διανοητές baby sitters και ο Άγιος Γεώργιος
04/02/2016 § Σχολιάστε
Ουδεμίαν έκπληξις
Ω! και η… Αριστερά φλερτάρει με την γραφικότητα.
Ας διαβάσουμε μια, άσχετη ως προς το θέμα μας, χριστιανική ιστορία:
Ο Άγιος Γεώργιος τον σκουντούσε λέγοντας: «Σήκω, η ώρα πέρασε» …
Μια νύχτα ο Ηλίας είδε στον ύπνο του τον Άγιο Γεώργιο, ο οποίος του παρήγγειλε να κτίση κοντά στο σπίτι του Εκκλησία στο όνομά του. Του υπέδειξε μάλιστα και το σημείο, που θα κρεμούσε την εικόνα του καθώς και τις άλλες εικόνες, ενώ του υποσχέθηκε ότι θα τον βοηθούσε και θα ενεργούσε θαύματα.
Κάποια ημέρα, που ο Ηλίας έσκαβε στο κτήμα του σφηνώθηκε ο κασμάς και δεν έβγαινε. Έσκαψε γύρω του με κοπίδι και σφυρί και τότε βρήκε τοίχο Εκκλησίας. Έσκαψε με προσοχή. Αμέσως φάνηκαν οι τρεις πλευρές του Ναού και στον τοίχο μια τοιχογραφία του Αγίου Γεωργίου, που διετηρείτο καλά.
Έφτιαξε την Εκκλησία με σανίδια και την σκέπασε με χορτάρια. Από έξω έμοιαζε με αχυρώνα, ώστε να μην δίνη υποψία στους Κομμουνιστές.
Ζωγράφισε μόνος του τις εικόνες και τις τοποθέτησε όπως ήθελε ο Άγιος Γεώργιος. Η κόρη του Αγάπη, που ήταν κρυφή Μοναχή, περιποιείτο την Εκκλησία. Ο Ηλίας, της παρήγγειλε να κρατά ακοίμητο το καντήλι του Αγίου Γεωργίου. Όταν πήγαινε να σβήση, αυτή άκουγε έναν ήχο χαρακτηριστικό και τότε πήγαινε να προσθέση λάδι και να καθαρίση το φυτίλι του. Αισθάνονταν με διάφορους τρόπους την παρουσία του Αγίου Γεωργίου. Όταν ερχόταν ο Άγιος, άκουγαν ποδοβολητό και έβλεπαν τα πατήματα του αλόγου του, στον χωμάτινο δρόμο.
Ο Ηλίας αγωνιζόταν πολύ και το παράδειγμα του παρακινούσε και τους άλλους. Ξυπνούσε στις 3 τη νύχτα και μέχρι το πρωί προσευχόταν. Βίαζε τον εαυτό του πολύ στην προσευχή. Έκανε κομποσκοίνι και έτρεχαν τα δάκρυα του συνέχεια. Αν κάποτε δεν ξυπνούσε, τον σκουντούσε ο Άγιος Γεώργιος λέγοντας: »Σήκω, η ώρα πέρασε»…
[Του π.Ηλία Διαμαντίδη στο βιβλίο : ‘Ασκητές μέσα στον κόσμο‘]
*
*
στράτευση γενικώς
31/01/2016 § Σχολιάστε
Ελάχιστα περί της εγχώριας διανόησης, επίσης γενικώς
Βδελυκλέων. Πρόσωπον των ¨Σφηκών» του Αριστοφάνους το οποίον προσπαθεί να θεραπεύση τους Αθηναίους από την κακήν έξιν της φιλοδικίας. Ονομάζει δε αυτό το πρόσωπον Βδελυκλέονα ο ποιητής ως βδελυσσόμενον τον δημαγωγόν Κλέωνα, τον οποίον ο Αριστοφάνης και εις άλλας κωμωδίας του διασύρει και υβρίζει. [Νεώτερον Εγκλυκλοπαιδικόν Λεξικόν ‘Ηλίου’]
«Ένας ορίζοντας ημιεξέγερσης και ημικομφορμισμού παγιώθηκε στην μετά τον Δεκέμβρη του ’08 περίοδο και στη συνέχεια συνδέθηκε –όχι πάντα αρμονικά– με τους πλατύτερους σε απήχηση λαϊκιστικούς ριζοσπαστισμούς της Αγανάκτησης. Μπανάλ αντιμνημόνιο, φωνές κατά της ευρωπαϊκής / γερμανικής Κατοχής και, συγχρόνως, μια εμμονική αντι-αστυνομική και αντικρατική ρητορεία: όλα αυτά συνενώθηκαν διαμορφώνοντας ένα ασταθές, υπερσυναισθηματικό μάγμα. Έφτιαξαν δε ένα απλουστευτικό πλαίσιο υποδοχής όπου μια ορισμένη τρομοκρατία γίνεται απλώς μια (ενδεχομένως λάθος) «επιλογή του κινήματος».
