ΣτάχτεςBlog δελτίο (25.4-1.5.11)
02/05/2011 § Σχολιάστε

Κείμενα, ανακοινώσεις και Δελτία Τύπου που αναρτήθηκαν στο ΣτάχτεςBlog την προηγούμενη εβδομάδα:
- Χορηγίες του Μάριου Πλωρίτη
- Τζόναθαν Φράνζεν, Ελευθερία
- Γιαν Μαρτέλ, «Βεατρίκη και Βιργίλιος»
- Μέγαρο Μουσικής: Μαρία Φαραντούρη – Αλκίνοος Ιωαννίδης: αφιέρωμα στον Γκάτσο
- Συγγραφέας και εκδότρια χαρίζουν το βιβλίο τους.
- Οι Στάχτες Νο 29 – Απριλίου, στο διαδίκτυο.
- Ομάδα Blitz – Γαλαξίας, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
- Rafael Sanchez Ferlosio: «Οι Πυροσβέστες της Μαδρίτης«
- Αγκασίνσκι Συλβιάν, Η Μεταφυσική των Φύλων.
- Art Brussels, 2011
- Ελπίδα Βόγλη, «Το γνήσιον Μεταξά»
- Πελαγία Μπότση: «Ό,τι κι αν κάνεις, μια μέρα θα πεθάνεις»
- Έφη Γαζή, Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια – Ιστορία ενός συνθήματος, 1880-1930.
- H ΝΙΚΟΛέΤΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣίΟΥ παρουσιάζει τον ΚΛΩΒό του ίΠΤΑΜΑΙ
- Γιάννης Ευσταθιάδης, Καθρέφτης
- Σόφι Όξανεν, Κάθαρση
- Ιδεολογίες… του Μάριου Πλωρίτη
- Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Η Ευρυδίκη με το τσιγάρο στο μπαλκόνι.
- Καρίνα Λάμψα και Ιακώβ Σιμπή. Η ζωή από την Αρχή.
- Μάνος Χατζιδάκις, Το βαλς των χαμένων ονείρων
- Θεόφιλος Κορυδαλεύς (1563/64 – 1646)
… όλα στο ΣτάχτεςBlog, το ιστολόγιο του e-περιοδικού Στάχτες.
Γιώργου Μίχου, Ζυγαριές
22/10/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιώργου Μίχου, Ζυγαριές

Στο κείμενο του μνημονίου, ( που επίμονα παραμένει αμετάφραστο, οι εφημερίδες τρώνε και από το ψωμάκι των βιβλιοπωλών, αλλά μεταφραστές για το μνημόνιο δεν διαθέτουν…), περιλαμβάνεται και η άποψη ότι τα σχολεία πρέπει να λειτουργούν οπωσδήποτε γιατί αποτελούν εύφλεκτο υλικό εξεγέρσεων… Προχτές ποινικοποίησαν την σφεντόνα, ένα βιντεάκι από την Αργεντινή θα σας εξηγήσει γιατί… Τέλος πάντων. Με το δεδομένο τί θα μπορούσε να γίνει απόψε στην Αθήνα, αν ο Κορκονέας δεν ετύγχανε της εσχάτης των ποινών, ας μας πείσει κάποιος ότι δεν έπεσε τηλεφώνημα στον εισαγγελέα για να ανατρέψει την κοπιώδη σκηνοθεσία του δικηγόρου του… Ο οποίος δικηγόρος στη διάρκεια της δίκης, δεν έπαψε να προκαλεί τη μνήμη ενός νεκρού παιδιού παραπέμποντας στην μνησικακία της χαμηλής κοινωνικής καταγωγής του, μετά των σεξουαλικών συμπεριφορών που της επιφύλασσαν στη νεότητά του. Έτσι το πράγμα περνάει στο αργόσυρτο της ελληνικής δικαιοσύνης… Φαντάζομαι τους συναδέλφους του Κορκονέα, να τον χτυπούν στην πλάτη λέγοντάς του ότι θα τα βρούμε στο Εφετείο, και πως εντέλει ο χρόνος της αναμονής της εξάντλησης των ένδικων μέσων θα ισοσκελιστεί στο τέλος με τον χρόνο της κάθειρξης, και εν τέλει παρά την ονομαστική αξία της ποινής θα είναι έξω στον ίδιο χρόνο που θα ήταν και αν η ποινή ήταν μικρότερη… Αν