οι φόροι μας πιάνουν τόπο
26/01/2016 § Σχολιάστε
με 2.500+ υπαλλήλους διορισμένους αξιοκρατικά
ΕΡΤ, ή αλλιώς «ηλεκτρονική Αυγή»
Βίντεο σαν αυτό που παίχτηκε πριν από την ομιλία Τσίπρα δεν είχε ξαναπροβληθεί ποτέ στην ιστορία της δημόσιας τηλεόρασης. Ακόμα και τα «Carmina Burana» είχαν παρεισφρήσει σε κομματικό προεκλογικό χρόνο του ΠΑΣΟΚ και όχι εν αιθρία […] Μολονότι, τώρα που αποδείχτηκε σε όλο του το μεγαλείο το ψέμα μέσα στο οποίο ζούσαν και πολιτεύονταν, άρχισαν να γίνονται και αυτοί στόχος προπηλακισμών, μυαλό δεν έβαλαν. Συνεχίζουν να προγράφουν πολιτικούς και δημοσιογράφους. Συνεχίζουν να σκορπούν διχόνοια στην κοινωνία. [Ανδρέας Πετρουλάκης]
Ιδού το επαίσχυντο (δεν αναρτώ κακόγουστα αστεία) βίντεο της ωμής κυβερνητικής προπαγάνδας.
Είχα γράψει παλαιότερα στις 20.06.2013:
Όχι, με το κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν φιμώθηκε η δημόσια πληροφόρηση
«Από τις οθόνες της ΕΡΤ, κατά καιρούς απολαύσαμε υπέροχες ταινίες, άριστα ντοκιμαντέρ, προσεγμένες παραγωγές, προσέφερε το Τρίτο Πρόγραμμα, αλλά έως εκεί. Και όχι. Με το κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν φιμώθηκε η δημόσια πληροφόρηση, υπάρχουν χιλιάδες άλλα έντυπα που την ενημερώνουν – άλλωστε η πληροφόρηση από την ΕΡΤ υπήρξε πάντα της εκάστοτε κυβέρνησης. Αντιθέτως δεν ξεχνάμε το ανεκδιήγητο, άκρως κυβερνητικό Δελτίο των «Ειδήσεών» της με τον αδιάκοπο ρυθμό του λιβανιστηριού της προς τα φαιδρά ή σοβαρά πρόσωπα της εκάστοτε εξουσίας. Αν απαριθμήσουμε τα φυντάνια φιλοξένησε στη στέγη της η ΕΡΤ, θα χάσουμε τη μπάλα, εδώ θα την χάσουμε αν το κάνουμε για τα τωρινά «αξιοκρατικά» διορισμένα φυντάνια, ονόματα δεν λέω, διότι γράφω επωνύμως –έχω και οικογένεια –που το πας αυτό. Μόνο ο Διακογιάννης ξεχώρισε και όταν απομακρύνθηκε, η εκπομπή που κληροδότησε στους επόμενους, έκανε τα νεύρα των ποδοσφαιρόφιλων ρετάλια από την ερασιτεχνική ακαμψία των παρουσιαστών της. Ποιος γνωρίζει το ποσοστό αυτών που διορίσθηκαν με πραγματικά, αξιοκρατικά κριτήρια; Όποιος περαστικός αναγνώστης το μάθει (με στοιχεία) και μάθει επίσης ότι αυτοί αποτελούν την… πλειοψηφία, τότε να μου στείλει μέηλ και θα δημοσιεύσω τάχιστα κι ευχαρίστως, το πρωτοφανές για τα νεοελληνικά «ήθη κι έθιμα» ευχάριστο γεγονός. Ανυπομονώ. Διαβάζοντας το κατεβατό μου, δεν αποκλείω να υπογραμμίσετε ιδιαιτέρως την ασχετοσύνη μου, την «έλλειψη» κοινωνικής μου ευαισθησίας προς τόσους εργαζόμενους που χάνουν τη δουλειά τους –πριν όμως, θα ήθελα να σκεφτείτε, διαχρονικά τη, κοινωνική ευαισθησία των ανθρώπων της ΕΡΤ: Πότε κατήγγειλαν τους διαχρονικούς παράνομους διορισμούς στους κόλπους της; Πότε κατέβηκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τη σήψη, τη διαφθορά, τα «περίεργα» συμβόλαια ημετέρων[…]»
Νόμος περί Τύπου: απαισία του η μνήμη…
23/01/2016 § Σχολιάστε
Σχέδιο του Κωνσταντίνου Παπαμιχαλόπουλου
«Με την σημερινή τροποποίηση, καταρχήν καταργούνται τα τεράστια ποσά που όριζε, με προφανή δόλο υπέρ των εκβιαστών, ο νομοθέτης ως κατώτερα όρια αποζημίωσης. Και τίθεται ο πιο λογικός φραγμός στη βιομηχανία αγωγών που αυτοί έχουν αναπτύξει.»
