Πάντα για το κόμμα, μόνο για το κόμμα

18/01/2016 § Σχολιάστε

credo quia absurdum est
neolaia-syriza18.1.16

Ο Πάνος Θεοδωρίδης απαντά στην αντρέσα του γραμματέα της νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ

«Πάντα για το κόμμα, μόνο για το κόμμα, για κανέναν ρουφιάνο, για κανένα αφεντικό και σε αυτούς δεν θα απολογηθώ ούτε εγώ ούτε η οικογένεια μου. Γιατί ο καθένας έχει επιλέξει να βάλει πλάτη για να μην χάσουμε συλλογικά, βάζει πλάτη για να αλλάξει αυτή η βρωμιά που υπάρχει γύρω μας και μας πνίγει» [Ιάσονας Σχινάς-Παπαδόπουλος, Γραμματέας νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ]

Μας έκανες τη μούρη κρέας.Φάνηκε από τον καιρό που μία Πρόεδρος Βουλής, ρωτούσε υποψηφίους για την «νέα» ΕΡΤ «εσείς που ήσασταν το βράδι που φώναζα ‘βοήθεια΄».Όσο για τις οικογένειες, ακόμη και μπουραντάδες τελειωμένοι έχουν να λένε για τα ερίφια της γενιάς τους και τους επιγόνους που έγιναν χιπαριά και κουμούνια. Δεν επιμέναμε άνευ λόγου υπέρ του όρου «εμφύλιος», αντί «συμμοριτοπόλεμος».
Αυτήνη την πατρίδα πάντως, νεαρέ οιηματία, όλοι μαζί την φτιάχνουμε και την χαλάμε.Δεν είναι κανένα «συμπόσιον της πίστεως», όπου μετέχουμε σε κοινή πανδαισία,μήτε καν μια συνεστίαση όπου κληρώνονται στο τέλος λαχνοί με δώρο έναν μετακλητό διορισμό.
Για να μη μετατραπεί ένα λαϊκό ενδιάθετο σε παρένθεση, είναι χρήσιμο να φιλοτιμήσεις τους αδρανείς, να πείσεις τους ενάντιους, να ξέρεις τι κυνηγάς.
Η μάνα μου που είχε στο οικογενειακό ημιυπόγειο έναν πολύγραφο της ΕΠΟΝ και η θειά μου που έδειρε έναν πεταλά στο λεωφορείο, πρώτες μέρες της Κατοχής, μαθαίνοντας ότι ο μικρός τους αδελφός, τουπίκλην Κάβουρας, παρασημοφορημένος από τους Σέρβους επειδή έβγαζε από το Παύλου Μελά τους αιχμαλώτους, χώνοντάς τους σε κάδους σκουπιδιών και οδηγώντας τους στο βουνό, δέχτηκε να λάβει σύνταξη αντιστασιακού, τον μάλωναν και τον περιφρονούσαν επειδή εξαργύρωνε την προσφορά του.
Και ξέρω πολλούς κομματικούς, ακόμη και σε κόμματα που δεν μπορείς να διανοηθείς, που παρέμειναν σιδεράδες, μπουφετζήδες και ταπεινοί, αρνούμενοι κάθε πόστο, επειδή έτσι ο λόγος τους έλαμπε και τους άκουγαν ακόμη και οι διεφθαρμένοι, σούζα μπροστά τους.
Το πρόβλημα δεν είναι οι χίλιοι ή οι δυό χιλιάδες κομματικοί που σας διαλέγουν ως μοιχεπιβάτες της «νέας» διοίκησης. Διότι αν σας διάλεξαν να φακελώνετε κόσμο, είστε μία από τα ίδια. Αν σας διάλεξαν για να «βάλετε πλάτη», όπως λες, σε μία κοινωνία κλεφταράδων και καταφερτζήδων, είναι μαθηματικώς βέβαιο πως, μακριά από την πιάτσα τόσα χρόνια, είστε Ιαβέρηδες και Σαβοναρόλες χωρίς προσόντα και θα σας παρακάμψουν εύκολα.
Νόμους δεν κατέχετε, εγκυκλίους δεν διαβάζετε, τεχνογνωσίες αγνοείτε. Υπάρχουν απολίτικοι δικολάβοι, ρήτορες, καταφερτζήδες που από οικογενειακή παράδοση, στα κυριακάτικα οικογενειακά τραπέζια, μοιράζουν τις ψήφους τους στις δικομματικές αρχαίες συνάξεις και στέλνουν τον μικρό και άμυαλο και θερμοκέφαλο, να ψηφάει αριστερά δια παν ενδεχόμενον.
Μια ζωή ,ο αόρατος πόλεμος μεταξύ κομματικής και διοικητικής μηχανής, καλά κρατεί και το κόμμα συνήθως συντρίβεται με το πρώτο σούσι που ανακαλύπτουν τα στελέχια και μια «θεά» που τους κουνάει την ουρίτσα.
Εξάλλου, σας θυμούνται όταν «χάνουν συλλογικά». Έπεται το να βάζεις πλάτη. Διότι σας χρειάζονται ως οπισθοφυλακή, όταν τα επιχειρήματα στερεύουν και οι μπαλαφάρες δεν είναι δυνατόν να βαφτιστούν προγράμματα και προβλέψεις.
Οι κινήσεις τους στον πολιτικό χώρο είναι αμυντικές και χρειάζονται κορόιδα που θα κράζουν ενάντια στις ματσαραγκονιές και τις στοχευμένες μεθοδεύσεις. Διότι εσείς, οι «πλάτη βάζοντες», είστε τεφαρίκι για τα σχέδιά τους να κατεβάσουν στο 2,5% το ποσοστό αναγκαίων ψήφων για να μπουν στη Βουλή οι δεύτεροι εξώστες και ο μετεκλογικός διάλογος θα γίνει μαζί σας, όταν οι Κατρούγκαλοι θα πάρουν την άγουσα για την ατραπό των Βαρουφάκηδων.
Τα υπόλοιπα, τα περιέγραψες μια χαρά στο οικογενειακό σου δέντρο. Οι φυλακισμένοι, οι πολεμιστές, οι δαρμένοι από τους Χίτες, γέννησαν παιδόπουλα που έπαθαν υπερκόπωση από τις καταλήψεις στα πανεπιστήμια.
Α, και η βρωμιά δεν αλλάζει με βρωμιά.
Εύχομαι να έχεις μια καλή ζωή, με λιγότερη φαντασμάρα, ώστε να γενείς ένας ανδρείος της πολιτικής ηδονής, κι όχι κυνηγός ρουφιάνων που χρειάζεται την ρουφιανιά για να υπάρξει.
Yo, λέμε.

