η Cesária Évora, μας άφησε…
17/12/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο η Cesária Évora, μας άφησε…
Σήμερα, σε ηλικία 70 ετών (1941-2011)
Λαμπρινή Αιωροκλέους, Ανοιχτή Επιστολή
12/12/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Λαμπρινή Αιωροκλέους, Ανοιχτή Επιστολή
Μέσα στο περιρρέον κλίμα της τρομοκρατίας και του εκφοβισμού ορισμένοι βρήκαν την ευκαιρία να ενοχοποιήσουν τη φωνή μας. Στην Ελλάδα της υψηλής τέχνης, της ελευθεριακής τέχνης, της avant – garde μα πάνω απ’ όλα της γραφικής μικρότητας ο συγγραφέας βρίσκεται και πάλι στο μάτι του κυκλώνα. Χωρίς να κερδίζουμε τίποτα απ’ αυτό που κάνουμε, χωρίς καμιά ελπίδα για το μέλλον της ανεργίας και της πνευματικής εκπόρνευσης που μας κοιτάζει απ’ το τζάμι, προσπαθούμε να μιλήσουμε. Με ανταμοιβή αδρές αμοιβές για να την έκδοση των βιβλίων μας καθώς και λυσσαλέες πολεμικές που εκπορεύονται από όλες ανεξαιρέτως τις κατευθύνσεις. Αλλά για να γίνουν πλήρως κατανοητές οι διαστάσεις αυτού του ανεξήγητου φαινομένου, όταν δεν μιλάμε ή όταν μιλάμε σε ανθρώπους με τις ίδιες ιδέες και οράματα είμαστε φοβισμένοι, ματαιόδοξοι, κοιτάμε τον κόσμο απ’ το φεγγίτη ή είμαστε εκτός πραγματικότητας. Όταν πάλι αποφασίζουμε να μιλήσουμε για το σύστημα στο ίδιο το σύστημα, αψηφώντας τους φανερούς κινδύνους, γινόμαστε τα όργανα του κράτους, οι μισθοφόροι του και τελευταία οι συνεργοί του. Τελικά, ακούγονται όλοι, όσοι τελούν υπό σύγχυση και υποπίπτουν σε συνεχείς αντιφάσεις, εκτός από εμάς. Διαβλέποντας την τραγωδία της λογοτεχνίας μας που για πολλά ακόμη χρόνια θα στηρίζεται στους διαμεσολαβητές της, στις φαντασιοπληξίες και στη μικροκομματική της πεπατημένης θέτω εαυτόν εκτός φεστιβάλ και εκτός όλων εκείνων των αντιγνωμιών που το συνόδεψαν εκφράζοντας τον τρόμο μου για ό, τι μας περιμένει στο σύντομο μέλλον και στηρίζοντας τους μάχιμους νέους που θα βρίσκονται εκεί.
Λαμπρινή Αιωροκλέους
.
[από τον ιστότοπο του Γιώργου Μίχου]
.
.
η παρέλαση. η εξέδρα. οι επίσημοι
31/10/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο η παρέλαση. η εξέδρα. οι επίσημοι
Οι παρελάσεις. Είδος παρωχημένο, δεν εξυπηρετούν παρά μόνο εθνικές φαντασιώσεις. Θα έπρεπε να καταργηθούν. Συνεχίζουν. Γίνονται. Σε πείσμα των καιρών. Σ’ αυτές συγκεντρώνονται, ή μάλλον συνωστίζονται σε κακόγουστες, πρόχειρες εξέδρες με γαλανόλευκα σημαιάκια. σημειολογικά να ανεμίζουν στους τέσσερις ανέμους, επίσημοι των διοικητικών και θρησκευτικών αρχών κατάλληλα για την περίσταση στολισμένοι με τα καλά τους κοστούμια και χρυσοποίκιλτες φούστες (ονομάζονται και ράσα), αστεία χαμόγελα όπως βεβαίως και ελάχιστα πρόσωπα σεμνά κι αμήχανα (υπάρχουν, μην ισοπεδώνουμε) που δείχνουν φανερά ότι νιώθουν άβολα σε αυτό το πανηγύρι. Είναι διαχρονικά φανερό επίσης, ότι οι πλειοψηφία των «αρχόντων» που στέκονται σε στάση προσοχής στους ήχους τη μπάντας, θεωρούν το γεγονός μιας παρέλασης ξεκομμένο από την καθημερινότητα, την ίδια άποψη έχουν και για τους θεσμούς, κι εδώ παραδόξως έχουν δίκιο, διότι οι νομοθετικοί, εκτελεστικοί και θρησκευτικοί θεσμοί ουδεμία επαφή έχουν με την πραγματικότητα του κοσμάκη, και ούτε θα το επιθυμούσαν βεβαίως –όπως αποδεικνύεται.
Οι εξέδρες. Από τις οποίες θα περάσουν τα περήφανα ένστολα ή άστολα νιάτα κι οι αξιοσέβαστοι βετεράνοι περασμένων πολέμων που όλο και λιγοστεύουν. Όταν το κάθε τμήμα της παρέλασης φτάσει μπρος τους επισήμως, δηλαδή στην εξέδρα, δίδεται το γνωστό πρόσταγμα «κεφαλή επ’ αριστερά». Εκεί οι παρελαύνοντες θα αντικρίσουν τους υπεύθυνους για όλα τα δεινά της χώρας, σου έρχεται να κλάψεις και να γελάσεις. Στην εθνικοστόλιστη εξέδρα στέκουν περήφανα αυτοί που αντιπροσωπεύουν, τις βίλες και τα πολυτελή εξοχικά, τις παράνομες καταθέσεις στο εξωτερικό, οι ιδιοκτήτες των λογής off-shores. Στην εξέδρα στέκουν οι αντιπρόσωποι του λαδώματος, των βατοπεδίων, των gay υποβρυχίων, οι υπερτιμολογήσεις, οι αντιπρόσωποι του πελατειακού κράτους. Το εγκληματικό πρόσωπο της Συγκάλυψης και της Ατιμωρησίας.
Βεβαίως και δεν συμφωνώ με τα γενικά κι αόριστα «λαέ μη σκύβεις το κεφάλι» και άλλα συνθήματα που στην ουσία είναι απολιτικά και δεν προσφέρουν πρακτικές, συγκεκριμένες προτάσεις στο σημερινό αδιέξοδο. Απλά δέχομαι τη νόμιμη διαμαρτυρία τους, δεν πάω παραπέρα.
Εφόσον λοιπόν οι παρελάσεις θα συνεχίσουν να υφίστανται, προτείνω να καταργηθούν οι εξέδρες, να παραταχθούν όλοι οι «επίσημοι» της Επικράτειας, να παρελάσουν «κλείνοντας» τη κεφαλή «επ’ αριστερά».
Να κοιτάξουν, για μια φορά, Αυτοί, κατάματα τον κόσμο…
αγριμολογος 