Από τον ΜΑΝΩΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
Στον περίφημο νόμο 4356/2015 για το Σύμφωνο Συμβίωσης που ψηφίστηκε πρόσφατα υπήρχαν «και άλλες διατάξεις», μία εκ των οποίων ήταν το άρθρο 37 με το οποίο εξορθολογίστηκε ο νόμος της ανελευθερίας του λόγου, το εγκληματικό εργαλείο των εκβιαστών. Έχω γράψει πολλά για τον άνομο αυτό νόμο, ώστε δεν χρειάζεται να επεκταθώ εδώ.
Αν μη τι άλλο ο σκοπός ενός τέτοιου νόμου είναι να εξασφαλίζει την αποκατάσταση σε περίπτωση συκοφαντίας και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν. Και αυτό ακριβώς κάνει το εν λόγω άρθρο 37, για το οποίο οφείλουμε συγχαρητήρια στους εισηγητές του και σε όσους το υποστήριξαν. Πολλά πρέπει να γίνουν για την κατοχύρωση και διεύρυνση της ελευθερίας της έκφρασης, ωστόσο και μόνο ότι εντάχθηκε σε νόμο που αφορούσε τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα είναι από μόνο του κάτι σημαντικό.
Κατά έναν δραματικό αλλά και συμβολικό τρόπο, η ανεκδιήγητη απόφαση 4034/2015 του Εφετείου Αθηνών σφράγισε λοιπόν το άδοξο τέλος του άθλιου ισχύοντος νόμου, τερματίζοντας τη λογοκριτική ιστορία του. Η «βιομηχανία» των αστικών αγωγών για αδικήματα Τύπου ξεκίνησε εναντίον μου το 1999 (δικαιώθηκα δύο φορές στο ΕΔΔΑ[1]) και τερματίστηκε με αυτή την πρόσφατη καταδίκη της Athens Review την οποία διευθύνω.