παρατηρήσει κανείς τα βιντεάκια της κρίσης της Αργεντινής, θα δει ότι το έλλειμμα δικαιοσύνης είναι που κατεβάζει στο δρόμο… Αλλά όχι για το χατίρι ενός Κορκονέα να μπούμε σε τέτοιες περιπέτειες αφού εντέλει είναι κι αυτός αναλώσιμος, ως φορέας του θεσμού που εκπροσωπεί, όσο και το θύμα του, γιατί ως άνθρωπο θα τον μάθουμε αργότερα όταν σταματήσει η παραμορφωτική ενέργεια της δικηγορικής σκηνοθεσίας πάνω του… Κι αυτή η αίσθηση του αναλώσιμου του αστυνομικού όσο και του θύματός του για συμφέροντα οικονομικά που αγγίζουν συμπεριφορές της μαφίας, είναι μια στιγμή στην οποίαν κανείς δε θέλει να σταθούν πολύ οι αστυνομικοί και να στοχαστούν…
[Γιώργος Μίχος]
.
.
ΥΓ: ίσως η ανάρτηση αυτή να οφείλεται στο ότι στέκει στον αντίποδα ενός τεχνηέντως εκκωφαντικού θορύβου, στο μετατραπέν από τα μήντια reality των Χιλιανών μεταλλωρύχων για το οποίο δεν πρόλαβα να αρθρώσω λέξη, άλλωστε πως να συμμαζέψει κανείς τόση οργή. Λέω «εκκωφαντικού θορύβου», διότι το παραπάνω κείμενο του Γιώργου αναφέρεται σε περιστατικό «εκκωφαντικής σιωπής» από τα μήντια. Βεβαίως, δεν αποκλείω την περίπτωση η ανάρτηση αυτού του κειμένου να οφείλετε αποκλειστικά και μόνο διότι έτσι γουστάρω…
.
.
.
photo© Adeline Keil, (partial view) Ramiro Guerreiro, “Mise en Espace” 2010. Service Commandé-Musèe de la danse/Le Garage, avril 2010. « Spatial Setting ».
o πολιτισμός εκατομμυρίων που πεθαίνουν
30/10/2009 § Σχολιάστε

Οι κοινωνικές ανισότητες της υπέροχης ανταγωνιστικής κοινωνίας, της λαμπερής, υπέροχης αχαλίνωτης ιδιωτικής «πρωτοβουλίας». Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, 60 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο υποφέρουν από οξύ υποσιτισμό, ενώ κάθε χρόνο 5 εκατομμύρια παιδιά πεθαίνουν εξαιτίας του. Ο συναγερμός χτυπά πιο δυνατά από ποτέ, καθώς η οικονομική κρίση είχε ως αποτέλεσμα να προστεθούν φέτος περισσότερα από 100 εκατομμύρια άνθρωποι στον κατάλογο εκείνων που υποφέρουν από την πείνα και τη φτώχεια. («Ε»)
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα υλοποιούν μακροχρόνια προγράμματα, αλλά και επείγουσες παρεμβάσεις για την ανακούφιση όσων πεινούν. Τα δύο τελευταία χρόνια, πάνω από 620.000 υποσιτισμένα παιδιά έλαβαν επισιτιστική βοήθεια, με τη χρήση έτοιμων διατροφικών σκευασμάτων. Το 2008 προσέφεραν θεραπεία σε περισσότερα από 200.000 σοβαρά υποσιτισμένα παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών μέσα από 130 επισιτιστικά προγράμματα σε 31 χώρες. Επισιτιστική βοήθεια έλαβαν επίσης 564 χιλιάδες ασθενείς που πάσχουν από AIDS, αλλά και από ασθένειες «ξεχασμένες» στη Δύση, όπως η φυματίωση. Στην Αιθιοπία, που επλήγη από τη ξηρασία, βοήθησαν περισσότερα από 30 χιλιάδες παιδιά, στον Νίγηρα 48 χιλιάδες και στην Κεντροαφρικανική Δημοκρατία 1.800 παιδιά.
