αγριμολογος

Οι σχέσεις μεταξύ κράτους και πολίτη συνεχίζουν να χαρακτηρίζονται από αμοιβαία καχυποψία και περιφρόνηση, μάλλον δικαιολογημένα, διότι το πελατειακό σύστημα που έθρεψε τις πελατειακές σχέσεις, οι οποίες –δεν πρέπει να το ξεχνάμε- προϋπήρξαν, της ίδρυσης του κράτους. Δύο αιώνες τώρα, αυτές οι σχέσεις παραμένουν ίδιες και απαράλλακτες παρά την εισβολή ορισμένων αναπόφευκτων, λόγω κοινωνικής εξέλιξης, ιδιαιτεροτήτων. Ο χαρακτήρας του κράτους παραμένει αυτός ενός μηχανισμού εκμετάλλευσης, παρά τις κατά καιρούς εξαγγελίες για το αντίθετο…

Φτάσαμε «αισίως» ως εδώ. Στη κορύφωση ενός απύθμενου ναδίρ. Η αυταπάτη ότι τα έδρανα της βουλής έχουν καταληφθεί από το λαό, μέσω των αντιπροσώπων του, συνεχίζει να χαίρει την κάποιας –της όποιας- εκτίμησης, που όμως τον τελευταίο καιρό, και με αφορμή την οικονομική κρίση, με την… παραδοσιακή και συνεχιζόμενη, μη-απονομή κοινωνικής, εκτελεστικής, νομοθετικής, οικονομικής, ηθικής δικαιοσύνης και ατιμωρησίας (παγκόσμια πρωτιά), με τα γνωστά επακόλουθα και τις επιπτώσεις τις οποίες καθημερινά ζούμε, όλα τα τεχνάσματα του είδους, φτάνουν, θέλω να πιστεύω και να ελπίζω, στο τέλος τους.

Ο ώμος εκβιασμός μέσω των δηλώσεων, περί  του «κινδύνου» απομάκρυνσης της χώρας από το ευρώ της κ. Δαμανάκη, που δεν έχει βάλει γλώσσα μέσα –δυστυχώς για μας- από την εποχή του Πολυτεχνείου, ήρθαν να στηρίξουν τις επικείμενες κοινωνικά απάνθρωπες κυβερνητικές εξαγγελίες νέων σκληρών μέτρων. Κατά περίεργη σύμπτωση ο πρωθυπουργός «βρέθηκε» να λέει, μπρος σε τηλεοπτικά συνεργεία, στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ότι αν δεν μειωθούν το έλλειμμα και το χρέος «θα βρεθούμε στο περιθώριο της Ευρώπης…», κατά ακόμη περίεργη σύμπτωση μία μέρα πριν των «δηλώσεων» Δαμανάκη, ο πρόεδρος του ΣΕΒ ζητά τη διενέργεια δημοψηφίσματος με δίλημμα «κάνουμε θυσίες και μένουμε στην ευρωζώνη ή επιστρέφουμε στη δραχμή».

Ρεαλισμός. Ωμότητα της Πολιτικής (;) Πρόκειται ίσως για έναν ακόμα αποχαιρετισμό των λειψάνων που όλο χαιρετούν και όλο εδώ –με διάφορες μορφές- παραμένουν «μετά της λαϊκής (μας) εγκρίσεως»;…

ή μία ακόμη ταξική μισανθρωπία;