plaisir: Άγριες Φράουλες
20/01/2012 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο plaisir: Άγριες Φράουλες
Ingmar Bergman, 1957
[…]«Τα άλλα αμάξια σταμάτησαν σε απόσταση, αλλά κανείς δεν βγήκε να βοηθήσει. Η τεράστια νεκροφόρα ταλαντευόταν στις τρεις ρόδες της. Ξαφνικά το φέρετρο πετάχτηκε έξω και έπεσε στο δρόμο. Σαν ανακουφισμένη, η νεκροφόρα ίσιωσε και κύλησε σε μια πάροδο. Την ακολούθησαν τα άλλα αμάξια.
Οι πένθιμες καμπάνες της εκκλησίας είχαν σταματήσει και στάθηκα μόνος μου με το αναποδογυρισμένο και από τη μια μεριά σπασμένο φέρετρο. Μ’ έπιασε μια φοβερή περιέργεια και πλησίασα. Ένα χέρι έβγαινε έξω από τα σπασμένα σανίδια. Όταν έσκυψα, το νεκρό χέρι άρπαξε το μπράτσο μου και με τράβηξε προς το φέρετρο με τρομερή δύναμη. Πάλεψα απελπισμένα καθώς το πτώμα ήμουν εγώ ο ίδιος. Προσπάθησα να ελευθερώσω το μπράτσο μου αλλά εκείνος το κράτησε σφιχτά, με δύναμη. Όλη αυτή την ώρα με κοίταζε χωρίς συγκίνηση και φαινόταν σαν να χαμογελούσε περιφρονητικά.
Σ’ αυτή τη στιγμή της ανείπωτης φρίκης, ξύπνησα και ανακάθισα στο κρεβάτι μου. Ήταν τρεις η ώρα το πρωί και ήλιος ήδη αντανακλούσε από τις στέγες απέναντι στο παράθυρό μου. Έκλεισα τα μάτια και ψιθύρισα λέξεις που ανταποκρίνονταν στην πραγματικότητα, ενάντια στο όνειρό μου, ενάντια σε όλα τα κακά και τρομακτικά όνειρα που με έχουν ταράξει αυτά τα τελευταία χρόνια.
Dr. Isak Borg (Victor Sjöström): Με λένε Ίζακ Μποργκ. Είμαι ακόμη ζωντανός. Είμαι εβδομήντα έξη χρόνων. Αισθάνομαι πολύ καλά.
Όταν ψιθύρισα αυτές τις λέξεις ένοιωσα πιο ήρεμος, ήπια ένα ποτήρι νερό και ξάπλωσα να σκεφτώ την ημέρα που με περίμενε…»
[…]
Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, «Άγριες Φράουλες» -Σενάριο-Απόσπασμα από την αρχή της ταινίας.
Από το βιβλίο Σενάρια του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, εκδόσεις Γαλαξίας, 1970.
Cy Twombly 25.4.1928 – 5.7.2011
06/07/2011 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Cy Twombly 25.4.1928 – 5.7.2011
[Roma 5.7.2011]
Cy Twombly. Virginia, 1994
—
Για τη ζωή και το έργο του, στην Wikipedia
Ο επίσημος ιστότοπός του.
Η χτεσινή είδηση του θανάτου του, από τη Guardian
αόρατος θίασος περνά
24/10/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο αόρατος θίασος περνά
Κ.Π. Καβάφης
«Απολείπειν ο θεός Aντώνιον»
*
Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.
.
.
Γιάννη, στο καλό…
17/10/2010 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο Γιάννη, στο καλό…
Είτε έτσι είτε αλλιώς, ότι και να πούμε ή πούνε… δεν θα το αναλύσω. Αποτέλεσες ζωντανό κομμάτι της ζωής πολλών από εμάς, θέλουμε δε θέλουμε, και στραγάλια-πασατέμπο μάσησα, και γέλασα -τι γέλασα· ξεκαρδίστικα στο γέλιο που πρόσφερες –αυτό αρκεί για ευγνωμοσύνη– και σαΐτες-ραβασάκια ερωτικά έστειλα στην τσαχπίνα με τις υπέροχες γάμπες των μπροστινών καθισμάτων ανάμεσα σε ήχους γέλιου και σούρσιμο ποδιών στο ερωτικό χαλίκι του θερινού σινεμά. Έτσι είναι, πως να το κάνουμε.
Στο Καλό.
.
.
αγριμολογος 