[Ευπρεπής δημοσιογραφική αποσιώπηση·
16/07/2017 § Σχολιάστε
Όπου ένα άρθρο του Μιχάλη Μητσού στα Νέα, αποσιωπά λίαν… ευπρεπώς!
Yellow Journalism
Γράφει μεταξύ άλλων ο κ. Μητσός: «Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι όλο και πιο δύσκολη. Πρώτα απ’ όλα, για λόγους οικονομικούς – κάτι ξέρουμε σ’ αυτό το μαγαζί.[…]Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι κάθε πολίτης πρέπει να προστατεύεται νομικά από μια κακόβουλη επίθεση που προσβάλλει την προσωπικότητά του. Καμιά τέτοια πρόθεση δεν είχε όμως ο Ανδρέας Πετρουλάκης όταν έγραψε ότι ο Πάνος Καμμένος είναι βγαλμένος από την ίδια μήτρα της έξαλλης εθνολαϊκιστικής Ακροδεξιάς με το κόμμα του Καρατζαφέρη. Ούτε ο Ανδρέας Παππάς όταν χαρακτήρισε τον Νίκο Κοτζιά γκαουλάιτερ του σταλινισμού. Αυτό δεν εμπόδισε τους δύο υπουργούς να καταθέσουν αγωγές, ζητώντας αστρονομικά ποσά. Ο Πετρουλάκης αθωώθηκε, αφού όμως χρειάστηκε να περάσουν κοντά δυόμισι χρόνια. Ο Παππάς καταδικάστηκε, μαζί με τους διευθυντές του περιοδικού στο οποίο διατύπωσε την άποψή του. Κι αν η δικαίωσή τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων θεωρείται βέβαιη, το κακό θα έχει γίνει.
Ο Τσάρλι Μπέκετ έχει άδικο: δεν είναι όλοι οι πολιτικοί σύμμαχοι των μίντια. Ούτε αντιπαθούν όλοι τις ψεύτικες ειδήσεις. Αλλά αυτό καθιστά τη δουλειά μας ακόμη πιο σημαντική.»
***
Ερώτηση/απορία προς διευκρίνιση: Δεν ξέρω αν ο Ανδρέας Παππάς χαρακτήρισε ή κάποιος αναγνώστης, μάλλον ο δεύτερος, «γκαουλάιτερ του σταλινισμού» τον ΥΠΕΞ κο Νίκο Κοτζιά, αν κρίνω από την αφωνία του και την εξαφάνισή του μετά τη δημοσίευση της επίμαχης επιστολής. Ξέρω όμως; ότι η απόφαση 697/2017 του Αρείου Πάγου έχει δύο μονάχα ονόματα: της εκδότριας και του διευθυντή της Athens Review of Books, που καταδικάστηκαν να πληρώσουν το ποσό των €22.000. Και ασφαλώς ο κος Κοτζιάς, ο εναντίον της ARB θα εκτελέσει την απόφαση. Παρέστη ποτέ, πάτησε ποτέ το πόδι του ο κος Ανδρέας Παππάς στο δικαστήριο για το εν λόγω θέμα; Ήταν αντίδικος στον Άρειο Πάγο ο κος Ανδρέας Παππάς; Είμαι τακτικός αναγνώστης της Athens Review of Books, η οποία έχει καταγγείλει τη συμπεριφορά του κου Ανδρέα Παππά στο άρθρο της «Η σιωπή των Άλλων» (τεύχος 61, Απρίλιος 2015). Εκεί έχει ένα ένθετο, το οποίο παραθέτω (η έμφαση δική μου):
«ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ
Αντί του ανεύθυνου συντάκτη της επίμαχης επιστολής (το νόημα της οποίας διέστρεψε αρρωστημένα ο Κοτζιάς ώστε να βρει την αφορμή να μας εναγάγει), ο οποίος δεν αισθάνθηκε την ηθική υποχρέωση να στηρίξει τεκμηριωμένα την επιστολή του, χρειάστηκε η ARB να διασχίσει τον Δούναβη, τον Έλβα και τον Ποδονίφτη των προπαγανδιστικών «ανοησιών» που έγραφε ο Κοτζιάς στα κομματικά έντυπα, να αναζητήσει τα εξαφανισθέντα βιβλία του παντού, σε παλαιοβιβλιοπωλεία και σπίτια πρώην συντρόφων του, να κάνει συστηματική δουλειά που ισοδυναμεί με πολλά τεύχη της ARB ή δύο διδακτορικά, για να αντιμετωπίσει έναν τόσο αδίστακτο ζντανωφίσκο που τα «διέγραψε» όλα αυτά και ουσιαστικά δεν δεχόταν ότι είναι συγγραφέας όσων φέρουν το όνομά του, ενώ εσχάτως άρχισε να «κρύβει» ακόμη και τον «συναγωνιστή» συνήγορό του Φαήλο Κρανιδιώτη. Σ’ αυτή τη μεγάλη έρευνα πολύτιμη ήταν η βοήθεια του γενναίου φίλου Δημήτρη Φύσσα, συγγραφέα του βιβλίου Πλατεία Λένιν, πρώην Συντάγματος, αλλά και ανθρώπων τους οποίους θα βλάπταμε αν αναφέραμε τα ονόματά τους».
