αγριμολογος

Με ειδήσεις τύπου «κουρασμένος πρωθυπουργός», κουράστηκε το ακροατήριο να ακούει κουρασμένους εκφωνητές να αναγγέλλουν κουρασμένους διαδόχους ενός κυβερνώντος κόμματος, μίας διψασμένης, για εξουσία αντιπολίτευσης που δεν κουράστηκε να ζητά εκλογές, ενώ εμείς αντιθέτως κουραστήκαμε να την ακούμε να το επαναλαμβάνει προσθέτοντας συνεχώς βούτυρο στην «πράσινη ανάπτυξη», γιατί ως γνωστόν το πολύ βούτυρο συμβάλει στην άνοδο της χοληστερίνης. Όλα αυτά και άλλα ακόμη σύντομα ανέκδοτα όπως του εκπροσώπου κ. Αντώναρου ότι «Ο πρωθυπουργός είναι σε συνεχή δράση. Είναι, φυσικά, παρών με όλες του τις δυνάμεις, με όλο του το σφρίγος». Ειδικά αυτό το τελευταίο («το σφρίγος») με ξύπνησε και με ζωντάνεψε τώρα στην αρχή της άνοιξης, επείγει να φουσκώσω τα λάστιχα του ξεχασμένου ποδηλάτου, να φροντίσω να βγει από την απομόνωση της αποθήκης. Είχαμε την παρέλαση, λιγότερη αστραφτερή σε σχέση με τις άλλες χρονιές, λίγο θαμπή, περισσότερο κάλπικη, ίσως φταίνε οι ήρωες που μας άφησαν χρόνους και δεν λένε να επανέλθουν. Παρέλαση κάνουν κι άλλοι, είναι κι αυτοί σας διαβεβαιώ Έλληνες, μόνο που πρόκειται για την παρέλαση καρκινοπαθών Ελλήνων, αυτών που δεν μπορούν να πληρώσουν λέει (τσ.τσ.) τις υπηρεσίες ενός ιδιωτικού νοσοκομείου, αναγκασμένοι να παρελαύνουν στην ουρά τρεις περίπου μήνες για να υποβληθούν σε ακτινογραφία, χημειοθεραπεία ή χειρουργική επέμβαση. Η συνεχής αυτή παρέλαση των καρκινοπαθών είναι μια γυμναστική άσκηση, δημιουργεί καρκινοπαθείς «με σφρίγος», πρόκειται για ένα αναγκαίο μέτρο που πήρε το κράτος προκειμένου να ενταχθούν και οι καρκινοπαθείς στην υπόλοιπη κοινωνία που ως γνωστόν είναι άκρως σφριγηλή, στο νου και στο σώμα. Δεν είναι τυχαίο ότι στο Ογκολογικό Νοσοκομείο «Αγιος Σάββας» βρίσκονται σε λίστα αναμονής περίπου 400 καρκινοπαθείς, ενώ για τη Μονάδα Ημερήσιας Νοσηλείας του χειρουργικού τομέα περιμένουν περισσότεροι από 600. Όχι, τυχαίο δεν είναι, πρόκειται για ασκήσεις συντήρησης του σφρίγους. Τώρα γιατί να έχω την εντύπωση ότι οι νίκες Παναθηναϊκού – Ολυμπιακού στη Euroleague του μπάσκετ ήταν το μοναδικό χτεσινό ποιητικό γεγονός, θα σας γελάσω.

.

.

pho

photo©contra.gr

Ο Σον Χόντσον (αριστερά) δέχεται ένα φιλί από τον αδελφό του. Μία από τις μεγαλύτερες δικαστικές πλάνες στα βρετανικά χρονικά (Reuters / Andrew Winning)

