αγριμολογος

*

Λεωφόρος –my ass– Ηρακλείου, 5.11.2012, λίγο πριν το μετρό Περισσού, λοξώς απέναντι από το «Σπίτι του Λαού» του ΚΚΕ -γνήσιο τέκνο κι αυτό, του νεοελληνισμού, δηλαδή όπως όλοι εμείς. Δεν κάνουμε ότι δεν βλέπουμε…

…διότι· Δεν Βλέπουμε.

.

Ο άνθρωπος δεν έχει μονάχα μια ορμή που τον σπρώχνει αναγκαστικά να σκέφτεται, να αισθάνεται, να φαντάζεται· έχει και μια ορμή που τον σπρώχνει ν α  μ ι λ ε ί, να εξωτερικεύει τις σκέψεις του, να ανακοινώνει. Θ ε ϊ κ ή είναι αυτή η ορμή, θ ε ϊ κ ή  η  δ ύ ν α μ η του λόγου. Ο λόγος είναι η σκέψη που έγινε εικόνα, που αποκαλύπτει, φ ω τ  ί ζ ε ι με τις λαμπερές αστραπές της. Ο λ ό γ ο ς είναι  το φ ω ς  του κόσμου. Ο λόγος οδηγεί στην κάθε αλήθεια, εξηγεί όλα τα μυστήρια, κάνει ορατό το αόρατο, κάνει τωρινό το περασμένο και το μακρινό, κάνει πεπερασμένο το άπειρο, διαιωνίζει το πρόσκαιρο. Οι άνθρωποι περνούν, ο λόγος μένει· ο λόγος είναι ζωή και αλήθεια. Παντοδυναμία δόθηκε στο λόγο: κάνει τους τυφλούς να βλέπουν, να βαδίζουν οι ανάπηροι, γιατρεύει τους αρρώστους, ζωντανεύει τους νεκρούς –πραγματοποιεί θαύματα, τα μόνα ορθολογικά θαύματα. Ο λόγος είναι το ευαγγέλιο, ο παράκλητος, ο παρηγορητής για την ανθρωπότητα… […] Εκεί όπου βρισκόμαστε στο σκοτάδι και την αμφιβολία το μόνο πράγμα που έχουμε να κάνουμε είναι να μιλήσουμε γι’ αυτά –συχνά ακόμα και την ίδια τη στιγμή που ανοίγουμε το στόμα για να ρωτήσουμε το φίλο, οι αμφιβολίες και τα σκοτάδια εξαφανίζονται. Ο λόγος ε λ ε υ θ ε ρ ώ ν ε ι. [ Λουδοβίκος Φουερμπαχ, «Η ουσία του Χριστιανισμού» –απόσπασμα]

.