David Hume, «Περί των θαυμάτων»
27/04/2021 § Σχολιάστε
(1711- 1776)
[…] Αυτό μας οδηγεί σε ένα γενικό και αξιοσημείωτο αξίωμα: «Καμία μαρτυρία δεν είναι αρκετή για να καταστήσει αδιαμφισβήτητο ένα θαύμα, εκτός εάν η μαρτυρία είναι του είδους εκείνου που η αναλήθειά της συνιστά μεγαλύτερο θαύμα από το θαύμα που επιχειρεί να βεβαιώσει. Και ακόμη και σε αυτήν την περίπτωση έχουμε μια αμοιβαία ανασκευή των επιχειρημάτων, και αυτό που υπερισχύει μας δίνει μόνο μια βεβαιότητα ανάλογη με την ισχύ που απομένει αφού αφαιρέσουμε την ισχύ του άλλου». Όταν κάποιος μου πει ότι είδε έναν νεκρό να επανέρχεται στη ζωή, σκέφτομαι αμέσως ότι είναι πιθανό αυτό το πρόσωπο να με εξαπατά ή να έχει εξαπατηθεί παρά να αληθεύει αυτό που ισχυρίζεται. Σταθμίζω το ένα θαύμα έναντι του άλλου, και σύμφωνα με την υπεροχή την οποία διαπιστώνω, αποφαίνομαι και απορρίπτω πάντα το μεγαλύτερο θαύμα. Αν η αναλήθεια της μαρτυρίας του συνιστά μεγαλύτερο θαύμα από το γεγονός που αφηγείται, τότε μόνον μπορεί να ισχυριστεί ότι εξουσιάζει την πίστη μου ή την κρίση μου.
[…]
Συνεπώς, μπορούμε εν γένει να συμπεράνουμε ότι η χριστιανική θρησκεία όχι μόνο συνοδεύτηκε εξαρχής από θαύματα, αλλά ότι ακόμη και σήμερα δεν μπορεί να γίνει πιστευτή από κανέναν λογικό άνθρωπο χωρίς θαύματα. Ο ορθός λόγος δεν αρκεί για να μας πείσει για την αλήθεια της· όποιος κινείται από την πίστη για να την αποδεχθεί, συνειδητοποιεί ότι τελείται εντός του ένα συνεχές θαύμα που υπονομεύει όλες τις αρχές της νοημοσύνης του και του δίνει τη δύναμη να πιστεύει πράγματα που αντικρούονται από τη συνήθεια και την εμπειρία.
(Από τη Βίβλο του άθεου, ανθολόγηση Κρίστοφερ Χίτσενς, μτφρ. Άρης Μπερλής, Polaris, Αθήνα 2012, σ.64 και 74)
Από τo εξαίρετο, τελευταίο τεύχος 74, Ιούνιος 2016, της Athens Review of Books, σ. 12
[δεν υπακούει·
10/04/2021 § Σχολιάστε
✼
Υπάρχουν άνθρωποι που ξέρουν κάθε λεπτομέρεια για το οποιοδήποτε απεχθές έγκλημα που δημοσιεύεται ή ανακοινώνεται από τα ΜΜΕ. Δεν μπορώ να το κατανοήσω. Για τις περισσότερες στυγνές δολοφονίες κ.α. απάνθρωπα θανατικά, τα πληροφορούμαι διαβάζοντας μόνο τους τίτλους, τις λεπτομέρειες αυτών των πράξεων δεν έχω τη δυνατότητα να τις διαβάσω, ο οργανισμός μου δεν υπακούει, αρνείται.
✼
[η συνήθεια της ασχήμιας·
29/03/2021 § Σχολιάστε
photo ©Ρίζος Ψύλλος, στο protagon.gr
Δεν πειράζει, ξαναμουτζουρώστε τον φρεσκοβαμμένο τοίχο του μεροκαματιάρη, που με τόσο κόπο και χρήμα ―που δεν του περισσεύει― βάφει και ξαναβάφει. Σημασία έχουν τα «ευρηματικά» συνθήματά σας, ώστε να εμπεδώσει «ο λαός» τη φιλεύσπλαχνη και δίκαιη κοινωνία που με τόσο αγώνα ευαγγελίζεστε. Συνηθίσαμε στην ασχήμια, την αντιμετωπίζουμε ως κάτι φυσιολογικό. Μυθριδατισμός στα ενδοξότερά του, μεταβάλλει επικίνδυνα την ηθική μας, διότι η αισθητική είναι πάντα ηθική.[για ένα φτωχικό σπιτάκι κάπου στον Περισσό, και πολλά άλλα ακόμη…]
✻
[πρωινάδικα σόσιαλ μήδεια σαγανάκι ·
07/02/2021 § Σχολιάστε
Υπάρχουν, δε λέω, και σοβαρές φωνές που ξεχωρίζουν―πάντα ξεχώριζαν αυτές ακόμη και μέσα στα σκατά. Τα θέματα όμως, αυτό τον καιρό, στρέφονται γύρω από τα celebrities της κακιάς ώρας, με ό,τι δηλαδή ασχολούνται και οι, γνωστές για την αρίστη ποιότητά τους, πρωινάδικες εκπομπές. Οι… σοβαρές αυτές «συζητήσεις» των εν λόγω εκπομπών με υψηλότατη τηλεθέαση, μεταφέρθηκαν και στα σόσιαλ μήδεια σαγανάκι. Οι περισσότερες δε συζητήσεις και οι αποκάτω… έγκυροι «σχολιασμοί» περιφέρονται γύρω από τις αμαρτίες, τους καημούς και την άτιμη κενωνία, αλλά τις αγνές προθέσεις ορισμένων «Μεγάλων κυριών και κυρίων» του θεάτρου και της μουσικής που παρέμειναν Άσπιλοι και Αντιστέκονται σε όλα αυτά, και που γι’ αυτούς, οι σχολιάζοντες δηλώνουν τα θετικά αισθηματά τους με ένα προσφυές respect κ.ο.κ. Δεν θλίβομαι διότι όλα αυτά είναι πολύ φυσιολογικά σε μια φυσιολογική κοινωνία με φυσιολογικούς ανθρώπους που ακολουθούν το μπούγιο, την αγέλη, το τσούρμο. Ευτυχώς υπάρχουν και αυτοί που δεν τους αφορούν οι celebrities της κακιάς ώρας. Ελάχιστοι είναι εκείνοι που μιλούν για τον ανώνυμο, άσημο, φτωχό κοινό άνθρωπο· που δεν διαθέτει τα μέσα να προσλάβει δικηγόρο για να υπερασπιστεί τον εαυτό του· για αυτούς τους μη-celebrities της κακιάς ώρας,
δεν θα μάθουμε ποτέ.
⚙︎
αγριμολογος 