βρωμίζοντας αναπόφευκτα το blog μου…

09/01/2016 § Σχολιάστε

kafantari-diorismos

…με τους ακατάπαυστους διορισμούς ημετέρων των «Πρώτη Φορά Αριστερά»

Χίλιες βουρδουλιές επειδή λέει αυτά που σκέφτεται

07/01/2016 § Σχολιάστε

Στον φυλακισμένο από το 2012 σαουδάραβα Ράιφ Μπαντάουι
ARB_69Raif-Badawi

Επιμέλεια από την ARB 

Το Βραβείο Ζαχάρωφ για την Ελευθερία της Σκέψης 2015 απονεμήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον φυλακισμένο από το 2012 σαουδάραβα Ράιφ Μπαντάουι (γεν. 1984). Το παρέλαβε η γυναίκα του Ενσάφ Χαϊντάρ, στις 16 Δεκεμβρίου κατά την επίσημη τελετή στο Στρασβούργο, η οποία μαζί με τα τρία παιδιά τους βρήκε δεύτερη πατρίδα στον Καναδά.

Ο Ράιφ Μπαντάουι καταδικάστηκε για προσβολή του Ισλάμ σε 10 χρόνια φυλάκιση και 1.000 βουρδουλιές επειδή δημιούργησε μια ιστοσελίδα απ’ όπου αγωνιζόταν για την ελευθερία του λόγου μέσα σε ένα απολυταρχικό βασίλειο. Το μπλογκ του, Saudi Free Liberals Forum (Ελεύθερο Δίκτυο Φιλελεύθερων Πολιτών της Σαουδικής Αραβίας), το έκλεισαν μετά τη σύλληψή του, το 2012.

Ο Μπαντάουι ρίσκαρε (και τελικά στερήθηκε) την ελευθερία του για να αμφισβητήσει βασικές αρχές και αντιλήψεις της ζωής στη Σαουδική Αραβία και ιδιαίτερα τον κεντρικό ρόλο της θρησκείας. Η ειρωνεία είναι ότι η Σαουδική Αραβία είναι μέλος του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ (μαζί με άλλους εκλεκτούς προστάτες των δικαιωμάτων του ανθρώπου όπως η Κίνα, η Κούβα, η Ρωσία, η Αλγερία κ.λπ.)