Η κρίση θέτει σε κίνδυνο τις δουλειές των κατοίκων της Δύσης, στον αναπτυσσόμενο όμως κόσμο θέτει σε κίνδυνο ζωές. Ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι πεινούν, εξαιτίας της εκτίναξης των τιμών σε βασικά είδη διατροφής, με την ευπαθέστερη ομάδα να αποτελείται από παιδιά, ηλικίας από έξι μηνών έως πέντε ετών.
Οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα δέχονται δωρεές μέσω του διαδικτύου, των λογαριασμών που έχουν ανοίξει στην Εθνική Τράπεζα, την Alpha Bank, την Αγροτική Τράπεζα, την Τρ. Πειραιώς, τη Eurobank και την Εμπορική Τράπεζα, μέσω πιστωτικής κάρτας ή γραπτού μηνύματος (Περισσότερες λεπτομέρειες).
.
.
φωτογραφία από zyozy.org
σύντομο ανέκδοτο:«Εκκλησία, άγρυπνος φρουρός Ακρόπολης»
25/07/2009 § Σχολιάστε

Ένα φιλμάκι του Κώστα Γαβρά (συνολικής) διάρκειας δεκατριών μόλις λεπτών – μια αστραπιαία θα έλεγα – ιστορική αναδρομή της Ακρόπολης ανά τους αιώνες. Ο αφηγητής επεξηγεί: «Οι νέες αντιλήψεις για την τέχνη που επικράτησαν κατά την παλαιοχριστιανική εποχή, οδήγησαν στην καταστροφή πολλών έργων τέχνης σε ολόκληρο τον ελληνικό κόσμο»- για μερικά δευτερόλεπτα, προβάλλεται μια σκηνή από βυζαντινούς ρασοφόρους να σφυροκοπούν κατακερματίζοντας μέρη του αετώματος του ναού… Αυτό το ελάχιστο, αλλά ιστορικά θεμελιωμένο από ιστορικούς και αρχαιολόγους – σαν πράξη γεγονός, ενόχλησε την Εκκλησία της Ελλάδος που· με τον πολιτισμό και την πραότητα που πάντα διέκρινε τις πράξεις της (εξακριβωμένο), εδώ και πολλούς αιώνες, εγκατεστημένη στο σβέρκο εκατομμυρίων ανθρώπινων συνειδήσεων πάνω στον αγέλαστο θρόνο της – που ζήτησε από το «Υπουργείο Πολιτισμού» (ζητώ συγχώρεση για τα εισαγωγικά) του κ. Σαμαρά να αφαιρέσει τα επίμαχα σημεία (των ρασοφόρων που τεμαχίζουν τον ναό). Το Υπουργείο ταπεινωμένο και υπάκουο, έπραξε το αδιανόητο – για ένα κοσμικό κράτος, μέλος της πολιτισμένης κοινωνίας των εθνών – επέβαλε λογοκρισία στη ταινία του Κώστα Γαβρά με την δικαιολογία ότι ένα ιστορικό μνημείο «πρέπει να ενώνει αντί να διχάζει». Δηλαδή ένα ιστορικό μνημείο διαγράφει την ιστορική του διαδρομή για το καλό μας, στο όνομα της ομοψυχίας του ενδόξου – κατά τα άλλα – έθνους μας. Μένουμε ήσυχοι. Η Ιστορία επιτέλους σιώπησε…
κηφήνες.
.
.
.
.
.
.