αγριμολογος

Τρομάζει κανείς στην ιδέα (αν αληθεύει) ότι για έναν διαπληκτισμό μεταξύ ομάδας νεαρών ένας φρουρός έβγαλε όπλο και πυροβόλησε, έτσι απλά, τον 16χρονο νεαρό… Θέλω ειλικρινά να πιστεύω ότι δεν έγιναν έτσι ακριβώς τα πράγματα.

τα γεγονότα
τα επεισόδια
η θέση ΥΠΕΣ

.

.

Ακούγεται στις τηλε-οθόνες, γράφεται στον τύπο συχνά-πυκνά για τη «ζημιά που προκάλεσε ο Εφραίμ» ή «το Άγιο Όρος ήταν ένας μύθος για τους ανα την οικουμένη ορθόδοξους χριστιανούς», ή ακόμη «δεν είναι όλοι οι μοναχοί έτσι» και άλλα πολλά που δεν μπορούν να θεωρηθούν μόνο σοβαρά –που είναι- αλλά και λίγο ανιστόρητα. Μερικοί «ξεχνούν» ότι το Άγιο Όρος δεν ήταν ποτέ μόνο «παράδεισος κατάνυξης», αφιλοκέρδειας, ασκητικής ζωής και άλλα αστεία όπως ότι εκεί «βρίσκονται πιο κοντά στον Θεό». Στο μόνο από τα παραπάνω που μπορώ να συμφωνήσω είναι ότι «το Άγιο Όρος είναι ένας μύθος» – θα πρόσθετα και, ένα κομμάτι της Ιστορίας του Χριστιανισμού, με ότι καλό ή κακό αυτό συνεπάγεται. Τίποτα περισσότερο. Ακούμε επίσης πολιτευτές που επιμόνως «διευκρινίζουν» (η ψήφος βλέπετε), ότι στο Άγιο Όρος διαφυλάχτηκε ο Ελληνισμός, η Ορθοδοξία. κ.α. κουραστικά….Αυτό που έχω να πω είναι, ότι δεν ξέρω αν αυτά διαφυλάχτηκαν, ξέρω όμως ότι όλοι και όλα προσέφεραν τον όβολό τους σε αυτή τη Χώρα, σε τι ποσοστό και σε τι ιστορική σημασία, είναι συζητήσιμο και όχι της παρούσης. Υπάρχει κάποια προσφορά της εκκλησίας/θρησκείας στο τόπο, δεν το αμφισβητώ. Όμως το τίμημα που πλήρωσε και πληρώνει ο τόπος και οι μπολιασμένες θρησκευτικά συνειδήσεις των κατοίκων του σε αυτή την προσφορά, έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι είναι δυσανάλογα βαρύ. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για να το καταλάβει κανείς. Μια ματιά στη Χώρα και τη συμπεριφορά των κατοίκων της, αρκεί.

keeping up appearance

Διαβάζοντας μερικώς και αποσπασματικά κάποιες καταθέσεις στην Εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο (ναι είναι σκάνδαλο) Βατοπεδίου, ψάχνω απεγνωσμένα να βρω κάπου μια κρυμμένη έστω – λέξη ή φράση που να φανερώνει ένα είδος απολογητικής αξιοπρέπειας. Να πει κάποιος υπουργός, ότι «αφού υπέγραψα, αναλαμβάνω την ευθύνη». Τίποτα. Ξερό τοπίο γεμάτο σοβαροφάνεια, καλοραμμένα κοστούμια, όμορφες λαμπερές γραβάτες και αιώνια –δήθεν- ανέμελα χαμόγελα, κανένα ίχνος γνήσιας αξιοπρεπής στάσης. Αυτοί λοιπόν είναι οι εκλεγμένοι μας άρχοντες που καθορίζουν τις τύχες εκατομμυρίων. Προσκομίζονται κι έρχονται στο φως έγγραφα με συγκεκριμένες ημερομηνίες, πρωτοκολλημένα, με τις υπογραφές τους, καθ΄ολα νόμιμα, μιλούν καθαρά και αποκαλύπτουν με τη δική τους αδιάψευστη γλώσσα μιας «μερικής» – όπως εμφανίζεται σε μας- αλήθειας. Η Ενοχή δηλώνει βροντερό παρών, το γνωρίζουμε, το νιώθουμε όλοι, εκτός από τους υπογράφοντες υπεύθυνους Υπουργούς. Ένα βουλευτικό άσυλο που σκεπάζει τα πάντα, όλα. Εκτός από την πραγματική εικόνα μιας ταπεινωμένης και κουρελιασμένης, αξιοπρέπειας. Δεν θα γράψω για τους ρασοφόρους γιατί η στάση, το ήθος και η συμπεριφορά τους είναι ιστορικά καταγεγραμμένη, πάντα η ίδια, μια παράδοση που συντηρούν με ευλάβεια και συνέπεια, δεν εκπλήσσομαι.

είδατε πως χειροκροτείται ο αφρός; πλήθος μέγα, καρδιές σπασμένες παντού, οι ανάσες κομμένες.

το βάθος είναι άγνωστο.

απλό δεν είναι;

.

.