Ο καλύτερος τρόπος για να μιλήσουμε για τις ιδέες του Ράιφ Μπαντάουι και τον αγώνα του είναι να παραθέσουμε μερικά αποσπάσματα από κείμενα που δημοσίευσε. (κατεβάστε το αρχείο PDF)

Από το τελευταίο τεύχος Ιανουαρίου 2016, της Athens Review of Books

Κυβέρνηση: τα ΑΕΙ πίσω στο… προοδευτικό μέλλον του 1980

05/01/2016 § Σχολιάστε

panep-thessnikis

που είναι τα χρόνια εκείνα, που σέρναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα

Η κυβέρνηση επιχειρεί να γυρίσει πίσω τα πανεπιστήμια της χώρας, στον περασμένο αιώνα, τη δεκαετία του 1980, δρομολογώντας την κατάργηση της μεταρρύθμισης Διαμαντοπούλου: αποψιλώνονται οι αρμοδιότητες των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, επιστρέφει η κομματικοποίηση στην πανεπιστημιακή διακυβέρνηση, παραμένουν «αιώνιοι» οι φοιτητές

Αποψη: Η Θεσσαλονίκη και η αντιμεταρρύθμιση στα ΑΕΙ
Του Γιάννη Μπουτάρη στην Καθημερινή

Ως δήμαρχος της Θεσσαλονίκης υπερασπίστηκα τη μεταρρύθμιση Διαμαντοπούλου, διότι μια σύγχρονη ευρωπαϊκή πόλη του ενός εκατομμυρίου δεν μπορεί να πετύχει όσο τα πανεπιστήμιά της καταδυναστεύονται από 4-1-16ένα αποτυχημένο θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας. Και η κρίση έχει αναδείξει τον κομβικό ρόλο στην οικονομική παρακμή της Θεσσαλονίκης του μοντέλου διακυβέρνησης των ΑΕΙ, που εδραιώθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Συγκεκριμένα, τα ΑΕΙ της Θεσσαλονίκης, το ΑΠΘ και το Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας, εξαιτίας του αποτυχημένου μοντέλου διακυβέρνησής τους, που η σημερινή κυβέρνηση φιλοδοξεί να νεκραναστήσει, έχουν αποτύχει σε τρεις καίριους τομείς τα τελευταία τριάντα και πλέον χρόνια:

1. Απέτυχαν να διαδραματίσουν ρόλο καταλύτη στην αναδιαμόρφωση του παραγωγικού μοντέλου της Μακεδονίας, από το οποίο εξαρτάται απόλυτα η ευμάρεια της Θεσσαλονίκης, μια που η σύνδεση της πανεπιστημιακής έρευνας με την παραγωγική διαδικασία υπήρξε ισχνότατη.

2. Απέτυχαν να δημιουργήσουν μια φιλοπρόοδη, ανοιχτών οριζόντων τοπική ηγεσία στελεχών, κεφαλαιούχων και πνευματικών ανθρώπων χωρίς την οποία η επιτυχής διεθνοποίηση της πόλης παραμένει ζητούμενο και η «συντηρητική Θεσσαλονίκη» παραμένει ακόμη μαζί μας.

3. Απέτυχαν να διεθνοποιήσουν την εκπαιδευτική τους δραστηριότητα, δεν μπόρεσαν δηλαδή να προσελκύσουν χιλιάδες αλλοδαπούς φοιτητές στη Θεσσαλονίκη, που θα είχαν αντίκτυπο στην οικονομία της πόλης ακόμη μεγαλύτερο του τουρισμού.

