αγριμολογος

στο βωμό του κέρδους. Σε μια χώρα με μέσο αριθμό εκατό χιλιάδων σεισμών το χρόνο –το ένα πέμπτο των σεισμών παγκοσμίως σημειώνονται στην Ιαπωνία– εκεί βρήκε ο άνθρωπος να κατασκευάσει μονάδες πυρηνικής ενέργειας, εκεί που χάθηκαν πάνω από εκατό χιλιάδες ψυχές στο Τόκυο το 1923, εκεί που έζησαν μία Χιροσίμα, μία σχετικά πρόσφατη (1995) τραγωδία του Κόμπε και τόσες άλλες που παρέσυρε σε χορό ο Εγκέλαδος. Φυσική καταστροφή το τσουνάμι, όμως απείρως πιο καταστροφική –όπως αποδεικνύεται για πολλοστή φορά– η ανθρώπινη βλακεία. Οι νόμοι της Αγοράς, ο ιμπεριαλισμός του χρήματος τυλιγμένα με έναν κατ’ επίφαση ανθρωπισμό σε μια κατ’ επίφαση δημοκρατία, κι αν μία Ιαπωνία «πρωτοπόρα», γνωστή για την τελειότητα των τεχνολογικών της επιτευγμάτων βρίσκεται στο χείλος μιας καταστροφής, αδύναμη να τιθασεύει πυρηνικούς αντιδραστήρες, αλήθεια• τότε ποιος μπορεί.

photo©Reuters/Kyodo News

άκουσα χτες από… έγκυρο δελτίο ειδήσεων την πανικόβλητη φωνή ενός «ρεπόρτερ» –έκανε ότι μπορούσε ο άμοιρος να αυξήσει το 600-700άρη μηνιάτικο μπρος στον αδηφάγο τηλεοπτικό φακό– ότι η συλλογή των απορριμμάτων από τον Τάδε δήμο έχει επιβραδυνθεί, σχεδόν σταματήσει λόγω της απεργίας των φορτηγών δημοσίας χρήσης με τα οποία ο εν λόγω δήμος έχει σύμβαση, σε αυτό το σημείο ο νεαρός ρεπόρτερ αυξάνοντας τον τόνο της φωνής του και για να υπογραμμίσει πόσο απάνθρωπη είναι αυτή η απεργία (οδηγίες εργοδοτών είναι αυτές), τόνισε ότι «κινδυνεύει άμεσα η δημόσια υγεία των κατοίκων»…

Επειδή τυγχάνει να γνωρίζω αρκετά καλά τον Τάδε δήμο από τον οποίο περνώ συχνά όταν βρίσκομαι Αθήνα, ξέρω ότι χρόνια τώρα, και στις τέσσερις εποχές του χρόνου, στους δρόμους αυτού ιδιαίτερα του δήμου τα σκουπίδια έχουν την τιμητική τους, βρίσκονται χωρίς καμία εξαίρεση παντού, τόοοοσο φροντίζουν οι δημοτικοί «άρχοντες» (άρχοντες. Άλλο πάλι τούτο) το αστικό περιβάλλον του οίκου Τους.

Αναρωτιέται κανείς, πόσα σκουπίδια θα μπορούσε ακόμη να προσθέσει η… έλλειψη απορριμματοφόρου και· πως είναι δυνατόν σε έναν τέτοιο δήμο, η απουσία απορριμματοφόρου να γίνεται τόσο αισθητή και να έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό η αγανάκτηση, ώστε να καταγγέλλεται  -η απουσία αυτή- στον τηλεοπτικό φακό.

Το χειρότερο. Δεν έχει ακουστεί ποτέ δημότες να διαμαρτύρονται (συνεχώς, επίμονα, συστηματικά) για τη βρομιά μέσα στην οποία ζουν –τόσο ευτυχισμένα.

Να ήταν ο μοναδικός δήμος της χώρας σε αυτήν την κατάσταση. Να ήταν μόνο οι δημότες του εν λόγω δήμου που έχουν ξεμείνει από πνοή…

.

.

Της ΒΡ στον κόλπο του Μεξικού. Δεν χρειάζεται να είναι κανείς επιστήμονας, αρκεί να δει κανείς το τοπίο, τη ζωή που χάνεται. Ο Άνθρωπος είναι προορισμένος να δαμάσει την φύση όχι να την καταστρέψει.

«Εάν καταστραφεί σημαντικό υποθαλάσσιο φυσικό περιβάλλον, κανένα είδος δεν θα επιστρέψει πίσω γιατί ποτέ όλα αυτά τα είδη δεν θα επέστρεφαν σε μια υποθαλάσσια έρημο» […] «Η πετρελαιοκηλίδα δεν θα έχει μόνο τρομακτικές επιπτώσεις σε είδη που τα βλέπει ο καθένας στην επιφάνεια του νερού, όπως θαλασσοπούλια και δελφίνια, αλλά απειλεί πολλούς οργανισμούς που ζουν στο βυθό της θάλασσας συμπεριλαμβανομένου του sawfish, που ήδη βρίσκεται σε δυσχερή θέση, καθώς οι περιοχές όπου διαβιώνει περιορίστηκε και ο αριθμός του μειώθηκε», (Τζορτζ Μπέργκες, βιολόγος Πανεπιστημίου της Φλόριντα)

.

.

.

photos©Boston.com

.

.