αγριμολογος

Κείμενα, ανακοινώσεις και Δελτία Τύπου που αναρτήθηκαν στο ΣτάχτεςBlog την προηγούμενη εβδομάδα:

• Χορηγίες του Μάριου Πλωρίτη
• Τζόναθαν Φράνζεν, Ελευθερία
• Γιαν Μαρτέλ, «Βεατρίκη και Βιργίλιος»
• Μέγαρο Μουσικής: Μαρία Φαραντούρη – Αλκίνοος Ιωαννίδης: αφιέρωμα στον Γκάτσο
• Συγγραφέας και εκδότρια χαρίζουν το βιβλίο τους.
• Οι Στάχτες Νο 29 – Απριλίου, στο διαδίκτυο.
• Ομάδα Blitz – Γαλαξίας, Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης
• Rafael Sanchez Ferlosio: «Οι Πυροσβέστες της Μαδρίτης«
• Αγκασίνσκι Συλβιάν, Η Μεταφυσική των Φύλων.
• Art Brussels, 2011
• Ελπίδα Βόγλη, «Το γνήσιον Μεταξά»
• Πελαγία Μπότση: «Ό,τι κι αν κάνεις, μια μέρα θα πεθάνεις»
• Έφη Γαζή, Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια – Ιστορία ενός συνθήματος, 1880-1930.
• H ΝΙΚΟΛέΤΤΑ ΑΝΑΣΤΑΣίΟΥ παρουσιάζει τον ΚΛΩΒό του ίΠΤΑΜΑΙ
• Γιάννης Ευσταθιάδης, Καθρέφτης
• Σόφι Όξανεν, Κάθαρση
• Ιδεολογίες… του Μάριου Πλωρίτη
• Μαρία Κέντρου-Αγαθοπούλου, Η Ευρυδίκη με το τσιγάρο στο μπαλκόνι.
• Καρίνα Λάμψα και Ιακώβ Σιμπή. Η ζωή από την Αρχή.
• Μάνος Χατζιδάκις, Το βαλς των χαμένων ονείρων
• Θεόφιλος Κορυδαλεύς (1563/64 – 1646)

… όλα στο ΣτάχτεςBlog, το ιστολόγιο του e-περιοδικού Στάχτες.

Στο κείμενο του μνημονίου, ( που επίμονα παραμένει αμετάφραστο, οι εφημερίδες τρώνε και από το ψωμάκι των βιβλιοπωλών, αλλά μεταφραστές για το μνημόνιο δεν διαθέτουν…), περιλαμβάνεται και η άποψη ότι τα σχολεία πρέπει να λειτουργούν οπωσδήποτε γιατί αποτελούν εύφλεκτο υλικό εξεγέρσεων… Προχτές ποινικοποίησαν την σφεντόνα, ένα βιντεάκι από την Αργεντινή θα σας εξηγήσει γιατί… Τέλος πάντων. Με το δεδομένο τί θα μπορούσε να γίνει απόψε στην Αθήνα, αν ο Κορκονέας δεν ετύγχανε της εσχάτης των ποινών, ας μας πείσει κάποιος ότι δεν έπεσε τηλεφώνημα στον εισαγγελέα για να ανατρέψει την κοπιώδη σκηνοθεσία του δικηγόρου του… Ο οποίος δικηγόρος στη διάρκεια της δίκης, δεν έπαψε να προκαλεί τη μνήμη ενός νεκρού παιδιού παραπέμποντας στην μνησικακία της χαμηλής κοινωνικής καταγωγής του, μετά των σεξουαλικών συμπεριφορών που της επιφύλασσαν στη νεότητά του. Έτσι το πράγμα περνάει στο αργόσυρτο της ελληνικής δικαιοσύνης… Φαντάζομαι τους συναδέλφους του Κορκονέα, να τον χτυπούν στην πλάτη λέγοντάς του ότι θα τα βρούμε στο Εφετείο, και πως εντέλει ο χρόνος της αναμονής της εξάντλησης των ένδικων μέσων θα ισοσκελιστεί στο τέλος με τον χρόνο της κάθειρξης, και εν τέλει παρά την ονομαστική αξία της ποινής θα είναι έξω στον ίδιο χρόνο που θα ήταν και αν η ποινή ήταν μικρότερη… Αν παρατηρήσει κανείς τα βιντεάκια της κρίσης της Αργεντινής, θα δει ότι το έλλειμμα δικαιοσύνης είναι που κατεβάζει στο δρόμο… Αλλά όχι για το χατίρι ενός Κορκονέα να μπούμε σε τέτοιες περιπέτειες αφού εντέλει είναι κι αυτός αναλώσιμος, ως φορέας του θεσμού που εκπροσωπεί, όσο και το θύμα του, γιατί ως άνθρωπο θα τον μάθουμε αργότερα όταν σταματήσει η παραμορφωτική ενέργεια της δικηγορικής σκηνοθεσίας πάνω του… Κι αυτή η αίσθηση του αναλώσιμου του αστυνομικού όσο και του θύματός του για συμφέροντα οικονομικά που αγγίζουν συμπεριφορές της μαφίας, είναι μια στιγμή στην οποίαν κανείς δε θέλει να σταθούν πολύ οι αστυνομικοί και να στοχαστούν…

[Γιώργος Μίχος]
.
.

ΥΓ: ίσως η ανάρτηση αυτή να οφείλεται στο ότι στέκει στον αντίποδα ενός τεχνηέντως εκκωφαντικού θορύβου, στο μετατραπέν από τα μήντια reality των Χιλιανών μεταλλωρύχων για το οποίο δεν πρόλαβα να αρθρώσω λέξη, άλλωστε πως να συμμαζέψει κανείς τόση οργή. Λέω «εκκωφαντικού θορύβου», διότι το παραπάνω κείμενο του Γιώργου αναφέρεται σε περιστατικό «εκκωφαντικής σιωπής» από τα μήντια. Βεβαίως, δεν αποκλείω την περίπτωση η ανάρτηση αυτού του κειμένου να οφείλετε αποκλειστικά και μόνο διότι έτσι γουστάρω…
.
.
.
photo© Adeline Keil, (partial view) Ramiro Guerreiro, “Mise en Espace” 2010. Service Commandé-Musèe de la danse/Le Garage, avril 2010. « Spatial Setting ».