René Magritte: je ne vois pas la cachée dans la forêt
05/07/2008 § Σχολιάστε
Αποσπάσματα από «Η πραγματικότητα της ποιητικής εικόνας» του René Magritte.
«Η ποίηση που γράφεται δε συλλαμβάνεται με την όραση, ενώ η ποίηση που ζωγραφίζεται έχει υπόσταση ορατή».
–
«Το γράψιμο είναι η μη ορατή περιγραφή της σκέψης• η ζωγραφική είναι η περιγραφή της η ορατή».
–
«Οι εικόνες που ζωγραφίζω αποτελούνται από μορφές του ορατού, σε μια σύνθεση τέτοια, που να ικανοποιεί το φυσικό μας ενδιαφέρον.
Το αόρατο έχει αξία ανεκτίμητη, αλλά η ζωγραφική είναι ολωσδιόλου ανίκανη ν’ αναπαραστήσει το αόρατο – όπως, λόγου χάρη, τη χαρά ή τον πόνο, τη γνώση και την άγνοια, τη φωνή και τη σιωπή, ο,τιδήποτε δηλαδή δε μπορεί να μας αποκαλυφτεί στο φως».
Στα παραπάνω, υπάρχουν μερικές σκέψεις του ζωγράφου, με τις οποίες διαφωνώ, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το έργο που άφησε στην ανθρωπότητα καθώς και η εποχή που κατέθεσε τις απόψεις του. René Magritte, από τους Μοναδικούς.
Γραμματόσημο με Καραγάτση
03/07/2008 § Σχολιάστε
Επετειακό γραμματόσημο, με αφορμή τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Μ. Καραγάτση (1908-1960), κυκλοφόρησαν τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛ.ΤΑ.) ύστερα από αίτημα του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου. Το γραμματόσημο αναπαράγει φωτογραφικό πορτρέτο του συγγραφέα, που τράβηξε ο φίλος του ποιητής Ανδρέας Εμπειρίκος. Ετσι, ο φιλοτελισμός γίνεται ένας τρόπος ώστε να γίνουν ευρύτερα γνωστά η μορφή και το έργο ενός μεγάλου πεζογράφου της ονομαζόμενης γενιάς του ’30. Ο σχεδιασμός, η έκδοση και η κυκλοφορία του γραμματόσημου δεν θα είχαν καταστεί δυνατά χωρίς την υποστήριξη του προέδρου των ΕΛ.ΤΑ. Αγγελου Μπρατάκου, της Μαρίνας Καραγάτση, του Λεωνίδα Εμπειρίκου και του εκδότη της «Αγρας» Σταύρου Πετσόπουλου. Από την «Ε»
ο Romain Gary της ‘Υπαρξης
27/06/2008 § Σχολιάστε
(Ρομάν Κασέφ 1914 – 1980): «να ξαναζήσω, να γίνω ένας άλλος, αυτός υπήρξε ο μέγας πειρασμός του βίου μου». Το 1975 τον βρίσκει ήδη καταξιωμένο σαν συγγραφέα, αποφασίζει να δημοσιεύσει με το ψευδώνυμο Εμίλ Αζάρ ένα μυθιστόρημα διαφορετικού ύφους, μια γλυκόπικρη κωμωδία, ένας έρωτας ενός εργένη με τον πύθωνά του, γραφή σύγχρονη, σαν να επρόκειτο για νέο συγγραφέα. Το βιβλίο προκαλεί αίσθηση, συζητήσεις δίνουν και παίρνουν για την αληθινή ταυτότητα του Εμίλ Αζάρ… Γίνεται ο μόνος συγγραφέας που έχει τιμηθεί δύο φορές με το βραβείο Γκονκούρ (μία το 1956 για τις «Les racines du ciel», ως Gary, και μία το 1975 για το «La vie devant soi», ως Αζάρ). Το κοινό μαθαίνει την αλήθεια μετά την αυτοκτονία του, το 1980. «Το διασκέδασα. Γειά σας και ευχαριστώ.»
Η «Cyd» έφυγε…
19/06/2008 § Σχολιάστε
..προχθές, σε ηλικία 86 ετών. Χορεύτρια του πάθους και ηθοποιός. Μια υπέροχα αεικίνητη χορευτική φιγούρα…η Cyd Charisse.
Προσέφερε αξέχαστες στιγμές, με Φρεντ Αστέρ και Τζιν Κέλι. Ποιος ξεχνά Singing in the Rain, The Band Wagon, Silk Stockings και Brigadoon. Πόδια ατέλειωτα, χαμόγελο διαρκές γέμιζε τα όνειρά μου, κατάμαυρα μαλλιά που γυάλιζαν την οθόνη, και• τι χαμόγελο.
Το “Broadway Melody” αντηχεί ακόμα στ’ αυτιά μου, καθώς το χόρευε έλεγες «πως προλαβαίνει» αυτό τον «αέρα» της Cyd ο Gene, μα πως…
.
.
.
.
.
.
αγριμολογος 