[πένθος και ηθική·
04/03/2024 § Σχολιάστε
Η τελευταία πολύνεκρη τραγωδία με τη σύγκρουση των τρένων όπως και η προηγούμενη με τους εκατό και βάλε καμμένους ζωντανούς συνανθρώπους μας συγκλόνησε ως άτομα και ως κοινωνία. Όταν όμως διακινούνται τα ονόματα μόνο της τελευταίας τραγωδίας και παραλείπονται της δεύτερης, κάτι δεν πάει ηθικά καλά. Να την πούμε επιλεκτική μνήμη; σκύλευση ή κομματικο-πολιτική εκμετάλευση, υπέρμετρος κυνισμός και υποκρισία; Ας ονομάσει ο καθένας το ζήτημα όπως επιθυμεί, αλλά χωρίς καμία αμφιβολία, τίθεται ευθέως θέμα ηθικής.
Επίσης, όταν κανείς μουτζουρώνει ή και γράφει επάνω στον δημόσιο χώρο του πεζοδρομίου χρησιμοποιώντας μπογιά ή σπρέυ ή κάποιο άλλο υλικό ―προκειμένου να δηλώσει την άποψή του, ιδιαίτερα εκείνοι που έκαναν ό,τι είναι δυνατόν,να σβηστούν από τη μνήμη άλλες επίσης τραγωδίες του παρελθόντος― το αισθητικό αποτέλεσμα ελάχιστες φορές είναι θετικό.
―Ξέρετε, και η αισθητική έχει κι αυτή την Ηθική της διάσταση, επιρρεάζει σοβαρά, διαμορφώνει ανθρώπινους χαρακτήρες και συνειδήσεις.
Κρίμα.
◉
[αγνοήστε τους ·
26/02/2024 § Σχολιάστε
Αυτό το τριήμερα, μια καλτ-σατιρική επιθεώρηση παίχτηκε στο τάεκβοντο, με αλληλογιουχαΐσματα, βρισιές και προπηλακισμούς και όλοι τους επικαλούνταν τη «θέση» τους στην… Ιστορία.
―Κάθε έντιμος και σοβαρός άνθρωπος έβγαλε τα συμπεράσματά του. Οι όποιες τελευταίες ψευδαισθήσεις, έσβησαν κι αυτές. Αγνοήστε τους.
◉
[Πυρπολώντας με χαρά αυτοκίνητα στην Αθήνα·
13/02/2024 § Σχολιάστε
Ζεις στου Ζωγράφου. Έχεις παρκάρει το αυτοκίνητό σου κι έχεις πάει για ύπνο. Ξυπνάς το πρωί, πας να το πάρεις και το βρίσκεις στάχτη. Έχεις την ατυχία να ζεις κοντά στην Πανεπιστημιούπολη.
Το αστυνομικό δελτίο λέει: «Ομάδα είκοσι περίπου ατόμων, με καλυμμένα πρόσωπα βγήκαν χτες τη νύχτα από την Πανεπιστημιούπολη, πυρπόλησαν ένα τουριστικό λεωφορείο, δύο επαγγελματικά βαν και ένα Ι.Χ. αυτοκίνητο». Μετά ξαναμπήκαν στο χώρο της ασυλίας τους.
Αν υπάρχει άλλη χώρα στον κόσμο που μερικές Πανεπιστημιουπόλεις της είναι άντρα συμμοριών και ορμητήρια τέτοιων -και άλλων- πράξεων, παρακαλώ να μου το πείτε. Τέτοια και παρόμοια περιστατικά είναι ο κανόνας, όχι εξαίρεση. Περίοικοι, καθηγητές, φοιτητές και εργαζόμενοι στα ΑΕΙ ζουν καταστάσεις ομηρίας. Η κυβέρνηση σφυρίζει αδιάφορα, η ΕΛΑΣ σπανιότατα επεμβαίνει και η πανεπιστημιακή αστυνομία δε λειτούργησε ποτέ.
(Αν κάνεις αγωγή κατά του Δημοσίου, ίσως την κερδίσεις σε καμιά δεκαριά χρόνια. Αν ζεις. Και θα έχεις ξοδέψει ίσως πολλαπλάσια χρήματα από την αξία του αυτοκινήτου σου).
Κάτι τέτοιο δε θα μπορούσε να συμβεί σε ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Και αυτός είναι ο αληθινός λόγος που υπάρχει λυσσασμένη αντίδραση εναντίον της ίδρυσής τους, τα υπόλοιπα είναι να ‘χουμε να λέμε (δωρεάν παιδεία, παιδιά του λαού, υποβάθμιση του δημόσιου χαρακτήρα, ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ταξική ανισότητα, ιδιωτικά συμφέροντα, πανεπιστημιακό άσυλο και άλλα «ηχηρά παρόμοια»).
του φίλου Δημήτρη Φύσσα στο fcbk >
◉