Είναι αυτό το υπερσυναισθηματικό μάγμα το οποίο ξαναέκανε μόδα σε κάποιους θεατρικούς ή εικαστικούς κύκλους την «πολιτικά παρεμβατική» τέχνη. Συχνά όμως η μόδα εισάγεται με τρόπους και γλώσσες που ανακαινίζουν απλώς το πιο κλασικό στρατευμένο περιεχόμενο μέσα από υφολογικές ανατροπές. Υπερνεωτερικό αμπαλάζ, με άλλα λόγια, για να εκτεθεί μια «άποψη για τα πράγματα» στην οποία διακρίνει κανείς τη συμβατική πλατφόρμα της κοινωνικής καταγγελίας.» [Νικόλας Σεβαστάκης 28.01.16 To θέατρο της σκληρότητας -για το θέμα του «Ξηρού στο Εθνικό»]
φωτο από deadspin.com
νεοελληνικός ρύπος
30/01/2016 § Σχολιάστε
Σκουπίδια, το εξαίσιο νεοελληνικό trademark στη μακρινή, πεντακάθαρη Λισαβόνα…
Όμορφη νύχτα του Οκτώβρη. Όμορφη παρέα. Στη μπυραρία ονόματι Cervejaria Trindade, Rua Nova da Trindade 20c -κέντρο Λισαβόνας. Μπακαλιάρος με μπύρα του μαγαζιού. Βγαίνουμε. Δρόμοι καθαροί. Αριστερά μας στον αριθμό 18 της ιδίας οδού, στο περβάζι ενός παραθύρου αντικρίζουμε δύο άδεια πακέτα τσιγάρα, το ένα περήφανα όρθιο, ν’ αγναντεύει την πόλη του Βάσκο Ντα Γκάμα -αυτά της φωτογραφίας, με «Το κάπνισμα προκαλεί γήρανση του δέρματος» -στη γνωστή γλώσσα του σύμπαντος. Τα μάζεψε φαντάζομαι την επομένη, ο Πορτογάλος ένοικος του σπιτιού, προσπαθώντας να καταλάβει ποιος άνεμος ξένου πολιτισμού του άφησε, τα απρόσμενα αυτά… δώρα.
