sine materia
22/05/2015 § Σχολιάστε
Ζ.
Μια πλειάδα περιστάσεων θα με οδηγήσουν πρόωρα στο ν’ ανασταλεί αυτό που ξεκινώ εδώ σ’ αυτές τις αράδες που γράφονται σε κλίμα αφόρητα ασφυκτικό. Δίκιο έχετε. Αναρωτιέστε. Αυτή μου η καταγγελία είναι ανάξια μνείας εφόσον ούτως ή άλλως αυτό εδώ το κείμενο δεν πρόκειται ποτέ να καταχωρηθεί σε κάποιο Libro d’ Oro κάποιας λογοτεχνικής γενιάς της δεκαετίας τάδε, διότι μια σύντομη περιπλάνηση σε έναν περιορισμένης εκτάσεως χώρο· οι φράσεις αναποδογυρίζουν σε αφιλόξενα μέρη μιας και φιλοδοξούν να διαπεράσουν μια ευλαβική αναφορά που θέτει εμπόδια στις όποιες μυθοποιητικές διεργασίες, τις οποίες, λόγω πασιφανούς μου άγνοιας, αποφεύγω. Στο κενό σημείο το ταχύτερο λοιπόν· στον εντοπισμό του μαχαιριού στη καρωτίδα, μόνο εκεί επιθυμώ να
κοιτώ.
*
* [sine materia]
◉
*
φωτογραφία: πορτρέτο του αγριμολόγου στην Αντίπαρο, 2008
άσκηση
26/04/2014 § Σχολιάστε
–[32]
Το ομιλείν υπήρξε Τότε• κατά κάποιον τρόπο πάντα μια αναγκαία σύμβαση• σε μία συζήτηση θυμάμαι• ανήμπορος να την αποφύγω• οι λέξεις κινούνταν αργά προς την κατεύθυνσή μου• ταυτόχρονα άλλες• άλλων στο χώρο• διεκδικούσαν κι αυτές προσοχή• η μέριμνα η αναπόφευκτη• η δική μου• προς αντιμετώπιση της φθοράς του μέλλοντος• με υποχρέωσε• θυμάμαι• σε πάσης φύσεως υπεκφυγές• με υποχρέωσε σε μια μυθοπλασία νομιμότητας• υποχρέωνε γεγονότα να με διασχίσουν• αντί του αντιθέτου. Η συνένωση ζωής και στιγμής• μέσα σε αμφίσημες σιωπές και σε δυσκολίες που προσπερνώ εν τάχει• υπήρξε• θυμάμαι Τότε• αναγκαία συνθήκη
επιβίωσης.
.
.
[οι «ασκήσεις»]
.
άσκηση
23/09/2013 Δεν επιτρέπεται σχολιασμός στο άσκηση
– [30]
Δεν προσφέρουν κάτι πάντα οι μαρτυρίες• ούτε σαλπίζουν έντονα θρίαμβο. Απομένει να ομολογήσουμε μόνο προθέσεις όχι έκπληξη για την τραχύτητα γεγονότων διότι ο αρχικός μας λόγος μένει μετέωρος. Ξεχάστε τη θέση που δίνει αξία• μια μεσοχείμωνη άνοιξη δεν είναι παρά αντανάκλαση ενός υγρού καθρέφτη. Αν ερχόσουν νύχτα συντετριμμένος, μη γνωρίζοντας γιατί, έχει καλώς• εάν το πρωί, το πρώτο σου βλέμμα αντικρίσει ρούχα απλωμένα, αγνόησέ τα. Κοίτα ολόκληρη την αυλή, σκέψου παιδιά που επιτίθενται σε τοίχους, κοίτα τους μοναχικούς πως στέκονται· πως παρατηρούν πίσω από γρίλιες. Δες ανθρώπους κάτω απ’ το χώμα. Όλοι αυτοί, κάποτε
υπήρξαν χαρούμενοι.
.
.
η φωτογραφία είναι του αγριμολόγου
[οι «ασκήσεις»]
αγριμολογος 