι – ας το πούμε από την αρχή για να φύγει από τη μέση – ο Καβάφης είναι συμβολικό μέγεθος, φετίχ, τίμιο ξύλο, ιερό δισκοπότηρο για όλους, πριν και τώρα και αύριο. Ολοι οι Ελληνες τον γνωρίζουν και όλοι γνωρίζουμε ότι αποτελεί το πλέον αναμφισβήτητο διαπιστευτήριο εισόδου της γλώσσας μας στον κόσμο της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Καβάφης είναι στα γράμματά μας, στην κουλτούρα μας, ένα ιερό σώμα, ένα άγιο λείψανο. Οπως είναι ο Σαίξπηρ, ο Βολταίρος, ο Γκαίτε αλλού. Κι αυτό δεν είναι επιλήψιμο.

« Read the rest of this entry »

Where Am I?

You are currently browsing the πολιτισμού category at αγριμολογος.