*
Γιατί λοιπόν, κύριε Μητσέ, δεν αναφέρεστε στον μόνο που έδωσε τη μάχη και καλείται να πληρώσει τις συνέπειες όλου αυτού του παραλογισμού, που είναι μόνο η Athens Review of Books;
Το άρθρο σας ξεκινά με το αυτονόητα ευπρεπές: «Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι όλο και πιο δύσκολη«… Συμφωνούμε. Ανταποκρίνεται όμως, κε Μητσέ, το συγκεκριμένο άρθρο σας με αυτά που ισχυρίζεστε ότι πρεσβεύετε; Αν ανταποκρίνεται, διαβάστε ξανά την τελευταία, δική σας παράγραφο, για τον Τσάρλι Μπέκετ.
[για το καλό μας·
11/07/2017 § Σχολιάστε
Η ποίηση των Νεάντερταλ
1) Βαρουφάκης: «Και βέβαια ανέπτυξα στο Υπ. Συμβ. το παράλληλο σύστημα πληρωμών. Το ατόπημα είναι ότι δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα. Εκ των ων ουκ άνευ!»
2) Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη: Η Θάνου από πρόεδρος του Αρείου Πάγου προϊσταμένη στο Νομικό Γραφείο Τσίπρα.
3) Η δημοσιογράφος Λώρη Κέζα καλείται να παρουσιαστεί την Πέμπτη και να απολογηθεί στη Διεύθυνση Ασφαλείας Αττικής, στην Υπηρεσία Αντιμετώπισης Ρατσιστικής Βίας, έπειτα από μήνυση του Παναγιώτη Δημητρά, γι’ αυτό το άρθρο ΕΔΩ >>>
Όλα για το καλό μας.
[Να γιατί είμαστε η καθαρότερη χώρα στην Ε.Ε.
24/06/2017 § Σχολιάστε
Μετανοείτε
ΚΛΙΚ στην ΕΙΚΟΝΑ για να δείτε καλύτερα
Διότι η χώρα μας ξοδεύει το μεγαλύτερο (εκτός Μάλτας) ποσοστό στην Ε.Ε., 0,7% του ΑΕΠ, σε δαπάνες για διαχείριση απορριμμάτων.
Μέγας θρίαμβος του πελατειακού κράτους.
Παραδοθείτε, ηττηθήκαμε από Αήττητους.
Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη [4]
13/06/2017 § Σχολιάστε
Οι χήρες του Καβάφη
Το ιστορικό και τα αίτια αυτής της διαμάχης έχουν δημοσιευθεί και σχολιασθεί ποικιλοτρόπως στο Athens Review of books, σε εφημερίδες και σε ιστοτόπους
Του Γιώργη Γιατρομανωλάκη στο Βήμα
Μας έχει διασωθεί μια συζήτηση ανάμεσα σε γνωστό εκδότη (δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή) και σε κάποιους μελετητές και ερευνητές της νεότερης λογοτεχνίας μας. Θέμα της συζήτησης οι χήρες των λογοτεχνών (διασήμων και μη) και η επιμονή πολλών από αυτές να διαχειρίζονται το αρχείο των νεκρών συζύγων τους κατά το δοκούν. Κάποιες προέβαλλαν παράλογες απαιτήσεις, οικονομικού κυρίως χαρακτήρος. Αλλες προέτασσαν λόγους προσωπικούς, άλλες έδειχναν αδικαιολόγητη καχυποψία κ.λπ. Ο εκδότης άκουγε σιωπηλός τους συνομιλητές του και, σαν τελείωσαν οι καταγγελίες και τα παράπονα, γύρισε και τους είπε: «Καλά. Παραπονιέστε εσείς, που έχετε να κάνετε με μια χήρα. Τι να πω κι εγώ που πρέπει να αντιμετωπίζω όλες τις χήρες του καβάφη»!