*
*
οι φόροι μας πιάνουν τόπο
26/01/2016 § Σχολιάστε
με 2.500+ υπαλλήλους διορισμένους αξιοκρατικά
ΕΡΤ, ή αλλιώς «ηλεκτρονική Αυγή»
Βίντεο σαν αυτό που παίχτηκε πριν από την ομιλία Τσίπρα δεν είχε ξαναπροβληθεί ποτέ στην ιστορία της δημόσιας τηλεόρασης. Ακόμα και τα «Carmina Burana» είχαν παρεισφρήσει σε κομματικό προεκλογικό χρόνο του ΠΑΣΟΚ και όχι εν αιθρία […] Μολονότι, τώρα που αποδείχτηκε σε όλο του το μεγαλείο το ψέμα μέσα στο οποίο ζούσαν και πολιτεύονταν, άρχισαν να γίνονται και αυτοί στόχος προπηλακισμών, μυαλό δεν έβαλαν. Συνεχίζουν να προγράφουν πολιτικούς και δημοσιογράφους. Συνεχίζουν να σκορπούν διχόνοια στην κοινωνία. [Ανδρέας Πετρουλάκης]
Ιδού το επαίσχυντο (δεν αναρτώ κακόγουστα αστεία) βίντεο της ωμής κυβερνητικής προπαγάνδας.
Είχα γράψει παλαιότερα στις 20.06.2013:
Όχι, με το κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν φιμώθηκε η δημόσια πληροφόρηση
«Από τις οθόνες της ΕΡΤ, κατά καιρούς απολαύσαμε υπέροχες ταινίες, άριστα ντοκιμαντέρ, προσεγμένες παραγωγές, προσέφερε το Τρίτο Πρόγραμμα, αλλά έως εκεί. Και όχι. Με το κλείσιμο της ΕΡΤ, δεν φιμώθηκε η δημόσια πληροφόρηση, υπάρχουν χιλιάδες άλλα έντυπα που την ενημερώνουν – άλλωστε η πληροφόρηση από την ΕΡΤ υπήρξε πάντα της εκάστοτε κυβέρνησης. Αντιθέτως δεν ξεχνάμε το ανεκδιήγητο, άκρως κυβερνητικό Δελτίο των «Ειδήσεών» της με τον αδιάκοπο ρυθμό του λιβανιστηριού της προς τα φαιδρά ή σοβαρά πρόσωπα της εκάστοτε εξουσίας. Αν απαριθμήσουμε τα φυντάνια φιλοξένησε στη στέγη της η ΕΡΤ, θα χάσουμε τη μπάλα, εδώ θα την χάσουμε αν το κάνουμε για τα τωρινά «αξιοκρατικά» διορισμένα φυντάνια, ονόματα δεν λέω, διότι γράφω επωνύμως –έχω και οικογένεια –που το πας αυτό. Μόνο ο Διακογιάννης ξεχώρισε και όταν απομακρύνθηκε, η εκπομπή που κληροδότησε στους επόμενους, έκανε τα νεύρα των ποδοσφαιρόφιλων ρετάλια από την ερασιτεχνική ακαμψία των παρουσιαστών της. Ποιος γνωρίζει το ποσοστό αυτών που διορίσθηκαν με πραγματικά, αξιοκρατικά κριτήρια; Όποιος περαστικός αναγνώστης το μάθει (με στοιχεία) και μάθει επίσης ότι αυτοί αποτελούν την… πλειοψηφία, τότε να μου στείλει μέηλ και θα δημοσιεύσω τάχιστα κι ευχαρίστως, το πρωτοφανές για τα νεοελληνικά «ήθη κι έθιμα» ευχάριστο γεγονός. Ανυπομονώ. Διαβάζοντας το κατεβατό μου, δεν αποκλείω να υπογραμμίσετε ιδιαιτέρως την ασχετοσύνη μου, την «έλλειψη» κοινωνικής μου ευαισθησίας προς τόσους εργαζόμενους που χάνουν τη δουλειά τους –πριν όμως, θα ήθελα να σκεφτείτε, διαχρονικά τη, κοινωνική ευαισθησία των ανθρώπων της ΕΡΤ: Πότε κατήγγειλαν τους διαχρονικούς παράνομους διορισμούς στους κόλπους της; Πότε κατέβηκαν στους δρόμους διαμαρτυρόμενοι για τη σήψη, τη διαφθορά, τα «περίεργα» συμβόλαια ημετέρων[…]»
