[Ο ξεπεσμένος σίριαλ κίλερ της «17Ν» στις οθόνες σας·
10/03/2026 § Σχολιάστε
Την είδε «Τσε»
O πολυδολοφόνος Κουφοντίνας μονολογεί σε ολόκληρο επεισόδιο της εκπομπής του Αλέξη Παπαχελά
Ανακοίνωση
του Συλλόγου αλληλεγγύης στα θύματα τρομοκρατίας Θάνος Αξαρλιάν και του «Ως Εδώ»
Το ντοκιμαντέρ του Αλέξη Παπαχελά στον ΣΚΑΪ για την 17Ν έδωσε, για πρώτη φορά, τηλεοπτικό βήμα στον αμετανόητο κατά συρροή δολοφόνο της τρομοκρατικής οργάνωσης, κάνοντας κάτι που από θέση αρχής είχαν αρνηθεί επί δεκαετίες όλοι οι «θεσμικοί» ειδησεογραφικοί οργανισμοί της χώρας. Με αυτόν τον τρόπο του προσφέρθηκε απλόχερα η δημοσιότητα για την οποία δολοφονούσε, γεγονός που θα έχει αναπόφευκτα ως συνέπεια να συνεχίσει να εμπνέει τα απανταχού «κουφοντινάκια», ξανά δολοφονώντας, παράλληλα, τους δικούς μας ανθρώπους. Μάλιστα, το ανέλπιστο δώρο της δημοσιότητας του δίνεται μεθοδικά, επεισόδιο – επεισόδιο, μεγιστοποιώντας το «ενδιαφέρον» γύρω από τον ίδιο και τα εγκλήματά του.
Αυτή δεν είναι μία δημοσιογραφική επιτυχία του Αλέξη Παπαχελά. Είναι μία τεράστια επιτυχία του Δημήτρη Κουφοντίνα. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε, αλλά δεν εισακουστήκαμε. Να χαίρεστε τη ματωμένη σας τηλεθέαση.
-Τέλος-
(α) Τα μέλη του Συλλόγου αλληλεγγύης στα θύματα τρομοκρατίας Θάνος Αξαρλιάν.
(β) Τα μέλη του «ΩΣ ΕΔΩ».
Αθήνα, 3 Μαρτίου 2026
πηγή: Athens Review of Books
◉
[αντιιμπεριαλιστές όλου του κόσμου, ενωθείτε!
01/03/2026 § Σχολιάστε
Ζητήματα ελευθερίας
photo by Sergei Savostyanov
Η Αγία Τριάδα υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
◉
[όταν η πολιτική περιορίζεται σε προσωπική αντιπάθεια, υποχωρεί η κριτική ικανότητα·
28/02/2026 § Σχολιάστε
Η εμμονική απέχθεια προς ένα και μόνο πολιτικό πρόσωπο (ζωντανό παράδειγμα, η γενικότερη στάση της αντιπολίτευσης προς το πρόσωπο του πρωθυπουργού), δεν αποτελεί ένδειξη ώριμης πολιτικής σκέψης αλλά, αντιθέτως, συχνά μαρτυρά έλλειψη διορατικότητας και αναλυτικής ικανότητας απέναντι στη σύνθετη φύση της πολιτικής πραγματικότητας. Εξού και η στασιμότητα στα ποσοστά της αντιπολίτευσης.
Ναι, για όλα φταίει το συγκεκριμένο πρόσωπο, ακόμα και για άσχετα ζητήματα. Ό,τι νά ‘ναι.
Όμως, όταν ο δημόσιος διάλογος και η προσωπική κρίση περιορίζονται στη δαιμονοποίηση ενός προσώπου, η πολιτική μετατρέπεται σε ψυχολογική εκτόνωση και όχι σε ουσιαστική κατανόηση θεσμών, δομών και συσχετισμών δύναμης. Η προσωποποίηση της εξουσίας απλοποιεί βολικά τα πολύπλοκα προβλήματα, δημιουργώντας έναν συμβολικό «φορέα του κακού», στον οποίο αποδίδονται συλλήβδην όλες οι παθογένειες του συστήματος.
Ωστόσο, η πολιτική πραγματικότητα διαμορφώνεται από θεσμικές λειτουργίες, κοινωνικές πιέσεις, ιστορικές συνθήκες και συλλογικές ευθύνες που υπερβαίνουν κατά πολύ το εκάστοτε πρόσωπο. Η διορατική πολιτική σκέψη οφείλει να διαχωρίζει το άτομο από το πλαίσιο, να αναλύει πολιτικές επιλογές και ιδεολογικά προτάγματα, και να αποφεύγει τη συναισθηματική μονοκαλλιέργεια που καταλήγει σε φανατισμό.
Διότι όπου κυριαρχεί η εμμονή, υποχωρεί η κριτική ικανότητα· και όπου η πολιτική περιορίζεται σε προσωπική αντιπάθεια, χάνεται η ουσία της δημοκρατικής αντιπαράθεσης.
αγριμολογος 