Αυτή η παλαιά ιστορία φαίνεται να επαναλαμβάνεται στις μέρες μας, καθώς τους τελευταίους μήνες έχει ξεσπάσει μια αχρείαστη και καθόλου κολακευτική διαμάχη ανάμεσα στους νέους κτήτορες του αρχείου καβάφη, δηλ. το Ιδρυμα Ωνάση, και σε παλαιούς μαθητές και συνεργάτες του Γ. Π. Σαββίδη, όπως και σε μελετητές του ποιητή. Θυμίζω ότι μετά τον θάνατο του Σαββίδη η κυριότητα του αρχείου περιήλθε στους κληρονόμους του, οι οποίοι το πούλησαν στο Ιδρυμα.
Το ιστορικό και τα αίτια αυτής της διαμάχης έχουν δημοσιευθεί και σχολιασθεί ποικιλοτρόπως στο Athens Review of books, σε εφημερίδες και σε ιστοτόπους. Κρίσιμο σημείο της διαμάχης υπήρξαν δύο εξώδικες επιστολές, η μία από τους κληρονόμους του αρχείου, η δεύτερη από το Ιδρυμα Ωνάση προς τον Μιχάλη Πιερή, μαθητή και συνεργάτη του Σαββίδη. Αιτία: ο Πιερής το καλοκαίρι του 2016 δημοσιεύει στο περιοδικό Κονδυλοφόρο τον «Αναλυτικό και ειδολογικό Κατάλογο του αρχείου καβάφη», έργο που συνυπογράφεται και από τον Σαββίδη. Αλλωστε η ιδέα, η μέθοδος, η αρχική ταύτιση του περιεχομένου κάθε χειρογράφου και η συνθηματική τιτλοφόρησή του ανήκαν σε αυτόν. Αποτέλεσμα των εξωδίκων: ο Κονδυλοφόρος (με τον «Κατάλογο) αποσύρεται από την κυκλοφορία. Το κλίμα βαρύνεται περισσότερο όταν τον Νοέμβριο του 2016 η Νταϊάνα Χάας και η Ρενάτα Λαβανίνι, οι οποίες από την εποχή του Σαββίδη ετοιμάζουν εκδόσεις για τα καβαφικά αυτοσχόλια και τα 154 ποιήματα και τις παραλλαγές τους, λαμβάνουν επιστολές από το Ιδρυμα με τις οποίες τους ζητούν να παραδώσουν όσα τμήματα του αρχείου έχουν στην κατοχή τους «έστω και αν είναι φωτογραφίες ή άλλου είδους αντίγραφα…». Μάλιστα, το Ιδρυμα σε επιστολή του στην Χάας αντιτίθεται σε οποιαδήποτε δημοσίευση σχετίζεται με το αρχείο, ακόμη και αν η σχετική εργασία είχε αρχίσει πριν από την απόκτηση του αρχείου. Η συγκατάθεσή του για τυχόν δημοσίευση «δίδεται ή όχι ανάλογα με την αξία της = on the basis of its merits»! Με απλά ελληνικά: αν μας αρέσει η υπό δημοσίευση εργασία λέμε ναι. Αλλιώς λέμε όχι!
