6ο Πανόραμα Οικολογικών Ταινιών
28/02/2009 § Σχολιάστε

«Up the Yangtze», του Γιουνγκ Τσανγκ
Μια κινηματογραφική συνάντηση επτά χωρών, μέσα από τη ματιά δεκατριών αξιόλογων σκηνοθετών, ξεκινάει στην Πλάκα. Πρόκειται για το Πανόραμα Οικολογικών Ταινιών «Παράθυρα στον Πλανήτη μας», που διοργανώνεται για 6η χρονιά στο κτίριο της οδού Τριπόδων 28 (τις Τετάρτες 4, 11, 18 Μαρτίου, από τις 6 μ.μ. έως τις 11 μ.μ.) προτείνοντας μια διαφορετική κινηματογραφική εμπειρία, με στόχο όχι την απλή θέαση αλλά την ευαισθητοποίηση και τη δράση.
Το φεστιβάλ διοργανώνεται εξ ολοκλήρου από την ελληνική ΜΚΟ «Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού», που εδώ και 36 χρόνια αγωνίζεται για την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομιάς. Ενώ οι προβολές πραγματοποιούνται έξω από τις συνηθισμένες κινηματογραφικές αίθουσες, θέλοντας να δώσουν τη δυνατότητα στο κοινό να έρθει σε επαφή με τον χώρο όπου δίνονται καθημερινά οι αγώνες για το περιβάλλον και τον πολιτισμό.
Όλο το πρόγραμμα στην «Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού».
«Bank Bang», Η Ελληνική Κωμωδία ζει
28/01/2009 § Σχολιάστε

Καιρό είχα να δω ελληνική ταινία που ο σκηνοθετικός ρυθμός της δεν είχε τα κενά αμηχανίας από αυτά που χαρακτηρίζουν το ελληνικό σινεμά τα τελευταία 20 χρόνια. Αξιοποιήθηκε πλήρως το αξιόλογο σενάριο του Βασίλη Χαραλαμπόπουλου και οι οπτικές του δυνατότητες από τον σκηνοθέτη Αργύρη Παπαδημητρόπουλου. Δεν πρόκειται για ταινία υψηλής τέχνης, αλλά αυτό λίγο ενδιαφέρει γιατί καταφέρνει να καθηλώσει τον θεατή ο οποίος εναγωνίως περιμένει την επόμενη σεκάνς με μια ευχάριστη προσδοκία, δεν είναι λίγο. Όπως δεν είναι καθόλου ασήμαντο επίτευγμα, η σκηνοθετική αξιοποίηση των ηθοποιών και των δυνατοτήτων τους μέσα σε έναν συνεχή κι ασταμάτητο (ορισμένες φορές φρενήρη) ρυθμό. Προσωπικά, ξεχάστηκα κι αφέθηκα να με συμπαρασύρει όλo το στόρυ, η ραγδαία εξέλιξή του ως το
τέλος. Σκοπός επετεύχθη, γιατί τέτοιο σενάριο δεν θυμάμαι να αξιοποιήθηκε ποτέ κινηματογραφικά από ελληνική κωμωδία, δεν θυμάμαι να αξιοποιήθηκε ποτέ στο σύγχρονο ελληνικό σινεμά τόσο σωστά, ο βετεράνος ηθοποιός Κώστας Βουτσάς που επιτέλους έδειξε τον χαρακτήρα μιας περσόνας αντάξιας των συγκεκριμένων σεναριακών απαιτήσεων. Το έργο κράτησε αξιοθαύμαστα το μέτρο σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις, όπου φοβήθηκα ότι θα «ξεφύγει», η μία ήταν η ομοφυλοφιλική σχέση των δύο αστυνομικών (Μιχάλης Ιατρόπουλος και Γεράσιμος Σκιαδαρέσης) και η άλλη, το παιχνίδι του Μιχάλη (Βασίλης Χαραλαμπόπουλος), με την τραπεζική υπάλληλο (Μαρίσσα Τριανταφυλλιού), τον έρωτα της ζωής του. Το έργο απέδειξε ότι η Ελληνική Κωμωδία υπάρχει, την αναβιώνει άξια αυτή η ταινία και μάλιστα με τον πιο ευφάνταστο τρόπο. Δεν είναι απαραίτητα κακό ότι αξιοποιήθηκε α-λα αμερικάνικα όλο αυτό το τρελό ανακάτεμα χαρακτήρων και καταστάσεων γιατί η γραφή χρειάζεται δάνεια (όχι αντιγραφή) προκειμένου να διατηρηθεί φρέσκια κι ολοζώντανη. Στα όρια της μαύρης κωμωδίας, με τα στοιχεία της καθημερινότητας στο επίπεδο των χαρακτήρων να δίνουν το μέτρο, το έργο πέτυχε κατά τη γνώμη μου το στόχο του. Δικαίως χαρακτηρίστηκε η ευχάριστη έκπληξη της χρονιάς. Μια φροντισμένη παραγωγή του Γιάννη Ιακωβίδη.
Καστ:
Σκηνοθεσία: Αργύρης Παπαδημητρόπουλος. Σενάριο: Βασίλης Χαραλαμπόπουλος
Βασίλης Χαραλαμπόπουλος (Μιχάλης), Κώστας Βουτσάς (Ερμόλαος), Δημήτρης Ήμελλος (Νώντας), Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου (Λένα), Κατερίνα Μαυρογεώργη (Μίνα), Μιχάλης Ιατρόπουλος (Μάκης), Γεράσιμος Σκιαδαρέσης (Κώστας), Δημήτρης Μαυρόπουλος (Μπαζούκας), Τζένη Μπότση (Κάτια), Θάνος Σαμαράς (Δούκας), Σκώτης Δρόσος (Σαμ), Ιερώνυμος Καλετσάνος (έμπορος όπλων). Επίσης οι Γιάννης Τσιμιτσέλης, Ορφέας Αυγουστίδης, Φάνης Μουρατίδης, Ερρίκος Λίτσης, Σήφης Πολυζωίδης.