Έχω περιγράψει αλλού («Προτάσεις για ένα νόμο ελευθερίας του Τύπου», ΕφΣυν, 19 Ιουνίου 2015) πώς ο N. 1178/1981, όπως τον χειροτέρεψαν οι νόμοι Βενιζέλου 2243/1994 και 2328/1995, έγινε ακριβώς εργαλείο εκβιασμού, φίμωσης και αθέμιτου πλουτισμού από αυτούς που έχουν κάνει επικερδές επάγγελμα την υπεράσπιση της δήθεν θιγείσας τιμής και η υπόληψής τους και το απόλυτο εργαλείο για δημόσια πρόσωπα ώστε να επιβάλουν τη λογοκρισία στην κριτική στην οποία δείχνουν σφοδρή δυσανεξία. Ότι μετατράπηκε σε μάστιγα της ελευθερίας του λόγου και του Tύπου.[2]
Με την σημερινή τροποποίηση, καταρχήν καταργούνται τα τεράστια ποσά που όριζε, με προφανή δόλο υπέρ των εκβιαστών, ο νομοθέτης ως κατώτερα όρια αποζημίωσης. Και τίθεται ο πιο λογικός φραγμός στη βιομηχανία αγωγών που αυτοί έχουν αναπτύξει. Συγκεκριμένα, ο νέος νόμος προβλέπει αυτό που θα έπρεπε να ήταν αυτονόητο, ότι ο αδικηθείς, πριν ασκήσει αγωγή για την προσβολή που θεωρεί ότι υπέστη, υποχρεούται να καλέσει με έγγραφη, εξώδικη πρόσκλησή του τον ιδιοκτήτη του εντύπου ή τον διευθυντή του να αποκαταστήσει την προσβολή με την καταχώριση σε αυτό κειμένου που του υποδεικνύει. Στο κείμενο αυτό προσδιορίζονται και οι λέξεις ή φράσεις που θεωρήθηκαν προσβλητικές και πρέπει να ανακληθούν και οι λόγοι για τους οποίους η συγκεκριμένη αναφορά υπήρξε προσβλητική. Η αποκατάσταση θεωρείται ότι επήλθε αν συμβεί η εν λόγω δημοσίευση εντός διαστήματος δέκα ημερών, αν πρόκειται για εφημερίδα, ή στο αμέσως επόμενο τεύχος αν πρόκειται για περιοδικό. Αν κάποιος που θεωρεί ότι εθίγη υποβάλει αγωγή χωρίς να ζητήσει αποκατάσταση, αυτή απορρίπτεται ως απαράδεκτη. Η αγωγή αποζημίωσης μάλιστα επί επαράτου νόμου μπορούσε να υποβληθεί εντός πέντε (5) ετών, ενώ τώρα μόνον εντός έξι (6) μηνών. Έτσι σταματάει ο εκβιασμός, η αυτολογοκρισία ή λογοκρισία με την απειλή αγωγής επί 5 χρόνια.
*
Διαβάστε τη συνέχεια στην ιστοσελίδα της Athens Review of Books
Ποιητικόν βίδεον Alexis: «Αποσυμφορούμε το δημόσιο τομέα από τις στρατιές των συμβούλων κλπ., κλπ.»
19/01/2016 § Σχολιάστε
Αλέξης Τσίπρας, Ιανουάριος 2015 στο διαρκές συνέδριο της παράταξης, πριν ακόμα ο ΣΥΡΙΖΑ ανέλθει στην εξουσία:
«Αποσυμφορούμε το δημόσιο τομέα από τις στρατιές των συμβούλων και των μετακλητών υπαλλήλων και προωθούμε την στελέχωση των γραφείων υπουργών, γενικών γραμματέων και διοικητών από τις τάξεις των δημόσιων υπαλλήλων, της Δημόσιας Διοίκησης. Ερχόμαστε για να εμπιστευθούμε τη Δημόσια Διοίκηση, ανεξάρτητα από το σε ποιο κόμμα ανήκουν».
*
*
Πάντα για το κόμμα, μόνο για το κόμμα
18/01/2016 § Σχολιάστε
credo quia absurdum est
Ο Πάνος Θεοδωρίδης απαντά στην αντρέσα του γραμματέα της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ
«Πάντα για το κόμμα, μόνο για το κόμμα, για κανέναν ρουφιάνο, για κανένα αφεντικό και σε αυτούς δεν θα απολογηθώ ούτε εγώ ούτε η οικογένεια μου. Γιατί ο καθένας έχει επιλέξει να βάλει πλάτη για να μην χάσουμε συλλογικά, βάζει πλάτη για να αλλάξει αυτή η βρωμιά που υπάρχει γύρω μας και μας πνίγει» [Ιάσονας Σχινάς-Παπαδόπουλος, Γραμματέας νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ]
αγριμολογος 