η επιστήμη έκανε το θαύμα της, καθώς μέσω εξέτασης DNA επιβεβαιώθηκε ότι δεν ήταν ο δολοφόνος. Το 1982 ο Βρετανός Σον Χόντσον είχε κριθεί ένοχος για τον φόνο της 22χρονης σερβιτόρας Τερέζα Ντε Σιμόν. Στο δικαστήριο είχε αρνηθεί την κατηγορία και έκτοτε επέμενε στην αθωότητά του. Η ιστορία έχει και το ενδιαφέρον της. Ομολόγησε επειδή ήταν «παθολογικός ψεύτης», αποκαλύφθηκε επίσης ότι ο Σον Χόντσον θα μπορούσε να είχε αφεθεί ελεύθερος πριν από 11 χρόνια αν δεν είχε κάνει λάθος η βρετανική Εγκληματολογική Υπηρεσία (FSS). Η ομάδα υπεράσπισής του είχε ζητήσει το 1998 από την Εγκληματολογική Υπηρεσία άδεια για την επανεξέταση 20 στοιχείων τα οποία είχαν βρεθεί στο αυτοκίνητο της Ντε Σιμόν, χρησιμοποιώντας αναλύσεις DNA, η γραφειοκρατία το επέτρεψε έντεκα χρόνια μετά…
Είκοσι επτά χρόνια χαμένα στη ζωή ενός ανθρώπου, σκεφθείτε το, κλεισμένος σε ένα κελί μια ολόκληρη ζωή. Χαμένος. Άλλο ένα μάθημα για τους θιασώτες της θανατική ποινής γιατί σε μια άλλη εποχή, ή ακόμη σε μια άλλη χώρα που ακόμη δεν έχει καταργηθεί το βάρβαρο αυτό μέσο κρατικής τιμωρίας, ο άνθρωπος θα ήταν τώρα νεκρός. Η είδηση αυτή γεμίζει θλίψη για την απώλεια τόσων χρόνων, την αδικία, ταυτόχρονα είναι και μια είδηση αισιόδοξη, ο συνδυασμός πολιτισμού και επιστήμης.
.
.
«Το Βήμα 19.03.09»

ίσως, κάποιος, κάποτε, να είχε κηρύξει μέσα στα λίγα σου τετραγωνικά, προσωρινή εξέγερση. οι ασεβείς εξεγέρσεις γενικώς, διαρκούν λίγο, ο χώρος που καταλαμβάνουν• περιορισμένος. σε αυτό το μεταλλικό κουφάρι υπάρχουν διάσπαρτα αποτυπώματα, τρίχες, σπέρμα, ματαιοδοξία, άναρχο κάλος, η απόδειξη μιας ανοχύρωτης, ετοιμοπαράδοτης εποχής, η πρωτόγνωρη χαρά του ενστίκτου, της προόδου, της επιθυμίας. πλήθος μεγάλο, ορδές καταναλωτών. σαγήνη.

.

.

photo©pastglory.nl

.

.

προσπαθώ να καταλάβω αυτές τις συχνές –τραγελαφικές- εμφανίσεις κάποιων τηλεοαστέρων –μερικοί τους αποκαλούν«μαϊντανούς» κ.α. – δε λέω, οι εμφανίσεις αυτές ευφραίνουν καρδιές και γελά μερικώς το χειλάκι μας σ’ αυτούς τους καιρούς βομβαρδιζόμενους με την οικονομική κρίση. Αυτές οι περσόνες τύπου Άδωνις-Σπύρος, Ψωμιάδης, η κυρία Λουκά, κάποιος ονόματι «η εθνική μας σταρ», η πανταχού παρούσα αοιδός Θώδη που ετυμολόγησε με σοβαρότητα «Θεού ωδή» το όνομά της μπροστά σε χιλιάδες έκπληκτα μάτια τηλεθεατών, και άλλοι ακόμα που μου διαφεύγουν. Θα ήθελα να ξέρω αν αυτά που λένε τα πιστεύουν γιατί το αστείο παρατράβηξε, κι όταν λέω παρατράβηξε εννοώ την άνεση, την ευκολία με την οποία φιλοξενούνται σε τηλεοπτικές εκπομπές προσφέροντάς τους αναρίθμητα πεντάλεπτα/δεκάλεπτα δημοσιότητας εν μέσω χάχανων και … σοβαρών δηλώσεων. Τα «σοβαρά» αυτά δε ενσταντανέ, κατόπιν αναμεταδίδονται από τηλεο-σατιρικές εκπομπές (δεν είναι πια λίγες) που σαν αποκλειστικό περιεχόμενο έχουν τους ίδιους αυτούς τηλεαστέρες, σε αυτούς ουσιαστικά οφείλουν το σχετικά παχυλό μεροκάματό τους, με αυτούς συντηρούν τους τεχνικούς, τα τηλεοπτικά τους συνεργεία και πολλούς ακόμη που εργάζονται  εκεί. Συμπερασματικά θέλω να υπογραμμίσω ότι εφόσον τόσοι άνθρωποι βγάζουν το ψωμί τους με αυτούς τους μαϊντανούς, τότε αυτοί οι μαϊντανοί προσφέρουν κοινωνικό έργο, δημιουργούν θέσεις εργασίας, συμβάλουν στη μείωση της ανεργίας. Μια χαρά.

.

.