Στο «Βήμα» της περασμένης Κυριακής (30/4/17) η Λαμπρινή Κουζέλη συνόψισε με τρόπο, πιστεύω, σαφή και αντικειμενικό το χρονικό της διαμάχης περί το αρχείο. Επιπλέον, έδωσε βήμα τόσο στον Μ. Πιερή όσο και στους υπευθύνους του Ιδρύματος να εκθέσουν τις απόψεις τους. Τι προέκυψε από αυτή την έρευνα; Το Ιδρυμα αρνήθηκε κατηγορηματικά πως έχει οποιαδήποτε πρόθεση να χειραγωγήσει τις καβαφικές έρευνες, όπως αρχικά διαφάνηκε τόσο από τις εξώδικες επιστολές προς τον Πιερή όσο και από τις επιστολές προς τη Χάας και τη Λαβανίνι. Ο Πιερής επανέλαβε τη θέση του: ο Κατάλογος είχε αρχίσει να συντάσσεται πολύ προτού πεθάνει ο Σαββίδης. Μάλιστα, προτού ακόμη πουληθεί το αρχείο, ο Κατάλογος ήταν έτοιμος να κυκλοφορήσει. Η έκδοση σταμάτησε επί του πιεστηρίου. Μετά ήρθε το Ιδρυμα και τα εξώδικα. Αποτέλεσμα: μέσα στο 2017 το Ιδρυμα δημοσιοποιεί ηλεκτρονικά τον Κατάλογο, όπως είχε πλέον οριστικοποιηθεί από τον Πιερή. Η μόνη πρωτοτυπία ήταν να αφαιρεθούν κάποιοι αστερίσκοι από ορισμένα λήμματα που εδήλωναν ότι το σχετικό λήμμα αφορούσε δημοσιευμένο ή μη υλικό! Για την ιστορία, σήμερα κυκλοφορούν τέσσερις (4) Κατάλογοι του αρχείου!
Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος την αιτία της διαμάχης. Μολονότι το αρχείο πουλήθηκε στο Ιδρυμα, στα χέρια των τριών συνεργατών του Σαββίδη παρέμεναν εργασίες in progress. Τα πνευματικά δικαιώματα των εργασιών αυτών δεν ανήκουν στο Ιδρυμα. Αλλωστε τα πνευματικά δικαιώματα, ακόμη και στο πρωτότυπο έργο του καβάφη, έχουν πάψει να ισχύουν. Κατά τους νομικούς, τα όποια πνευματικά δικαιώματα δημιουργούνται στο εξής «αφορούν την επιμέλεια ή τον σχολιασμό μελετητών στο έργο του [καβάφη]» («Βήμα», ο.π.). Αυτό σίγουρα το γνωρίζει το Ιδρυμα.
Η παρούσα αναγκαστικά απλοποιημένη ιστορία του αρχείου έχει, όπως φαίνεται, και άλλες παραμέτρους. Αρχικά το Ιδρυμα έδειξε μια νεοπλουτίστικη επιδειξιομανία όταν απέκτησε το αρχείο. Είδαμε χαρωπές διαφημίσεις στα μέσα μαζικής συγκοινωνίας και εκκωφαντικές αναγγελίες για μια νέα, πρωτοπόρα, ριζοσπαστική ερμηνεία του ποιητή. Οργανώθηκαν φιλολογικές φιέστες όπου οι νεοεμφανιζόμενοι avant – garde Cavafistas έθαψαν όλους τους πριν από αυτούς καβαφιστές. Υπό την σκέπη του Ιδρύματος.
Εν κατακλείδι: το υλικό σώμα του αρχείου ανήκει στο Ιδρυμα Ωνάση. Ομως τόσο ο Κατάλογος, όσο και οι αναμενόμενες εργασίες της Χάας και της Λαβανίνι δεν είναι μέρος του αρχείου. Τουναντίον: είναι εργασίες που συνιστούν νέα πνευματικά δικαιώματα. Ας φρόντιζε το Iδρυμα! Ας ήλεγχε τι αγόραζε. Τώρα τι σκέπτεται να κάνει; Θα αντιδράσει με εξώδικα; Θα ακούσει τους Cafavistas; Το Ιδρυμα Ωνάση, σοβαρό καθ’ όλα, υπηρετεί πολλαπλώς τον χειμαζόμενο ελληνικό λαό. Τα γράμματα. Τις τέχνες. Στην προκειμένη περίπτωση έχει διαπράξει λάθη. Εχει τη θέληση και το θάρρος να τα διορθώσει; Θα αποδείξει έτσι ότι δεν είναι μια νεόκοπη χήρα του Κ. Π. καβάφη.
Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη [1]
Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη [2]
Η διαχείριση του Αρχείου Καβάφη [3]
