[τρία ύψιλον διατηρούν διαχρονικά την «αξία» τους·
03/01/2021 § 1 σχόλιο
❉
Βάζοντας την υπογραφή σου κάτω από
ένα αντικείμενο ή κείμενο, το υιοθετείς,
γίνεται δικό σου. Εσύ το εποίησες.
Εσύ ο δημιουργός του.
― Υποβολιμιαίος. Ο δι’ υποβολής υποκατασταθείς αντί άλλου, μη γνήσιος, πλαστός, νόθος. Ο κατ’ εισήγηση ή υπόδειξη άλλου γινόμενος, ο μη απορρέων εξ ενδομύχος πεποιθήσεως.
― Υποβόσκω. Αυξάνω ή δυναμώνω υπό τι αφανώς, εξακολουθώ την ύπουλο ή σκοτία ενέργειά μου, κυρίως επί αφανούς πυρός· και μεταφορικώς, επί κακού, νόσου ή σκοτίου συναισθήματος.
― Υποδαυλίζω. Εισάγω δαυλούς στην εστία ή ανακινώ τους υπάρχοντες προς ενίσχυση του πυρός. Μεταφορικώς, υποκινώ, υποθάλπω εχθρότητα, μίσος, διαμάχη, κλπ.
❈
Πέραν των προαναφερόμενων, να προσθέσω· διότι προσφάτως το έμαθα -δεν το εγνώριζα- ότι ο (φιλοσοφικός) όρος Υπερβατικός, δημιουργήθηκε από τον Immanuel Kant (tranzentenal), για να σημάνει την αρχή, η οποία παριστά τον εκ των προτέρων γενικό όρο «υφ’ ον και μόνον τα πράγματα είναι δυνατόν να αποβούν αντικείμενα της ημετέρας γνώσεως εν γένει. Ούτω, αι καθαραί διαισθήσεις (χώρος και χρόνος), αι κατηγορίαι, αι αρχαί της νοήσεως, είναι ιδέαι υπερβατικαί παρέχουσιν a priori τας μορφάς εντός των οποίων διατάσσονται τα εμπειρικά δεδομένα της γνώσεως, άνευ δε των μορφων αυτών αυτών τα εν λόγω δεδομένα δεν θα ήτο δυνατόν να νοηθούν». Κατά τον Καντ είναι λοιπόν υπερβατικός (σε αντίθεση με τον εμπειρικό), πας όρος που κατατίθεται εκ των προτέρων, και δεν έχει αποδειχθεί μέσω της Εμπειρίας.
Λοιπόν, διαβάζετε Καντ.
❉
[καθαρόν, άνευ στέβιας ντι-εν-έη ·
05/12/2020 § Σχολιάστε
άποψη της σημερινής απόλαυσης του αγριμολόγου
▲
Πρωινό περπάτημα ολικού (άνευ στέβιας) ξεσκουριάσματος στο Πόρτο Ράφτη στις 7:30 πριν το εμβόλιο με το τσιπάκι κι εναποθέτοντας όλες τις ελπίδες μου στα €600 τόσα δισ. του σεπτού κυρίου Σώρρα· διότι εάν παραδοθούμε στο εμβόλιο των Σοφών της Σιών χαθήκαμε ως φυλή και ως Ντι-Εν-Έη και το εν λόγω τσιπάκι θα αφαιρέσει την τσίπα μας και θα μετατραπούμε σε άβουλα ρομπότ. Ουδέποτε πρόκειται να προτάξω το μπράτσο μου εγώ στη σύριγγα του Αντίχριστου. Κλείνω τ’ αυτιά μου στις σειρήνες της παγκοσμιοποίησης και θα συνεχίσω τον καθημερινό περπάτημα για το ολικό (άνευ στέβιας) ξεσκούριασμα του αμόλυντου ελληνικού μου οργανισμού. Το «αντισταθείτε» πρέπει να αντηχήσει σε όλοι την οικουμένη.
Ευλόγηcον.
▲
[κι αφήνεις πίσω σου φιγούρες·
03/12/2020 § Σχολιάστε
✣
Λεωφορείο. Διαβάζεις. Μποτιλιάρισμα. Δεν σηκώνεις κεφάλι. Κρατάς το βιβλίο παρά τα φρεναρίσματα και τα σκουντήγματα. Δεν απαρνείσαι ούτε σημειώσεις. Διαβάζεις και αγάλλεσαι. Τα ακίνητα του αστικού τοπίου κινούνται μέσα από το πλάγιο βλέμμα σου. Εσύ το τυπωμένο χαρτί. Γύρω μαθητές, ζευγάρια, μπουφάν, κινούμενα χέρια σε κινούμενες χειρολαβές, μουτζουρωμένα σακίδια, αθλητικά παπούτσια, πλαστικές σακούλες, ξεχειλωμένα πουλόβερ, δροσερά νιάτα, ξινισμένα πρόσωπα, προβλέψεις ποδοσφαιρικές, κουβέντες πολιτικές. Διαβάζεις κι ένα κασκόλ σου σκεπάζει το μισό πρόσωπο. Όλα του λεωφορείου υπογραμμίζουν ζωή. Κι εσύ διαβάζεις. Ήρθε η δική σου στάση.
Κι αφήνεις πίσω σου φιγούρες.
✣
«Φοβάμαι τους ανθρώπους που εφτά χρόνια έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι…»
19/11/2020 § Σχολιάστε
Και μια ωραία πρωΐα –μεσούντος κάποιου Ιουλίου– βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό»
Φοβάμαι
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωΐα –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
«Δώστε τη χούντα στο λαό».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου έκλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα ‘σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και «απόψεις».
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο.
*
Μανόλης Αναγνωστάκης
ξανά εδώ στις 19.11.2017 ―επειδή παραμένει Επίκαιρο.
αγριμολογος 