Η μεταρρύθμιση Διαμαντοπούλου δημιούργησε στη Θεσσαλονίκη μια εξωστρεφή συμμαχία που έχει όλα τα εχέγγυα να μετατρέψει αυτές τις αποτυχίες σε επιτυχίες, αποτελούμενη από διακεκριμένα μέλη των Συμβουλίων Ιδρυμάτων, τις νέες πρυτανικές αρχές, αλλά και τα συνδικαλιστικά όργανα του διδακτικού προσωπικού. Θέλω ιδιαίτερα να εξάρω την ανάληψη της προεδρίας του Συμβουλίου Ιδρύματος του ΑΠΘ από τον επιφανή κλασικιστή του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ, Ρίτσαρντ Χάντερ, αλλά και τη συμμετοχή στα Συμβούλια Ιδρυμάτων του ΑΠΘ και του Πανεπιστημίου Μακεδονίας διακεκριμένων μελών της ελληνικής επιστημονικής διασποράς. Οι επιστήμονες αυτοί έχουν ασκήσει διαχειριστικές ευθύνες σε πανεπιστημιακά ιδρύματα της αλλοδαπής, που χαρακτηρίζονται από υψηλό επίπεδο διοικητικής αποτελεσματικότητας και αυστηρές μορφές λογοδοσίας. Είναι σε θέση να προαγάγουν, μαζί με τους Θεσσαλονικείς συναδέλφους τους, τη γόνιμη συνεργασία με την επιχειρηματική κοινότητα, μια που στις χώρες όπου ευδοκιμεί η επιστημονική διασπορά μας, η συμβολή των πανεπιστημίων στην παραγωγή πλούτου συνιστά θεμέλιο της αναπτυξιακής διαδικασίας. Γνωρίζουν κάλλιστα πώς να προσελκύσουν αλλοδαπούς φοιτητές, διότι στα πανεπιστήμια του εξωτερικού οι αλλοδαποί φοιτητές αποτελούν σημαντική πηγή εσόδων και συστατικό στοιχείο του φοιτητικού βιώματος των γηγενών φοιτητών.

Η κρίση και οι εκφάνσεις της έχουν ενισχύσει την πεποίθησή μου πως η εξωστρεφής συμμαχία των ΑΕΙ της Θεσσαλονίκης είναι καθοριστική για το μέλλον της πόλης. Τα περιβόητα capital controls επιτάχυναν την έξοδο επιχειρηματικών δραστηριοτήτων από τη Θεσσαλονίκη, και τη Μακεδονία γενικότερα, προς τη Βουλγαρία. Ανέδειξαν έτσι ότι το γειτονικό χαμηλό κόστος εργασίας, οι χαμηλές φορολογικές επιβαρύνσεις και η σχετική πολιτική σταθερότητα είναι ακαταμάχητα εάν εσύ στη χώρα σου και στην πόλη σου δεν διαθέτεις αντίβαρα. Και ποιο ισχυρότερο αντίβαρο για τη Θεσσαλονίκη από αναβαθμισμένα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ικανά να προσδώσουν προστιθέμενη αξία στην τοπική παραγωγική διαδικασία; Εν τω μεταξύ, τα μικρά ιδιωτικά ιδρύματα της πόλης, τα κολέγια, έχουν ήδη τεκμηριώσει τις τεράστιες δυνατότητες για τα ΑΕΙ της Θεσσαλονίκης, στην προσέλκυση αλλοδαπών φοιτητών. Ενα μόνο από αυτά τα κολέγια έφερε μέσω των αλλοδαπών φοιτητών του, το 2011 που κάναμε τη μέτρηση, τόσες διανυκτερεύσεις στη Θεσσαλονίκη όσοι οι επισκέπτες της πολυπληθέστερης χώρας των Βαλκανίων, της Ρουμανίας.

Ως δήμαρχος Θεσσαλονίκης, είμαι αποφασισμένος λοιπόν να δώσω μάχη όχι μόνο για την επιβίωση αυτής της εξωστρεφούς συμμαχίας στη διακυβέρνηση των ΑΕΙ της Θεσσαλονίκης, αλλά και για τη μελλοντική της εδραίωση και εμβάθυνση. Σε αυτό το πλαίσιο θα πρότεινα και την καθιέρωση ενός τέλους εγγραφής, στα 500 ευρώ περίπου ετησίως για κάθε φοιτητή, που θα καθιστούσε την πλειοψηφία του φοιτητικού σώματος «ιδιοκτήτη» της αναβάθμισης του πανεπιστήμιου, ενεργό σύμμαχο της εξωστρεφούς συμμαχίας που περιέγραψα και πολέμιο των βανδαλισμών και της κομματικοποίησης, που ακόμη και σήμερα απαξιώνουν την εκπαίδευση των φοιτητών μας.

* Ο κ. Γ. Μπουτάρης είναι δήμαρχος Θεσσαλονίκης.

©Καθημερινή

Where Am I?

You are currently browsing the σκέψεις category at αγριμολογος.