νεοελληνικός ρύπος
30/01/2016 § Σχολιάστε
Σκουπίδια, το εξαίσιο νεοελληνικό trademark στη μακρινή, πεντακάθαρη Λισαβόνα…
Όμορφη νύχτα του Οκτώβρη. Όμορφη παρέα. Στη μπυραρία ονόματι Cervejaria Trindade, Rua Nova da Trindade 20c -κέντρο Λισαβόνας. Μπακαλιάρος με μπύρα του μαγαζιού. Βγαίνουμε. Δρόμοι καθαροί. Αριστερά μας στον αριθμό 18 της ιδίας οδού, στο περβάζι ενός παραθύρου αντικρίζουμε δύο άδεια πακέτα τσιγάρα, το ένα περήφανα όρθιο, ν’ αγναντεύει την πόλη του Βάσκο Ντα Γκάμα -αυτά της φωτογραφίας, με «Το κάπνισμα προκαλεί γήρανση του δέρματος» -στη γνωστή γλώσσα του σύμπαντος. Τα μάζεψε φαντάζομαι την επομένη, ο Πορτογάλος ένοικος του σπιτιού, προσπαθώντας να καταλάβει ποιος άνεμος ξένου πολιτισμού του άφησε, τα απρόσμενα αυτά… δώρα.
*
*
Χίλιες βουρδουλιές επειδή λέει αυτά που σκέφτεται
07/01/2016 § Σχολιάστε
Στον φυλακισμένο από το 2012 σαουδάραβα Ράιφ Μπαντάουι
Επιμέλεια από την ARB
Το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης 2015 απονεμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον φυλακισμένο από το 2012 σαουδάραβα Ράιφ Μπαντάουι (γεν. 1984). Το παρέλαβε η γυναίκα του Ενσάφ Χαϊντάρ, στις 16 Δεκεμβρίου κατά την επίσημη τελετή στο Στρασβούργο, η οποία μαζί με τα τρία παιδιά τους βρήκε δεύτερη πατρίδα στον Καναδά.
Ο Ράιφ Μπαντάουι καταδικάστηκε για προσβολή του Ισλάμ σε 10 χρόνια φυλάκιση και 1.000 βουρδουλιές επειδή δημιούργησε μια ιστοσελίδα απ’ όπου αγωνιζόταν για την ελευθερία του λόγου μέσα σε ένα απολυταρχικό βασίλειο. Το μπλογκ του, Saudi Free Liberals Forum (Ελεύθερο Δίκτυο Φιλελεύθερων Πολιτών της Σαουδικής Αραβίας), το έκλεισαν μετά τη σύλληψή του, το 2012.
Ο Μπαντάουι ρίσκαρε (και τελικά στερήθηκε) την ελευθερία του για να αμφισβητήσει βασικές αρχές και αντιλήψεις της ζωής στη Σαουδική Αραβία και ιδιαίτερα τον κεντρικό ρόλο της θρησκείας. Η ειρωνεία είναι ότι η Σαουδική Αραβία είναι μέλος του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (μαζί με άλλους εκλεκτούς προστάτες των δικαιωμάτων του ανθρώπου όπως η Κίνα, η Κούβα, η Ρωσία, η Αλγερία κ.λπ.)
Ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσουμε για τις ιδέες του Ράιφ Μπαντάουι και τον αγώνα του είναι να παραθέσουμε μερικά αποσπάσματα από κείμενα που δημοσίευσε. (κατεβάστε το αρχείο PDF)
Από το τελευταίο τεύχος Ιανουαρίου 2016, της Athens Review of Books
Σαβουάρ Βιβρ για επίδοξους αυτοεκδιδόμενους
23/12/2015 § Σχολιάστε
Από τον Βασίλη Λαλιώτη
(φιλίας και ουσίας χάριν)
Πριν να είναι καλό το βιβλίο πρέπει να μην είναι παραλογοτεχνικό.
Κι αυτό αρχίζει από το εξώφυλλο.
Διότι ο αναγνώστης, αν είναι και παπαγαλάκι
της δημοσιότητας που δέχεται 10 βιβλία τη μέρα,
θα το πετάξει στον κάλαθο πριν το ανοίξει.
Ο ποιητής δεν είναι κατασκευαστής εξωφύλλων.
Ο Σεφέρης και ο Λορεντζάτος που τα έκαναν αυτά
ήταν γνώστες της τυπογραφίας και όχι άλογα των
φαντασιώσεών τους.
Ποιήματα μπεκετιανής υφής με εξώφυλλο βαρκούλες
επειδή η δεύτερη ξαδέρφη ήθελε να γίνει ζωγραφος
μικρή και ψιλομουτζουρώνει απαγορεύονται.
Πολυφορτωμένα εξώφυλλα με κοσμήματα, επειδή
υπάρχει αφθονία, πρωτογράμματα, ποικίλες γραμματοσειρές
κάνουν το πράγμα κιτς, όπως τα τελευταία βιβλία που διαφημίζει ο Πατίλης.
Το να εκδίδεις σημαίνει να αφήνεις τη γραφή σου να την κλείσουν άλλοι. Αν πιστεύεις πως ό,τι γράφεις έχει ένα ευθύβολο και μοναδικό νόημα, ο πρώτος ευνουχισμός, να υποταχτείς δηλαδή στην αισθητική των εξωφύλλων αφού δεν έχεις δική σου, είναι μια καλή αρχή για να καταλάβεις τι σημαίνει δημοσίευση.
Ο καθένας μπορεί να πάρει τα χρήματά σου, να γράψει στον κολοφώνα ότι είσαι ο δράστης του εξωφύλλου και να σε αφήσει στη μοίρα σου.
Προσωπικά έχω κάνει κάποιον να γίνει ποιητής με ένα καλό εξώφυλλο, (είπε κάποτε ο Παστάκας).
Να σκέφτεστε πάντα ότι η τεχνολογία είναι διαχείρηση αφθονίας
και πως το μυαλό πρέπει να δουλεύει αντίστροφα με όσα έχει μάθει από την εποχή της σπάνης. Η αισθητική της περιέχει το στοιχείο της θυσίας.
Το βιβλίο δεν είναι περίπτερο ούτε σουβλάκι με απόλα μέσα.
Και πάνω απόλα δεν πειράζει. Στο επόμενο θα έχεις μάθει, αλλά θα ντρέπεσαι γι αυτό που βγάζεις τώρα. Και για να μην λες ότι κανένας δεν στα είπε στα λέω δημόσια.
*
©Βασίλης Λαλιώτης
αγριμολογος 